II OZ 514/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 60/12 odrzucające sprzeciw A.Z. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 60/12 odmawiającego przyznania A.Z. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.Z. na bezczynność Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2012 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bartoszycach z dnia [...] lutego 2012 r. postanawia oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 marca 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 60/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sprzeciw A.Z. od postanowienia referendarza sądowego WSA w Olsztynie z dnia 15 grudnia 2014 r., którym odmówiono zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego adwokata. Odrzucając sprzeciw A.Z. Sąd pierwszej instancji podał, iż ww. postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 stycznia 2015 r. Jak wynika natomiast z adnotacji na kopercie zawierającej przesyłkę sprzeciw, nadano ją w dniu 13 stycznia 2015 r. Tym samym w świetle art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wobec nadania przedmiotowego sprzeciwu z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, należało orzec o jego odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A.Z. zarzucając mu naruszenie: art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 78 Konstytucji RP, art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 19 p.p.s.a., art. 78 Konstytucji RP wskutek naruszenia art. 178 p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a. Skarżący stwierdził, że złożył przedmiotowy sprzeciw w terminie, na dowód czego do zażalenia załączył potwierdzenie nadania przesyłki za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego In Post Spółka z o.o. z datownikiem "12-01-2015". Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia ze stwierdzeniem jego nieważności lub rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy stronie służy środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego skuteczność zależy m.in. od terminowego wniesienia, tj. w ciągu siedmiu dni od doręczenia postanowienia stronie. Zważywszy na powyższe, podkreślić należy, iż jedyną kwestią ocenianą w niniejszym postępowaniu zażaleniowym była terminowość wniesionego od postanowienia referendarza sądowego 15 grudnia 2014 r. sprzeciwu. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Złożenie zatem do InPost Sp. z o.o. listu nadanego do Sądu nie może być traktowane równoznacznie z wniesieniem go do sądu, gdyż zgodnie z treścią art. 83 § 3 p.p.s.a. równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest oddanie go w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Stosownie do treści art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), która to ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pełni Poczta Polska S.A. Z powyższych przepisów wynika więc, że w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, jedynie nadanie pisma wyłącznie za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (zob. postanowienie NSA: z dnia 23 czerwca 2014 r., II OZ 603/14; z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 487/14; z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FZ 120/14; z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 200/14). Nie jest nim zatem złożenie listu w placówce InPost Sp. z o.o., która nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Z powyższych względów uznać należy, że dopiero data wpływu sprzeciwu do WSA w Olsztynie była datą jej wniesienia do sądu administracyjnego. Postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 grudnia 2014 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 stycznia 2015 r., a zatem termin do złożenia sprzeciwu upływał w dniu 12 stycznia 2015 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności i rozważania i przyjmując nawet na korzyść skarżącego, że sprzeciw został złożony u operatora InPost Sp. z o.o. w dniu 12 stycznia 2015 r. (zgodnie z załączonym do zażalenia dowodem), to i tak stwierdzić należy, że sprzeciw ten był spóźniony. Z prezentaty sądowej umieszczonej zarówno na piśmie przewodnim skarżącego, do którego dołączył sprzeciw jak i na kopercie (karty 258 i 261 akt sądowych) wynika, że sprzeciw wpłynął 15 stycznia 2015 r., zatem 3 dni po terminie wskazanym w art. 259 § 1 p.p.s.a. Wskazać też trzeba, że załączony do zażalenia dowód - potwierdzenie nadania sprzeciwu nie zawiera daty doręczenia przedmiotowej przesyłki adresatowi. Względy doświadczenia życiowego wskazują zaś, iż niemożliwym jest sytuacja, by złożona w danym dniu u operatora przesyłka, została doręczona adresatowi tego samego dnia, tym bardziej, że na kopercie, w której przesłano sprzeciw znajduje się pieczęć z datą nadania przesyłki 13.01.15 r., co oznacza, że jeszcze w tym dniu przesyłka nie wpłynęła do Sądu. W takim stanie rzeczy uznać należy, że skarżący uchybił terminowi ustawowemu i rzeczony sprzeciw musiał zostać odrzucony. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu. Powyższa interpretacja nie narusza przy tym prawa skarżącego do sądu, gdyż miał on możliwość złożenia sprzeciwu w placówce Poczty Polskiej, stosownie do regulacji ustawowych. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.