III SA/Gl 1610/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych oddala skargę. 1. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...] , utrzymał w mocy własną decyzję wydaną w pierwszej instancji z dnia [...] r., nr [...] , którą odmówił ""A" " Sp. z o.o. z siedzibą w R. (zwanej dalej Spółką) zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] , udzielającej Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa[...]– w zakresie wnioskowanej przez Spółkę zmiany terminu rozpoczęcia działalności. 2. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. udzielił Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] . W punkcie 4 tego zezwolenia ustalono nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności na dzień [...] r., tj. 12 miesięcy od dnia udzielenia zezwolenia. Spółka dwukrotnie wnioskowała o przedłużenie tego terminu najpierw do dnia [...] r., a później do dnia [...] r. Organ wydawał stosowne decyzje o zmianie zezwolenia w tym zakresie. 3. Kolejnym pismem z dnia [...] r. Spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o zmianę terminu rozpoczęcia działalności ustalonego w ostatniej decyzji zmieniającej i ustalenie tego terminu na dzień [...] r. Argumentując zasadność swojego wniosku wskazała na konieczność zgromadzenia znacznych środków finansowych na zakup nowych automatów celem uruchomienia kolejnych punktów gier na terenie województwa[...]oraz pozostałych województw, w których prowadzi działalność w tym zakresie. Podniosła także, że występują częste przypadki likwidacji działalności gospodarczej w punktach gier, co skutkuje koniecznością ich zamiany na inne punkty. Sytuacja ta, w opinii Spółki, powoduje, że często niemożliwym jest zachowanie ustalonego nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności. Spółka poinformowała także, iż do dnia [...] r. uruchomiła 124 punkty gier, 7 lokalizacji zostało zgłoszonych do zmiany, natomiast kolejne 3 punkty w najbliższym czasie zostaną podane do wykreślenia. 4. Po zmianie właściwości Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. przekazał sprawę do Dyrektora Izby Celnej w K. , który pismem z dnia [...] r. zawiadomił Stronę o możliwości zaznajomienia się z materiałem sprawy i wypowiedzenia się w tym zakresie. 5. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. odmówił dokonania zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. we wnioskowanym zakresie. W podstawie prawnej powołał się na art. 253a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., zwaną dalej O.p.) w związku z art. 8, art. 48, art. 118 oraz art. 135 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.). 6. W odwołaniu z dnia [...] r. Spółka żądała zmiany decyzji zarzucając Organowi pierwszej instancji: - zastosowanie przepisów nowej ustawy pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.204 z 21.07.1998 r., str. 37, z późn. zm., zwaną dalej dyrektywą 98/34), - naruszenie przepisów art. 8, art. 48, art. 118 i art. 135 ust. 1 w związku art. 129 ust. 1 u.g.h., poprzez ich zastosowanie, podczas gdy w sprawie winny być zastosowane przepisy ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm., zwanej dalej u.g.z.w. lub ustawą o grach i zakładach wzajemnych), - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 139 O.p., poprzez oczywiste przekroczenie terminów załatwienia sprawy, - jednocześnie, przy nie podzieleniu powyższych poglądów, zarzuciła naruszenie art. 8, art. 48, art. 118 i art. 135 ust. 1 w związku art. 129 ust. 1 u.g.h., poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż zmianie decyzji w zakresie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności po dniu [...] r. sprzeciwiają się jej wcześniejsze zmiany dokonane na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych. 7. Pismem z dnia [...]r. Organ odwoławczy zawiadomił Spółkę, o możliwości zapoznania się z zebranym w toku postępowania materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się w sprawie. Spółka nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 8. Dyrektor Izby Celnej w