I SA/Łd 1498/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. oddala skargę. I SA/Łd 1498/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 2 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego A. W. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie sprostowania z Urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. decyzją z dnia [...]r. określił zlikwidowanej spółce cywilnej "A." M. K.. A. W. zobowiązanie podatkowe w podał od towarów i usług za okres: luty - sierpień i listopad 2007r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za styczeń, wrzesień, październik i grudzień 2007r. oraz orzekł o solidarnej odpowiedzialności A. W. (byłego wspólnika) za zaległości podatkowe zlikwidowanej s.c. "A." w podatku od towarów i usług za ww. miesiące 2007r. Na skutek wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W sentencji powyższej decyzji, organ odwoławczy omyłkowo wskazał, że rozstrzygnięcia tego dokonano po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] określającej m.in. "zobowiązanie podatkowe w podatkuj towarów i usług za poszczególne miesiące 2006r.". W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] r. nr [...] w ten sposób, że treść sentencji ww. decyzji w wierszu 9 od dołu. który brzmiał: "2006 r." zmienił na: "2007 r." Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem pełnomocnik strony wniósł zażalenie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania podatkowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 749, dalej: "O.p.") polegające na sprostowaniu z urzędu naruszeniu prawa, które nie może być uznane za oczywistą omyłkę pisarską i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nie była dotknięta oczywistą omyłką pisarską. W jego ocenie, skoro ustawodawca nie podał ustawowych definicji pojęć: błędy rachunkowe i oczywiste omyłki pisarskie, to stosując wymieniony przepis należy mieć na uwadze potoczne znaczenie tych pojęć. Dodał, że w drodze postanowienia nie można zmienić istoty rozstrzygnięcia, ani też dokonywać merytorycznej zmiany decyzji, a skoro w treści rozstrzygnięcia decyzji błędnie określono rok z który określa się zobowiązanie podatkowe – zwłaszcza w sytuacji, gdy wobec podatnika toczy się kilka postępowań w zakresie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za różne lata – nie może być mowy o sprostowaniu w formie postanowienia. Stwierdził, iż rozstrzygnięcia co do istoty sprawy powinny zapadać w formie decyzji, powołując stosowne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie znalazł podstaw do zmiany własnego rozstrzygnięcia i postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy postanowienia z [...] r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik A. W. powielił zarzuty podnoszone w zażaleniu i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał w całości argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012, poz. 749, dalej "O.p.") organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Wymienione w art. 215 § 1 O.p. wady decyzji charakteryzuje cecha oczywistości. Oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji lub akt sprawy, stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Wskazuje to jednoznacznie, że w tym trybie można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa, litery, czy cyfry lub też inną omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, która co do zasady nie wpływa na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Co istotne choć przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują pojęcia "oczywistej omyłki" to jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych wywodzi się, że za oczywistą omyłkę, w rozumieniu tego przepisu, należy uznać błąd, który nie wpływa na znaczenie merytoryczne aktu administracyjnego i jego charakter nie budzi wątpliwości w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy lub stanu prawnego. Przykładem oczywistej omyłki jest przestawienie liter w wyrazie lub dodanie zbędnej litery. Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w wyroku NSA z dnia 23 lutego 2012 (II FSK1830/10), w którym podkreślono, że tryb określony w art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje jedynie prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne a sprostowanie decyzji nie może prowadzić do zmiany jej treści. Podobnie orzekł NSA w wyroku z tego samego dnia (II FSK 1829/10), stwierdzając, że w trybie z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Natomiast WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 28 września 2010 r. (II SA/Bd 758/10), podkreślił, że nie podlegają sprostowaniu w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc w zakresie odnoszącym się do ustalenia obowiązywania prawa, stanu faktycznego, jego kwalifikacji prawnej, czy też ustalania konsekwencji prawnych zastosowanej normy prawnej. W ocenie Sądu analiza akt rozpoznawanej sprawy dowodzi, że zakwalifikowanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., jako oczywistej omyłki pisarskiej zamieszczonych w 9 wierszu od dołu sentencji decyzji z dnia [...] r. nr [...] słów: "2006 r." zamiast "2007 r." nie narusza cytowanego wyżej przepisu art. 215 § 1 O.p. Świadczy o tym przede wszystkim fakt, iż pozostałe elementy, a w szczególności treść uzasadnienia wskazanej decyzji pozwalają ją bez jakichkolwiek wątpliwości zidentyfikować, jako rozstrzygnięcie dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług za 2007 rok. Organ podatkowy trafnie podnosi, iż w sentencji decyzji podano datę i numer decyzji organu pierwszej instancji ([...] r. nr [...]) wraz z kwotami nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy i zobowiązań podatkowych za poszczególne miesiące 2007 r. oraz kwotę zaległości podatkowych, za które odpowiada skarżący, a także datę odwołania złożonego przez A. W.. Także w treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego ani razu nie zostało użyte sformułowanie "2006 rok". W tym stanie rzeczy trafne było stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., zgodnie z którym zaistniały w sentencji decyzji błąd zakwalifikowany został jako oczywista omyłka pisarska i jako taki ulegał sprostowaniu w trybie art. 215 O.p. Nie sposób przy tym zgodzić się z podnoszonymi przez pełnomocnika zarzutami, że w sytuacji, gdy wobec podatnika toczy się kilka postępowań w zakresie określenia zobowiązań podatkowych w podatku VAT za różne lata nie można takiej omyłki sprostować w formie postanowienia, ponieważ dotyczy ona istoty rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wobec skarżącego toczyły się dwa postępowania; w zakresie zobowiązań podatkowych spółki cywilnej "A." za poszczególne okresy rozliczeniowe 2006r. i 2007r. i orzeczenia o odpowiedzialności A. W. za zaległości podatkowe tej spółki obejmujące poszczególne miesiące tych lat. Z akt sprawy wynika jednak, iż decyzje w zakresie 2006 r. i 2007 r. zostały wydane w innych datach ([...] r. za 2006 r. i [...] r. za 2007r.), co w ocenie Sądu wyklucza wszelkie wątpliwości, iż mogą one dotyczyć tożsamych okresów rozliczeniowych. Wskazane powyżej wyjaśnienia oraz przedstawione okoliczności sprawy nie pozostawiają wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nie narusza przepisów Ordynacji podatkowej. Organ dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, do czego był uprawniony w świetle art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej i nie wpłynął w ten sposób na merytoryczną treść decyzji z dnia [...] r. Konkludując, należy zatem stwierdzić, że w świetle powyższych rozważań w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności uzasadniające uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku. mak