V SA/Wa 2510/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant: specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia wsparcia finansowego w sektorze owoców i warzyw oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 12 października 2012 r. wniesionej przez K.Z. jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] września 2012r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie odmowy udzielenia wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 27 czerwca 2011 r. K.Z. zwrócił się do Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w l. o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Producent wskazywał, iż w dniach 28 maja 2011 r. - 20 czerwca 2011 r. przeprowadził działanie dotyczące zielonych zbiorów na łącznej powierzchni 0,68 ha, deklarując jako sposób zagospodarawowania zbiorów przeznaczenie ich na kompost. Do wniosku zostało dołączone "Oświadczenie o niezbieraniu/zielonych plonach w związku z wystąpieniem kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC". W dniu 5 lipca 2011 r. Agencja Rynku Rolnego (ARR) przeprowadziła na miejscu kontrolę mającą na celu potwierdzenie danych zadeklarowanych w przedmiotym wniosku. W raporcie z kontroli wskazano m.in., iż powierzchnia uprawy produktów (ogórków) stwierdzona podczas kontroli wynosi 0,61 ha, na weryfikowanej powierzchni przedstawionej w dwóch szklaraniach stwierdzono młodą uprawę pomidorów, przewidyway plon wg ustnego oświadczenia kontrolowanego to 200.000 kg, natomiast ilość produktu pozyskanego z wnioskowanej powierzchni w celach hadlowych do dnia kontroli wg oświadczenia wnioskodawcy to 135.000 kg. W trakcie kontroli stwierdzono trzy pryzmy ogórków (dołączono do raportu zdjęcia - 4 szt.). W dniu 2 września 2011 r. K.Z. złożył w OT ARR w l. pismo, w którym oświadczył, iż w okresie od 26.05.2011 r. do 21.06.2011 r. pozyskał produkt wskazany we wniosku o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC na cele handlowe w ilości 72 000 kg. Decyzją z dnia [...] września 2011 r. Dyrektor OT ARR w l. rozpoznając ww. wniosek K.Z. udzielił wsparcia z tytułu “zielonych zbiorów" w zakresie produkcji ogórków pod osłonami na powierzchni 0,39 ha oraz odmówił wsparcia w zakresie uprawy ogórków na powierzchni 0,29 ha. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono m.in., iż mając na uwadze oświadczenie wnioskodawcy z dnia 2 września 2011 r., gdzie wskazywano pozyskanie 72.000 kg ogórków w celach handlowych, organ uwzględnił wniosek proporcjonalnie do ilości produktów niepozyskanych w celach handlowych. Pismem z 15 września 2011 r. wnioskodawca oświadczył, iż faktycznie towaru pełnowartościowego zebrał ok. 15.000 kg, co przedstawione zostało na fotografowanych w trakcie kontroli pryzmach. W piśmie z 16 września 2011 r. zatytułowanym: “sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej" wnioskodawca wyjaśnił, iż wielkość sprzedanych ogórków wskazana w piśmie z dnia 2 września 2011 r. (72.000 kg) jest błędna. W rzeczywistości sprzedał bowiem 18.000 kg ogórków co powierdzają faktury sprzedaży. Rozpoznając odwołanie K.Z. od ww. decyzji organu I instancji, Prezes ARR decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, iż organ I instancji ponownie badając sprawę winien wskazać pełną podstwę prawną podejmowanego rozstrzygnięcia oraz dokanać pełnej analizy zebranego materiału dowodowego. Ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor OT ARR w l. udzielił wsparcia z tytułu “zielonych zbiorów" w zakresie produkcji ogórków pod osłonami na powierzchni 0,39 ha oraz odmówił wsparcia w zakresie uprawy ogórków na powierzchni 0,29 ha. Rozpoznając odwołanie K.Z. od ww. decyzji organu I instancji z [...] stycznia 2012 r., Prezes ARR decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, iż organ I instancji ponownie badając sprawę winien wyjaśnić istotne wątpliwości jakie nasuwają się po zestawieniu sprzecznych wyjaśnień zainteresowanego co do ilości zebranych ogórków. W ramach ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji w dniu 10 maja 2012 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna w sprawie wniosku o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC złożonego przez K.Z.. W trakcie rozprawy administracyjnej przeprowadzono dowód z zeznań świadków R.M. oraz G.R. na okoliczność prowadzonych przez zainteresowanego upraw i sposobu zagospodarowania "zielone zbiory". Świadek G.R. zeznała m.in., iż widziała kilka wyrzuconych krzaków, jednak nie widziała by ogórki były niszczone. Świadek potwierdziła podpisanie oświadczenia, jednak nie pamięta czego owe dokumenty dotyczyły. Zeznała także, iż nie była naocznym świadkiem wyrzucania ogórków i nie wie czym są "zielone zbiory". Z kolei świadek R.M. zeznał, iż na pryzmach były raczej małe ogórki, choć nie zwrócił uwagi czy były też duże ogórki. Po okazaniu dokumentu oświadczenia z 26 czerwca 2011 r. świadek potwierdził, iż to jego podpis, jednak nie pamięta okoliczności jego podpisania. Po kolejnym rozpatrzeniu materiału dowodowego w sprawie Dyrektor OT ARR w l. w dniu [...] lipca 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił udzielenia wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. W uzasdnieniu decyzji przytoczono dotychczasowy przebieg postępowania oraz stan faktyczny ustalony w sprawie. W ocenie organu w okolicznościach przedmiotowej sprawy zainteresowany nie dokonał działań polegających na “zielonych zbiorach". Według organu wnioskodawca dokonywał zbioru ogórka w celu jego sprzedaży, natomiast ogórki, których nie mógł sprzeać kompostował. W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Prezes Agencji Rynku Rolnego, w dniu [...] września 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję dyrektora OT ARR w L. W uzasadnieniu przytoczono stan faktyczny ustalony w sprawie oraz motywy podjętego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy nie dał wiary, że K.Z. dokonywał "zielonych zbiorów" na całej powierzchni zadeklarowanej do wsparcia (0,68 ha), gdyż po rozpoczęciu "zielonych zbiorów" w dniu 28 maja 2011 r. i przeprowadzeniu ich w cyklu ciągłym do 20 czerwca 2012 r., nie byłoby fizycznej możliwości uzyskać w tym czasie i z tej powierzchni dojrzałych ogórków. Podkreślono również istotne rozbieżności w zakresie deklarowanych ilości zebranych ogórków, powstałe w wyniku wielokrotnego zmieniania stanowiska wnioskodawcy w kwestii ilości sprzedanych ogórków. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję z dnia [...] września 2012 r., K.Z. zarzucił zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego w tym, art. 7 w zw. z art. 12 , art. 77 oraz art. 80 k.p.a. a w konsekwencji naruszenie przepisów prawa materialnego. Zdaniem Skarżącego organ dokonał jedynie pobieżnej oceny zaistniałego stanu faktycznego przedstawiając w sposób odmienny argumentację zawartą w poprzednich decyzjach wydawanych w sprawie. Podkreślono, iż organ całkowicie błędnie organ ocenił zeznania świadków przesłuchiwanych w sprawie, oraz bezpodstawnie pominął w ocenie sprawy dowody w postaci faktur VAT. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację oraz odnosząc się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 –t. j.) - zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające w sprawie i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela zarzutów podniesionych w skardze, zarówno w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie rozważań wskazać należy, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC w roku 2011. Spór pomiędzy stronami sprowadza się w zasadzie do kwestii oceny kompletności materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz oceny wniosków jakie strony wyciągnęły z przeprowadzonych dowodów. W ocenie skarżącego, nie ulega wątpliwości, iż wykonane zostały czynności uprawniające do wnioskowanego wsparcia, natomiast zdaniem organu ze względu na niespójność wyjaśnień skarżącego w zakresie powoływanych okoliczności, należało odmówić im waloru wiarygodności i wobec braku innych dowodów nie uwzględnić wniosku o przedmiotowe wsparcie. Wsparcie o które zwrócił się skarżący, przewidziane zostało w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 585/2011 z dnia 17 czerwca 2011 r. ustanawiającym tymczasowe nadzwyczajne środki wspierania sektora owoców i warzyw (Dz.U.UE L 2011.160.71), zwanego dalej: rozporządzeniem nr 585/2011. Nałożone tym rozporządzeniem zadania i obowiązki związane z udzielaniem wsparcia realizuje, na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych środków wspierania rynków owoców i warzyw (Dz.U. nr 130, poz. 750), zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 21 czerwca 2011 r., Agencja Rynku Rolnego. Powyższe rozporządzenie określa również zasady i warunki udzielania wsparcia, które obejmuje działania wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia z dnia 21 czerwca 2011 r., tj. “zielone zbiory" oraz “niezbieranie". Jednocześnie, w myśl § 2 rozporządzenia z 21 czerwca 2011 r. Agencja przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 6 rozporządzenia KE nr 585/2011. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 2 rozporządzenia KE nr 585/2011 po przeprowadzeniu operacji zbierania zielonych owoców i warzyw (art. 110 - zielonych zbiorów) państwa członkowskie sprawdzają, czy zostały one całkowicie zebrane z danego obszaru (art. 110 - w pełni przeprowadzone na danym obszarze), a zebrany produkt został poddany denaturacji. Kontrole te obejmują 100 % obszarów produkcji. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii oceny przeprowadzonego przez organy administracyjne postępowania wyjaśniającego wskazać należy, iż według Sądu organy administracyjne podjęły wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Sąd nie dopatrzył się tutaj jakichkolwiek zaniedbań w działaniach organów. Wyjaśnić przy tym należy, iż zgodnie z treścią mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. 2007.231.1702 t.j.), jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Przepis ten w znacznym stopniu ogranicza więc lub nawet wyłącza stosowanie naczelnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego obywateli (art. 7), zasady informowania stron (art. 9), zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10) oraz zasady dopuszczenia jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności dokumentów, zeznań świadków, w tym również opinii biegłych (art. 75 § 1). Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa została skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a., z którego wynika dla organu administracji publicznej obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a następnie rozpatrzenia całokształtu tego materiału w celu prawidłowego ustalenia podstaw faktycznej decyzji. Ustawa o Agencji Rynku Rolnego wyłącza ten obowiązek, co oznacza, że cały ciężar dowodu nałożony został na stronę. Organy administracji publicznej przy takim uregulowaniu nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ponadto w ustawie tej ograniczono stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej (art. 9 k.p.a.) oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Powyższe oznacza, że organy administracji publicznej - w tym dyrektor OT ARR oraz Prezes ARR - nie mają obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.03.2010 r., sygn. akt II GSK 483/09 - https://orzeczenia nsa.gov.pl). Tym samym nie można zasadnie postawić organowi zarzutu naruszenia przepisu art. 7 i 77 k.p.a. Podobnie jako niezasadny, ocenić należy zarzut dotyczący naruszania art. 8 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, przejawiające się brakiem wyjaśnień z jakich przyczyn organ w poprzednich dwóch decyzjach uznał częściowo okoliczność dokonania "zielonych zbiorów" i to na podstawie tego samego stanu faktycznego sprawy. Wyjaśnić tutaj należy, iż