II OZ 511/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 153/13 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 153/13 odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi J. W. i J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z [...] grudnia 2012 r. nr [...], skarżący: J. W. i J. W., zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy Z. z [...] maja 2010 r., nr [...], którą ustalono dla zamierzenia inwestycyjnego I. B. i M. B. warunki zabudowy. Wymienioną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania J. W. i J. W., uchyliło decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i orzekło co do istoty stwierdzając, że decyzja Wójta Gminy Z. z dnia [...] maja 2010 r. wydana została z naruszeniem prawa oraz odmawiając jej uchylenia z uwagi na to, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wniosek skarżących nie zawierał uzasadnienia. Z treści skargi wynikało jednak, że wnioskodawcy kwestionują stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie co do treści mogącej zapaść decyzji o warunkach zabudowy. Podnieśli, że w sprawie występuje kwestia prejudycjalna wynikająca z faktu, że pomiędzy nimi a inwestorami istnieje spór co do wspólnej granicy działek. Postępowanie w tym przedmiocie toczy się przed Sądem Rejonowym w S. Istniejący budynek gospodarczy, objęty decyzją o warunkach zabudowy zmieniającej sposób jego użytkowania, usytuowany jest w odległości około 1,5 m od granicy. Kwestia ta miała zatem mieć wpływ na wynik postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania decyzji Sąd I instancji wskazał, że stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie, pomimo że decyzja Wójta Gminy Z. z [...] maja 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy wydana została w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy (por. T.Woś (red.), H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s.288). Nie spełnia bowiem przesłanek określonych w powołanym przepisie, aby możliwe było uwzględnienie wniosku. Wymieniony akt nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania. Decyzja o warunkach zabudowy stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. W myśl art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.), decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Stanowi tylko jeden z etapów procesu budowlanego, ale samodzielnie nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych. Niezależnie od powyższego, skarżący nie podali, w jaki sposób uczynienie przez inwestorów użytku z decyzji Wójta Gminy Z. z [...] maja 2010 r. może spowodować skutki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie działający przez profesjonalnego pełnomocnika J. W. i J. W. zarzucili Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący wskazali, że w sprawie zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki, gdyż ewentualne pozytywne rozstrzygniecie sporu toczącego się przed Sądem Okręgowym w K. w sprawie o sygn. akt [...], dotyczącej ustalenia właściwego przebiegu granic między stronami, wpłynie na przebieg granicy między działkami, a to spowoduje zmianę odległości spornego budynku od działki skarżących. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważał co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Wobec powyższego uznać należy, że wydana w przedmiotowej sprawie w dniu [...] maja 2010 r. decyzja Wójta Gminy Z., nie nadaje się do wykonania. Wydanie przedmiotowej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Jedynym skutkiem wykonania decyzji o warunkach zabudowy jest możliwość ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter aktu stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Dodatkowo, zgodzić się należy z Sądem I instancji, że skarżący nie wskazali, w jaki sposób uczynienie przez inwestorów użytku z decyzji Wójta Gminy Z. z [...] maja 2010 r. może spowodować zaistnienie określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. skutków. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.