VI SA/Wa 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 144 K.p.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz art. 127 § 3 K.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku R. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Zestaw klocków" pod numerem [...] na rzecz R.O. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że R.O. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Zestaw klocków" pod numerem [...] udzielonego na jego rzecz, które zostało wszczęte na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez Mariana Suchanka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą PPH "[...]" w C. Wniosek został oparty przez uprawnionego na przepisie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 P.w.p., a zagadnienie wstępne stanowiły według niego toczące się równolegle przed Urzędem Patentowym RP sprawy o unieważnienie praw z rejestracji o numerach [,,,] oraz [,,,] . Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Urząd Patentowy RP odmówił zawieszenia rzeczonego postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. W jego uzasadnieniu organ stwierdził, że rozstrzygnięcie w toczących się równolegle przed Urzędem Patentowym RP sprawach o unieważnienie praw z rejestracji o numerach [...] (Sp. [...]) oraz [...] (Sp. [...]) nie stanowi dla niniejszego postępowania zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., jako że nie stanowią warunku rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – uprawniony stwierdził, że organem w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. jest "nie tylko inny organ, lecz także inne postępowanie prowadzone przed tym samym organem". Wskazał także na konieczność dokonania funkcjonalnej wykładni przedmiotowego przepisu. Podkreślił, że rozstrzygnięcia w postępowaniach dotyczących wzorów [...] i [...] dadzą odpowiedź, czy wzory te i "ich elementy, na których wnioskodawca opiera swoje zarzuty względem wzoru [...]- tj. decydujące o kompatybilności klocków wypustki i wycięcia w kształcie kwadratów oraz kwadratowe otwory w samych klockach - w ogóle podlegają ochronie w prawie wzorów przemysłowych". W opinii uprawnionego "rozstrzygnięcie zapadłe w postępowaniach dotyczących wzorów wnioskodawcy Rp-[...] i [...] będzie bezpośrednio rzutować na sprawę niniejszą". Rozpoznając ponownie sprawę w jej całokształcie – organ na wstępie wskazał na treść przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. - mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu spornym z mocy art. 256 ust. 1 ust 1 p.w.p. Powołując się na piśmiennictwo organ wywodził, że zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w powołanym przepisie jest zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie indywidualnej i którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu. Wskazując na wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1324/09 organ podniósł, że art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wyznacza podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Organ zatem w razie wystąpienia jednej z wyliczonych w tym przepisie podstaw, obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie. Ma więc obowiązek badać, czy nie powstało zdarzenie lub sytuacja, która wymaga zawieszenia postępowania. W tych okolicznościach stanowiska stron postępowania nie są dla organu wiążące i nie jest on obowiązany odnosić się do nich rozstrzygając w przedmiocie zawieszenia postępowania na podstawie powołanego przepisu. Wyjaśniając na czym polega zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. – Urząd Patentowy stwierdził, że polega ona na uwarunkowaniu rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem wcześniejszym rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Innymi słowy związek zagadnienia wstępnego z merytorycznym rozstrzygnięciem w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem wyraża się relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jawi się jako bezwzględna przeszkoda do wydania decyzji w postępowaniu prowadzonym przez właściwy organ. Zdaniem organu rozstrzygnięcia w przywołanych sprawach Sp. [...]i Sp. [...] nie warunkują rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Dokonując interpretacji wyrażenia "inny organ" użytego w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Urząd podkreślił, że postępowania prowadzone w trybie spornym przed Urzędem Patentowym RP są postępowaniami sui generis, a p.w.p nakazuje - w świetle art. 256 ust. 1 ust 1 p.w.p. - "odpowiednio" stosować przepisy K.p.a. Odniósł się do stanowiska wyrażonego w wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1324/09, w którym Sąd miał wskazać, że w orzecznictwie NSA dopuszcza się możliwość uznania za "inny organ" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. - tego samego organu, gdy postępowania, których dotyczy wniosek prowadzone są w odrębnych trybach i na różnych podstawach prawnych. Następnie organ podkreślił, że wskazane przez uprawnionego sprawy, toczące się przed Urzędem Patentowym RP oraz niniejsza sprawa toczą się równolegle w stosunku do siebie i nie zachodzi pomiędzy nimi jakakolwiek zależność polegająca na tym, by wynik postępowań wskazanych przez uprawnionego do spornego prawa z rejestracji warunkował dokonanie rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym o unieważnienie prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy. Organ wywodził, że pod pojęciem zagadnienia wstępnego występuje sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem określonego problemu prawnego. Zagadnienie wstępne dotyczy kwestii, w której merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialno-prawnego, a taki przypadek nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Uprawniony nie wykazał istnienia konkretnej kwestii prejudycjalnej w niniejszym przypadku. Stwierdził także, że wytyczne dotyczące oceny nowości i indywidualnego charakteru stanowiące podstawy do unieważnienia praw z rejestracji w rozpatrywanych sprawach zostały sformułowane w orzecznictwie i doktrynie prawa wzorów przemysłowych. Ocena będzie zatem dokonywana odrębnie w oparciu o te wytyczne zarówno w postępowaniu w sprawach Sp. [...]i Sp. [...], jak też w postępowaniu o sygnaturze Sp. [...]. Tym samym zdaniem Urzędu Patentowego RP nie istnieje zależność między rozstrzygnięciami w postępowaniach wskazanych przez uprawnionego do spornego prawa a rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu o sygnaturze Sp. [...], wobec której wystąpiono z wnioskiem o zawieszenie. Organ podkreślił także, że w sprawach Sp. [...]oraz Sp. [...] stronami są R.O. jako wnoszący sprzeciw oraz M. S. uprawniony ze spornych wzorów. Wskazał, że w obu tych sprawach zostały złożone wnioski o zawieszenie postępowania przez M.S. z uwagi na art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., których argumentacja opierała się na stanowisku, że zawieszenie postępowania w sprawach Sp. [...]oraz Sp. [...] jest uzależnione od rozstrzygnięcia w sprawie Sp. [...]. Organ wyjaśnił, że postępowania we wskazanych sprawach nie zostały przez organ zawieszone. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R.O. dalej jako "skarżący" zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, 77 § 1, 124 § 2 K.p.a., art. 125 § 3 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 126 K.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne oraz uzasadnienie skarżonego postanowienia w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia postanowienia administracyjnego - w zakresie, w jakim Urząd Patentowy przyjął, że pomiędzy [...]) a postępowaniami o unieważnienie praw z rejestracji wzorów przemysłowych uczestnika postępowania (tj. wzorów [...] i [...]) nie istnieje jakakolwiek zależność uzasadniająca zawieszenie postępowania o unieważnienie wzoru przemysłowego skarżącego. W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie w całości skarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Rozwijając w uzasadnieniu zarzuty skargi skarżący na wstępie podkreślił, że Urząd nie ustosunkował się do jego argumentacji w przedmiocie zawieszenia postępowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru [...]. Podkreślił, że we wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru [...]uczestnik postępowania wskazał na wzory przemysłowe [...] i [...], które miałyby jego zdaniem uzasadniać unieważnienie prawa z rejestracji wzoru [...] . Zdaniem skarżącego to prawa z rejestracji wzorów uczestnika zostały udzielone z naruszeniem ustawowych warunków wymaganych do uzyskania tych praw. Skarżący wywodził, że przed datą zgłoszenia rzeczonych wzorów zostały publicznie udostępnione wzory, które wywołują na zorientowanym użytkowniku takie samo ogólne wrażenie jak wzory uczestnika postępowania. Dlatego też, w celu rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru [...]znaczenie ma uprzednia ocena legalności udzielenia praw z rejestracji wzorów [...] i [...]. Jego zdaniem rozstrzygnięcie wskazanego zagadnienia prawnego będzie miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy dotyczącej wzoru [...]. Jeżeli bowiem wzory przemysłowe uczestnika postępowania zostaną unieważnione - ku czemu istnieją w ocenie skarżącego mocne podstawy - to odpadnie kluczowy argument uczestnika na rzecz unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego skarżącego ([...]). Ponadto skarżący zwrócił dodatkowo uwagę - co miał podkreślić również sam Urząd - że w postępowaniu z wniosku uczestnika badaniu podlega zdolność rejestrowa wzoru [...], natomiast zdolność rejestrowa wzorów [...]oraz [...], na których oparty jest wniosek o unieważnienie wzoru [...], jest badana w odrębnych postępowaniach. Zdaniem skarżącego gdyby Urząd unieważnił prawo z rejestracji wzoru [...]w oparciu o wzory uczestnika postępowania przed zbadaniem ich zdolności rejestrowej, a następnie w odrębnych postępowaniach administracyjnych wykluczył ich zdolność rejestrową, zaistniałaby podstawa do wznowienia postępowania dotyczącego wzoru [...]