poprzednie decyzje zostały uchylone przez organ z uwagi na dostrzeżone w postępowaniu dowodowym braki lub też nieprawidłowości w zakresie uzasadnienia podejmowanych decyzji. Nadto dodać tutaj należy, iż organ uzupełnił znacznie postępowanie dowodowe dopuszczając m.in. dowód z zeznań świadków (vide: rozprawa z 10 maja 2012 r.), tym samym wyjaśnianie motywów dla których w poprzednich postępowaniach uwzględniono częściowo okoliczność przeprowadzenia "zielonych zbiorów", nie mają tutaj żadnego znaczenia. Nie jest zatem prawdą, iż w uprzednich (uchylonych) decyzjach organów I instancji orzekano na postawie identycznego materiału dowodowego. W ocenie Sądu Agencja Rynku Rolnego prowadząc postępowanie podjęła wszelkie niezbędne działania do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez przeprowadzenie wszelkich niezbędnych kontroli, zarówno administracyjnych, jak również fizycznych, włącznie z ponownym przesłuchaniem świadków w trakcie rozprawy administracyjnej. Uzasadnienia orzeczeń administracyjnych w przedmiotowych sprawach zawierały przy tym określenie przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, przy czym nie doszło także do jakiejkolwiek zwłoki w ich rozpoznawaniu. W takim stanie rzeczy zarzut strony dotyczący naruszenia przez organ art. 104 § 2 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez nie wskazanie podstawy prawnej, na której organ oparł swoje rozstrzygnięcie, a w szczególności nie wskazał z jakich przyczyn dokonał pomniejszenia areału jest bezpodstawny. Przechodząc w tym miejscu do materialnoprawnej oceny zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż skarżący złożył wniosek o udzielenie wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC, którego przedmiotem było działanie związane z dokonaniem "zielonego zbioru" na powierzchni 0,68 ha uprawy ogórka poprzez kompostowanie w okresie od 26 maja do 21 czerwca 2011 r. W świetle wskazywanego powyżej przepisu § 2 rozporządzenia z 21 czerwca 2011 r. Agencja przeprowadziła w dniu 5 lipca 2011 r. w gospodarstwie skarżącego stosowną kontrolę celem potwierdzenia informacji zawartych we wniosku. W ocenie Sądu, wynik tej kontroli jak również dalsze działania podejmowane przez organ, uzasadniają twierdzenie, że wnioskodawca nie przeprowadził działania zielonych zbiorów, a tym samym nie zostały spełnione warunki niezbędne do udzielenia wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC. Wyjaśnić tutaj należy, iż zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów - wsparcie jest udzielane, jeżeli w przypadku realizacji działania dotyczącego zielonych zbiorów - przeprowadzono zabieg uprawowy polegający na wprowadzeniu do gleby niedojrzałych produktów pochodzących z uprawy objętej tym działaniem albo przeznaczono na kompost niedojrzałe produkty pochodzące z uprawy objętej tym działaniem. Zgodnie zaś z definicją "zielonych zbiorów" określoną w art. 84 ust. 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z dnia 16.06.2011, str. 1, z późn. zm.), "zielone zbiory" oznaczają łączne zbiory nie nadających się do sprzedaży produktów na danym obszarze, przeprowadzane przed rozpoczęciem normalnych zbiorów. Przedmiotowe produkty nie mogą być uszkodzone przed rozpoczęciem zielonych zbiorów z powodu warunków klimatycznych, choroby lub innych powodów. Z treści protokołu kontroli wynika, ze ogórki zebrane w ramach deklarowanych zielonych zbiorów zostały kompostowane. W trakcie kontroli stwierdzono trzy pryzmy ogórków, widoczne na zdjęciach stanowiących załącznik do raportu z kontroli. Oględziny przedmiotowych zdjęć pozwalają jednoznaczne stwierdzić, że produkty poddane przez skarżącego działaniu "zielone zbiory" nie były w fazie niedojrzałości konsumpcyjnej. Na zdjęciach nie można zidentyfikować nawet nieznacznych ilości niedojrzałych ogórków, natomiast wszystkie ogórki widoczne na zdjęciach są w fazie dojrzałości konsumpcyjnej. Zasadnie organ podkreślił tutaj, iż dowodem potwierdzającym dojrzałość handlową zebranych ogórków potwierdzają także widoczne na zdjęciach opakowania części ogórków w postaci worków foliowych, które stosowane są przy przygotowaniu produktów do transportu i sprzedaży. Ponadto w złożonym w dniu 15 września 2011 r. piśmie skarżący potwierdzał, że na pryzmach widocznych na zdjęciach był pełnowartościowy towar handlowy, co nie odpowiada wymogom przepisu § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. rozporządzenia Rady Ministrów. Dodać także należy, iż w tym samym piśmie skarżący wskazywał, że posiada zdjęcia z 10 czerwca 2011 r. (nie zostały one jednak dołączone do pisma), na których widać, że nie zrywał towaru handlowego, ponieważ z braku opłacalności nie był on nawożony. Takie działania również nie odpowiadają treści przepisów prawnych regulujących przedmiotowy mechanizm, w szczególności art. 84 ust. 2 oraz art. 110 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011, gdyż zgodnie z tym przepisem obszar objęty operacją zielonych zbiorów powinien być utrzymywany w dobrym stanie, a produkty objęte operacją zielonych zbiorów nie powinny być uszkodzone. Odnosząc się tutaj do wiarygodności wyjaśnień skarżącego oraz oceny zeznań świadków przesłuchiwanych w sprawie wskazać należy, iż także w tym zakresie przyznać należy rację organom administracyjnym. Przede wszystkim w pełni uzasadnione jest tutaj stanowisko w zakresie braku wiarygodności co do wyjaśnień skarżącego. Składane przez stronę oświadczenia w wobec dokonywanych w toku postępowania znaczących zmian deklarowanych ilości zebranych ogórków, uznać należy za nieprzekonywujące. Wnioskodawca co najmniej czterokrotnie zmieniał swoje stanowisko wskazując na ilość produktu pozyskanego z wnioskowanej powierzchni w celach handlowych. Wskazywał tutaj na wartości od 18.000 kg do 135.000 kg. Wielokrotna zmiana stanowiska w toku toczącego się postępowania nie może znaleźć usprawiedliwienia w błędnej interpretacji zadawanego pytania (jak wskazywał skarżący). Należy tutaj pamiętać, że producent prowadzący gospodarstwo rolne nie powinien mieć tak znacznych problemów z ustaleniem faktycznej ilości zbywanych produktów. Pomijając jednak kwestię ilości zebranych ogórków, ze względu na czas dokonywanych sprzedaży zbiorów tj. 26.05.2011 – 30.06.2011 r. (vide: faktury VAT) już tylko ta okoliczność wskazuje, że strona w całym okresie za który wnioskowała o wsparcie pozyskiwała ogórki o jakości handlowej, które z racji "zielonych zbiorów" winny być w świetle ww. przepisów prawa niedojrzałe. W kontekście zarzutów skargi wyjaśnić także, należy, iż oceny powoływanych przez skarżącego okoliczności "zielonych zbiorów" nie potwierdzają również świadkowie zeznający w sprawie. Z zeznań obu świadków nie wynikają żadne istotne dla oceny sprawy okoliczności. Świadkowie nie potwierdzili bowiem powoływanych tutaj przez skarżącego okoliczności. Według Sądu, wskazana w uzasadnieniu decyzji ocena przedmiotowych zeznań przeprowadzona została przez organ w sposób rzeczowy, kompletny i znajduje swoje potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie (zdjęcia załączone do raportu kontroli). Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zostało podjęte po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego z uwzględnieniem zasad logiki i istotnych warunków mechanizmu "Wsparcia w sektorze owoców i warzyw z tytułu kryzysu spowodowanego szczepem bakterii EHEC". Reasumując więc, z przytoczonych względów za niezasadne należało uznać twierdzenia skarżącego w zakresie spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ innych przepisów postępowania administracyjnego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutów skargi uznając, że sprawa została rozpatrzona wnikliwie. Materiał dowodowy zebrany i przeanalizowany został starannie, przy jednoczesnym konfrontowaniu z prezentowaną argumentacją skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.