II SA/Sz 32/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego A. L. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A.L. z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego znak [...] Nr [...] z dnia [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - [...] - choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa, wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869 z późn. zm.). U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny - w związku ze zgłoszeniem w dniu [...] podejrzenia u A.L. choroby zawodowej pod postacią [...] - wszczął postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej. W toku postępowania administracyjnego A.L. został zbadany w kierunku choroby zawodowej w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. W dniu [...] wystawiono orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: [...] - choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa - umieszczonej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). W uzasadnieniu braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej podano, że w wyniku przeprowadzonych badań, po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną, z wynikami badań serologicznych i z wywiadem epidemiologicznym - informacją z Inspekcji Weterynaryjnej, nie znaleziono podstaw do rozpoznania [...], a tym samym do rozpoznania choroby zawodowej ujętej w pkt [...] wykazu chorób zawodowych, tj. choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa. W latach [...] wykonywana diagnostyka serologiczna w kierunku [...] dawała wyniki negatywne. Wykonany w [...] r. u A.L. test wykazał obecność przeciwciał w niskim mianie, test ten jest testem nieswoistym i sam nie może świadczyć o zakażeniu. W związku z odwołaniem A.L. od orzeczenia lekarskiego jednostki orzeczniczej I instancji, Instytut Medycyny Pracy wydał w dniu [...] orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych. W uzasadnieniu ww. orzeczenia wskazano, iż w trakcie hospitalizacji w Klinice Chorób Zawodowych i Toksykologii u pacjenta przeprowadzono szereg badań i konsultacji specjalistycznych. Wykonane badania serologiczne w kierunku zakażenia dały wynik ujemny. Nie wykazano także obecności przeciwciał przeciwko krętkom. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono objawów ogniskowych uszkodzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, a w szczególności nie stwierdzono klinicznych objawów, cech zespołów korzeniowych. Wynikiem konsultacji zarówno neurologicznej jak i psychiatrycznej było rozpoznanie u pacjenta zespołu [...]. Także ocena psychologiczna pacjenta nie ujawniła cech zespołu [...], a jej wynik zasugerował czynnościowe podłoże zgłaszanych dolegliwości. Konsultacja laryngologiczna z oceną układu równowagi i oceną audiologiczną pozwoliła rozpoznać obustronny ubytek słuchu typu odbiorczego z szumami usznymi i zawrotami głowy rozwijający się najprawdopodobniej w następstwie zaburzeń mikrokrążenia w uchu wewnętrznym w przebiegu nadciśnienia tętniczego i choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa w odcinku szyjnym. Obserwowane w badaniu dermatologicznym zmiany skórne potwierdziły jedynie obecność [...] u pacjenta. Także w narządzie wzroku nie obserwuje się zmian, które mogłyby mieć związek z narażeniem zawodowym. Analiza przebiegu klinicznego dolegliwości oraz wyników przeprowadzonych badań serologicznych w kierunku zakażenia [...], w opinii specjalisty chorób zakaźnych, nie daje podstaw do rozpoznania u A.L. choroby zawodowej - [...] (poz. [...] wykazu chorób zawodowych). Pacjent jest zdiagnozowany i przewlekle leczony z powodu chorób narządowych i układowych. Zgłaszane przez niego dolegliwości w opinii wielospecjalistycznej (laryngologicznej, neurologicznej, psychologicznej, psychiatrycznej) należy wiązać m.in. z wieloletnim nadciśnieniem tętniczym oraz zwyrodnieniem w szyjnym odcinku kręgosłupa. Ponadto nigdy nie stwierdzono u pacjenta dodatnich wyników badań serologicznych, które upoważniłyby do spełnienia kryterium serologicznego i rozpoznania [...]. W toku prowadzonego postępowania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, A.L. nie wnosił nowych dowodów w sprawie. Wobec powyższego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w oparciu o zebrany materiał dowodowy oraz przeprowadzoną ocenę narażenia zawodowego w dniu [...] wydał decyzję znak [...] Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u A.L. - [...] - choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa, wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wniósł A.L. w terminie ustawowym. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po dokonaniu we własnym postępowaniu administracyjnym analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie choroby zawodowej A.L. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. A.L. wniósł w dniu [...] skargę na ww. decyzję Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Sz 548/11) uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że zgromadzony w toku postępowania administracyjnego materiał dowodowy nie pozwala na dostateczne wyjaśnienie, że u skarżącego, który pracując w okresie zatrudnienia w warunkach stanowiących ryzyko powstania choroby zawodowej - [...], nie mogło dojść do zakażenia w trakcie wykonywanej pracy. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku podniósł, iż nie wyjaśniono wyczerpująco w toku postępowania z jakiego powodu przeprowadzone u A.L. badania serologiczne w kierunku [...], których wynik dostarczył organowi, dały wynik dodatni. Zarówno jednostki orzecznicze jak i organ nie wyjaśniły, jak również nie wskazały możliwości przeprowadzenia badań metodą inną aniżeli test [...].test na którego istnienie wskazywał w toku postępowania A.L., wykrywający stan nadwrażliwości zakażonego organizmu na [...] ma dużą wartość diagnostyczną. Ponadto, zdaniem Sądu, skoro kwestia możliwości poddania skarżącego badaniu w kierunku [...] była podnoszona w toku postępowania przez skarżącego, to zważywszy na środowisko pracy, w którym zatrudniony był A.L., możliwość zakażenia brucelozą oraz jego stan zdrowia, organy miały obowiązek wyczerpania wszystkich dostępnych metod badawczych, by jednoznacznie orzec o wykluczeniu możliwości stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. W rzeczonym wyroku wskazano również, iż na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik A.L. podał, że w Instytucie Medycyny Pracy rozpoznano u skarżącego małopłytkowość, która stanowi jeden z objawów [...]. Nadto wskazano, że orzeczenie lekarskie nr [...] zostało wydane w dniu [...] zaś pismem z dnia [...], czyli już po wydaniu orzeczenia Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy zwrócił się o nadesłanie informacji dotyczących stanu zdrowia skrążącego, które winny stanowić podstawę wydania orzeczenia. Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny rozpatrując sprawę ponownie zwrócił się pismami znak [...] z dnia [...] do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz do Instytutu Medycyny Pracy o ustosunkowanie się do treści wyżej opisanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w wyroku Sądu w piśmie znak [...] z dnia [...] wyjaśnił, iż podstawę stwierdzenia zakażenia [...] i rozpoznanie choroby [...] stanowi dodatni odczyn [...]. Ponadto w ww. piśmie wskazano, iż podczas pracy A.L. w Powiatowym Zakładzie Weterynarii w latach [...] przeprowadzana diagnostyka w kierunku [...] dawała wyniki ujemne. Wykonywane testy [...]-[...] - zawsze były ujemne - [...] r., również w [...] r.,. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów przedstawionych w wyroku Sądu Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy wyjaśnił, iż pismo Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] skierowane było do Dyrekcji Szpitala Wojewódzkiego z prośbą o nadesłanie kserokopii dokumentacji medycznej z Poradni Chorób Zakaźnych. Dokumentacja Poradni Chorób Zakaźnych była znana w WOMP przed wydaniem orzeczenia lekarskiego, bowiem zapoznał się z nią lek. specj. chorób zakaźnych i odzwierzęcych, który jednocześnie jest Ordynatorem Oddziału Zakaźnego i podlega mu Poradnia Chorób Zakaźnych Szpitala Wojewódzkiego, a o w/w dokumentację zwrócił się do Dyrekcji Szpitala Wojewódzkiego z powodu nadesłanego w dniu [...] odwołania A.L. od orzeczenia lekarskiego celem przekazania całości dokumentacji medycznej do Instytutu Medycyny Pracy. Nadto, odnosząc się do kwestii wystąpienia u A.L. [...] w ww. piśmie wskazano, iż przyczyny spadku krwi można podzielić na: - pierwotne: samoistna małopłytkowość; -objawowe: spowodowane toksycznymi środkami chemicznymi, promieniowaniem jonizującym (rtg); - spowodowane lekami: przeciwbólowe, przeciwgorączkowe itp., pozatym: związki arsenu, niektóre antybiotyki, środki moczopędne rtęciowe i pochodne tiomocznika; - w przebiegu chorób krwi: białaczka, zespoły plastyczne, hiperspleniczne, niedokrwistość megalobistyczna itp.; - w przebiegu tocznia rumieniowatego uogólnionego; - w przebiegu zakażenia: HIV, odra, krztusiec, dury, mononukleoza zakaźna. Na pytanie, dlaczego u skarżącego test [...] był pozytywny, Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy wyjaśnił, iż stwierdzenie w [...] r. jednorazowo wysoce nieswoistym testem [...] miernie podwyższonego miana przeciwciał w klasie IgG w kierunku [...], świadczy jedynie, że układ immunologiczny wytworzył przeciwciała IgG, test ten nie jest swoisty, jest możliwość nieswoistej reakcji krzyżowej z innymi alergenami bakteryjnymi np..: Yersinia, Salmonella. Ponadto, w rzeczonym piśmie poinformowano, że test skórny [...] jest badaniem uzupełniającym na alergię [...], nie ma większego znaczenia w diagnostyce klinicznej, wypada dodatnio nawet u 30% lub jeszcze w większym odsetku u ludzi całkowicie zdrowych i nie stanowi o zakażeniu. Konkludując Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy podniósł, iż nie ma podstaw merytorycznego rozpoznania choroby zawodowej - [...]. Sama praca w narażeniu zawodowym na odzwierzęce zakażenie pałeczkami bez stwierdzenia zakażenia swoistymi badaniami serologicznymi i bez obiektywnie stwierdzonych objawów klinicznych [...] - nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Instytut Medycyny Pracy ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w wyroku Sądu w piśmie z dnia [...] wskazał, iż decydujące znaczenie w orzekaniu o braku podstaw do rozpoznania u A.L. choroby zawodowej pod postacią [...] mają: brak podstaw klinicznych (objawów chorobowych) upoważniających do rozpoznania u badanego choroby zakaźnej – [...] oraz brak spełnienia kryteriów serologicznych, które potwierdziłyby zakażenie patogenem wywołującym [...]. Instytut Medycyny Pracy w rzeczonym piśmie wyjaśnił również, iż według zasad przyjętych w medycynie rozpoznanie choroby wymaga stwierdzenia u chorego charakterystycznych dla tej choroby objawów klinicznych. Podczas hospitalizacji A.L. w IMP został on poddany badaniom lekarskim wykonanym przez specjalistów z dziedzin: chorób wewnętrznych, medycyny pracy, chorób zakaźnych, neurologii, laryngologii, psychiatrii, okulistyki, dermatologii oraz psychologa, jak również licznym badaniom dodatkowym, w tym radiologicznym. W wyniku tych badań nie stwierdzono u pacjenta klinicznych objawów choroby - [...]. Stwierdzone u pacjenta zaburzenia w stanie zdrowia są następstwem chorób, na które cierpi i które nie mają charakteru choroby zawodowej. Zdaniem Instytutu Medycyny Pracy małopłytkowość jest objawem, który może wystąpić w kilkudziesięciu różnych stanach chorobowych (choroby krwi, choroby układowe, rozmaite zakażenia, toksyny, promieniowanie, jako skutek wielu leków i inne), jak również mieć charakter samoistny. Instytut Medycyny Pracy wskazał również, iż u pacjenta wielokrotnie w ciągu wykonywania pracy zawodowej oraz po jej zakończeniu wykonywano liczne badania serologiczne w kierunku zakażenia patogenem [...]. Wszystkie te badania dawały wynik ujemny. Badania w kierunku [...] wykonane podczas hospitalizacji w Klinice Chorób Zawodowych i Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy (test [...]) dały również wyniki ujemne. Ww. jednostka orzecznicza podzielała również zdanie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy i wskazała, iż jedynym testem serologicznym, który dał wynik słabo dodatni i jedynie w zakresie przeciwciał IgG (wynik dla przeciwciał IgM był wówczas również ujemny) był test wykonany w [...]r. Należy zatem podkreślić, że wynik tego testu nie był jednoznacznie dodatni, a jedynie "wątpliwy", w takiej sytuacji nie jest on miarodajny, zwłaszcza w sytuacji braku potwierdzenia w innym z licznie wykonywanych badań serologicznych. Ponadto test ten jest czułym testem immunologicznym, ale wysoce nieswoistym - oznacza to, że istnieje możliwość wystąpienia fałszywie dodatniego wyniku na przykład na skutek reakcji krzyżowej z innymi alergenami powszechnie występujących bakterii (np.: salmonella, yersinia). Podsumowując wyjaśniono, iż przeciwciała wytworzone w wyniku kontaktu z patogenem utrzymują się w organizmie ludzkim przez wiele lat i w przypadku ich rzeczywistej obecności wynik ten zostałby potwierdzony którymś z innych wykonywanych testów. W odniesieniu do zarzutu nieprzeprowadzenie tzw. Testu skórnego [...] Instytut Medycyny Pracy podniósł, iż jest on jedynie badaniem uzupełniającym na alergię, ale ze względu na wysoką niespecyficzność nie ma większego znaczenia w diagnostyce klinicznej. Konkludując podniesiono, iż u pacjenta nie stwierdzono spełnienia kryteriów serologicznych, które potwierdziłyby zakażenia patogenem wywołującym [...]. Na podstawie powyższych faktów Instytut Medycyny Pracy podtrzymał treść orzeczenia nr [...] z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W toku prowadzonego postępowania A.L. w pismach z dnia [...] zarzucił m.in. brak kompetencji lekarzowi jednostki orzeczniczej I stopnia (specjaliście chorób medycyny przemysłowej) oraz ponownie podniósł zarzut przekazania dokumentacji z Poradni Chorób Zakaźnych przy Szpitalu Wojewódzkim do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy dopiero po wydaniu orzeczenia. W odpowiedzi na powyższe zarzuty Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny otrzymał wyjaśnienia Instytutu Medycyny Pracy, który pismem z dnia [...] poinformował, iż analiza kserokopii pism pacjenta nie dostarcza danych mogących wpłynąć na treść wydanego orzeczenia lekarskiego. Jak wskazano w rzeczonym piśmie, proces diagnostyczny został wykonany zgodnie z zasadami przyjętymi w orzecznictwie o chorobach zawodowych. Ponadto wskazano, iż nie ma żadnych merytorycznych podstaw do weryfikacji wydanych orzeczeń o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w odpowiedzi na zarzuty A.L. w piśmie z dnia [...] zaznaczył, że również nie znajduje nowych dowodów w sprawie ani merytorycznych uwag mających wpływ na zmianę orzeczenia lekarskiego o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - [...]. Jednocześnie Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w odniesieniu do zarzutu braku kompetencji lekarza orzecznika wyjaśnił, iż specjalizacja z medycyny pracy, uprzednio nazwana "medycyną przemysłową" jest specjalizacją interdyscyplinarną, zajmuje się patologią zawodową, która może dotyczyć każdego narządu i układu, spowodowana przez różne czynniki szkodliwe i uciążliwe, również przez czynniki biologiczne, w tym powodujące choroby zakaźne i odzwierzęce. Ponadto orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - [...] zostało wydane w WOMP w dniu [...] podpisane przez dwóch lekarzy: lek. specj. med. przem. z Poradni Chorób Zawodowych oraz przez lek. specj. chorób zakaźnych J.W., który przeprowadza w WOMP konsultacje i opiniuje sprawy podejrzeń chorób zakaźnych i odzwierzęcych. Dodatkowo A.L. przesłał w toku prowadzonego postępowania pismo z dnia [...] w którym zarzucił m.in., iż stwierdzenia orzeczników są w dalszym ciągu lakoniczne i dalekie od prawdy medycznej, jak również, że w Instytucie Medycyny Pracy nie wykonano bardzo ważnych badań diagnostycznych (m.in. odczynu skórno-alergicznego). Ponadto strona zarzuciła, iż nie wykonano podstawowych badań laboratoryjnych skóry mimo, że zmiany chorobowe na to wskazywały: badań bakteriologicznych, badań mikologicznych; badań parazytologicznych, a sugerowanie, że to łuszczyca pospolita, jest błędem w sztuce lekarskiej, bez wykonania ww. badań. Ww. pismo również zostało przesłane pismami znak [...] z dnia [...] do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyn Pracy z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów w nich podnoszonych. W odpowiedzi na ww. pismo Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Koszalinie w piśmie z dnia 6 lipca 2012 r. poinformował, że obszerne wyjaśnienia w sprawie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - [...] zostały zawarte w uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego wydanego w WOMP w dn. [...] oraz w kolejnych pismach: [...]. Ponadto ww. jednostka orzecznicza wskazała, że A.L. w dniach [...] był leczony w Oddziale Dermatologii Szpitala Wojewódzkiego z rozpoznaniem: [...]. Ponadto Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy przypomniał, iż A.L. w przeszłości miał przeprowadzaną diagnostykę chorób skóry, którą okazał w ww. jednostce orzeczniczej: - w [...] badanie [...] w Pracowni Mikologicznęj Kliniki Dermatologicznej AM [...]- w dn. [...] - testy naskórkowe wykonane z podstawowym zestawem alergenów przez leczącego lek. specj. dermatologa - ujemne. Instytut Medycyny Pracy pismem z dnia [...] poinformował, iż wystosowane przez zainteresowanego pismo nie wnosi żadnych nowych dowodów mogących stanowić podstawę do weryfikacji orzeczenia lekarskiego nr [...]wydanego przez IMP [...]w dniu [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią [...]. W dniu [...] A.L. zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, złożył oświadczenie oraz dołączył do akt dowody, które były już wcześniej znane i z którymi zapoznali się lekarze orzecznicy Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny. Nadto we wspomnianym oświadczeniu A.L. podważył nie tylko trafność i zasadność opinii biegłych, ale także ich kwalifikacje i kompetencje zawodowe. W związku z powyższym Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Szczecinie stwierdził, iż orzeczenia lekarskie zostały wydane przez jednostki właściwe do orzekania w sprawie chorób zawodowych, które wskazane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869 z późn. zm.) i nie ma podstaw do kwestionowania kompetencji lekarzy orzeczników. Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpoznaniu sprawy wskazał, że zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy (Dz. U. 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących na stanowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Zgodnie z art. 2352 Kodeksu pracy rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Przepis ten jednoznacznie określa, którą jednostkę chorobową można uznać za chorobę zawodową. Za chorobę zawodową można uznać tylko wybrane schorzenia spełniające określone kryteria formalne i medyczne. Oznacza to, że nie każda jednostka chorobowa, może zostać uznana za chorobę zawodową. Podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz.869 z późn. zm.). W niniejszym przypadku pomimo faktu, iż A.L. mógł być narażony podczas swojej pracy zawodowej na działanie szkodliwego czynnika chorobotwórczego [...], po uzupełnieniu materiału dowodowego oraz ponownym przeanalizowaniu całości zgromadzonego materiału, nie znajduje się podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych. W przedmiotowej sprawie obie jednostki orzecznicze, tj. Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy, jednoznacznie stwierdziły i szczegółowo uzasadniły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W myśl § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869 z późn. zm.) ww. jednostki są właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydając decyzję w sprawie choroby zawodowej związany jest orzeczeniami lekarskimi wydanymi przez jednostki orzecznicze medycyny pracy. Orzeczenia te, mające walor opinii biegłego, podlegają, bowiem ocenie organu z punku widzenia wymogów formalnych dla tego środka dowodowego i jeżeli w ocenie organu są one jasne, wyjaśniają w sposób przekonywujący w oparciu o wyniki przeprowadzonych badań i warunki pracy badanego, to nie można znaleźć podstaw do tego, by organ zobowiązany był do dalszych poszukiwań celem potwierdzenia stanowiska prezentowanego przez stronę (por, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09 grudnia 2010 r. II OSK 1766/10). Wprawdzie związanie organu sanitarnego orzeczeniem kompetentnej placówki medycznej nie jest tożsame z bezkrytyczną akceptacją zawartych w nim informacji, jako że podlega ono - jak każdy dowód w postępowaniu ocenie pod kątem zachowania kryteriów wyznaczonych treścią art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., jednakże istotą związania, o którym mowa wyżej jest to, że organy administracji nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby wspomniane orzeczenia podważyć, nie mają w tym zakresie przesłanek do przyjęcia, iż rzeczywisty stan zdrowia pracownika kształtuje się odmiennie niż ustalono w toku badań stanowiących podstawę tych orzeczeń (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 lipca 2010r. IV SA/G1752/09). W toku ponownie prowadzonego postępowania Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uzyskał dodatkowe wyjaśnienia z jednostek orzeczniczych, które w przedmiotowej sprawie wydały orzeczenia lekarskie. Zarzuty podnoszone przez A.L. i złożone przez niego dokumenty, nie wpłynęły na zmianę treści wydanych orzeczeń lekarskich. Po ich przeanalizowaniu oraz po zapoznaniu się ze szczegółowymi wyjaśnieniami jednostek orzeczniczych, Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że w sposób jasny i spójny wykazano brak przesłanek do rozpoznania choroby zawodowej, z uwagi na brak klinicznych objawów tej choroby oraz brak spełnienia kryteriów serologicznych, które potwierdziłyby zakażenie patogenem ją wywołującym. Pismem z dnia [...] A.L. złożył skargę na wyżej opisaną decyzję Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że lekarze orzecznicy zastosowali fakultatywność w diagnostyce [...] nie uwzględniając wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia. Nie zastosowali przyjętych w Polsce i Unii Europejskiej metod diagnostycznych, takich jak: [...]. Zdaniem skarżącego, organ uzasadnił swoje stanowisko sprzecznie z wiedzą medyczną. Skarżący nie zgodził się z oceną organu jakoby małopłytkowość występowała przy różnych chorobach, ale nie przy [...], jak również że wykonane 30 lat temu badania zmian chorobowych skóry są wystarczające do stwierdzenia, że skarżący nie choruje na brucelozę. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, że lekarze orzecznicy z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w dacie wydawania orzeczenia nie posiadali dokumentacji medycznej skarżącego i jej nie znali. Jednocześnie wskazał, że dotychczas wykonane testy prze dermatologa stanowią pełne wyniki badań skóry w kierunku [...]. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł co następuje : Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Na wstępie Sąd zaznacza, że zgodnie z art. 153 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu z 13 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 548/11 są wiążące w sprawie dla niniejszego wyroku oraz dla organu, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Sąd w wyroku z 13 lipca 2011 r. stwierdził, że zgromadzony w toku postępowania administracyjnego materiał dowodowy nie pozwalał na dostateczne wyjaśnienie, że u skarżącego, który pracując w okresie zatrudnienia w warunkach stwarzających ryzyko powstawania choroby zawodowej – [...], wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. – nie mogło dojść do zakażenia w trakcie wykonywanej pracy. Ponadto Sąd podkreślił, że jednostki orzecznicze jak i organ nie wyjaśniły ale też nie wykazały możliwości przeprowadzenia badań metodą inną aniżeli test. Dalej Sąd zaznaczył, że śródskórny test alergiczny ([...]), na którego istnienie wskazywał w toku postępowania A.L., wykrywający stan nadwrażliwości zakażonego organizmu na antygeny [...] ma dużą wartość diagnostyczną. Odczyn skórno – alergiczny jest dodatni zarówno w ostrej jak i w przewlekłej [...] oraz w przypadkach nie rozpoznanych klinicznie. Podobną wartość diagnostyczną ma, zdaniem Sądu, odczyn [...]. Sąd uznał, że zważywszy na środowisko pracy, w którym był zatrudniony A.L., możliwość zakażenia [...] oraz jego stan zdrowia, organy miały obowiązek wyczerpania wszystkich dostępnych metod badawczych, by jednoznacznie orzec o wykluczeniu możliwości stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. W ocenie niniejszego składu orzekającego organy, chociaż wystąpiły do jednostek orzeczniczych o ustosunkowanie się do wyżej wymienionych zagadnień, to w efekcie nie uzupełniły postępowania w zakresie ustalonym w wyroku WSA w Szczecinie z 13 lipca 2011 r. Zdaniem Sądu nawet po uzupełnieniu stanowisk przez jednostki orzecznicze nie sposób przyjąć, że organy wyczerpująco wyjaśniły stan faktyczny w niniejszej sprawie. Wobec przytoczonego wyżej stanowiska Sądu w wyroku z 13 lipca 2011 r. organ tj. Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny powinien uzyskać wyczerpujący materiał dowodowy w sprawie z uwzględnieniem badań zaznaczonych przez WSA we wspomnianym wyroku. Dopiero po uzyskaniu orzeczeń lekarskich uzupełnionych o badania należy końcowo rozpatrzyć sprawę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach sądowych w oparciu o treść art. 200 tej ustawy.