III SA/Lu 584/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Ibrom,, WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych oddala skargę. W dniu (...) sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga K(...) P(...) na decyzję z dnia (...) czerwca 2012 r., Nr (...) Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymującą w mocy decyzję z dnia (...) lutego 2012 r., Nr 0(...) Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we (...) o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu (...) maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR we (...) został złożony wniosek K(...) A(...) P(...) o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2010. W dniu (...) maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR we (...) wpłynęła Zmiana do Wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2010 oraz oświadczenie przejmującego realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego wraz z umową dzierżawy zawartą w dniu (...) maja 2010 r. pomiędzy K(...) A(...) P(...) zam. (...) a K(...) A(...) P(...), zam. (...). W dniu (...) czerwca 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR we (...) wpłynęło oświadczenie K(...) P(...), dotyczące przejęcia części zobowiązań od T(...) P(...) za okres 2007-2012 r. Dnia (...) czerwca 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR we (...) wpłynęło oświadczenie przejmującego realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego (dot. działek o numerach (...). Następnie w dniu (...) czerwca 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR we (...) wpłynęła: • umowa dzierżawy zawarta w dniu (...) maja 2010 r. we (...) pomiędzy T(...) P(...), a K(...) P(...) (dot. działek o numerach (...)); * umowa poddzierżawy nr (...) zawarta w dniu (...) lutego 2010 r. pomiędzy A(...) K(...). a K(...) P(...) (dot. działek o numerach (...); * umowa dzierżawy nr (...) zawarta w dniu (...) grudnia 2010 r. pomiędzy K(...) P(...) a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...) (dot.działek o numerach (...)); * umowa dzierżawy nr (...) zawarta w dniu (...) stycznia 2010 r. pomiędzy K(...) P(...), a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...) (dot. działek o numerach (...)). Dnia (...) listopada 2010 r., do organu I instancji wpłynął protokół przekazania przez K(...) P(...). zam. (...) gruntów, rolnych (tj., działek ewidencyjnych o numerach (...)) dla K(...) P(...), zam. (...). Następnie w dniu (...) grudnia 2010 r. wpłynęła umowa użyczenia zawarta w dniu (...) maja 2010 r. pomiędzy T(...) P(...), a K(...) P(...) (dot. działek o numerach (...)). Dalej dnia (...) grudnia 2010 r. wpłynął protokół przekazana przez T(...) P(...) gruntów rolnych (tj. działek ewidencyjnych o numerach (...)) K(...) P(...). W dniu (...) marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w (...) wydał decyzję Nr (...) o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. K(...) P(...) odwołała się od ww. decyzji. Decyzją z dnia (...) czerwca 2011 r., Nr (...) Dyrektor L(...) Oddziału ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w (...) wydał w dniu (...) września 2011 r. decyzję Nr (...) o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Od tej decyzji wniesiono odwołanie. Decyzją z dnia (...) grudnia 2011 r., Nr (...) Dyrektor L(...) Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we Włodawie wydał w dniu (...) lutego 2012 r decyzję Nr (...) o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych przyznając skarżącej płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości (...) zł, w tym z tytułu realizacji * wariantu półnaturalne łąki jednokośne - wykaszane ręcznie P01a01(N2000) kwotę w wysokości (...) zł; * wariantu półnaturalne łąki dwukośne P01 b kwotę w wysokości (...)zł * wariantu półnaturalne łąki dwukośne P01b(N2000) kwotę w wysokości (...)zł; * wariantu trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności S02b02 kwotę w wysokości (...) zł; * wariantu trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności S02b02(N2000) kwotę w wysokości (...) zł Od tej decyzji skarżąca wniosła odwołanie. Rozpoznając odwołanie Dyrektor (...) Oddziału ARiMR w (...) dnia (...) czerwca 2012 r. wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) lutego 2012 r. W uzasadnieniu podał, że w stosunku do umowy zwartej w dniu (...) maja 2010 r. pomiędzy T(...) P(...) a K(...) P(...) dot. działek ewidencyjnych (...) należało uznać ze spełnione zostały przesłanki określone w § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. W związku z powyższym do tych działek płatność przyznana została prawidłowo. Odnosząc się do umowy zawartej w dniu (...) lutego 2010 r. pomiędzy A(...) K(...) a K(...) P(...) dot. działek ewidencyjnych (...) uznał, że nie została spełniona przesłanka przeniesienia przez beneficjenta pomocy (T(...) P(...)) posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części na innego producenta rolnego - K(...) P(...), określona w § 14 rozporządzenia. Umowa ta powinna bowiem być zawarta między T(...) P(...), a K(...) P(...). W przedmiotowej sprawie umowa została zawarta z osobą trzecią – A(...) K(...). Odmowa zatem przyznania płatności do tych działek była prawidłowa. Organ stwierdził także, że umowa dzierżawy nr (...) zawarta w dniu (...) grudnia 2010 r. pomiędzy K(...) P(...) a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...), dot. działek o numerach (...), także nie spełnia przesłanki wymienionej w § 14 rozporządzenia, bowiem nie została zawarta między T(...) P(...), a K(...) P(...) i w związku z tym nie mogła być przyznana płatność rolnośrodowiskowa. Podobnie odniósł się do umowy dzierżawy nr (...)zawartej w dniu (...) stycznia 2010 r. pomiędzy K(...) P(...). a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...) (dot. działek o numerach (...)), stwierdzając, że płatność nie może być przyznana w związku z niezawarciem umowy pomiędzy K(...) P(...) i T(...) P(...). Odnosząc się do oświadczeń skarżącej o przejęciu zobowiązań rolnośrodowiskowych od T(...) P(...) złożonych do Biura Powiatowego ARiMR w (...) w dniach (...) czerwca 2010 r. oraz (...) czerwca 2010 r. organ stwierdził, ze oświadczenia te są sprzeczne z zgromadzonym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie, tj: * umową poddzierżawy (...) pomiędzy A(...) K(...), a K(...) P(...) (dot. działek o numerach (...)) * umową dzierżawy (...)zawartą w dniu (...) grudnia 2010 r. pomiędzy K(...) P(...) a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...) (dot. działek o numerach (...)); * umową dzierżawy (...) pomiędzy K(...) P(...), a S(...) P(...) - P(...) P(...) N(...) (dot. działek o numerach (...)). Następnie odniósł się do twierdzenia skarżącej dotyczącego spełnienia warunków wskazanych w przepisach o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, w tym kwestii posiadania gospodarstwa rolnego stwierdzając, że zarówno organ I jak i II instancji nie kwestionował posiadania przez skarżącą działek rolnych o numerach ewidencyjnych (...). Jednocześnie podkreślił jednak, że K(...) P(...) nie spełniła wymagań wynikających z § 14 rozporządzenia, koniecznych do skutecznego przejęcia i kontynuowania programu rolnośrodowiskowego do końca okresu objętego zobowiązaniem T(...) P(...). K(...) P(...) na powyższą decyzję wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie decyzji w całości, wydanie nowej decyzji dotyczącej przyznania płatności rolnośrodowiskowej do wszystkich gruntów wskazanych we wniosku za 2010 r. oraz zwrot kosztów wg. norm określonych przepisami. W uzasadnieniu wyjaśniła, że w związku ze skarżoną decyzją dochodzi do sankcji finansowych pomimo dochowania istoty przejęcia gruntów i przejęcia kontynuacji zobowiązań programu rolnośrodowiskowego. Skarżąca wskazała bowiem, że na całości gruntów w 2010 r.: * była prowadzona działalność rolnicza; * grunty zgłoszone do wniosku były bez przerwy (zasada zachowania ciągłości w rolnictwie ekologicznym) należycie nadzorowane, co potwierdzają rejestry rolnośrodowiskowe, rejestry gospodarstwa ekologicznego i certyfikat akredytowanej przez Ministra Rolnictwa Jednostki Certyfikującej; * na gruntach realizowane były wszystkie zgłoszone we wniosku pakiety rolnośrodowiskowe; * złożone zostały do ARiMR dokumenty wskazują jednoznacznie wolę kontynuacji na przejętych powierzchniach rozpoczętych programów rolnośrodowiskowych. Zdaniem skarżącej powyższe argumenty przemawiają za tym, że płatność za rok 2010 powinna być wypłacona w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie ocenie podlega, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, bądź stwierdzenie nieważności tego aktu. Mając powyższe na