II SAB/Wa 13/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Andrzej Góraj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych w przedmiocie informacji publicznej - oddala skargę - Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. J. W. wystąpił do Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związku Autorów i Producentów Audiowizualnych, w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie informacji w zakresie treści: 1) umów o korzystanie z utworów audiowizualnych lub przedmiotów praw pokrewnych na polu eksploatacji - reemitowanie; w szczególności zawartych przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich z: - [...] sp. z o.o. - [...] sp. z o.o. - [...] S.A. 2) uchwał Rady Administracyjnej Związku Autorów i Producentów Audiowizualnych lub innego właściwego organu, określających wysokość stawek wynagrodzeń za korzystanie z praw autorskich lub praw pokrewnych, będących przedmiotem zbiorowego zarządzania, podjętych od [...] stycznia 2007 r. do [...] czerwca 2012 r. 3) umów o współpracy, w szczególności w zakresie wzajemnej reprezentacji, zawartych z ponadnarodowymi organizacjami zbiorowego zarządzania, takimi jak [...] z siedzibą w S. ([...]), 4) wszelkich umów o objęcie zbiorowym zarządem [...] utworów i przedmiotów praw pokrewnych, w tym listów intencyjnych oraz umów o charakterze warunkowym przysługujących [...] Sp. Akcyjnej, jej terenowym oddziałom, jak również innym nadawcom. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych - ZAPA, pismem z dnia [...] lipca 2012 r. l. dz. [...], poinformowało wnioskodawcę, że Stowarzyszenie nie jest objęte zakresem podmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niezależnie od powyższego odesłano wnioskodawcę na stronę internetową www.zapa.org.pl, na której w zakładce: "Do pobrania" zamieszczone zostało sprawozdanie z działalności Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związku Autorów i Producentów Audiowizualnych z 2011 r., sporządzone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu rocznego sprawozdania z działalności organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. Poinformowano, że jednym z załączników do rzeczonego sprawozdania jest m.in. uchwała Rady Administracyjnej SFP-ZAPA nr [...] z [...] stycznia 2010 r., zawierająca informację określającą wysokość stawek wynagrodzeń za korzystanie z praw autorskich lub praw pokrewnych będących przedmiotem zbiorowego zarządzania. W odpowiedzi na powyższe, J. W. pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił do Stowarzyszenia Filmowców Polskich z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast pismem z dnia [...] października 2012 r. ww. wniósł do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pośrednictwem Stowarzyszenia Filmowców Polskich zażalenie na bezczynność Stowarzyszenia w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. W odpowiedzi na powyższe, Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych pismem z dnia [...] listopada 2012 r. l.dz. [...] podtrzymało stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. odnośnie braku możliwości kwalifikowania Stowarzyszenia jako podmiotu, o którym mowa w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zwrócono uwagę, że Stowarzyszenie nie jest ani organem administracji publicznej, ani innym organem państwowym lub innym podmiotem, który byłby powołany z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwienia spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Pismem z dnia 04 grudnia 2012 r. J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związku Autorów i Producentów Audiowizualnych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia wydania orzeczenia w sprawie, wymierzenie organowi grzywny w wysokości do wartości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa GUS oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez stwierdzenie, że Stowarzyszenie nie jest objęte zakresem podmiotowym ww. ustawy oraz art. 13 ust. 1 ww. ustawy, poprzez nieudostępnienie informacji w terminie nie dłuższym niż 14 dni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Powyższą okoliczność skarżący wywodził z treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z treścią którego, do udostępnienia informacji publicznej są zobowiązane podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Problematyka sprawy związana więc była z ustaleniem tego, czy Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych jest podmiotem wykonującym zadania publiczne bądź, czy jest podmiotem dysponującym majątkiem publicznym. W pierwszej kolejności wskazać należało, że okolicznością niesporną było, iż Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych nie dysponuje majątkiem publicznym. Brak było bowiem dowodów świadczących o takim dysponowaniu. Również strona skarżąca nie podnosiła takich twierdzeń, by stowarzyszenie dysponowało majątkiem publicznym. Spór pomiędzy stronami dotyczył natomiast materii wykonywania przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych zadań publicznych. W ocenie tutejszego Sądu, Stowarzyszeniu Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych nie przysługuje przymiot podmiotu wykonującego zadania publiczne, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, okoliczności tej nie sposób skutecznie wywodzić z zapisów statutu Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych. Informacja publiczna dotyczy bowiem sfery faktów – okoliczności, które mają miejsce. Nie odnosi się natomiast do sfery zamierzeń. Zapisy statutu stowarzyszenia są zaś właśnie taką sferą planowanych działań. Statut określa bowiem zamierzenia, jakie określony podmiot stawia przed sobą. Określenia jednakże planów nie można skutecznie utożsamiać z ich realizacją. Stąd więc zapisy statutu Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, nie mogą być samodzielną podstawą do podnoszenia twierdzeń, o wykonywaniu przez podmiot zadań publicznych. Tutejszy Sąd nie podziela także twierdzeń skarżącego, iż o fakcie wykonywania zadań publicznych przez stowarzyszenie przesądza sposób jego powołania. Należy bowiem mieć na względzie to, że zezwolenie oznaczone w art. 104 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 Prawa autorskiego, określa jedynie uprawnienie do prowadzenia określonego rodzaju działań. Świadczy to o tym, że pomiędzy organami władzy rządowej a Stowarzyszeniem Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych istnieje pewnego rodzaju stosunek nadrzędności. Administracja państwowa, działając w zakresie imperium, wydaje decyzję, mocą której wyraża zgodę na to, aby określony podmiot mógł wykonywać konkretne czynności. Powyższe świadczy więc o tym, że Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych podlega władztwu administracyjnemu. Ze sposobu powołania nie można więc skutecznie wywodzić faktu scedowania przez administrację państwową na stowarzyszenie uprawnienia do podejmowania pewnego rodzaju działań w sferze publicznej. Nadto, o takim scedowaniu nie świadczy to, że nadzór nad Stowarzyszeniem Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych sprawuje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zgodnie z ustawą - Prawo o stowarzyszeniach, właściwy minister sprawuje kontrolę nad stowarzyszeniem, którego przedmiot działalności wchodzi w zakres zainteresowania konkretnego resortu. Kontrola ta nie jest więc niczym szczególnym. Jest to jedynie naturalny skutek prowadzenia przez podmiot działalności w formie stowarzyszenia. Zdaniem tutejszego Sądu, za koncepcją skarżącego (że Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych wykonuje zadania publiczne), nie przemawia też to, że podmiot może reprezentować autorów i producentów audiowizualnych, z którymi nie łączy go żadna umowa, czy też to, że może udzielać licencji. Powyższe działania Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych świadczą bowiem o tym, że adresatem tych czynności jest ściśle określony krąg podmiotów. Są to autorzy i producenci audiowizualni. W świetle powyższego, nie można więc wywodzić, by działania Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych dotyczyły ogółu społeczeństwa. Działania takie nie oddziałują bowiem bezpośrednio na sprawy społeczne, służąc jedynie realizacji interesów określonego kręgu podmiotów. Skoro więc działalność Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych nie jest powszechna, to tym samym nie można mówić o tym, że podmiot ten realizuje zadania publiczne. Dodatkowym argumentem, przemawiającym za nietrafnością skargi, jest to, że art. 104 ust. 3 z indeksem 4 Prawa autorskiego przewiduje zasadę jawności rocznego sprawozdania z działalności organizacji zbiorowego zarządzania. Kierując się zasadą racjonalności ustawodawcy brak jest zaś argumentów uzasadniających równoczesne zamieszczenie ww. zapisu, z przyjęciem poglądu, że organizacja zbiorowego zarządzania podlega pod regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej. Gdyby bowiem prawodawca dopuszczał możliwość stosowania wobec organizacji zbiorowego zarządzania, przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie wprowadzałby w ustawie – Prawo autorskie, przepisu art. 104 ust. 3 z indeksem 4. Przepis ten byłby bowiem zbędny. Każdą informację, w tym także dotyczącą rocznego sprawozdania, można by bowiem uzyskać stosując ustawę o dostępie do informacji publicznej. Za uprawnione należy też uznać wywody Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, odnoszące się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2005 r., wydanej w sprawie o sygn. akt I OPS 1/05. Stowarzyszenia, podobnie jak i spółdzielnie mieszkaniowe, którymi zajmował się w powyższej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, nie zostały umieszczone przez ustawodawcę w katalogu podmiotów opisanych w art. 4 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Trafnie też Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych uważa, że motywy powołanego przez skarżącego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2010 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I OZ 125/10, nie znajdują zastosowania w badanej sprawie. Stan faktyczny istniejący w sprawie rozpoznawanej przed NSA, związany był bowiem z materią umów zlecenia zawieranych przez Stowarzyszenie Architektów Polskich z gminą. Dotyczył więc problematyki dysponowania przez gminę majątkiem publicznym, a nie, jak w niniejszej sprawie, wykonywania zadań publicznych. W świetle powyższego, jako trafne jawi się stanowisko Stowarzyszenia Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, że nie podlega ono regulacjom ustawy o dostępie do informacji publicznej, a tym samym nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W konsekwencji, nie sposób skutecznie podnosić, aby Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, dopuściło się bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej. Skoro bowiem Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych nie było zobowiązane do udzielenia informacji publicznej, to w konsekwencji nie mogło dopuścić się bezczynności w tym przedmiocie. W realiach niniejszej sprawy nie zachodziła zaś konieczność analizowania żądania skarżącego co do meritum. W sytuacji, gdy Stowarzyszenie Filmowców Polskich - Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, zakres żądania pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. ----------------------- 7