III SA/Lu 56/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. Z. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wyrażenia woli podjęcia działań na rzecz powołania spółki pod nazwą "[...]" Sp. z o. o. i upoważnienia Prezydenta Miasta Z. do wystąpienia z wnioskiem o dokonanie darowizny nieruchomości postanawia : odrzucić skargę. Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] Rada Miasta Z. wyraziła wolę podjęcia, wspólnie z Powiatem Z. i Gminą Z. działań na rzecz powołania spółki pod nazwą "[...]" Sp. z o. o. W § 2 uchwały upoważniono Prezydenta Miasta Z. do wystąpienia do Starosty Z. z wnioskiem o dokonanie darowizny udziału 1/3 w nieruchomości na urządzanie lokalnego lotniska użytku publicznego, celem poprawy atrakcyjności turystycznej Z. Skargę na powyższą uchwałę wniósł A. Z. Z.j (dalej: AZZ lub Aeroklub), wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania w jaki sposób zaskarżona uchwała narusza interes prawny A. Z.Z., AZZ w piśmie z dnia 26 lutego 2013 r. wyjaśnił, że zaskarżona uchwała poprzez utworzenie spółki i otrzymanie darowizny stanowi pierwszy etap utworzenia lotniska użytku publicznego na terenie istniejącego lotniska użytku wyłącznego, co pozbawi AZZ statusu głównego użytkownika i zarządzającego lotniskiem użytku wyłącznego. Strona skarżąca podniosła również, że utworzenie lotniska użytku publicznego spowoduje definitywne pozbawienie AZZ możliwości realizowania wszystkich zadań statutowych z uwagi na zmianę charakteru lotniska. Skoro statutowym zadaniem AZZ jest propagowanie i rozwijanie lotnictwa polskiego, to wszelkie naruszenia przepisów prawa, których skutki bezpośrednio dotykają lotnictwo, stanowią naruszenie interesu prawnego AZZ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne Legitymacja procesowa do zaskarżania uchwał organu gminy do sądu administracyjnego wynika z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią tego przepisu, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego unormowania wyraźnie wynika, że legitymację do zaskarżenia uchwały rady gminy ma każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a wniesienie skargi zostało poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia. Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa materialnego. Musi to być taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada, zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. W niniejszej sprawie A. Z. Z. wniósł skargę na uchwałę z dnia [...] października 2012 r., Nr [...], w której Rada Miasta Z. wyraziła wolę podjęcia, wspólnie z Powiatem Z. i Gminą Z. działań na rzecz powołania spółki pod nazwą "[...]" Sp. z o. o. W § 2 uchwały upoważniono Prezydenta Miasta Z. do wystąpienia do Starosty Z. z wnioskiem o dokonanie darowizny udziału 1/3 w nieruchomości przeznaczonej na urządzanie lokalnego lotniska użytku publicznego, celem poprawy atrakcyjności turystycznej Z. W ocenie Sądu, A. Z.Z. nie ma interesu prawnego w skarżeniu ww. uchwały, skoro dotyczy ona jedynie wyrażenia przez Radę Miasta Z. woli podjęcia w przyszłości działań na rzecz powołania podmiotu gospodarczego - spółki pod nazwą "[...]" Sp. z o. o. Podkreślić należy, że z § 1 zaskarżonej uchwały wynika tylko zamiar podjęcia działań w przyszłości. Zaskarżona uchwała nie jest uchwałą, o której mowa w art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f ustawy o samorządzie gminnym, czyli uchwałą dotyczącą utworzenia przez gminę spółki prawa handlowego i przystąpienia gminy do tego rodzaju spółki. To, że Rada Miasta upoważnia w § 2 Prezydenta Miasta Z do dokonania określonych czynności zwianych z dokonaniem darowizny udziału 1/3 w nieruchomości przeznaczonej na urządzanie lokalnego lotniska użytku publicznego, celem poprawy atrakcyjności turystycznej Z , nie oznacza, że uchwała pozbawia Aeroklub prawa do użytkowania nieruchomości, w tym hangaru i zaplecza biurowo – technicznego, niezbędnych do funkcjonowania obecnego lotniska "[...]", którego głównym użytkownikiem - w świetle decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 13 listopada 2012 r., znak: ULC-LTL-3/551-0034/03/12 - jest skarżący Aeroklub. Zaskarżona uchwała nie skutkuje przejęciem gruntów i oddaniem ich spółce "[...]". Okoliczność, że Aeroklub ubiega się obecnie o uzyskanie własności części działki o pow. 5,5 ha (zabudowanej hangarem i innymi obiektami budowlanymi), jest posiadaczem działek o numerach 1274 i 1271, wybudował z własnych środków budynek Administracyjny, a później w latach 2008 – 2010 hangar wraz z zapleczem socjalnym, świadczy o tym, że skarżący ma interes faktyczny, a nie prawny. Udzielenie przez Wojewodę L.w dniu 4 października 2012 r. zgody na oddanie w dzierżawę nieruchomości Skarbu Państwa o pow. 2 ha, stanowiącej część działki ewidencyjnej nr 1272, położonej w obrębie M., o pow. 33 ha, nie zmienia również oceny, co do braku interesu prawnego A. Z. Z. w zaskarżeniu omawianej uchwały. Działka o numerze 1272 w okresie od 1 października 2009 r. do 31 sierpnia 2012 r. była przedmiotem dzierżawy na podstawie odrębnej umowy. Z uzasadnienia zarządzenia Nr 442 Wojewody L. z dnia 4 października 2012 r. wynika, że kolejna umowa dzierżawy zostanie zawarta z zastrzeżeniem, że wygasa ona z chwilą przeniesienia prawa własności ww. działki na rzecz jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe również nie daje podstawy do przyjęcia, że AZZ mający określone prawa do nieruchomości, jest upoważniony do zaskarżenia uchwały. W tych warunkach uchwałę należy postrzegać jako oświadczenie woli Rady Miasta Z, co do podjęcia w przyszłości określonych działań wspólnie z Powiatem Z. i Gminą Z. – powołania spółki "[...]". Podjęcie uchwały o takiej treści, jak zaskarżona uchwała, nie oznacza, że już utworzono określony podmiot i w tej sytuacji AZZ nie może dysponować działkami stanowiącymi teren lotniska. Nie sposób również postrzegać tej uchwały jako zezwolenia na założenie lotniska publicznego, o którym mowa w art. 55 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.