I SA/Gl 1230/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 listopada 2012 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia - w terminie 7 dni - braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi lub jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: P.p.s.a.). Jednocześnie pouczono stronę, iż nieusunięcie braku formalnego skargi we wskazanym terminie skutkować będzie jej odrzuceniem. Odrębnym zarządzeniem z dnia 19 listopada 2012 r. wezwano Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 20 listopada 2012 r., sporządzone w oparciu o przywołane na wstępie zarządzenie, wpłynęło pismo procesowe Spółki z dnia 14 grudnia 2012 r., przy którym nadesłano skan odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców ze stanem na dzień 15 października 2012 r. Jednocześnie Spółka wniosła o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał ponownie skarżącą Spółkę do usunięcia – w terminie 7 dni – braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) lub złożenie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza. W wezwaniu Sądu doręczonym adresatowi w dniu 11 stycznia 2013 r. pouczono nadto Spółkę o treści art. 48 § 3 P.p.s.a. W piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2013 r. prezes Spółki oświadczył, iż skarżąca nie posiada środków na kupowanie wypisów z KRS od sądu. "Wiedza o KRS jest wiedzą notoryjną i winna być uwzględniona przez sąd." Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza wymogami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony, a zatem także skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku, gdy pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Zgodnie z jej art. 28 § 1 i art. 29 osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W unormowaniu tym jest mowa o wykazaniu umocowania "w postępowaniu", przez co należy rozumieć postępowanie dotyczące konkretnej skargi (nią zainicjowane). Konieczne jest zatem wykazanie tegoż umocowania w każdym indywidualnym procesie (poprzez złożenie stosownego dokumentu), nawet jeżeli dokument takowy został już złożony w sądzie w innej sprawie strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., II FSK 1586/09, LEX nr 533641). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r., II OSK 687/10, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., I FSK 927/07, LEX nr 516658). Należy w tym miejscu podkreślić, że dokument nadesłany przez Spółkę przy piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. nie czyni zadość wymogom określonym w art. 48 § 1 i § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu albo odpis tego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Skarżąca spółka złożyła wszak skan wyciągu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwana następnie do usunięcia braku formalnego skargi Spółka, będąc zaznajomiona z treścią ostatnio powołanego przepisu, braku tego nie usunęła. Trzeba podkreślić, że skan dokumentu nie może być uznany za oryginał. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje treść art. 48 § 3 P.p.s.a. Godzi się w tym miejscu wyjaśnić, że odpisami w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). W doktrynie przyjmuje się, że pod pojęciem odpisu mieści się każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem (por. H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, s. 208). Istotą odpisu w rozumieniu art. 47 §1 P.p.s.a. jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, poświadczenie jego zgodności z oryginałem zawsze jest niezbędne. Osoba poświadczająca przyjmuje bowiem odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 P.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego zapisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie muszą również być uwierzytelnione (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, Zakamycze 2005, str. 122). Należy podkreślić, że bez znaczenia dla poruszonej wyżej kwestii braku formalnego skargi pozostaje oświadczenie Spółki o braku środków niezbędnych na ponoszenie opłat z tytułu uzyskania odpisu z rejestru przedsiębiorców oraz złożony wcześniej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Reasumując, Spółka nie usunęła braku formalnego skargi, a zatem termin wyznaczony dla dopełnienia tej czynności procesowej upłynął bezskutecznie w dniu 18 stycznia 2013 r. W tych okolicznościach, stosownie do przepisów art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.