względzie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powołanych ustaw, sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W ocenie sądu stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, nie jest on również przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Spór dotyczy natomiast okoliczności prawnych w zakresie spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. W tym kontekście stwierdzić należy, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej stanowiły przepisy wydanego na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje producentowi rolnemu, na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych, jeżeli w terminie 35 dni od dnia tego przeniesienia złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 ust. 1, złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopię umowy sprzedaży lub innej umowy, w wyniku której nastąpiło przeniesienie gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych (§ 14 ust. 2 rozporządzenia). Stosownie natomiast do § 14 ust. 3 rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku, gdy przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego lub jego części, lub stada zwierząt ras lokalnych nastąpiło po dniu wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności rolnośrodowiskowej. Powyższe unormowania przewidują możliwość przyznania płatności rolnośrodowiskowej nowemu producentowi rolnemu w przypadku przejęcia posiadania m.in. gospodarstwa rolnego od innego producenta rolnego, który uprzednio realizował płatności rolnośrodowiskowe. Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, wykładnia językowa tego przepisu jak również innych przepisów rozporządzenia, w szczególności art. § 2 ust. 1 dotyczącego przesłanek przyznania płatności oraz § 11 rozporządzenia określającego uprawnienia do wydawania decyzji i tryb składania wniosków o przyznanie płatności, prowadzi do wniosku, że chodzi o sytuacje, w których nowy producent rolny przejął posiadanie gospodarstwa rolnego od producenta rolnego będącego beneficjentem pomocy. Skoro w przepisie § 14 ust. 1 rozporządzenia jest mowa o "poprzednim posiadaczu gospodarstwa rolnego" i "producencie rolnym na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego", który zobowiązuje się do "kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego" objętego zobowiązaniem poprzednika, to mamy do czynienia z określeniem przypadku bezpośredniego następstwa w zakresie uprawnień do uzyskania płatności. Pojęcie "kontynuacji" oznacza wykonywanie w dalszym ciągu rozpoczętej działalności, dalsze jej rozwinięcie, kontynuowanie, trwanie jakichś procesów (Uniwersalny słownik języka polskiego pod red. prof. S. Dubisza, Wyd. Naukowe PWN, W-wa 2003, str. 230; Wielki słownik poprawnej polszczyzny pod red. prof. A. Markowskiego, Wyd. Naukowe PWN, W-wa 2007, str. 427). Producent rolny na rzecz, którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego jest więc "kontynuatorem" zobowiązania poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego, czyli osobą wykonującą rozpoczętą przez kogoś pracę, następcą kontynuującym działalność poprzednika. W omawianym przypadku istotne jest to, aby "kontynuator" realizacji programu rolnośrodowiskowego, tj. nowy producent rolny, na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego, przejął zobowiązanie od poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego, objętego zobowiązaniem o jakim mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia beneficjenta pomocy (por. wyrok NSA z 25 lutego 2010 r., II GSK 429/09 dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 8 marca 2012 r. III SA/Wr 553/11, Lex nr 1139495). Takie rozumienie powyższych unormowań potwierdza wykładnia funkcjonalna, która wskazuje, że celem regulacji zawartej w § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia było określenie sytuacji prawnej osób, które w drodze bezpośredniego następstwa prawnego (umowy sprzedaży, dzierżawy, bądź innej umowy) zobowiązały się do kontynuacji realizacji programu rolnośrodowiskowego dla uzyskania uprawnień w zakresie płatności rolnośrodowiskowej. W stanie faktycznym sprawy wynikającym z akt administracyjnych skarżąca spełniła warunki określone § 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia w zakresie dotyczącym działek ewidencyjnych o numerach (...). Skarżąca w sposób skuteczny przejęła zobowiązanie ciążące na beneficjencie pomocy - producencie rolnym T(...) P(...) na podstawie umowy dzierżawy z dnia (...) maja 2010 r. W związku z powyższym do wskazanych działek zostały przyznane płatności w łącznej kwocie (...) zł. Natomiast organy zasadnie przyjęły, że nie została spełniona przesłanka określona § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia, dotycząca przeniesienia przez beneficjenta pomocy T(...) P(...) posiadania gospodarstwa rolnego na producenta rolnego podejmującego zobowiązanie do kontynuacji realizacji programu rolnośrodowiskowego K(...) P(...) w odniesieniu do następujących umów: umowy poddzierżawy z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...) zawartej pomiędzy skarżącą a A(...) K(...); umowy dzierżawy z dnia (...) grudnia 2010 r., nr (...) zawartej między skarżącą a S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...) oraz umowy dzierżawy z dnia (...) stycznia 2010 r., nr (...) zawartej między skarżącą a S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...). Umowa poddzierżawy z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...) dotycząca działek ewidencyjnych (...) została zawarta pomiędzy skarżącą a A(...) K(...), który nie jest osobą przekazującą gospodarstwo rolne, na które zostało podjęte zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Umowa dzierżawy z dnia (...) grudnia 2010 r., nr (...) dotycząca działek o numerach ewidencyjnych (...) została zawarta między skarżącą a S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...), który również nie jest producentem rolnym przekazującym gospodarstwo rolne, na które zostało podjęte zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Taka sama sytuacja dotyczy umowy dzierżawy z dnia (...) stycznia 2010 r., nr (...) zawartej między skarżącą a S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...), dotyczącej działek ewidencyjnych o numerach (...). Wymienione umowy przenosiły posiadanie działek na nowego producenta rolnego K(...) P(...) od osoby fizycznej (A(...) K(...)) i osoby prawnej (S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...)), które nie były beneficjentami pomocy w związku z podjętymi zobowiązaniami rolnośrodowiskowymi przez poprzedniego producenta rolnego, T(...) P(...). Z powyższego w sposób bezsprzeczny wynika, że nie została spełniona przesłanka zawarta w § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia dotycząca bezpośredniego następstwa w zakresie kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego, ponieważ wymienione w tych umowach działki (przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego) nie zostały przekazane skarżącej przez beneficjenta pomocy T(...) P(...) czyli poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia. Wbrew zarzutom skargi, nie można uznać, że w przypadku umów dzierżawy ze S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...), jedynie pozornie nie nastąpiło przejęcie gruntów bezpośrednio od przekazującego gospodarstwo rolne. Okoliczność, iż poprzedni dzierżawca i realizator programu rolnośrodowiskowego T(...) P(...) złożył wniosek o cesję umowy dzierżawy na skarżącą, nie może skutkować uznaniem, że to on przekazał jej wymienione w umowach dzierżawy z dnia (...) stycznia 2010 r. i (...) grudnia 2010 r. działki ewidencyjne, skoro faktycznie stronami tych umów byli: skarżąca i S(...) P(...) – P(...) P(...) N(...). Ustaleń tych, wynikających wprost z dokumentów, nie może podważyć protokół przejęcia gruntów rolnych z dnia (...) maja 2010 r., który wpłynął do biura powiatowego Agencji w dniu (...) grudnia 2010 r., bezpośrednio od beneficjenta pomocy T(...) P(...) (k-462 akt administracyjnych). Wobec powyższego organy zasadnie uznały, iż w przypadku umowy poddzierżawy z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...) oraz umowy dzierżawy z dnia (...)grudnia 2010 r., nr (...) i umowy dzierżawy (...) stycznia 2010 r., nr (...) nie zachodzi przesłanka przeniesienia przez beneficjenta pomocy T(...) P(...) posiadania gospodarstwa rolnego na producenta rolnego podejmującego zobowiązanie do kontynuacji realizacji programu rolnośrodowiskowego K(...) P(...). Tym samym brak było podstaw do przyznania płatności do działek wymienionych w tych umowach z tytułu realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne, wariant