K. , działając jako Organ odwoławczy, decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji. 8.1. W pierwszej kolejności wskazał, że decyzja z dnia [...]r. - o zmianę której Spółka wnioskowała - jest decyzją ostateczną, na mocy której Spółka nabyła prawa w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], zatem jej wzruszenie może nastąpić jedynie w trybie środków nadzwyczajnych między innymi na podstawie art. 253a O.p. Z przepisu tego wynika, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawa, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub waży interes strony. W związku z tym Organ uznał, że w ten sposób, jeśli po dniu [...]r. brak jest odpowiednich dla danej sprawy przepisów przejściowych w zakresie zmiany decyzji ostatecznej, to przepis ten będzie podstawą do dokonania tej zmiany. 8.2. Następnie powołał się na przepis przejściowy art. 135 ust. 1 u.g.h., zgodnie z którym zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy, mogą być zmieniane na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność, w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1, 2 i 3. Wskazał też na przepis szczególny art. 48 ust. 1 u.g.h. i stwierdził, że umożliwia on przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności, określonego w stosownym zezwoleniu, ale jednocześnie jednoznacznie precyzuje kryteria stosowania ewentualnego przedłużenia, a mianowicie może zostać przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Uznał przy tym, że w przepisie tym zawarta jest generalna zasada odnosząca się do wszystkich zezwoleń, w tym także zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wydanych na gruncie uprzednio obowiązującej ustawy o grach i zakładach wzajemnych, ograniczająca możliwość wielokrotnego przedłużania terminu rozpoczęcia działalności. Zdaniem Organu rozpatrując wniosek w tym zakresie należy uwzględnić okoliczności już zaistniałe w zakresie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności w związku z wydanym zezwoleniem. Przyjęcie odmiennego stanowiska, stwarzałoby sytuację, w której podmiot uzyskujący zezwolenie, czy koncesję, na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych miałby możliwość tylko i wyłącznie jednokrotnego przedłużenia zezwolenia i to w ograniczonym czasie do 6 miesięcy, natomiast podmiot, który uzyskał zezwolenie na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych, mógłby skorzystać z takiej możliwości co najmniej dwukrotnie, co w konsekwencji przeczyłoby zasadzie określonej w powyższym przepisie. 8.3. Odnosząc to do okoliczności faktycznych sprawy zauważono, że Spółka dwukrotnie uzyskała przedłużenie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (każdorazowo o kolejne 12 miesięcy), dlatego uznano, że brak jest możliwości przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności i że Organ pierwszej instancji zasadnie odmówił zmiany zezwolenia we wnioskowanym przez Spółkę zakresie. 8.4. Organ odwoławczy przeanalizował również przesłankę ważnego interesu Strony określoną w art. 253a § 1 O.p. i przyjął, że w niniejszej sprawie ona nie występuje. 8.4.1. Odwołał się do tego, że Spółka już dwukrotnie uzyskała przedłużenie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności i tym samym dysponowała wystarczającym okresem czasu (łącznie 36 miesięcy) na uruchomienie wszystkich punktów gier, niemniej jednak tego nie uczyniła. Poza tym podkreślono, że składając pierwszy wniosek o wydanie zezwolenia zadeklarowała, iż uruchomi wszystkie punkty najpóźniej do 12 miesięcy od wydania zezwolenia. 8.4.2. Zdaniem Organu również konieczność zgromadzenia środków finansowych na kupno nowych automatów nie może stanowić argumentu przemawiającego za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia, gdyż Spółka wnioskując o wydanie zezwolenia na 134 punkty gier winna posiadać środki na ich uruchomienie, co de facto przedstawiła w studium finansowo-ekonomicznym załączonym do wniosku. 8.4.3. Ponadto Organ wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, tj. danych będących w posiadaniu Organu, wynika, że Spółka w IV kwartale 2009 r. prowadziła działalność tylko w około połowie punktów gier: w miesiącu październiku - w 68, w listopadzie - w 63, w grudniu - w 58. W I kwartale 2010 r. nastąpiła dalsza tendencja spadkowa, tj. w styczniu i lutym prowadzono działalność w 44 punktach, a w marcu w 43 punktach. W związku z powyższym, w opinii Organu, przedłużenie terminu rozpoczęcia działalności odnośnie pozostałych nieuruchomionych 10 punktów, w sytuacji kiedy Spółka prowadzi działalność tylko w około 1/3 punktów gier, nie znajduje racjonalnego uzasadnienia. 8.5. Odpowiadając na zarzut opieszałości i bezczynności polegający na nie wydaniu do dnia [...] r. stosownej decyzji, czyli naruszeniu art. 139 O.p., Organ stwierdził, że nie jest on zasadny. Zauważył przy tym, że Organ pierwszej instancji po otrzymaniu wniosku Spółki w dniu [...]r. podjął czynności mające na celu rozpatrzenie sprawy. Między innymi prowadzone było wnikliwe postępowanie, które polegało na analizie obszernej dokumentacji związanej z udzielonym zezwoleniem oraz decyzji zmieniających zezwolenie, niezbędne do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. 8.6. Odnośnie braku notyfikacji ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych przez Komisję Europejską zaznaczył, że zgodnie z zasadą praworządności Organ ma obowiązek stosowania przepisów krajowych, które weszły w życie. Poza tym zauważył, że organy administracji publicznej nie mają instrumentów pozwalających na dokonywanie oceny zgodności prawa krajowego z prawem wspólnotowym. 9. W skardze z dnia [...]r. Spółka podniosła te same zarzuty co w odwołaniu jedynie dodatkowo wskazała na naruszenie art. 253a O.p., poprzez uznanie, iż w sprawie nie występuje przesłanka ważnego interesu Strony. 10. Odpowiadając na skargę Organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w sprawie. 11. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2011 r. Sąd zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w zakresie notyfikacji niektórych przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych. 12. Postanowieniem z dnia 9 października 2012 r. Sąd podjął z urzędu zawieszone postępowanie sądowe. 13. W piśmie z dnia [...]r. Pełnomocnik Strony skarżącej wskazał na wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r., C-213/11, C-214/11 i C-217/11 i wnosił o przeprowadzenie uzupełniająco nowych dowodów z dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w niniejszej sprawie. 14. Organ odwoławczy pismem z dnia [...]r. argumentował, że podtrzymuje swoje stanowisko nawet w świetle powołanego wyroku TSUE. 15. Na rozprawie Pełnomocnik Strony skarżącej wywodził jak w skardze i piśmie procesowym zaznaczając, że zezwolenie będące przedmiotem postępowania w chwili obecnej wygasło, a z uwagi na wadliwość postępowania wnosi o stwierdzenie, że zaskarżony akt został wydany z rażącym naruszeniem prawa. Pełnomocnik Organu odwoławczego wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę i piśmie procesowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 16. Skarga nie jest zasadna. 17. Zaskarżoną decyzją, po ponownym rozpoznaniu sprawy, Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji, którą odmówiono Stronie skarżącej zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...]r. zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa[...]w części dotyczącej terminu rozpoczęcia tej działalności. Ze względu na to, że decyzje w pierwszej i drugiej instancji były wydane po dniu 1 stycznia 2010 r., jako podstawę prawną rozstrzygnięć powołano art. 253a O.p. w związku z art. 8 u.g.h. oraz art. 48 w związku z art. 118 i art. 135 ust. 1 u.g.h. Odmowa zmiany zezwolenia nastąpiła z dwóch powodów. Pierwszy wynikał z tego, że możliwość zmiany ostatecznej decyzji stosownie do art. 253a § 1 O.p. mogła zostać ograniczona przepisem szczególnym. Według Organów takim przepisem był właśnie art. 48 ust. 1 u.g.h., który dopuszczał możliwość zmiany decyzji w zakresie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności, ale tylko jednokrotnie. Natomiast przedmiotowe zezwolenie we wnioskowanej części było już dwukrotnie zmieniane. Zdaniem Organów przepis ten miał zastosowanie do tego postępowania, ponieważ było ono wszczęte i niezakończone do dnia 1 stycznia 2010 r. na mocy przepisu przejściowego art. 118 u.g.h. w związku z art. 135 ust. 1 u.g.h. Natomiast drugi powód był oparty o bezpośrednią analizę przesłanek zawartych w art. 253a § 1 O.p. w szczególności "ważnego interesu strony". Organ odwoławczy uznał, że w tej sprawie taka przesłanka nie występuje. 18. Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i mając na uwadze między innymi podniesione przez Stronę skarżącą zarzuty zawarte w skardze, piśmie procesowym i na rozprawie, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia prawa w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji, a tym bardziej stwierdzenia jej nieważności. W związku z tym oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). 18.1. Swoją ocenę Sąd rozpoczął od analizy drugiej podstawy odmowy zmiany ostatecznej decyzji, czyli ustaleń, czy Organ odwoławczy prawidłowo dokonał wykładni i zastosowania przepisu art. 253a § 1 O.p. pod względem zaistnienia warunków tam wymienionych z pominięciem pierwszej przyczyny odmowy, tj. wystąpienia ograniczeń wynikających z przepisu szczególnego jakim jest art. 48 ust. 1 u.g.h. 18.2. Sąd doszedł do wniosku, że nawet przy założeniu, że art. 48 ust. 1 u.g.h. miałby charakter przepisu technicznego w rozumieniu art. 1 pkt 11 w zw. z art. 1 pkt 3 i 4 dyrektywy 98/34 i winien podlegać notyfikacji na podstawie art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 98/34 – za taki przepis techniczny uznał TSUE art. 14 ust. 1 u.g.h. w pkt 25 wyroku z dnia 19 lipca 2012 r., C-213/11, C-214/11, C-217/11, wydanym w połączonej sprawie "B" Sp. z o.o. i inni (dostępny na stronie http://eur-lex.europa.eu) - to efekt wynikający z zasady pierwszeństwa i bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego w danej sprawie byłby taki, że należałoby nie stosować tego przepisu jako sprzecznego z powyższymi przepisami dyrektywy 98/34, które są jasne, precyzyjne i bezwarunkowe oraz dotyczą praw danego podmiotu. W następstwie tego należałoby sięgnąć bezpośrednio do badania wystąpienia przesłanek wynikających z zastosowania podstawowego przepisu procesowego, tj. art. 253a § 1 O.p. w zw. z art. 8 u.g.h., który bez wątpienia nie może być uznany za przepis techniczny. Z tej przyczyny Sąd badał bezpośrednio prawidłowość zastosowania w sprawie najdalej idącej podstawy prawnej i faktycznej. 18.3. Jak wynika z art. 253a § 1 O.p. organ podatkowy orzeka w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji tworzącej dla stron prawa nabyte na zasadzie uznania administracyjnego, które jest ograniczone kilkoma przesłankami, a mianowicie: - decyzja musi być ostateczna; - strona nabyła na jej podstawie prawa o charakterze materialnym; - strona ta wyraża wprost zgodę na wzruszenie decyzji; - nie ma przepisów szczególnych wykluczających wzruszenie decyzji; - rozstrzygnięcie odpowiada wymaganiom interesu publicznego lub ważnego interesu strony. Ze względu na uznaniowość takiej decyzji nawet zaistnienie wszystkich przesłanek wzruszenia decyzji nie oznacza, że musi w sprawie zapaść rozstrzygnięcie pozytywne (zob. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, R. Masztalski, J. Zubrzycki "Ordynacja podatkowa. Komentarz 2012" Unimex, str. 1070-171). 19. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzja z dnia [...] r., o zmianę której wnosiła Strona skarżąca, była: - decyzją ostateczną, - na jej podstawie Strona nabyła prawo materialne w postaci zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], - składając wniosek o zmianę terminu rozpoczęcia działalności określonej w tym zezwoleniu Strona w ten sposób wyraziła zgodę na dokonanie tej zmiany, - przy przyjęciu założenia wskazanego w pkt 18.2. niniejszego uzasadnienia brak jest przepisu szczególnego zakazującego lub ograniczającego możliwość dokonania takiej zmiany. 20. Zdaniem Sądu nie wystąpiła jednak ostatnia z przesłanek, np. interes publiczny lub ważny interes Strony. Na interes publiczny Strona się nie powoływała, a zgodzić się należy z Organem odwoławczym, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka ważnego interesu Strony. Po pierwsze, Spółka dwukrotnie uzyskała przedłużenie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Tym samym dysponowała wystarczającym okresem czasu (łącznie 36 miesięcy) na uruchomienie wszystkich punktów gier. Po drugie, składając wniosek o wydanie zezwolenia sama zadeklarowała, iż uruchomi wszystkie punkty najpóźniej do 12 miesięcy od dnia wydania. Po trzecie, wnioskując o wydanie zezwolenia na 134 punkty gier już wówczas winna posiadać środki na ich uruchomienie, co przedstawiła w studium finansowo-ekonomicznym załączonym do wniosku. Po czwarte, w IV kwartale 2009 r. prowadziła działalność tylko w około połowie punktów gier, tj.: w miesiącu październiku - w 68, w listopadzie - w 63, w grudniu - w 58. W I kwartale 2010 r. nastąpiła dalsza tendencja spadkowa, tj. w styczniu i lutym prowadzono działalność w 44 punktach, a w marcu w 43 punktach. 21. Zarzuty zgłoszone w toku postępowania sądowego nie były zasadne. 21.1. Zarzut naruszenia przepisów prawa wspólnotowego, tj. dyrektywy 98/34/WE, Sąd pominął z tego względu, że ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozpoczął od badania zarzutu dalej idącego, a mianowicie naruszenia art. 253a § 1 O.p. w zw. z art. 8 u.g.h. (zob. pkt 18.2. niniejszego uzasadnienia). 21.2. Wydając po dniu 1 stycznia 2010 r. decyzje w sprawie zmiany zezwolenia Organy nie mogły stosować przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, ponieważ na podstawie przepisu końcowego art. 144 u.g.h. z tym dniem ustawa ta utraciła moc prawną. Przepis art. 144 u.g.h., tak jak art. 8 u.g.h., nie może być uznany za przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. W związku z tym stosowanie tych przepisów nie prowadzi do naruszenia prawa. Nawet przy przyjęciu, że wskazane w skardze przepisy art. 48, art. 118 i art. 135 ust. 1 w związku art. 129 ust. 1 u.g.h. stanowiły przepisy techniczne, które należałoby pominąć przy stosowaniu prawa, to i tak Organ odwoławczy rozważył możliwość zaistnienia warunków do dokonania zmiany zezwolenia, a określonych w art. 253a § 1 O.p. na co Sąd zwrócił uwagę w pkt 19 i 20 niniejszego uzasadnienia. 21.3. Sąd nie doszukał się też naruszenie prawa procesowego, tj. art. 139 O.p., które mogłoby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Prawidłowo zwrócił uwagę Organ odwoławczy na to, że po zmianie właściwości organów i otrzymaniu od Dyrektora Izby Skarbowej w K. wniosku w dniu [...] r. nie miał możliwości załatwienia sprawy do dnia [...] r., czyli do momentu kiedy działalności powinna być rozpoczęta zgodnie z ostatnią zmianą zezwolenia lub do dnia [...]r., czyli kiedy jeszcze obowiązywała ustawa o grach i zakładach wzajemnych. Poza tym, jak wynika z tego przepisu, załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie dłużej niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy. Do dnia [...]r. nie upłynął nawet miesięczny termin załatwienia sprawy. 21.4. Nawet przy założeniu, że należałoby stosować w pełni nową ustawę Organy nie dokonały błędnej wykładni art. 8, art. 48, art. 118 i art. 135 ust. 1 w związku art. 129 ust. 1 u.g.h. przyjmując, że zmianie decyzji w zakresie przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności po dniu [...] r. sprzeciwiają się jej wcześniejsze zmiany dokonane na podstawie ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Dotychczasowe zmiany stanowią okoliczności faktyczne, które należy brać pod uwagę po wejściu w życie nowych przepisów. Bak jest podstaw do pominięcia tych okoliczności. 21.5. Jeśli nie wystąpiło naruszenie prawa uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji, to tym bardziej rażące naruszenie prawa, tzn. gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że owa decyzja nie może być akceptowana jak akt wydany przez organ praworządnego państwa.