II OZ 323/13

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Po 169/13 odmawiające wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ze skargi H. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie H. K. i T. K. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku garażowego przybudowanego do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w K. przy ul. [...], wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podnieśli, że na podstawie tej decyzji inwestor może uzyskać pozwolenie na budowę co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), - dalej p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania decyzji SKO w Kaliszu z dnia [...] listopada 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. Analiza art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Dopiero w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowę przedmiotem rozpoznania stanie się m. in. konieczność ustalenia czy i na ile planowana inwestycja zgodna będzie z przepisami prawa budowlanego. Tym samym zaskarżona decyzja nie stanowi aktu, który dawałby inwestorowi uprawnienie do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji inwestycji, a tym samym nie grozi na tym etapie procesu inwestycyjnego wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub spowodowaniem nieodwracalnych skutków. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny, a zatem stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. A. K. pismem z dnia 18 marca 2013 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 marca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżących na rażące naruszenie prawa przy wydawaniu przedmiotowej decyzji. Merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie stanowią przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Zasadność wydanej decyzji jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Dodatkowo zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku garażowego przybudowanego do istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w K. przy ul. [...], nie nadaje się do wykonania. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Jedynym skutkiem wykonania decyzji o warunkach zabudowy jest możliwość ubiegania się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter aktu stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji