II OSK 1927/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędzia del. NSA Janina Kosowska Protokolant Starszy asystent sędziego Konrad Młynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. C. oraz M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 124/11 w sprawie ze skargi M. C. oraz M. C. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 124/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. C. oraz M. C. na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Jak wynika z uzasadnienia wyroku skarżący w dniu 24 kwietnia 2009 r. skierowali do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy wniosek o sprawdzenie legalności robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w C., gm. [...]. W związku ze złożonym wnioskiem organ nadzoru budowlanego pismem z dnia [...] maja 2009 r. poinformował pełnomocnika skarżących, że w dniu [...] stycznia 2009 r. Starosta Bydgoski decyzją nr [...] /2009 o pozwoleniu na budowę zatwierdził projekt budowlany budynku hali produkcyjno-magazynowej, stanowiący integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wskazał ponadto, że decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna w dniu [...] lutego 2009 r., oraz że w tym samym dniu inwestor zawiadomił zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy Prawo budowlane o zamierzonym w dniu [...] lutego 2009 r. terminie przystąpienia do wykonywania robót budowlanych. Jednocześnie organ nadzoru budowlanego wezwał skarżących do sprecyzowania w zakreślonym terminie, podjęcia jakiej czynności domagają się od organu (zgodnie ze stanowiskiem pełnomocnika zawartym w piśmie z dnia 11 maja 2009 r. ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 7 maja 2009 r.). W piśmie z dnia [...] maja 2009 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy pełnomocnik skarżących poinformował organ, że skarżący nie otrzymali żadnej informacji o toczącym się postępowaniu w przedmiocie uzyskania pozwolenia na budowę budynku hali produkcyjno-magazynowej. Wskazał, że nieruchomość skarżących znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu objętego pozwoleniem na budowę nr [...] /2009 i wniósł o określenie, czy wydane pozwolenie na budowę dotyczy budowy budynku objętego postanowieniem Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. W końcowej części pisma pełnomocnik wskazał, że informacja powyższa jest niezbędna w celu podjęcia przez skarżących kolejnych kroków prawnych. W związku z powyższym stanowiskiem pełnomocnika skarżących organ nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. przekazał zgodnie z właściwością pismo pełnomocnika do Starosty Bydgoskiego. Starosta Bydgoski w piśmie z dnia 29 maja 2009 r. udzielił pełnomocnikowi odpowiedzi na stanowisko zaprezentowane w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wznowienie postępowania na podstawie przesłanek wyrażonych w art. 145 § 1 pkt 4 i 6 k.p.a. i zażądał uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Starosta Bydgoski odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Decyzja ta była następstwem wcześniejszych rozstrzygnięć Wojewody Kujawsko-Pomorskiego (z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz z dnia [...] lutego 2010 r.), którymi uchylone zostały ze skutkiem przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia decyzje Starosty Bydgoskiego (z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz z dnia [...] stycznia 2010 r.). W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2010 r. organ I instancji uznał na podstawie art. 148 k.p.a., iż w sprawie zaszły negatywne przesłanki do wznowienia postępowania. Skarżący nie zachowali terminu wynikającego z powyższego przepisu składając żądanie wznowienia. Organ doszedł do takiego wniosku biorąc pod uwagę dzień 7 maja 2009 r., w którym skarżący dowiedzieli się o ostatecznej decyzji oraz dzień 23 czerwca 2009 r., kiedy to złożyli wniosek o wznowienie postępowania. Wojewoda Kujawsko-Pomorski nie uwzględnił odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji i utrzymał w mocy rozstrzygniecie tego organu. Nie podzielił stanowiska odwołujących się, że o ostatecznym pozwoleniu na budowę dowiedzieli się w dniu 16 czerwca 2009 r. Nie uznał również pisma skarżących z dnia 11 maja 2009 r. jako skargi wniesionej na podstawie art. 235 § 1 k.p.a. Wojewoda przyjął stanowisko organu I instancji, że pełnomocnik skarżących w dniu 7 maja 2009 r. wiedział o ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] listopada 2010 r. i decyzji Starosty Bydgoskiego z dnia [...] maja 2010 r. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Nie podzielił zarzutów skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że pierwszym pismem procesowym złożonym przez radcę prawnego M. J. był wniosek z dnia 24 kwietnia 2009 r. o sprawdzenie legalności robót budowlanych. Treść żądania zawartego w powyższym podaniu nie zawiera żadnych elementów skargi, czy też niezadowolenia z decyzji ostatecznej, której wzruszenia domaga się umocowany w postępowaniu wznowieniowym. Żądanie dotyczyło jedynie sprawdzenia legalności robót budowlanych na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w C., gm. [...]. Z treści pisma nie wynika świadomość skarżących i ich pełnomocnika o ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] /2009. Ponadto adresatem pisma jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy, a nie Starosta Bydgoski, który wydał decyzję ostateczną w pierwszej instancji. Z tego względu za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 235 w związku z art. 9 k.p.a. W ocenie Sądu podanie pełnomocnika skarżących z dnia 24 kwietnia 2009 r. nie było skargą w rozumienie art. 235 k.p.a., który stanowi w § 1, że skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. W omawianym piśmie nie ma bowiem mowy o zażaleniu się przez skarżących na treść wydanego ostatecznego pozwolenia na budowę. Nie można również zgodzić się z zarzutem, że doszło do naruszenia art. 9 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Należy podkreślić, że wniosek o sprawdzenie legalności prowadzonej inwestycji na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę został skierowany do organu nadzoru budowlanego, który to organ w piśmie z dnia 4 maja 2009 r. udzielił informacji o inwestycji, a przede wszystkim wskazał datę i numer udzielonego inwestorowi pozwolenia, podał również, kiedy decyzja wydana w tym przedmiocie stała się ostateczna oraz zadbał o interes skarżących wzywając ich na podstawie art. 64 ust. 2 k.p.a. do sprecyzowania, podjęcia jakiej czynności domagają się od organu nadzoru budowlanego. Okoliczności te potwierdza pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2009 r., doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] maja 2009 r., zatytułowane "wezwanie". Data doręczenia wezwania nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, pomimo braku w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, ponieważ sam pełnomocnik w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. oświadczył, że właśnie w tym dniu miało miejsce doręczenie powyższego wezwania. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący, którzy działali przez pełnomocnika, w dniu [...] maja 2009 r. powzięli wiadomość o ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] /2009. Z treści pisma z dnia [...] maja 2009 r. wynika z kolei, że skarżący nie otrzymali żadnej informacji o toczącym się postępowaniu w przedmiocie uzyskania pozwolenia na budowę i nie mieli zapewnionego czynnego udziału w tym postępowaniu. W ich przekonaniu nieruchomość będąca ich własnością znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu objętego decyzją Starosty Bydgoskiego nr [...] /2009. W piśmie tym pełnomocnik skarżących poprzestał jednak na żądaniu określenia: "czy wydane pozwolenie na budowę dotyczy budowy budynku objętego postanowieniem Wójta Gminy [...], tj. czy w tym wypadku chodzi o tę samą inwestycję". Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że informacja ta jest niezbędna w celu podjęcia przez jego mandantów "kolejnych kroków prawnych". Podanie z dnia [...] maja 2009 r. zostało na podstawie art. 65 k.p.a. przekazane przez organ nadzoru budowlanego w drodze postanowienia z dnia [...] maja 2009 r. zgodnie z właściwością do Starosty Bydgoskiego. Starosta Bydgoski w związku z przekazaniem jemu sprawy udzielił w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. informacji pełnomocnikowi skarżących. Z akt sprawy wynika, że żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną zostało sformułowane przez pełnomocnika skarżących dopiero w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r. Skarżący w przedmiotowej sprawie działali przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie mogą w tej sytuacji zasłaniać się nieporadnością i nieznajomością procedury administracyjnej. Z uwagi na powyższe w ocenie Sądu pierwszym podaniem zawierającym żądanie wznowienia postępowania, w którym sformułowane zostały zarzuty dotyczące braku zapewnienia skarżącym udziału w postępowaniu w sprawie zakończonej pozwoleniem na budowę, było pismo pełnomocnika z dnia [...] czerwca 2009 r. Przyjmując zatem, że wiedzę o ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę pełnomocnik skarżących pozyskał w dniu 7 maja 2009 r., co zostało już powyżej wykazane, stwierdzić należy, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło z przekroczeniem miesięcznego terminu określonego w art. 148 k.p.a. Przepis ten nakłada na organy administracji obowiązek badania dopuszczalności podań o wznowienie postępowania pod względem formalnym. Jest to wstępna faza badania wniosku o wznowienie. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji ( § 2). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w dniu 7 maja 2009 r. dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, określonych w przepisach art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Pełnomocnik skarżących już w dniu 7 maja 2009 r. dowiedział się o pozwoleniu na budowę. W tym też dniu wiedział już o tym, że pozwolenie na budowę zostało wydane pomimo braku stanowiska innego organu. Zarzuty naruszenia art. 8 i art. 15 k.p.a. nie mają wpływu na wynik sprawy, ponieważ stan faktyczny ostatecznie przyjęty za podstawę wydanej decyzji nie budzi wątpliwości. Przede wszystkim nie można podzielić stanowiska skarżących, że w przedmiotowej sprawie doszło do wydania dwóch decyzji w tej samej sprawie. Decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. została wydana po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2010 r., która została wydana w wyniku uwzględnienia odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. Nie doszło zatem w przedmiotowej sprawie do wydania dwóch decyzji w tej samej sprawie. Stan prawny, który istniał od momentu złożenia podania o sprawdzenie realizowanej inwestycji do momentu wydania zaskarżonej decyzji nie uległ zmianie. Natomiast stan faktyczny był różny, ponieważ organ I instancji przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2010 r. dwukrotnie wydał orzeczenia, które zostały uchylone na podstawie art.138 § 2 k.p.a. Sąd nie oceniał legalności decyzji wydanych przez Wojewodę w wyniku uwzględnienia wcześniejszych odwołań. Są to orzeczenia ostateczne. Nawet jeżeli decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2010 r. pozostaje w sprzeczności z zaskarżoną decyzją, to i tak nie ma to wpływu na wynik sprawy. Zalecenia organu II instancji zawarte w decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. nie mają charakteru wiążącego dla organu I instancji. Organy natomiast, zarówno I jak i II instancji, mają obowiązek działać w oparciu o przepisy prawa. W sytuacji, gdy strona skarżąca uchybiła terminom określonym w art. 148 k.p.a., nie można wznowić postępowania. Postępowanie prowadzone przez organy mogło naruszyć zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organu (art. 8 k.p.a.). Jednak obowiązkiem organów było działać zgodnie z przepisami prawa. Ustalony stan faktyczny na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy nie budzi żadnych wątpliwości. Nie było w tych okolicznościach sprawy potrzeby dalszego prowadzenia postępowania wyjaśniającego, ponieważ pisma procesowe pełnomocnika skarżących wyraźnie określają treść żądań złożonych w konkretnych datach. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że żądanie wznowienia postępowania zostało złożone po terminie. Organy nie naruszyły art. 148 k.p.a. odmawiając wznowienia postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli M. C. oraz M. C. zaskarżając tenże wyrok w całości i zarzucili naruszenie przepisów postępowania art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 1, art. 3 § 1, art. 133 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) z uwagi na dokonanie niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej, która miała istotny wpływ na wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegającej na przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wadliwych ustaleń co do stanu faktycznego sprawy, w związku z niedostrzeżeniem naruszenia przez Wojewodę Kujawsko-Pomorskiego oraz Starostę Bydgoskiego przepisów: a) art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 148 § 2 k.p.a., co spowodowało nieuzasadnione przyjęcie, że za tożsame należy uznać określenia "budynek hali produkcyjno-magazynowej" i "zakład produkcji szyb zespolonych przy ul. [...] w C., Gm. [...] na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...]", a zatem przyjęcie, że skarżący dowiedzieli się czego dotyczy decyzja Starosty Bydgoskiego Nr [...] /2009 z [...] stycznia 2009 r., już w dniu [...] maja 2009 z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy, co faktycznie miało miejsce dopiero w dniu otrzymania pisma Starosty Bydgoskiego z [...] maja 2009 r., tj. w dniu [...] czerwca 2009 r.; b) art. 8 i 9 