I SA/Bk 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w B., po przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, decyzją z dnia [...].07.2012 r. nr [...] określił K. N. (dalej powoływany również jako: "skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Bentley [...] VIN: [...] w wysokości 18.652 zł, w miejsce zadeklarowanego zobowiązania w tym podatku w wysokości 14.409 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżący przedmiotowy samochód osobowy zakupił na podstawie faktury nr [...] z dnia [...].09.2011 r., za kwotę 21.000 USD (z uwzględnieniem kosztów transportu), a następnie celem uregulowania statusu towaru na wewnatrzwspólnotowy zgłosił go do odprawy celnej w holenderskim Urzędzie Celnym w H., gdzie zostały naliczone należności z tytułu importu - cło i podatek VAT w łącznej wysokości 4.833,65 Euro. Następnie skarżący złożył deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U samochodu osobowego marki Bentley [...], w której zadeklarował podatek akcyzowy w kwocie 14.409,00 zł liczony od podstawy opodatkowania 77.470,00 zł zgodnie ze stawką podatku 18,6%. Do deklaracji strona załączyła wycenę przedmiotowego pojazdu nr [...] z dnia [...].12.2011 r., sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego T. B. wraz z dokumentacją fotograficzną. Mimo wezwania przez organ skarżącego do skorygowania złożonej deklaracji (z uwagi, że zadeklarowana wartość pojazdu znacznie odbiega od średniej rynkowej takiego samego pojazdu), skarżący podtrzymał wcześniej złożoną deklarację i wskazaną w niej wartość pojazdu opierając się na opinii rzeczoznawcy. Wskazał, że kwota znacznie odbiega od średniej rynkowej wartości nieuszkodzonego pojazdu z uwagi na liczne uszkodzenia mechaniczne i blacharskie, co znajduje odzwierciedlenie w złożonej opinii rzeczoznawcy. Organ I instancji, po analizie dokumentów zebranych w sprawie (analizy stron internetowych oferujących podobne samochody na rynku amerykańskim, w tym oferty kupna przedmiotowego pojazdu, wyjaśnień rzeczoznawcy T. B. oraz R. K. - właściciela warsztatu samochodowego, w którym dokonywana była naprawa pojazdu) nie uznał zastosowanych przez biegłego rzeczoznawcę korekt wartości pojazdu z tytułu stanu utrzymania i dbałości o pojazd (-18.606 zł), liczby właścicieli (-11.164 zł), aktualności badań technicznych (-14.885 zł), indywidualnego zakupu za granica (-29.771,00 zł) oraz utraty gwarancji producenta w UE (-18.606 zł). Wobec powyższego organ I instancji dokonał przeliczenia wstępnej wartości zespołów pojazdu metodą stopnia uszkodzenia opierając się na ustalonym przez rzeczoznawcę procentowym stopniu uszkodzeń poszczególnych zespołów i określił wartość pojazdu na kwotę 321.507 zł. Ustaloną w ten sposób wartość pomniejszył następnie zgodnie z opinią rzeczoznawcy o współczynnik stopnia uszkodzenia w wysokości 0,50 oraz o współczynnik uszkodzeń ukrytych w wysokości 0,91 określając notowanie rynkowe brutto uszkodzonego pojazdu na kwotę 146.285,68 zł. Organ nie uwzględnił współczynnika zbywalności pojazdu uzasadniając, iż wpływ czynnika zbywalności został już uwzględniony przy określeniu średniej ceny katalogowej, ponieważ wśród źródłowych cen samochodów, na podstawie których formułowana była cena uśredniona wyszczególniono samochody pochodzące z różnych regionów kraju. W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 8-9 i 11 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm., dalej powoływana jako: "u.p.a.") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż zapłacona akcyza za przedmiotowy pojazd całkowicie odbiega od cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim oraz art. 122, art. 180 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej powoływana jako: "o.p.") , poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wydanie rozstrzygnięcia na podstawie niepełnego postępowania dowodowego. Dyrektor Izby Celnej w B., decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając że nie narusza ona prawa. Zaznaczył, że działania organu I instancji, polegające na badaniu rynku i określeniu w przybliżeniu cen samochodów podobnych występujących na rynku amerykańskim było prawidłowe i wykazało ono, że cena zakupu pojazdu przez skarżącego - 20.200 USD znacznie odbiega od średniej wartości pojazdów notowanych na rynku zakupu. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji dokonał analizy ofert sprzedaży podobnych uszkodzonych pojazdów na rynku amerykańskim. Ze stron internetowych ereparaibles.com oraz crashescar.com uzyskano oferty sprzedaży uszkodzonych samochodów Bentley [...] rok produkcji 2007 w wysokości 89 500 dolarów (2007 Bentley [...] przebieg 44500 mil) oraz 52 500 dolarów (2007 Bentley [...], przebieg 36417 mil). Uzyskane oferty cenowe w sposób zasadniczy odbiegały od deklarowanej przez stronę ceny zakupu. Ponadto uzyskano informacje na temat oferty sprzedaży samochodu Bentley [...] nr VIN: [...] na stronie ridesafely.com, z której wynikało, iż samochód był wystawiony do sprzedaży za cenę wyjściową 66 500 dolarów. Także organ odwoławczy dokonał analizy ofert sprzedaży uszkodzonych samochodów marki Bentley model 2007 na rynku amerykańskim dostępnych w sieci Internet. W wyniku powyższego uzyskano sześć ofert sprzedaży podobnych uszkodzonych samochodów marki Bentley na rynku amerykańskim oraz ofertę sprzedaży zamieszczoną na stronie www.otomoto.pl przez Spółkę z o.o. F. zajmującą się importem pojazdów z USA, wskazującą orientacyjną cenę zakupu samochodu bez opłat związanych z importem pojazdu, opłat celnych oraz naprawy. Powyższe wartości uszkodzonych samochodów marki Bentley jednoznacznie wskazują, że zadeklarowana przez skarżącego wartość pojazdu 20.200 USD znacznie odbiega od średniej wartości pojazdów notowanych na rynku zakupu. Na powyższą decyzję, skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 104 ust. 8-9 i 11 u.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowań polegające na porównaniu wartości samochodu w stanie nieuszkodzonym do wartości samochodu uszkodzonego i na tej podstawie ustalenie, że wysokość podstawy opodatkowania zadeklarowana przez stronę znacznie odbiega od wartości rynkowej pojazdu, oraz uznaniu, iż zapłacona cena za przedmiotowy pojazd całkowicie odbiega od cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim, - art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 o.p. poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i wydanie rozstrzygnięcia na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz w oparciu o opinię rzeczoznawcy w sytuacji, gdy organ wziął pod uwagę tylko niektóre jej elementy, przy jednoczesnym braku własnej opinii organu i braku dopuszczenia z urzędu dowodu z przesłuchania w charakterze świadka rzeczoznawcy. Na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pismo, stanowiące załącznik do protokołu rozprawy, w którym podniósł dodatkowo zarzut naruszenia art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 197 § 1 o.p., poprzez nie przesłuchanie w charakterze świadka rzeczoznawcy samochodowego T. B. na okoliczność zasadności zastosowania przez niego w opinii technicznej korekt i współczynników mających wpływ na wartość bazową brutto pojazdu, przy jednoczesnym braku opinii własnej organu oraz naruszenia art. 122, art. 187 i art. 191 o.p. poprzez niedokonanie porównania aut podobnych w rozumieniu art. 104 ust. 11 u.p.a., z uwzględnieniem wersji samochodu "cabrio" a także z uwzględnieniem stopnia uszkodzeń pojazdu nabytego przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy określenia podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, a w konsekwencji prawidłowości określenia przez organy zobowiązania w podatku akcyzowym z tego tytułu. W podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, podstawę opodatkowania, co do zasady, stanowi kwota, którą podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. Ustawodawca przewidział pewne odstępstwa od tej zasady, opierając podstawę opodatkowania na kryterium wartości