S02b02 trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności oraz z tytułu realizacji pakietu utrzymywanie łąk ekstensywnych, wariant P01b półnaturalne łąki dwukośne. W odniesieniu do umowy użyczenia z dnia (...) maja 2010 r. dotyczącej działek ewidencyjnych o numerach (...) zawartej pomiędzy skarżącą a T(...) P(...) organy prawidłowo przyjęły, iż nie został spełniony warunek dotyczący terminu, w jakim należy złożyć wniosek o kontynuację płatności wraz z załącznikami. Warunek ten określony § 14 ust. 1 rozporządzenia, obliguje producenta rolnego, na rzecz którego przeniesiono posiadanie gospodarstwa rolnego, w terminie 35 dni od dnia tego przeniesienia, do złożenia wniosku do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiązania się do kontynuowania realizacji programu rolnośrodowiskowego do końca okresu objętego zobowiązaniem złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. Termin ten jest terminem prawa materialnego, a więc nie może być przedłużany, ani skracany przez organ administracji. Jednocześnie, zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia, do wniosku o kontynuację płatności dołącza się kopię umowy sprzedaży lub innej umowy, w wyniku której nastąpiło przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego. Warunki wymienione w tych przepisach muszą być spełnione łącznie. Następstwo prawne do płatności rolnośrodowiskowej jest więc uzależnione od dochowania 35 – dniowego terminu na złożenie dokumentów wymaganych unormowaniem §14 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Przeniesienie posiadania działek ewidencyjnych o numerach (...)nastąpiło w dniu (...) maja 2010 r. (§ 4 umowy użyczenia z dnia (...) maja 2010 r., k- 458 akt administracyjnych), a zatem w terminie 35 dni od przeniesienia posiadania skarżąca winna złożyć wniosek o kontynuację płatności rolnośrodowiskowej wraz z niezbędnymi załącznikami, w tym przypadku kopią umowy użyczenia. Z akt sprawy administracyjnej wynika, iż kopia umowy użyczenia z dnia (...) maja 2010 r. została złożona w biurze powiatowym Agencji w dniu (...) grudnia 2010 r. (k-458 akt administracyjnych), tj. z przekroczeniem 35 – dniowego terminu, o którym mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia. Uchybienie temu terminowi powoduje skutek w postaci utraty prawa do płatności rolnośrodowiskowej przez nowego producenta rolnego. W związku z powyższym brak było podstaw do przyznania skarżącej płatności do działek ewidencyjnych o numerach (...) z tytułu realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne, wariant S02b02 trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności oraz z tytułu pakietu utrzymywanie łąk ekstensywnych, wariant P01b półnaturalne łąki dwukośne. Nie kwestionując, że skarżąca na całości gruntów przejętych w 2010 r. prowadziła działalność rolniczą i realizowała na nich wszystkie zgłoszone we wniosku pakiety rolnośrodowiskowe oraz że grunty te były należycie nadzorowane, stwierdzić należy, że wobec niespełnienia wszystkich warunków określonych § 14 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia, brak było podstaw do przyznania płatności rolnośrodowiskowej do gruntów objętych przez skarżącą w posiadanie na podstawie umowy poddzierżawy z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...), umowy dzierżawy z dnia (...) grudnia 2010 r., nr (...), umowy dzierżawy (...) stycznia 2010 r., nr (...) oraz umowy użyczenia z dnia (...) maja 2010 r. Zaznaczyć bowiem należy, że prawo do płatności rolnośrodowiskowej jest prawem o charakterze publicznoprawnym, kształtowanym decyzją administracyjną, stąd też przeniesienie tego prawa na inny podmiot jest możliwe tylko w przypadkach, w których przepisy przewidują taką możliwość. Z kolei realizacja tego prawa jest uzależniona od ścisłego wypełnienia warunków przewidzianych przepisami rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Reasumując, kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem. Uzasadnienie faktyczne decyzji jest szczegółowe i oparte na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym. Decyzja zawiera również uzasadnienie prawne z przytoczonymi przepisami prawa i wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., mogą stanowić podstawę uchylenia skarżonego aktu. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.