I SA/Łd 1451/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Z. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Łd 1451/12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania z dnia [...] od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], którą orzeczono o odpowiedzialności podatkowej Z. Z. członka zarządu A sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. za zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. i za okres od lipca 2007 r. do lutego 2008 r. wraz odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu powyższego postanowienia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. w dniu [...] wydał dla A sp. z o.o. w P. decyzje ustalające kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, wrzesień i październik 2007 roku. Od ww. decyzji złożono odwołania, po rozpoznaniu których Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzjami z dnia [...] utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. i decyzje te są ostateczne w administracyjnym toku instancji. Wyjaśniono, iż Spółka nie uiściła zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] oraz za okresy wskazane w złożonych za miesiące: lipiec, sierpień, listopad, grudzień 2007 roku oraz styczeń, luty 2008 roku deklaracjach VAT-7. Powyższe zaległości zostały objęte tytułami wykonawczymi. Organ I instancji ustalił, iż obowiązek obliczenia i wpłacenia podatku od towarów i usług za wymienione okresy upływał w czasie, kiedy Z. Z. był członkiem Zarządu Spółki. Ponadto organ I instancji stwierdził, że przeprowadzona wobec Spółki egzekucja jest bezskuteczna z uwagi na nieprowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej i nie osiąganie przez nią dochodów, brak majątku ruchomego i nieruchomości, brak środków na rachunkach bankowych. Wobec powyższego stwierdzono, iż zachodzą okoliczności uzasadniające orzeczenie o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe Spółki z o. o. A w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. i okres od lipca 2007 r. do lutego 2008 r., czego odzwierciedleniem jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]. Wyjaśniono, że powyższa decyzja została doręczona Z. Z. w dniu 13 lipca 2012 r. Od decyzji organu I instancji złożono w dniu 28 lipca 2012 r. odwołanie. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, odwołanie wniesione w dniu 28 lipca 2012 r. zostało złożone jeden dzień po ustawowym terminie do jego wniesienia. Dodano, że w przedmiotowej sprawie strona nie złożyła wniosku w trybie art. 162 Ordynacji podatkowej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Powołując się na treść art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził, iż zważywszy na przestawione okoliczności faktyczne był uprawniony do wydania zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów odwołania podkreślono, iż rozstrzygnięcie polegające na stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia zamyka stronie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze na postanowienie skarżący wskazał, iż z przyczyn technicznych nie mógł wysłać odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] w dniu 27 lipca 2012 r., a zrobił to dnia następnego, tj. w dniu 28 lipca 2012 r. o godz. 11. Wyjaśnił, iż nie składał wniosku w trybie przepisu art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zwrócił się z prośbą o możliwość przywrócenia terminu do wniesienia tego odwołania, a decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] zarzucił naruszenie: • art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędną jego wykładnię, niewłaściwe zastosowanie w sprawie i uznanie, iż skarżący nie wykazał faktu, iż nie złożenie przez niego wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki A nastąpiło bez jego winy, a także że nie wskazał majątku Spółki, z którego wierzyciel mógłby zostać zaspokojony oraz tego, że egzekucja z majątku Spółki okazała się bezskuteczna; • art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego i uznanie, iż strona miała możliwość skutecznego zgłoszenia wniosku o upadłość i w sposób zawiniony nie dokonała zgłoszenia, błędne uznanie, że w czasie sprawowania przez stronę funkcji zarządczych w Spółce istniał "właściwy czas" do skutecznego zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, błędne uznanie, że skarżący nie wskazał elementów majątku Spółki, z których wierzyciel mógłby się zaspokoić i że egzekucja z majątku dłużnika, tj. Spółki, jest bezskuteczny; • art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niewłaściwe jego zastosowanie w sprawie, • art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niewłaściwe jego zastosowanie w sprawie i uznanie w sposób dowolny, iż egzekucja z majątku Spółki okazała się bezskuteczna, a strona w sposób zawiniony nie zgłosiła wniosku o upadłość Spółki, • art. 194 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne uznanie, iż w 2007 r. istniał "właściwy czas" do zgłoszenia upadłości, pomijając fakt, iż wniosek o ogłoszenie upadłości został oddalony w 2006 r. ze względu na brak środków na pokrycie kosztów postępowania już na początku 2006 r. Uzasadnienie skargi sprowadza się do uzasadnienia zarzutów odnoszących się do decyzji z dnia [...], którą orzeczono o odpowiedzialności podatkowej Z. Z. członka zarządu A sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. za zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. i za okres od lipca 2007 r. do lutego 2008 r. wraz odsetkami za zwłokę. Zdaniem strony, powyższe naruszenia winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i umorzeniem postępowania lub uchyleniem zaskarżonej decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest zasadność stwierdzenia wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] z uchybieniem terminu. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy organ podatkowy zasadnie uznał, że skarżący uchybił 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. Powyższą kwestię regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ) – dalej O.p. Zgodnie z art. 223 § 2 cyt. ustawy O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Organ, jak wynika z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru) – decyzję z dnia [...] doręczył stronie w dniu 13 lipca 2012 r. wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia odwołania. W tej sytuacji 14 - dniowy termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 27 lipca 2012 r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 28 maja 2012 r. (data stempla pocztowego nadania odwołania), co oznacza, że zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Ustalenia faktyczne w powyższym zakresie nie są przez stronę kwestionowane. Skarżący przyznaje bowiem, że z przyczyn technicznych nie zdążył wysłać odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w przepisanym terminie i zrobił to następnego dnia po jego upływie, czyli 28 lipca 2012 r. Przyznał również, że nie składał wniosku w trybie art. 162 O.p. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji obowiązkiem organu, stosownie do przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, było stwierdzenie w formie postanowienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, co uczynił wydając zaskarżone postanowienie. Należy zaznaczyć, że niniejsza skarga dotyczy problemu uchybienia terminowi do złożenia odwołania, a nie kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, która w ogóle nie była przedmiotem rozstrzygnięcia, wobec braku stosownego wniosku ze strony podatnika. W zakresie natomiast sformułowanego dopiero w skardze wniesionej do Sądu wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, stwierdzić należy, iż adresatem takiego wniosku winien być organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 163 § 2 Ordynacji. Podatnik nie może w skardze na postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające w trybie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji uchybienie terminu do wniesienia odwołania, domagać się, aby przy okazji rozpatrywania skargi, sąd administracyjny przywrócił termin do wniesienia tego odwołania. Sąd nie może bowiem, wobec jednoznacznej treści powołanego przepisu, rozstrzygać w tym zakresie (wyrok NSA z dnia 19 lutego 2003r., I SA/Lu 885/02 niepubl., wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2003r., SA/Sz 2144/01, niepubl., wyrok WSA w K. z dnia 12 października 2005r., I SA/Ke 177/05, wyrok WSA w K. z dnia 13 maja 2010 r., I SA/Ke 218/10 - dostępne na www.nsa.gov.pl). Z tej przyczyny Sąd nie rozpoznał omawianego wniosku. Końcowo, odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących decyzji z dnia [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu za zaległości Spółki w podatku VAT, a nie postanowienia stwierdzającego uchybienie do wniesienia odwołania, Sąd stwierdza, że argumentacja powołana w ich uzasadnieniu nie zasługuje na uwzględnienie w tej sprawie, bowiem - jak już podkreślono - przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania, a nie decyzja z dnia [...]. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd oddalił skargę. E.B.