I OZ 407/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 23/13 odrzucające skargę kasacyjną J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 23/13 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego – pomoc pieniężną na usuwanie skutków powodzi postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 23/13 odrzucił skargę kasacyjną J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 23/13, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego – pomoc pieniężną na usuwanie skutków powodzi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego – pomocy pieniężnej na usuwanie skutków powodzi. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 6 maja 2013 r. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. Sąd ten przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 26 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej złożyła skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku z równoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14 uchylił wyżej wymienione postanowienie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazano na fakt, iż wniosek z dnia 25 września 2013 r. został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, a zatem jako spóźniony podlegał odrzuceniu. W konsekwencji powyższego Sąd I instancji uznał, że skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie należało odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła J. D. reprezentowana przez adwokata, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podano, że pełnomocnik z urzędu został wyznaczony skarżącej po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i zapoznał się z aktami sprawy w dniu 19 września 2013 r., ponadto z zawiadomienia z Okręgowej Rady Adwokackiej nie wynikało do jakiej czynności procesowej pełnomocnik z urzędu został ustanowiony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 6 maja 2013 r. (k. 33), termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 5 czerwca 2013 r. Skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej została złożona przez pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu w dniu 26 września 2013 r. Postępowanie zainicjowane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, którym Sąd ten uchylił postanowienie Sądu I instancji i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanym obecnie zażaleniu nie zostały wykazane żadne okoliczności, które podważałyby prawidłowość odrzucenia przez Sąd I instancji skargi kasacyjnej. Stwierdzić należy, że wywody zawarte w uzasadnieniu zażalenia odnoszą się do okoliczności usprawiedliwiających w ocenie pełnomocnika skarżącej brak dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Stanowią one polemikę z prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r. (sygn. akt I OZ 70/14) uchylającym postanowienie Sądu I instancji i odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na obecnym etapie postępowania w sprawie te okoliczności nie mogą już być rozważane. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni i zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. liczony jest od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten upłynął w sprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. Jest to termin ustawowy, zawity, dokonanie czynności po upływie terminu jest bezskuteczne. Skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został prawomocnie odrzucony, to wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna podlegać musiała odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.