k.p.a., co spowodowało nieuzasadnione przyjęcie, iż reprezentowanie strony postępowania przez profesjonalnego pełnomocnika zwalnia organ w całości z obowiązku informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej. Kwestią zasadniczą dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było dokonanie oceny czy strona wnosząca o wznowienie postępowania administracyjnego wniosek ten złożyła w terminie o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku żądanie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] /2009 zostało sformułowane przez pełnomocnika skarżących dopiero w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 roku. We wcześniejszym piśmie strony skarżącej z dnia [...] maja 2009 r. pełnomocnik skarżących poprzestał na żądaniu określenia "czy wydanie pozwolenia na budowę dotyczy budowy budynku objętego postanowieniem Wójta Gminy [...], tj. czy w tym wypadku chodzi o tę samą inwestycję". Istotnym jest, na co zwracał uwagę w swym uzasadnieniu sąd pierwszej instancji, że pełnomocnik skarżących w powyżej powoływanym piśmie oświadczył, że informacja ta jest niezbędna w celu podjęcia przez jego mandatów "kolejnych kroków prawnych". Oświadczenie to potwierdza, że z całą pewnością wniosek ten nie miał charakteru wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Charakteru takiego nie miało również wcześniejsze pismo pełnomocnika skarżących z dnia [...] kwietnia 2009 roku o sprawdzenie legalności robót budowlanych. Podanie to nie było skargą w rozumieniu art. 235 k.p.a., który stanowi w § 1, że skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzedu. W piśmie tym pełnomocnik skarżących nie wskazywał jakichkolwiek zarzutów co do wydanego w sprawie pozwolenia na budowę, co mogłoby wskazywać na zamiar objęcia takiego pozwolenia kontrolną prowadzoną w trybie nadzwyczajnym. Tym samym zasadnym było uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został sformułowany przez pełnomocnika skarżących dopiero w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r. Skoro zaś wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 22 czerwca 2009 roku to dla oceny czy w sprawie wystąpiły negatywne przesłanki wznowienia postępowania w postaci przekroczenia jednomiesięcznego terminu, koniecznym było ustalenie dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a zatem o wydaniu bez jej udziału decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak wynika z akt sprawy organ administracji publicznej w piśmie skierowanym do strony z dnia 4 maja 2009 roku podał datę i numer udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę, wskazując kiedy decyzja w tym przedmiocie stała się ostateczna. Powyższe pismo pełnomocnik skarżących otrzymał w dniu 7 maja 2009 roku co w sprawie pozostaje bezsporne. Podkreślić przy tym należy, że przepis art. 148 § 2 k.p.a. jest klarowny i jasny - ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji.(por. np wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 931/07). Tym samym zasadnym było przyjęcie przez organ odwoławczy oraz Sąd pierwszej instancji, że skarżący w dniu 7 maja 2009 roku powzięli wiadomość o ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2009 roku, nr [...] /2009 roku, zaś wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożyli w dniu [...] czerwca 2009 roku, a zatem z uchybieniem jednomiesięcznego terminu o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Bez znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy miało to jakie było wskazywane przez inwestora przeznaczenie obiektu budowlanego którego dotyczyło pozwolenie na budowę. Jak wskazano powyżej skarżący dowiedzieli się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] /2009 w piśmie organu z dnia 4 maja 2009 roku i tej decyzji dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Dokonując kontroli spełnienia warunków formalnych wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie dochowania jednomiesięcznego terminu do wystąpienia z wnioskiem koniecznym jest ustalenie dnia w którym strona dowiedziała się o wydaniu pozwolenia na budowę, a to nastąpiło w niniejszej sprawie poza wszelką wątpliwością w dniu 7 kwietnia 2009 roku. W piśmie tym organ w sposób wystarczająco szczegółowy zindywidualizował skarżącym decyzję o pozwoleniu na budowę na nieruchomości sąsiedniej, wskazując datę oraz numer decyzji. Nie sposób wymagać, aby dla obliczenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania koniecznym było wskazanie zakresu prac budowlanych czy planowanego przeznaczenia projektowanego obiektu budowlanego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oddalił.