samochodu. W niniejszej sprawie organy zastosowały art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a., stanowiący wyjątek od wskazanej zasady ustalania podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 (tj. m.in. nabycia wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym), bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Stosownie natomiast do art. 104 ust. 9 u.p.a., w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Wskazane przepisy stanowią pierwszy etap procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym, po stwierdzeniu przez organ, że podstawa opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, podatnik na stosowne wezwanie powinien wskazać okoliczności, które wpłynęły na obniżenie wartości pojazdu. Nieuwzględnienie wyjaśnień podatnika uprawnia do uruchomienia drugiego etapu procesu weryfikacji podstawy opodatkowania, w którym to organ określi wysokość tej podstawy, stosując reguły zawarte w art. 104 ust. 11 u.p.a. Stosownie do tego przepisu, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie organy właściwie zastosowały wymienione regulacje, co w efekcie prowadzi do wniosku, że podstawa opodatkowania ustalona w zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Oceniając przebieg postępowania należy zauważyć, że w orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wyrażono już pogląd, że w świetle regulacji art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. jedną z przyczyn, która może uzasadniać znaczne odstępstwo ceny nabycia samochodu osobowego od średniej wartości rynkowej tego typu pojazdów w kraju, są uwarunkowania rynku, na którym samochód został nabyty (zob. wyrok z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 147/12 i przywołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego). Organy uwzględniły tę okoliczność i przeanalizowały ceny podobnych pojazdów sprzedawanych na rynku amerykańskim (z uwzględnieniem stanu technicznego). W efekcie stwierdzono, że cena zakupu wskazana przez podatnika, znacznie odbiega od średniej wartość pojazdów tego typu notowanych na rynku zbytu (od 52 500 USD do 89 500 USD). Dodatkowo, jak wynika z wydruku ze strony internetowej (k. 44-47 akt adm.), po wprowadzeniu do wyszukiwarki numeru VIN spornego pojazdu na stronie internetowej znaleziono informację, że cena rozpoczęcia licytacji sprowadzonego pojazdu została ustalona na poziomie 66.500 USD. Zaznaczyć należy, iż również na etapie postępowania odwoławczego organ podatkowy dokonał analizy ofert sprzedaży uszkodzonych pojazdów marki Bentley model 2007 na terytorium USA. W jej wyniku (poddano analizie 7 ofert) wyliczono, że średnia cena ofertowa podobnego do nabytego przez skarżącego pojazdu wynosiła ponad 45.500 USD, podczas gdy skarżący zadeklarował kwotę 20.200 USD. W świetle powyższego za niezasadne należało uznać zarzuty strony skarżącej, jakoby organy dokonały porównania jedynie dwóch aut, w tym żadnego w wersji "cabrio" Owszem, organ I instancji dokonał analizy rynku na podstawie dwóch aut, jednakże organ odwoławczy tę analizę pogłębił, analizując dodatkowo 7 ofert podobnych samochodów. Nie bez znaczenia ma również fakt, iż w trakcie postępowania ujawniono w internecie ofertę sprowadzonego przez skarżącego pojazdu (o identycznym numerze VIN), którego wartość początkowa licytacji była blisko 300% wyższa, niż zadeklarowana przez skarżącego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że w omawianej sprawie różnica między średnią wartością rynkową samochodu osobowego ustaloną przez organy podatkowe, a wartością podstawy opodatkowania zadeklarowaną przez Skarżącego jest na tyle istotna, że organ podatkowy był uprawniony do określenia wysokości podstawy opodatkowania zgodnie z art. 104 ust. 8 i 9 u.p.a. Podkreślić należy, iż nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy twierdzenia skarżącego, jakoby organy dokonały porównania sprowadzonej pojazdu z pojazdami nieuszkodzonymi. Wręcz przeciwnie, z wydruków ofert internetowych ze stron www.crashescars.com, www.ridesafely.com i www.erepairables.com oraz www.salvage-cars-for-sale.info wynika, że poddane analizie były samochody uszkodzone, również w wersji cabrio. W ocenie Sądu, wskazane przez organy strony internetowe stanowią miarodajne źródło informacji o cenach sprzedaży uszkodzonych pojazdów na terytorium USA. Podkreślić również należy, czego nie dostrzega skarżący, iż organy podatkowe na podstawie informacji zawartych na stronach internetowych dokonały badania rynku, celem ustalenia cen rynkowych podobnych samochodów do sprowadzonego przez skarżącego a nie zweryfikowania wartości konkretnego, nabytego przez skarżącego pojazdu. Ustalając wartość rynkową samochodu Skarżącego organy prawidłowo uwzględniły takie czynniki jak marka samochodu, model, rocznik, wyposażenie i stan techniczny, posługując się przy tym danymi zawartymi w przedstawionej przez Skarżącego opinii rzeczoznawcy. Organy bazowały na wskazanej przez rzeczoznawcę wartości bazowej pojazdu oraz na wskazanym przez niego udziale i stopniu uszkodzeń poszczególnych jego podzespołów. W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo odmówiły uwzględnienia zastosowanych przez rzeczoznawcę T. B. korekt ujemnych ze względu na stan utrzymania i dbałość o pojazd, za pierwszą rejestrację, na liczbę właścicieli, na aktualność badań technicznych, na indywidualny zakup za granicą, współczynnik zbywalności pojazdu oraz na utratę gwarancji producenta w Polsce. Organy wyczerpująco wyjaśniły motywy takiej odmowy, które Sąd w pełni podziela. Przekonywująco wyjaśniono, że korekta ze względu na stan utrzymania i dbałość o pojazd nie podlega uwzględnieniu przy ustaleniu średniej wartości rynkowej, gdyż zgodnie z pkt 2.5.1 Instrukcji nr 1/2005 określania wartości pojazdów SRTSiRD, powodem jej zastosowania może być zły stan utrzymania pojazdu, niekompletność, zabrudzenie tapicerki, siedzeń, podsufitki, zarysowania powłoki lakierowej itp. pojazdu sprawnego i nieuszkodzonego. Tymczasem w niniejszej sprawie samochód był uszkodzony i wymagał naprawy. Wskazano również, że biegły określając średnią wartość rynkową korzystał z informatora "INFO – EXPERT", który to przy formułowaniu ceny uśrednionej pojazdu uwzględnia już takie czynniki jak aktualność badań technicznych, indywidualny zakup za granicą czy brak gwarancji na terenie UE. Dodatkowo zaś w uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że organ odmówił zastosowania korekty ujemnej w postaci liczby właścicieli – wskazanej przez biegłego jako 3, gdyż, jak wykazał, sprzedająca firma była tylko pośrednikiem w sprzedaży, a w związku z tym faktycznie samochód został nabyty od pierwszego właściciela. Organ słusznie zauważył, że niepewność historii samochodu może mieć znaczenie przy zakupie pojazdu nieuszkodzonego, w przypadku zaś pojazdów, których główne podzespoły nadają się do naprawy lub wymiany – jak w niniejszej sytuacji – ilość poprzednich właścicieli nie ma wpływu na wielkość uszkodzeń i ubytek wartości. Nie było też podstaw do przyjęcia korekty ze względu na aktualność badań technicznych, gdyż oceniany pojazd był powypadkowy, uszkodzony i wymagał kompleksowych napraw, zaś stosowanie tego rodzaju korekty jest zasadne wtedy, gdy zbliża się termin badań technicznych, które wiążą się z koniecznością poniesienia kosztów napraw. Zaznaczyć należy, że w rozpatrywanej sprawie dwukrotnie wzywano rzeczoznawcę do pisemnego uzupełnienia sporządzonej opinii poprzez uzasadnienie zastosowania kwestionowanych przez organ korekt, jednakże rzeczoznawca nie ustosunkował się do powyższych żądań. W związku z tym zasadnie organ uznał, że rzeczoznawca nie uzasadnił w wystarczający sposób dlaczego ww., kwestionowane korekty powinny mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wbrew twierdzeniom skargi, w sytuacji gdy organ uznaje za niewystarczające uzasadnienie zastosowanych przez rzeczoznawcę korekt, nie ma obowiązku przeprowadzenia opinii z dowodu biegłego. Przepis art. 104 ust. 9 u.p.a. nie obliguje organu do zasięgania takiej opinii, lecz wprowadza jedynie taką możliwość. W orzecznictwie zwrócono już uwagę, że z art. 104 ust. 9 u.p.a. nie wynika, aby organ w każdej sprawie (niezależnie od okoliczności faktycznych) miał przeprowadzać dowód z opinii biegłego. Nie można a limine odrzucać danych z katalogu stanowiącego specjalistyczne źródło wiedzy (wyrok WSA w Rzeszowie z 12 stycznia 2011 r., sygn. I SA/Rz 1/11). W ocenie Sądu, ocena przedłożonego przez stronę dowodu z dokumentu prywatnego tj. opinii rzeczoznawcy nie nosi znamion dowolności. Jest spójna i logiczna. Wnioskowanie organu znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że z przepisów ustawy o podatku akcyzowym nie wynika obowiązek organów do powoływania biegłego w celu ustalenia wartości rynkowej pojazdów. Regulacja art. 104 ust. 11 u.p.a. zawiera natomiast wytyczne, które winny zostać uwzględnione przy ustalaniu średniej wartości pojazdu. W tym celu organ może posiłkować się opinią rzeczoznawcy sporządzoną na zlecenie strony postępowania i ocenić ją jak każdy inny dowód w sprawie. Narzędziem służącym do określenia wartości rynkowej samochodu osobowego może być również System Komputerowy INFO-EKSPERT. Jak wynika z przedstawionej przez stronę ekspertyzy, rzeczoznawca za podstawę ustalenia wartości rynkowej samochodu przyjął jako kwotę bazową cenę samochodu właśnie z katalogu INFO-EKSPERT. Nieuwzględnienie wszystkich korekt z tej ekspertyzy nie obligowało zaś organu do powołania biegłego. Organ również posiłkował się danymi zawartymi w tym katalogu. Ograniczony był wreszcie regułami zawartymi w art. 104 ust. 11 u.p.a., które przy określaniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego nakazują uwzględnianie tylko takich okoliczności, które wpływają na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. Ustalając podstawę opodatkowania organ uwzględnił stan techniczny przedmiotowego pojazdu i jego uszkodzenia wskazane w opinii rzeczoznawcy sporządzonej na zlecenie strony. Wyeliminowanie przez organ niektórych korekt zastosowanych przez rzeczoznawcę zostało gruntownie wyjaśnione. Zaznaczyć przy tym trzeba, że organ nie kwestionował wysokości współczynnika zastosowanych korekt, a to niewątpliwie mieści się w zakresie wiedzy specjalistycznej. Kierując się dyspozycją art. 104 ust. 11 u.p.a. nie uwzględnił części z nich w ogóle z uwagi na brak wpływu na stan techniczny pojazdu, jego wyposażenie, model, markę i rocznik. W tym zakresie ustalenia organu nie wymagały wcześniejszego zasięgnięcia wiadomości specjalnych, o których mowa w art. 197 § 1 o.p. Za niezasadne należało uznać także zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu 27 lutego 2012 r. dotyczące nieprzesłuchania w charakterze świadka rzeczoznawcy samochodowego T. B. Zaznaczyć należy, że w rozpatrywanej sprawie dwukrotnie wzywano rzeczoznawcę do pisemnego uzupełnienia sporządzonej opinii poprzez uzasadnienie zastosowania kwestionowanych przez organ korekt, czego rzeczoznawca nie uczynił. Tym samym, organ podjął próbę uzyskania informacji bezpośrednio od rzeczoznawcy, a skoro ten ich nie udzielił, miał uzasadnione podstawy do przyjęcia, że przesłuchanie go w charakterze świadka również nie dostarczy takich informacji. Wskazać przy tym należy, iż strona skarżąca na etapie postępowania administracyjnego nie żądała przeprowadzenia takiego dowodu, zaś organy nie zakwestionowały zakresu uszkodzeń sprowadzonego pojazdu, wynikających z opinii sporządzonej przez tegoż rzeczoznawcę. Sąd stwierdza, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie w tej sprawie. Nie doszło w niej do naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 122, 180, 187 § 1, 191 i 197 § 1 o.p. Organy wyczerpująco zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. W ocenie Sądu organy nie naruszyły również podniesionych w skardze przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 104 ust. 8, 9 i 11 u.p.a. Wobec zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).