II FSK 2231/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1303/12 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 października 2012 r. nr ... w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2009 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić M. sp. z o.o. w K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaconego wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 5 marca 2013 r. o sygn. I SA/Gd 1303/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 października 2012 r. w przedmiocie odpowiedzialności płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2009 r. Od ww. wyroku przez podatnika została złożona skarga kasacyjna, którą następnie pismem z dnia 29 października 2015 r. cofnął. Poinformował również, że odpis pisma został w dniu 29 października 2015 r. wysłany przesyłką poleconą do strony przeciwnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest art. 60 zd. 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również art. 60 zd. 2 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast przepis art. 60 zd. 3 p.p.s.a. traktujący o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowany w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym., Komentarz, Warszawa 2009, s. 572-573): skoro w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Zawarta w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.