II FZ 314/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Spółki z o.o. z siedzibą w R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 maja 2011 r., o sygn. akt I SA/Go 395/11 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. Spółki z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia 8 marca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier postanawia: oddalić zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie I SA/Go 395/11 skarżąca – J. sp. z o.o. w R., reprezentowana przez radcę prawnego, wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. w kwocie 2000 zł. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej: "rozporządzenie w sprawie wpisu". Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie zarzucając naruszenie § 1 pkt 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia w sprawie wpisu poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu stosunkowego, podczas gdy ze względu na charakter sprawy od skargi należny jest wpis stały. W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że zaskarżona w sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty nie przyznaje podatnikowi żadnych praw, ani obowiązków – nie zmienia jego sytuacji w stosunku do tej, przed wszczęciem postępowania. Nie istnieje zatem obowiązek podatnika wyrażony kwotą pieniężną, który można byłoby traktować jako przedmiot sporu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Nie ma racji strona skarżąca twierdząc, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się przecież konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny wpis od skargi winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wpisu, jako wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, można chociażby wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2008 r., I FZ 175/08, które zapadło w analogicznym stanie faktycznym (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Ponieważ w tej sprawie organy podatkowe odmówiły skarżącej stwierdzenia nadpłaty w łącznej kwocie 123.547,00 zł, należny wpis od skargi, wyliczony zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wpisu, wynosi 2000 (1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł) i taka też kwota została wskazana w zaskarżonym zarządzeniu przewodniczącego wydziału. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.