II SA/Ol 198/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Ż. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia "[...]" sygn. akt "[...]" postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J. Ż. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 4 lutego 2013 r. J. Ż. wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1141/12 i wydanie nakazu rozbiórki urządzenia reklamowego. W dniu 4 marca 2013 r. wzywający wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na niezałatwienie sprawy po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2013 r., wnosząc o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. J.Ż. podniósł w skardze, że organ nie załatwił sprawy po prawomocnym wyroku Sądu, czym naruszył prawo. Poinformował jednocześnie, że sporządził zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1141/12 wraz z aktami przedmiotowej sprawy otrzymał w dniu 6 lutego 2013 r. Jednocześnie wyjaśnił, że dwukrotnie zwrócono się do J.Ż. o wypowiedzenie się w sprawie ewentualnego ustanowienia pełnomocnika, ponieważ pełnomocnik P.B. uczestniczył tylko w trakcie kontroli robót budowlanych przeprowadzonej w dniu 25.06.2010 r., natomiast w dalszych czynnościach postępowania nie brał udziału. W aktach sprawy brak jest też oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa. Organ stwierdził, że J.Ż. nie ustosunkował się do powyższych wezwań, ograniczając w ten sposób możliwości organu do zadośćuczynienia wytycznym, zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola sądowa wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosi o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w O. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 1141/12. Podstawą prawną wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie jest art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Stanowi on, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest więc uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku. Jest to jedyny warunek dopuszczalności przedmiotowej skargi. Przepis art. 154 p.p.s.a. nie określa terminu, w jakim należy wnieść skargę, co oznacza, że nie mają zastosowania terminy z art. 53 p.p.s.a. "Uprzednie pisemne wezwanie", od którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi oznacza, że musi ono nastąpić, zanim wniesiona zostanie skarga do sądu administracyjnego, ale nie wcześniej, niż po otrzymaniu przez organ akt sprawy z odpisem prawomocnego orzeczenia. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 674/08 oraz z dnia 26 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 1529/07, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 28/12 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w postanowieniu z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Go 481/10 (orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ jest pisemne wezwanie skarżącego z dnia 4 lutego 2013 r., skierowane w tym dniu do właściwego organu – Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. Wezwanie to nastąpiło niewątpliwie po dniu, w którym wyrok WSA z dnia 22 listopada 2012 r. stał się prawomocny, ale przed dniem, w którym właściwy organ otrzymał wyrok ze stwierdzeniem prawomocności wraz z aktami sprawy, co nastąpiło w dniu 6 lutego 2013 r. Oznacza to, że nie zaczęły swego biegu terminy do załatwienia sprawy, określone w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji gdy organ ma obowiązek procedowania po uchyleniu przez Sąd poprzednio wydanej decyzji, dla ustalenia początkowej daty terminu załatwienia sprawy należy stosować art. 286 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu - po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest więc spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa (np. w art. 35 k.p.a.) lub wyznaczony przez sąd (art. 286 § 2) (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz. Jan Paweł Tarno. Wydanie 5. LexisNexis Warszawa 2012, s. 406). Co prawda, zwrot akt przez Sąd z odpisem prawomocnego orzeczenia w sprawie II SA/Ol 1141/12 do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nastąpił przed dniem 4 lutego 2013 r. (tj. w dniu 28 stycznia 2013 r.), ale za skuteczne - w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. - można uznać jedynie wezwanie właściwego organu (w tym przypadku PINB w O.), złożone dopiero po otrzymaniu przez ten właściwy organ akt sprawy z odpisem orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Przepis art. 286 p.p.s.a. ustanawia bowiem zasadę "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, analogicznie jakby procedował w sprawie po raz pierwszy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2008 r., IV SA/Wa 2566/07, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego też względu, aby zostały spełnione formalne wymogi skutecznego wniesienia w niniejszej sprawie skargi do Sądu, wezwanie do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 1141/12, winno być wniesione po dniu 6 lutego 2013 r. Powyższe powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Wyklucza to możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 5