III SA/Lu 121/11

WyrokWSA w Lublinie2011-05-24

Skład orzekający: Jerzy Drwal, Ewa Ibrom, Jadwiga Pastusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dozorcy przysługuje zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozór pojazdu, który został usunięty z drogi na polecenie Policji, w okresie od dnia, w którym organ egzekucyjny zażądał wydania pojazdu, do dnia jego faktycznego odbioru, jeśli dozorca odmówił wydania pojazdu w wyznaczonych terminach?
Ratio decidendi
Dozorcy nie przysługuje zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozór pojazdu w okresie od dnia, w którym organ egzekucyjny zażądał jego wydania, do dnia faktycznego odbioru, jeśli dozorca odmówił wydania pojazdu w wyznaczonych terminach. Obowiązek wydania rzeczy na wezwanie organu egzekucyjnego jest podstawowym warunkiem przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 za okres od października do grudnia 2008 r. Pojazd został usunięty z drogi na polecenie Policji w 2006 r. i umieszczony na parkingu strzeżonym spółki cywilnej. Wcześniej przyznano zwrot wydatków za dozór do października 2008 r., ale odmówiono za okres od października do grudnia 2008 r. Skarżący twierdzili, że organ egzekucyjny nie wyznaczył terminu odbioru pojazdu, co powinno skutkować obowiązkiem zapłaty należności. Organy administracji uznały, że skarżący dwukrotnie odmówił wydania pojazdu pracownikom Urzędu Skarbowego w celu jego odbioru.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. Ł. i M. Ł. A-A-P S.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w L. rozpatrzył zażalenie z dnia [...] lipca 2010 r. i działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej w L. oraz akt sprawy wynikało, że źródłem sporu jest kwestia zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór w/w pojazdu za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. w sytuacji, kiedy realia rozpoznawanej sprawy przedstawiały się następująco: - na polecenie Policji w dniu [...] kwietnia 2006 r. w/w pojazd został usunięty z drogi i umieszczony na parkingu strzeżonym A.-A-P. S.C. M. Ł., M. Ł. w L. ul. D. [...]; - pojazd usunięto z drogi w trybie art. 130 a ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym; - decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. orzekł, że przedmiotowy pojazd przechodzi z dniem [...] października 2006 r. na rzecz Skarbu Państwa; - wcześniejszym postanowieniem Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. przyznano Spółce zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozór nad pojazdem za okres [...] października 2006 r. – [...] października 2008 r. oraz odmówiono przyznania należności za dozór pojazdu od [...] października 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. - strona nie kwestionuje przyznanego jej świadczenia, ale uważa, że przysługuje jej także zwrot wydatków i wynagrodzenie za dozorowanie pojazdu w okresie [...] października 2008 r. [...] grudnia 2008 r. skoro organ nie zwrócił się o wydanie pojazdu i nie wyznaczył terminu jego odbioru: - po rozpoznaniu zażalenia na w/w postanowienie w części dotyczącej wynagrodzenia za okres [...] października 2008 r. – [...] grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a ten po uzupełnieniu materiału dowodowego o zeznania przesłuchanych świadków (w tym pracowników Trzeciego Urzędu Skarbowego w L.) postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmówił przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r.; - orzekające organy stoją na stanowisku, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w dniu [...] października 2008 r. Spółka odmówiła wydania pojazdu z parkingu, podobnie jak w dniu [...] listopada 2008 r. pomimo, że o woli organu likwidacyjnego odbioru samochodu marki Peugeot 605 nr rej. [...] z parkingu dozorcy, Spółka wiedziała już w dniu [...] października 2008 r., kiedy to doręczone jej zostało pismo Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w którym organ I instancji zwrócił się o wydanie pojazdu z parkingu; - bezspornym jest, że przedmiotowy pojazd odebrano z parkingu w dniu [...] grudnia 2008 r. - wnioskiem z dnia [...] grudnia 2008 r. A. - A – P. S.C. wystąpiła o przyznanie zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór w/w pojazdu na podstawie art. 102 §2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W skardze sądowej M. Ł. i M. Ł. prowadzący działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej A. – A – P. zarzucili, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia L. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. wydano z rażącym naruszeniem art. 7, art. 67, art. 68, art. 75, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz z pominięciem argumentacji Spółki, że jeżeli organ egzekucyjny zażąda wydania dozorowanej rzeczy, nie oznaczając terminu jej odebrania, bądź nie przystępuje do odbioru, to w dalszym ciągu na organie ciąży obowiązek zapłaty należności, o których mowa w art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Z uwagi na charakter prowadzonego sporu należy przypomnieć w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 102 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dozorca obowiązany jest przechowywać zajętą ruchomość z taką starannością, aby nie straciła na wartości, oraz wydać ją na wezwanie organu egzekucyjnego lub poborcy skarbowego. Przepis ten w § 2 określa, że organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. Wątpliwości natury prawnej dotyczące zasad przyznawania - w tym trybie - zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdów, wyjaśnia uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt I OPS 1/10. Wskazuje ona, że jeżeli właściciel pojazdu usuniętego z drogi w przypadkach, o których mowa w art. 130 a ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, nie odebrał pojazdu w określonym terminie, jednostce organizacyjnej wyznaczonej do prowadzenia parkingu strzeżonego (jednostce wyznaczonej do usuwania pojazdów) może być przyznane wynagrodzenie za cały okres wykonywania dozoru oraz zwrot kosztów związanych z wykonywaniem dozoru, w tym kosztów usunięcia pojazdu z drogi, na podstawie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że brak jest podstaw prawnych do przyznania od Skarbu Państwa wynagrodzenia stronie skarżącej za dozór pojazdu marki Peugeot 605 nr rej. [...] za okres od dnia [...] października 2008 r. do dnia [...] grudnia 2008 r. skoro w świetle prawidłowo zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego przez orzekające oragny, w dniu [...] października 2010 r. nie wydano pracownikom Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. przedmiotowego pojazdu, czego dowodzi między innymi "protokół odbioru samochodu" (k.8 akt adm.). W dniu 4 listopada 2010 r. również nie wydano pojazdu o czym świadczy "protokół odbioru samochodu" (k. 8 akt adm.). W świetle zaprotokołowanych wypowiedzi świadków – pracowników Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. – A. C. (k. 66 akt adm.), A. P. (k.65 akt adm.) i A. T. (k.64 akt adm.) i K. N. (k.63 akt adm.) w dniu [...] października 2008 r. oraz [...] listopada 2008 r. M. Ł. odmówił wydania pojazdu i dlatego nie dokonano jego odbioru z parkingu przy ul. D.. Wyjaśnienia składane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego nie podważają skutecznie stanowiska organu, który opiera się na wyżej omawianych dowodach. Brak jest natomiast innych, wykluczających fakt dwukrotnego przybycia pracowników Urzędu Skarbowego w L. na parking strony skarżącej w celu odbioru pojazdu marki Peugeot 605. Powyższej oceny nie podważają – dołączone do skargi - protokoły przesłuchania świadków A. P. i A. C. dotyczące innego postępowania administracyjnego związanego z odbiorem samochodu marki Fiat 126p nr rejestr. [...]. Spór dotyczy samochodu marki Peugeot 605. Nie ma zatem podstaw do zwrotu wydatków za dozór nad tym pojazdem od dnia [...] października 2008 r., skoro – stosownie do art. 102 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - dozorca obowiązany jest przechowywaną rzecz (ruchomość) wydać na wezwanie organu. O tym, że organ likwidacyjny chce, aby wydano mu samochód marki Peugeot 605 nr rej. [...] z parkingu dozorcy, skarżący już wie od dnia [...] października 2008 r., kiedy to doręczono pismo Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] września 2008 r. nr [...], w którym organ I instancji zwraca się o wydanie tego pojazdu z parkingu. Bez znaczenia jest kwestia przyczyn, którymi kierował się skarżący odmawiając wydania pojazdu. Zgoda skarżącego na wydanie spornego samochodu wyrażona w dowolnej formie (ustnej, czy pisemnej) i zaniechanie czynności jego odbioru ze strony organu, przemawiałyby za słusznością zarzutów i wniosków skargi. Ponieważ nie doszło do takiej sytuacji, przepis art. 102 § 2 cyt. ustawy, określający, że organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, nie może stanowić normatywnej podstawy do przyznania za okres od dnia [...] października 2008r. do dnia [...] grudnia 2008 r. świadczenia, o które ubiega się strona skarżąca. Ma ona rację, że wydanie rzeczy jest tożsame z pozostawieniem z jej do dyspozycji organu egzekucyjnego. Jednak do dnia [...] grudnia 2008 r. organ nie dysponuje swobodnie pojazdem, tylko dlatego, że skarżący M.Ł. swoim zachowaniem nie pozwolił na to. W rezultacie nie można zgodzić się poglądem skarżących, iż na organie spoczywa obowiązek zapłaty należności, o których mowa w art. 102 § 2 komentowanej ustawy za okres do czasu faktycznego odbioru dozorowanej rzeczy. Ubocznie należy wyjaśnić, że w sprawie niniejszej wcześniejszą kontrolą sądową objęto inne rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2008 r. (dotyczące spornego samochodu Peugeot) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wydatków oraz wynagrodzenia za dozór nad tym pojazdem. Zostało ono uchylone wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt III SA/ Lu 437/09. Wydano go w wyniku wyroku NSA z dnia 7 sierpnia 2009r. sygn. akt I OSK 1141/08, uwzględniającego skargę kasacyjną od wyroku WSA w Lublinie z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 126/08 oddalającego skargę M. Ł. i M. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2008r. umarzające postępowanie. Z tych też względów i na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło