art. 48

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwość odroczenia terminów wykonania obowiązków podatkowych na wniosek podatnika, gdy uzasadnia to ważny interes podatnika lub interes publiczny. Dotyczy zarówno podatników, jak i płatników/inkasentów, z wyłączeniem szeregów terminów ściśle określonych w innych artykułach ordynacji.

Treść przepisu

Art. 48. § 1. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68–71, art. 77 § 1–3, art. 79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118. § 2. Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów. § 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając właściwość organów w zakresie czynności, dla których przewidziane są terminy, oraz termin udzielanego odroczenia. Dziennik Ustaw – 47 – Poz. 622

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 3055 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy