II SA/Ol 2/13

Dnia 19 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 roku sprawy ze skargi P. G. na odmowę udzielenia informacji prasowej przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego I. uchyla odmowę udzielenia informacji prasowej; II. zasądza od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 12 listopada 2012 r. S. P. powołując się na art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe zwrócił się do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego (ZO PZŁ) o udzielenie informacji prasowej czy Zarząd Okręgowy w latach 2007 – 2012 otrzymywał tusze dzików od Koła Łowieckiego A na uroczystości organizowane przez władze PZŁ oraz (w razie potwierdzenia tej informacji) o ewentualną odpowiedź na załączone w piśmie pytania. Wobec braku odpowiedzi na wniosek o informację prasową, w dniu 20 listopada 2012 r. redaktor naczelny Dziennika A wniósł o sporządzenie odmowy przewidzianej art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. Zaznaczył, że wniosek ten został powtórzony, bo identyczny był już umieszczony we wniosku o informację z dnia 12 listopada 2012 r. Redaktor naczelny Dziennika A wystąpił również do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa, poprzez udzielenie odpowiedzi na zapytanie z dnia 12 listopada 2012r. lub złożenie odmowy przewidzianej art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. W odpowiedzi pismem z dnia 21 listopada 2012r. Zarząd Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego zwrócił się do P. G. o potwierdzenie przez niego, że S. P. reprezentuje go jako redaktora naczelnego lub redakcję Dziennika A albo jest dziennikarzem pozostającym w stosunku pracy z redakcją – stosownie do art. 7 ustawy Prawo prasowe, ponieważ nie wylegitymował się on stosownymi pełnomocnictwami czy też innym dokumentem wskazującym na działanie z upoważnienia redaktora naczelnego Dziennik A. Brak ten w ocenie strony stanowi przeszkodę do udzielenia odpowiedzi na kierowane zapytania. Następnie pismem z dnia 29 listopada 2012r. redaktor naczelny Dziennika A P. G. wywiódł skargę do tut. Sądu na odmowę udzielenia informacji prasowej, wnosząc o uchylenie odmowy i nakazanie powtórnego rozpatrzenia wniosku o informację prasową. Zaskarżonej odmowie zarzucił naruszenie: - art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe, poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą okoliczności odmowy udzielenia informacji prasowej przez Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego; - naruszenie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe, poprzez niezachowanie wymagań jakie powinna spełniać odmowa udzielenia informacji prasowej w postaci wskazania powodów odmowy i zwłokę w jej udzieleniu. Skarżący wskazał, że jeżeli Zarząd Okręgowy PZŁ miał wątpliwości czy S. P. jest dziennikarzem Dziennika A, to wątpliwości te rozwiewał wniosek redaktora naczelnego z dnia 19 listopada 2012r. o sporządzenie odmowy do zapytania S. P. z dnia 12 listopada 2012 r. i wezwanie do usunięcia naruszeń prawa. Mimo tego odpowiedź nie została udzielona. W skardze zaznaczono, że nie udzielenie odpowiedzi w ciągu 3 dni na zapytanie prasowe jest w świetle orzecznictwa NSA odmową jej udzielenia. W ocenie skarżącego odmowa udzielenia informacji prasowej w przedmiotowej sprawie jest niezgodna art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe, w świetle którego Polski Związek Łowiecki jest obowiązany do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów informacja taka nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując powody odmowy udzielenia informacji prasowej wskazane w piśmie z dnia 21 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Przede wszystkim należy podnieść, że udzielenie informacji w trybie art. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. (Dz. U. 1984.5.24) Prawo prasowe jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.). Udzielanie informacji prasie jest szczególną formą udzielania informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 4 Prawa prasowego odmowę, o której mowa w ust. 3, lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie, można zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni; w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji administracyjnych. Zdaniem Sądu w powołanym przepisie prawodawca przesądził, że skargę na odmowę o której mowa w ust. 3 lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie, skarży się do sądu administracyjnego bez zachowania procedury z art. 53 § 2 in fine ppsa (por. analogicznie postanowienie WSA w Warszawie z 15.03.2012 r. II SA/Wa 2633/11 cbois). Z tych względów wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozpoznawanej sprawie należało uznać za zbędne. Ponadto odpowiednie odesłanie do zaskarżania decyzji administracyjnych oznacza, że w przypadku uznania przez sąd zasadności skargi sąd stosuje odpowiednio art. 145 p.p.s.a. jako podstawę rozstrzygnięcia (por. analogicznie wyrok NSA z 25.04.2012 r. I OSK 284/12). Skarga została złożona w terminie, gdyż od daty odmowy udzielenia odpowiedzi do daty wniesienia skargi nie upłynęło 30 dni. Rozpatrując skargę należy stwierdzić, że żądane przez skarżącego P. G. - redaktora naczelnego Dziennika A informacje stanowią informację prasową, o której mowa w art. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe. Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorcy i podmioty nie zaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. W przypadku odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy (ust. 3.) Informacja prasowa jest więc informacją o działalności przedsiębiorcy i podmiotów nie zaliczonych do sektora finansów publicznych oraz niedziałających w celu osiągnięcia zysku. Polski Związek Łowiecki jest takim podmiotem, co zostało potwierdzone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przy czym należy podkreślić, że dotyczy to również zarządów okręgowych tego Związku (por. wyrok WSA z dnia 20 grudnia 2007 r., II SA/Wa 1767/07; wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r., I OSK 735/06) W świetle powołanych przepisów, odmowa udzielenia informacji prasowej jest możliwa tylko wówczas, gdy żądana informacja objęta jest ustawową tajemnicą i gdy jej udzielenie naruszyłoby prawo do prywatności. Sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie. S. P. domagał się bowiem udzielenia informacji prasowej formułując pytanie, czy Zarząd Okręgowy PZŁ w latach 2007 – 2012 otrzymywał tusze dzików od Koła Łowieckiego A na uroczystości organizowane przez władze PZŁ oraz (w razie potwierdzenia tej informacji) o ewentualną odpowiedź na załączone w piśmie dodatkowe pytania. Wzywany nie udzielił żądanej informacji prasowej wskazując, że nie wykazano, iż S. P. reprezentuje redaktora naczelnego lub redakcję Dziennika A albo jest dziennikarzem pozostającym w stosunku pracy z redakcją – stosownie do art. 7 ustawy Prawo prasowe, ponieważ nie wylegitymował się on stosownymi pełnomocnictwami czy też innym dokumentem wskazującym na działanie z upoważnienia redaktora naczelnego Dziennik A. Wskazać w tym miejscu należy na sformalizowany charakter odmowy udzielenia informacji prasowej. Powinna ona zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej jej przedmiotem oraz powody odmowy (art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe). Stwierdzić należy, iż zaskarżona odmowa nie spełnia wymogów stawianych przez ustawodawcę w powołanym przepisie. Nie powołuje się ona na którąkolwiek z ustawowych przesłanek negatywnych (tajemnicę państwową, służbową, inną prawem chronioną lub prawo do prywatności), a tylko te przesłanki mogły stanowić o ograniczeniu prasie dostępu do informacji. W ocenie Sądu jeżeli wzywany miał wątpliwości co do umocowania wnioskodawcy S. P., to z całą pewnością wątpliwości te powinny zostać rozwiane po otrzymaniu pisma z dnia 20 listopada 2012r. (akta sądowe, k. – 10) redaktora naczelnego Dziennik A, P. G., w którym potwierdził on de facto złożenie rzeczonego zapytania przez S. P. jako dziennikarza Dziennik A. Zauważyć trzeba, że pismo to zostało wysłane na papierze zawierającym nagłówek z napisem A oraz informacjami dotyczącymi tego dziennika, takimi jak m.in. adres, nr telefonu, email, nr KRS. Dane te oraz przede wszystkim treść pisma pozwalały jednoznacznie zidentyfikować redakcję oraz działającego w jej imieniu dziennikarza. Ponadto trzeba zauważyć, że redaktor naczelny dziennika A wystąpił pismem z dnia 20 listopada 2012r do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa, poprzez udzielenie odpowiedzi na zapytanie z dnia 12 listopada 2012r. lub złożenie odmowy przewidzianej art. 4 ust. 3 ustawy Prawo prasowe. Byłoby rzeczą nieracjonalną zakładanie, że redaktor naczelny wzywa do usunięcia naruszenia prawa w sytuacji gdy uprzednio z wnioskiem o udzielenie informacji prasowej wystąpiła nieupoważniona osoba. Takie postępowanie Zarządu Okręgowego PZŁ może wskazywać na celową odmowę udzielenia informacji prasowej, bez żadnego oparcia o ustawowe przesłanki takiej odmowy. Reasumując, stwierdzić należy, iż zaskarżona odmowa została wydana z naruszeniem art. 4 ust. 1 i 3 Prawa prasowego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy i skutkuje uchyleniem zaskarżonego aktu. To z kolei powoduje konieczność ponownego rozpoznania wniosku redaktora Dziennik A przez jego adresata – Zarząd Okręgowy PZŁ i udzielenia żądanej informacji w takim zakresie, w jakim nie ogranicza jej przepis art. 4 ust. 1 ustawy Prawo prasowe. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.