II SA/Bd 1228/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W., S. W., I. S. na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasad zwrotu kosztów przejazdu uczniów niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę. H. W., S. W., I. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...]września 2012 r., nr [...]w przedmiocie zasad zwrotu kosztów przejazdu uczniów niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., Wójt Gminy [...] wniósł o odrzucenie skargi w całości, ponieważ skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, tj. nie wezwali na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2013 r. Sąd wezwał skarżących do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwali organ, tj. Wójta Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarżący nie wezwali ww. organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w zakreślonym siedmiodniowym terminie wskazali, że pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] wezwali Wójta Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z treści powyższego przepisu wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, podjętą w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać przy tym trzeba, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być skierowane do właściwego organu, czyli tego, który wydał zaskarżony akt. Celem tej regulacji jest bowiem umożliwienie organowi administracji publicznej dokonania autokontroli podjętego aktu i ewentualnej jego korekty, bez potrzeby wszczynania postępowania przed sądem administracyjnym. Przyjmuje się, że o ile ustawodawca nie stanowi inaczej, organowi, który ma prawo do ustanowienia określonego aktu, przysługuje również kompetencja do jego zmiany lub uchylenia. W rozpatrywanej sprawie skarżący H. W., S. W., I. S. nie dopełnili powyższego obowiązku. Z treści pisma skarżących z dnia [...] września 2012 r. nie można wywnioskować, aby wzywali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wskazali jedynie, że nie akceptują treści umowy stanowiącej załącznik do zarządzenia Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...]oraz podnieśli, że dowożąc K. S. do szkoły pokonują dziennie minimum [...] km, a zatem dzienny rzeczywisty koszt dowozu wynosi [...]zł. Skoro skarżący nie wyczerpali trybu warunkującego możliwość zaskarżenia do sądu aktu prawa miejscowego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak na wstępie.