II SA/Po 1060/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi J.. K. na decyzję Burmistrza W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Gimnazjum nr [...] im. [...] w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] (znak:[...]), II. zasądza od Burmistrza W. na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. J. K. złożył w dniu 1 lipca 2010 r. do Dyrektora Gimnazjum Nr [...] im. [...] w W. (dalej: "Dyrektor") wniosek o udostępnienie, w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198, ze zm., dalej: "u.d.i.p."), informacji publicznej w zakresie wyników egzaminu gimnazjalnego - część matematyczno-przyrodnicza z roku szkolnego 2009/2010 w formie wypełnienia załączonego do wniosku formularza lub pliku w formacie Excel, PDF i przesłanie tej informacji pocztą lub elektronicznie na podany adres. Do wniosku załączył formularz, zgodnie z którym udzielenie informacji polegałoby na podaniu punktów uzyskanych przez poszczególnych uczniów z każdego z 36 zadań testu, z podziałem na wszystkie klasy rocznika objętego testem (klasy III a - III f), z pominięciem danych identyfikacyjnych uczniów. Pismem z dnia 12 lipca 2010 r. Dyrektor poinformował wnioskodawcę, że wiarygodnym źródłem i autorem wyników jest Okręgowa Komisja Egzaminacyjna w P. (dalej: "OKE"), na której stronie internetowej znajdują się wyniki. Podano adres internetowy OKE i wskazano, że wyniki są dostępne poszczególnym uczniom oraz ich rodzicom. Organ wyjaśnił, iż przekazanie informacji wymaga wykazania interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. Pismem z dnia 16 lipca 2010 r. J. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r. o sygn. akt II SAB/Po 49/10 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zobowiązał Dyrektora do rozpatrzenia wniosku J. K. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia. Sąd wskazał, że podstawę rozstrzygnięcia sprawy stanowią przepisy u.d.i.p. Określono tam obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji, wskazując w jaki sposób postępowanie powinno być zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek, jeśli wniosek ten dotyczy informacji publicznej, powinien albo udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.), albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Możliwe jest także umorzenie postępowania w drodze decyzji w trybie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Organ, do którego skierowano wniosek ma obowiązek podjąć jedną z tych form działania w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Odnosząc się do okoliczności sprawy Sąd podkreślił, że zasadnicze znaczenie ma ocena czy Dyrektor rozpoznał wniosek skarżącego w sposób zgodny przepisami i czy w związku z tym podniesiony zarzut bezczynności jest zasadny. Pismem z dnia 1 lipca 2010 r. skarżący wystąpił do Dyrektora o udostępnienie wyników egzaminu gimnazjalnego - część matematyczno-przyrodnicza z roku szkolnego 2009/2010 w formie wypełnienia załączonego do wniosku formularza. Wypełnienie formularza zgodnie z żądaniem polegałoby na podaniu punktów uzyskanych przez poszczególnych uczniów z każdego z 36 zadań, podanych z podziałem na poszczególne klasy rocznika objętego testem, z pominięciem danych identyfikacyjnych uczniów. Oceniając, jakie obowiązki po stronie organu rodziło złożenie powyższego wniosku, Sąd w pierwszej kolejności wskazał, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. na organy władzy publicznej nałożono obowiązek udostępnienia informacji publicznej. Do kategorii władzy publicznej zaliczył dyrektora szkoły. Następnie Sąd wyjaśnił, iż informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji, ale przymiot taki mają także dokumenty, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Informacją publiczną są zarówno dokumenty bezpośrednio przez organy wytworzone, jak i te, których organy używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą od nich wprost. W wyroku z dnia 3 listopada 2010 r. Sąd dokonał także analizy charakteru żądanej informacji z punktu widzenia ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej (Dz.U. Nr 49 poz. 463 ze zm.). Wskazał, iż zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy szkoły i placówki oświatowe prowadzą bazy danych oświatowych obejmujących zbiory danych, o których mowa w art. 3 ust. 2-4, w tym dotyczących wyników klasyfikowania i promowania oraz ukończenia nauki w szkole lub placówce oświatowej (art. 3 ust. 3 pkt 1j). Z kolei zgodnie z § 51 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83, poz. 562, ze zm.) wyniki sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego oraz zaświadczenie o szczegółowych wynikach sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego dla każdego ucznia (słuchacza) okręgowa komisja egzaminacyjna przekazuje do szkoły nie później niż na 7 dni przed zakończeniem zajęć dydaktyczno-wychowawczych. Zdaniem Sądu, skoro Dyrektor w dniu 1 lipca 2010 r. dysponował wynikami egzaminu gimnazjalnego uczniów rocznika 2009/2010, to był zobowiązany do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego. Niewystarczające było odsyłanie wnioskodawcy do OKE. Żądał on bowiem udzielenia informacji, która była w dyspozycji organu, a nadto dotyczyła sfery faktów istniejących po jego stronie. Nie budziło też wątpliwości Sądu, iż wyniki egzaminów gimnazjalnych szkoła wykorzystuje do realizowania powierzonych jej prawem zadań publicznych. Wyniki te jednocześnie odnoszą się bezpośrednio do szkoły, wiążą się bowiem ze sferą faktów zaistniałych po stronie szkoły, a przez to i po stronie Dyrektora, jako organu odpowiedzialnego za realizowanie programu nauczania. Zobowiązując Dyrektora do rozpatrzenia wniosku J. K. Sąd zawarł także dalsze, istotne wskazania. Zauważył, że skarżący zażądał przekazania mu zestawienia obejmującego wyniki każdego ucznia z poszczególnych klas Gimnazjum objętego egzaminem, wskazując, iż zestawienia takie szkoła otrzymała z OKE z podziałem na klasy; natomiast z wyjaśnień udzielonych przez Dyrektora wynika, że wyniki przekazywane są z uwzględnieniem podziału na klasy, w zestawieniu według nazwisk uczniów ustawionych w kolejności alfabetycznej. W tych okolicznościach zasadne było - zdaniem Sądu - stwierdzenie organu, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku wymagałoby stosownego opracowania żądanych wyników, tak, aby udzielenie informacji nie narażało szkoły na zarzut naruszenia chronionych danych osobowych uczniów. Wskazując na powyższe Sąd stwierdził, że chybione jest stanowisko skarżącego, iż usunięcie danych osobowych uczniów polegałoby na zaznaczeniu jednego pola i wydrukowaniu dokumentu z pominięciem tej rubryki. Sąd zwrócił też uwagę, że na ocenę charakteru informacji rzutuje też § 51 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r., zgodnie z którym wyniki egzaminu gimnazjalnego oraz zaświadczenie o szczegółowych wynikach sprawdzianu lub egzaminu gimnazjalnego okręgowa komisja egzaminacyjna przekazuje dla każdego ucznia. W przepisie tym nie ma mowy o zestawieniach wyników dla poszczególnych klas, w konsekwencji uznać należy, iż już z tej przyczyny mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Sąd dodał też, że organy posiadające informację publiczną mają obowiązek ją udostępnić chyba, że informacja taka została już udostępniona lub funkcjonuje w obiegu publicznym albo żądane informacje mieszczą się w treści art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. ze względu na przepisy ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631) lub innych tajemnic ustawowo chronionych ze względu na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa. Podsumowując Sąd zaznaczył, że Dyrektor będący organem, któremu powierzono określone zadania publiczne, zobligowany jest do ochrony prywatności uczniów szkoły. O ile więc żądane informacje mieszczą się w katalogu informacji publicznej, to ich udostępnienie wymaga odpowiedniego opracowania, uwzględniającego treść formularza załączonego przez skarżącego do wniosku. W końcowej części uzasadnienia wyroku Sąd przypomniał też, że zgodnie z u.d.i.p. prawo do uzyskania informacji przetworzonej wymaga wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie zwalnia to jednak organu z obowiązku załatwienia sprawy stosownym aktem, chociażby decyzją odmawiającą udzielenia żądanej informacji. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor, działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm., dalej: K.p.a.) oraz art. 14 ust 2 u.d.i.p. umorzył postępowanie o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wyników egzaminu gimnazjalnego: część matematyczno-przyrodnicza z roku szkolnego 2009/2010. Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. J. K. złożył do Burmistrza W. (dalej: "Burmistrz") odwołanie. Burmistrz postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. przekazał powyższe odwołanie według właściwości Dyrektorowi, który decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W dniu 13 lipca 2011 r. J. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Gimnazjum z dnia [...] maja 2011 r. Wyrokiem z dnia 8 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 656/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości. Dyrektor szkoły publicznej będący organem jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego realizuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju, a nadto uprawniony jest do działania w formie władczej. Następnie Sąd wyjaśnił, iż stosownie do art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Sąd doszedł do przekonania, że Dyrektor nie był organem uprawnionym do rozpoznania odwołania od własnej decyzji wydanej na podstawie u.d.i.p., bowiem nie znajdował do niego zastosowania przepis art. 127 § 3 K.p.a. (nie zalicza się on do kręgu podmiotów wskazanych w tym przepisie). Natomiast rozważając, jaki organ powinien być właściwy do rozpoznania środka odwoławczego od decyzji Dyrektora Sąd wskazał, że w takiej sytuacji powinien znaleźć zastosowanie art. 17 pkt 3 K.p.a. stanowiący, że w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 organami wyższego stopnia są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. To z kolei pozwala na odwołanie się do art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, który wskazuje, że organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy przez organ prowadzący szkołę lub placówkę należy rozumieć m.in. jednostkę samorządu terytorialnego, a zgodnie z art. 5c pkt 3 ustawy w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 34a tej samej ustawy wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa. Wszystko to doprowadziło Sąd do wniosku, że organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora publicznej szkoły podstawowej lub gimnazjum jest organ prowadzący daną szkołę, a więc – w przypadku rozpatrywanej - sprawy Burmistrz W. Wyrok z dnia 8 listopada 2011 r. uprawomocnił się w dniu 25 kwietnia 2012 r., w związku z oddaleniem (w tym dniu) skargi kasacyjnej Dyrektora Gimnazjum Nr [...] przez Naczelny Sąd Administracyjny (I OSK 248/12). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. i art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. uchylił w całości decyzję Dyrektora nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W motywach decyzji Burmistrz wyjaśnił, że zachodzą wątpliwości interpretacyjne na gruncie pojęć informacji publicznej przetworzonej, a informacji publicznej przekształconej. Wskazał Dyrektorowi, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy ustalił czy wnioskowana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej czy przekształconej, biorąc pod uwagę formę w jakiej informacja o wynikach egzaminu gimnazjalnego jest przekazywana do szkoły przez okręgową komisję egzaminacyjną. Odesłał także organ pierwszej instancji do treści uzasadnienia wyroku z dnia 3 listopada 2010 r. o sygn. akt II SAB/Po 49/10, jak również do orzecznictwa sądów administracyjnych. Zdaniem Burmistrza, konsekwencją przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno być podjęcie działań wynikających z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., bądź udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem, po jej przekształceniu. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] ([...]) Dyrektor, powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., umorzył postępowanie wszczęte na wniosek J. K. z dnia 1 lipca 2010 r. Wskazał, że pismem z dnia 17 sierpnia 2012 r. wystosowano do skarżącego wezwanie do wykazania interesu publicznego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, z zaznaczeniem, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Pismem z dnia 4 października 2012 r. J. K. złożył odwołanie (określone jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że w wyniku analizy akt sprawy nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że oczywistym jest, iż wnioskodawca w terminie określonym w piśmie Dyrektora z dnia 17 sierpnia 2012 r. nie wykazał istnienia interesu prawnego w uzyskaniu przetworzonej informacji publicznej, której domagał się we wniosku z dnia 1 lipca 2010 r. W skardze J. K. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i nakazanie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. Wystąpił także o zwrot kosztów. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest nie do zaakceptowania w świetle art. 16 ust. 1 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów "odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji". Natomiast w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się". W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd w tym składzie w pełni podziela, wyrażono pogląd, że brak przesłanek do udzielenia informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, skutkuje zawsze wydaniem decyzji merytorycznej, nie zaś o charakterze formalnym, w postaci np. umorzenia postępowania stosowanie do art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przepis ten stanowi ochronę dla podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej, które jedynie z przyczyn technicznych nie mogą jej udzielić w sposób lub w formie wskazanej we wniosku (zob. wyrok z dnia 30 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 3/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Lex nr 1079760). Innymi słowy, postępowanie zainicjowane wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej powinno skutkować udostępnieniem informacji zgodnie z wnioskiem w terminie 14 dni od jego złożenia (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), co następuje w formie czynności materialno-technicznej, wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), albo ewentualnie zawiadomieniem wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w sposób lub w formie określonej we wniosku art. 14 ust. 2 u.d.i.p. (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Warszawa 2012, s. 193). W doktrynie podkreśla się też, że umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. wymaga poinformowania wnioskodawcy, że organ nie dysponuje odpowiednimi środkami technicznymi i czy w takiej sytuacji zaproponowany w powiadomieniu sposób i forma udzielenia satysfakcjonują wnioskodawcę (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, op. cit., s. 194). W niniejszej sprawie, po pierwsze, nie występuje sytuacja, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bowiem, jak wynika z akt sprawy, nieudzielenie informacji publicznej J. K. nie było spowodowane brakiem możliwości udostępnienia informacji "w sposób lub w formie określonymi we wniosku", ale brakiem wykazania interesu publicznego przemawiającego za udzieleniem żądanej informacji, która - zdaniem organu - jest informacją wymagającą przetworzenia. Po drugie i niezależnie od powyższego, wydanie decyzji umarzającej postępowanie było wykluczone także z tej przyczyny, że nie wysłano skarżącemu zawiadomienia, o którym mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Trafnie zatem podnosi J. K. w piśmie z dnia 8 lutego 2013 r., że co do zasady w sytuacji, w której nieudzielenie informacji publicznej przetworzonej następuje z powodu niewykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, należy wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji. "Odmowa" pozytywnego załatwienia wniosku nie może następować poprzez decyzję umarzającą postępowanie. Z uwagi na fakt, że w tej sprawie organy przyjęły błędną formę załatwienia sprawy (umorzenie), która nie jest właściwa dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, konieczne było uchylenie decyzji w obu instancjach. W tym miejscu Sąd wskazuje też, że zgodnie z art. 7 i 77 § 1 K.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej są obowiązane nadto w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wymogi wynikające z powyższych przepisów nie zostały w kontrolowanej sprawie dopełnione. W decyzji uchylającej z dnia [...] sierpnia 2012 r. Burmistrz wyraźnie zobowiązał Dyrektora do ustalenia, jaki charakter ma żądana przez J. K. informacja, w szczególności poddał pod wątpliwość czy jest to informacja przetworzona czy tylko przekształcona. Kwestie te w uzasadnieniu decyzji powinny być wyjaśnione. Sąd podkreśla też, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy powinny uwzględnić treści wyroku z dnia 3 listopada 2010 r. o sygn. akt II SAB/Po 49/10, który zapadł w tej sprawie. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wypowiedział się o charakterze wniosku, co nie może pozostać bez znaczenia. Jednocześnie Sąd w tym składzie pragnie zwrócić organowi uwagę na dodatkową istotną dla sprawy okoliczność: w piśmie z dnia 25 października 2011 r. (pismo to złożono w postępowaniu sądowoadministracyjnym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Po 656/11, ale przesłano je Dyrektorowi Gimnazjum Nr [...] dnia 28 października 2011 r.), a więc sporządzonym już po wyroku z dnia 3 listopada 2010 r., J. K. podkreślił i sprecyzował, że jego wniosek nie zawiera żądania udostępnienia jakichkolwiek informacji zbiorczych oraz nie żądał udostępnienia wyników egzaminu gimnazjalnego w jakikolwiek uporządkowany sposób. Mając to wszystko na względzie Dyrektor Gimnazjum Nr [...] na podstawie całokształtu materiału dowodowego ponownie oceni, czy żądana przez skarżącego informacja wymaga przetworzenia, uwzględniając przy tym wyjaśnienia samego skarżącego co do niezbędnego sposobu opracowania informacji, o jaką się ubiega, zawarte w piśmie z dnia 25 października 2011 r. Jeżeli organ dojdzie do przekonania, zwłaszcza w świetle późniejszych wyjaśnień skarżącego, że żądana przez niego informacja jest informacją tylko przekształconą, to powinien tę informację udzielić w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast, gdyby organ uznał, że w świetle całokształtu okoliczności sprawy spełnienie żądania rodzi konieczność przetworzenia informacji, to powinien ponownie wezwać skarżącego do podania, dlaczego jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jednocześnie w wezwaniu wyjaśniając, z jakich powodów uważa żądaną informację za przetworzoną. Z kolei w przypadku ustalenia, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., organ powinien wydać decyzję o odmowie udzielania informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe, Sąd - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a., natomiast o wykonalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o art. 152 P.p.s.a.