. W konsekwencji, aby zapobiec takiej sytuacji, w ocenie skarżącego zasadne jest rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności o zdolności rejestrowej wzorów uczestnika postępowania. Zatem uzasadnione jest, jak dalej skarżący wywodził, przypisanie Urzędowi naruszenia przepisów postępowania w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a. Jednocześnie, zdaniem skarżącego, organ naruszył także przepis art. 107 § 3 K.p.a. stosowany odpowiednio do postanowień po myśli art. 126 K.p.a., ponieważ w uzasadnieniu skarżonego postanowienia próżno szukać wyjaśnień co do znaczenia przedstawionej przez niego argumentacji. Ponadto skarżący zarzucił, że Urząd nie tylko nie ustosunkował się do okoliczności wskazywanych przez skarżącego, ale nie wyjaśnił również, jakie okoliczności przyjął za podstawę ustalenia braku zależności pomiędzy postępowaniem o unieważnienie wzoru [...]a postępowaniami o unieważnienie wzorów [...]oraz [...]. Takie zaniechanie stanowi, zdaniem skarżącego, naruszenie przepisów art. 124 § 2 K.p.a. oraz 125 § 3 K.p.a., a także przepisu art. 107 § 3 K.p.a. w świetle których postanowienie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego, powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Wskutek tego zaniechania nie ma możliwości odtworzenia toku rozumowania Urzędu i subsumpcji okoliczności przedmiotowej sprawy do przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Urząd wydał zatem postanowienie niejasne i nieweryfikowalne, czym także naruszył przepisy art. 7 oraz 77 § 1 K.p.a. Skarżący za niejasne uznał obszernie cytowane przez organ w skarżonym postanowieniu orzecznictwo, którego znaczenia dla sprawy, jak skarżący podkreślił, Urząd Patentowy w ogóle nie wyjaśnił. Za nieistotną dla sprawy zawieszenia postępowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [...]skarżący uznał okoliczność, że organ nie przychylił się do wniosków o zawieszenie postępowań o unieważnienie praw z rejestracji wzorów [...] oraz [...]. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania zostały określone w art. 97 § 1 k.p.a. Punkt 4 tegoż artykułu nakłada na organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązek zawieszenia tego postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Artykuł 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wiąże obligatoryjne zawieszenie postępowania z zaistnieniem określonych w nim wymogów. Zawarte w nim unormowanie nie może więc być przez art. 256 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej "odpowiednio" (inaczej) stosowane na potrzeby postępowania spornego przed Urzędem Patentowym. Przepis art. 256 ust. 1, w myśl którego do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wskazuje bowiem, iż przy interpretacji przepisów tegoż kodeksu, mających zastosowanie w postępowaniu spornym, należałoby stosować inne reguły wykładni niż wówczas, gdy kodeks ten stosowany jest wprost. W świetle art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej ma zatem obowiązek zawieszenia postępowania wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, przy czym zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 572, Zakamycze 2005). Pogląd ten zyskał aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, także na gruncie ustawy - Prawo własności przemysłowej, przy czym spośród nowszych orzeczeń warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r. (II GSK 820/09), gdzie NSA stwierdził między innymi, że zagadnienie wstępne to kwestia prawna, która wyłoniła się w toku postępowania administracyjnego i jej uprzednie rozstrzygnięcie, leżące w kompetencji innego organu, warunkuje (stanowi przesłankę) rozstrzygnięcie głównej sprawy, co oznacza, iż bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w głównej sprawie. Innymi słowy, treść rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, do którego kompetencji należy wydanie takiego rozstrzygnięcia, jest koniecznym elementem podstawy rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji przez organ administracyjny. Rozstrzygnięciem jest czynność prawna organu lub sądu zarówno orzecznicza jak i rejestracyjna, a także czynności stron procesowych dokonane przed organem procesowym, jeżeli po spełnieniu przewidzianych prawem warunków wywierają skutki równe rozstrzygnięciu organu procesowego. Dotyczyć może uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych jeszcze okoliczności mających znaczenie prawne ( zob. kom. Kodeks postępowania administracyjnego Piotr Przybysz Lexis Nexis). Kwestia zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji jest najbardziej sporna. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej, ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 1999 r. IV SA 7444/97 niepubl.). O kwestii prejudycjalnej w postępowaniu administracyjnym wypowiadali się niejednokrotnie zarówno przedstawiciele doktryny jak i w swoich orzeczeniach - Naczelny Sąd Administracyjny. Przegląd poglądów na temat pojęcia oraz istoty prejudycjalności zaprezentował m.in. J. Rodziewicz (w:) Prejudycjalność w postępowaniu cywilnym, Gdańsk 2000 r., strony 7-18, gdzie podaje m.in., że pod pojęciem prejudycjalności rozumie się najczęściej przesądzające znaczenie, jakie posiada rozstrzygnięcie jednej sprawy dla rozstrzygnięcia drugiej sprawy lub technicznoprawną konieczność rozstrzygnięcia jednej sprawy po to, aby następnie można było rozstrzygnąć inną sprawę. Z kolei W. Jakimowicz w artykule pt. "O kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym" opublikowanym (w:) Samorząd Terytorialny 2003/10/29 wskazuje: "samo, zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego, jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania". Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 17 lipca 2003 r. II SA 427/02 podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie, co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Jak wspomniano, k.p.a. nie określa wyraźnie podstaw prawnych zależności. Judykatura przyjmuje, że przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej i w nich nakazuje ich poszukiwać (patrz np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 22 października 1991 r., SA/Wr 936/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 90 oraz 22 grudnia 1993 r. SA/Wr 1160/93, ONSA 1995 nr 1, poz. 21). Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych (vide. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II - komentarz do art. 97 k.p.a..). Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy bowiem do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw wobec prawomocnej decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Zestaw klocków [...]oparty został m.in. na dwóch zarzutach – braku nowości (art. 102 ust. 1 w zw. z art. 103 ust. 1 p.w.p.) oraz braku indywidualnego charakteru (art. 104 ust. 1 i 2 p.w.p.) w dacie zgłoszenia wzoru przemysłowego do rejestracji. W tak zakreślonych granicach Urząd Patentowy po przekazaniu sprawy do postępowania spornego - rozstrzyga, czy wzór przemysłowy może być uznany za nowy w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p., badając przede wszystkim, czy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. W zakresie objętym drugim zarzutem, Urząd Patentowy rozstrzyga, czy wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, a więc czy ogólne wrażenie, jakie wywołuje wzór na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo (art. 104 ust. 1 p.w.p.). Jest rzeczą oczywistą, że rozpoznanie obu zarzutów wymaga w pierwszej kolejności ustalenia faktów, istotnych w świetle skonkretyzowanych w sprzeciwie – art. 102 ust. 2 w zw. z art. 103 ust. 1 oraz w zw. z art. 104 ust. 1 p.w.p. Wskazane normy prawne nie pozwalają organowi stosującemu prawo na uwzględnienie w procesie orzekania o unieważnieniu tego prawa innych przesłanek, niż ściśle w nich określone. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dla ustaleń w zakresie przesłanki braku nowości, a także w zakresie badania przesłanki braku indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego Zestaw klocków [...]nie ma znaczenia rozstrzygnięcie sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzorów przemysłowych Zestaw klocków [...]i Zestaw klocków [...], gdyż wynik tych postępowań jest nieistotny z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 103 ust. 1 p.w.p. oraz w art. 104 ust. 1 p.w.p. Należy także zauważyć, że wymienione postępowania toczą się w tym samym trybie – postępowania spornego i przed tym samym organem, co w konsekwencji powoduje, że organ nie mógł zastosować przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Natomiast wykładnia pojęcia "inny organ" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie ma istotnego znaczenia w sprawie, bowiem niezależnie od wyniku wykładni tego pojęcia, w prowadzonym przez Urząd Patentowy postępowaniu o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nie zachodziła konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że zagadnienie to należy do kontrowersyjnych zarówno w doktrynie, jak i judykaturze. Reasumując - wydanie rozstrzygnięcia co do meritum w przedmiotowej sprawie nie jest uzależnione od tego, czy prawo z rejestracji wzorów przemysłowych [...]i [...] zostanie unieważnione czy też wniosek w tym przedmiocie zostanie oddalony. Nie jest ono zatem uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, które dotyczy tylko i wyłącznie kwestii prawnych. Przewidywane przez skarżącego określone skutki prawne, tj. bezprzedmiotowość postępowania o unieważnienie wzoru przemysłowego w sytuacji unieważnienia przez Urząd Patentowy prawa z w rejestracji w/w wzorów przemysłowych nie mieszczą się w dyspozycji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie rodzą obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.