II SA/Sz 1298/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) – dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania D. Ł., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę numer [...] o pow. [...] ha w obrębie ewidencyjnym [...] w gminie [...] , Kw nr [...] , należącą do odwołującego się, przez zezwolenie Spółka A.. z siedzibą w [...] , Oddział Dystrybucji [...] na przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji [...] - [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na wymianę przewodów roboczych i odgromowych, zgodnie z decyzją Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie ze szkicem sytuacyjnym stanu projektowanego, przy czym zakres ograniczenia nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 107, obejmuje pas technologiczny o powierzchni [...] m2 i długości trasy linii 2x110 kV wynoszącej 320 m, z zastrzeżeniem, że na przedmiotowej działce przewiduje się wymianę dwóch słupów na konstrukcję linii dwutorowej 2x110 kV; ponadto orzekającą o zobowiązaniu wnioskodawcy do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po zakończeniu przebudowy, a jeśli byłoby to niemożliwe albo powodowało nadmierne trudności lub koszty - do zapłaty odszkodowania oraz odmawiającą nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzja Wojewody została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] r. do Starosty wpłynął wniosek Spółka A.. z siedzibą w [...] z dnia [...] r. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w miejscowości [...] w gminie [...] , na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowiącej przedmiot własności D. Ł., przez udzielenie Spółki A.. z siedzibą w [...] zezwolenia na przebudowę istniejącej linii 110kv relacji [...] - [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na demontaż dwóch starych słupów elektroenergetycznych wraz z fundamentami oraz przewodami roboczymi i odgromowymi i montaż dwóch nowych słupów elektroenergetycznych wraz z nowymi przewodami roboczymi i odgromowymi, zgodnie z decyzją nr [...] Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] , o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wraz z jej załącznikiem mapowym, który stanowi integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. We wniosku z dnia [...] r. inwestor wniósł również o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 122 ust. 1 i 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 § 1 K.p.a. ze względu na szeroki interes społeczny i wyjątkowo ważny interes strony. W uzasadnieniu wniosku podano, że inwestycja ma zapewnić zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego regionu. Do wniosku dołączono m.in. notatki ze spotkań, które się odbyły w dniu [...] r. i w dniu [..] r. w [...] , w których uczestniczyli D. Ł .i oraz przedstawiciele firmy Spółka B., działającej na rzecz Spółka A.. Z treści notatek wynika, że strony nie doszły do porozumienia w sprawie warunków udostępnienia przedmiotowej nieruchomości na realizację inwestycji. Decyzją nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] ustalił na rzecz inwestora Spółka A. lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na przebudowie napowietrznej linii elektroenergetycznej relacji [...] - [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji 110/15 kV [...] do słupa nr 56 - odejście liniowe w kierunku stacji SN/110 kV [...] m.in. na działce 107 obręb [...] , gmina [...] . Według postanowień decyzji lokalizacyjnej, funkcją zabudowy i zagospodarowania terenu jest liniowa infrastruktura elektroenergetyczna. Przedmiotowa decyzja wprowadziła następujące "warunki i wymagania kształtowania ładu przestrzennego": lokalizacja inwestycji obejmuje swoim obszarem przebieg istniejącej linii elektroenergetycznej, dlatego nie zmienia się istniejącego stanu rzeczy oraz funkcji terenu; zabudowa ma charakter zabudowy liniowej napowietrznej o parametrach: linia dwutorowa 2x110 kV; inwestycja przewiduje demontaż istniejących słupów i zamontowanie nowych słupów przystosowanych do linii dwutorowej, a ponadto zastosowanie odstraszaczy na przewodach odgromowych w wyznaczonych miejscach. Inwestycja jest zaliczana do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W uzasadnieniu decyzji lokalizacyjnej podano, iż zakres rzeczowy inwestycji objęty wnioskiem dotyczy terenu, na którym brak jest planu miejscowego, zatem decyzję wydano zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Ponadto, Wójt Gminy oddalił wniosek o nadanie decyzji lokalizacyjnej rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniając to niespełnieniem żadnej z przesłanek wymienionych w art. 108 K.p.a. W ocenie organu, planowana inwestycja należy do zwykłych działań podejmowanych przez inwestora w ramach prowadzonej działalności i nie można jej utożsamiać z wyjątkowo ważnym interesem strony, przesądzającym o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Pismem z dnia [...] r., nr[...] , pełnomocnik inwestora sprecyzował żądanie wniosku szczegółowo opisując przebieg i zakres inwestycji, a ponadto wyjaśnił, iż wniosek z dnia [...] r. o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości dotyczy tylko art. 124 ust. 1 i 1a, oraz art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W piśmie tym wyjaśniono, że wniosek z dnia [...] r. zawiera załącznik graficzny (nr 10 mapa z zakresem inwestycji), w którym w sposób graficzny i opisowy został określony przedmiot i zakres ograniczenia dla działki nr [..] z obrębu ewidencyjnego [...] . Inwestor sprecyzował wniosek w ten sposób, że wniósł o udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie w części nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej wraz z montażem dwóch słupów nr [...] dla inwestycji polegającej na przebudowie linii elektroenergetycznej relacji [...] – [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110kV [...] przez nieruchomość stanowiącą działkę nr [..] w obrębie ew. [...] o pow. [...] ha, powierzchni ograniczenia nieruchomości [...] ,0 m2 (0,803 ha) zgodnie z załącznikiem graficznym "zakres i parametry obszaru ograniczenia"; długość projektowanej trasy linii 2x110 kV =320 m. Inwestor wyjaśnił, że inwestycja obejmuje także demontaż dwóch słupów wraz z fundamentami i przewodami roboczymi i odgromowymi, OPGW, z uwagi na przebudowę linii na dwutorową i konieczność wymiany słupów na konstrukcje linii dwutorowej. Zdemontowane zostaną słupy jednotorowej linii od nr[...] . Na słupie nr [...] projektowane jest odejście liniowe w kierunku stacji SN/110 kV [...] . Na odcinku od GPZ [...] do słupa nr [...] w pasie istniejącej linii jednotorowej wybudowana zostanie nowa linia dwutorowa 2x110 kV – jest nią objęta przedmiotowa działka nr [..] . Starosta decyzją z dnia [...] r., nr [...] ograniczył sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej działkę nr [..] o pow. [...] ha, położonej w obrębie ewidencyjnym [...] w gminie [...] stanowiącej własność D. Ł. i zezwolił Spółka A. z siedzibą w [...] , Oddział Dystrybucji [...] na przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji [...] - [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110 kV [...] , w tym na wymianę przewodów roboczych i odgromowych, zgodnie z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Organ wskazał, że zgodnie ze szkicem sytuacyjnym stanu projektowanego zakres ograniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..] obejmie pas technologiczny o powierzchni [...] ,0 m2, przy czym długość trasy linii 2x110 kV wynosić będzie 320 m. Od powyższej decyzji odwołanie z dnia [..] r., sprecyzowane pismem z dnia [...] r., wniósł D. Ł.i, reprezentowany przez radcę prawnego A. L.. Decyzji organu I instancji zarzucono naruszenie: - art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sytuacji, gdy przed Sądem Rejonowym prowadzone jest postępowanie sądowe o ustanowienie służebności przesyłu, którego cel i skutek pokrywa się z postępowaniem o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. W opinii pełnomocnika strony, przy negatywnym wyniku rokowań, przedsiębiorca może albo wystąpić do sądu o ustanowienie na podstawie art. 3052 § 1 Kodeksu cywilnego służebności przesyłu albo złożyć wniosek o wydanie decyzji przewidzianej w art. 124 u.g.n. W przedmiotowej sprawie doszło do kolizji postępowania cywilnego z administracyjnym, których cel jest identyczny - ograniczone prawo rzeczowe przysługujące inwestorowi, zatem, z uwagi na pierwszeństwo postępowania cywilnego, postępowanie administracyjne jest bezcelowe i dlatego powinno zostać umorzone; - art. 16 K.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja Wójta [...] z dnia [...] r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest decyzją ostateczną i może stanowić podstawę wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sytuacji, gdy przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie z zażalenia odwołującego się na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania; - art. 124 u.g.n. poprzez brak określenia zakresu korzystania z nieruchomości będącego podstawą do dokonania wpisu w księdze wieczystej; - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez pominięcie dowodu z dokumentów o prowadzonym przed Sądem Rejonowym postępowaniu o ustanowienie służebności przesyłu na rzecz wnioskodawcy. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty . W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie do art. 124 ust. 2 tej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. W myśl art. 124 ust. 3 powołanej ustawy, udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Z powołanego przepisu w żaden sposób nie wynika, aby inwestor był zmuszony do wyboru pomiędzy postępowaniem administracyjnym a cywilnym w celu uzyskania zezwolenia na dysponowanie nieruchomością w zakresie wskazanym przez art. 124 ust. 1 ustawy. Postępowanie o ustanowienie służebności przesyłu i postępowanie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości są to dwa niezależne od siebie postępowania, a konieczność realizacji celu publicznego uzasadnia skorzystanie przez przedsiębiorstwo przesyłowe z drogi, która została dla tych celów stworzona. Uzyskanie decyzji na podstawie powołanego przepisu umożliwia przedsiębiorcy realizację celu publicznego jeszcze przed ustanowieniem służebności przesyłu na drodze sądowej, dlatego ten zarzut odwołania jest niezasadny. Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 u.g.n. Wojewoda wskazał, że w pierwszej kolejności należy odnieść się do charakteru prawnego przepisu art. 124 ust. 1. Z racji zamieszczenia go w dziale III ustawy o gospodarce nieruchomościami, który dotyczy ograniczania lub pozbawiania praw do nieruchomości, przepis ten należy odczytywać ściśle, tzn. postępowanie w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiącej własność innej osoby, musi ściśle określać zakres ingerencji w cudze prawo własności. Oznacza to, że cele, dla których wszczęto i prowadzono postępowanie na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy muszą być precyzyjnie określone, a ponadto, muszą mieć charakter publiczny i wynikać z planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu – z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Drugą ważną przesłanką ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W ocenie organu odwoławczego, obie przesłanki w niniejszej sprawie zostały spełnione: inwestycja ma charakter publiczny, a ponadto jest zgodna z decyzją nr 48/10 Wójta Gminy [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] r., która zastała wydana z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym położona jest m. in. działka nr[...] . Wojewoda nie podzielił zarzutu odwołania, że organ pierwszej instancji naruszył art. 16 K.p.a. Wskazał, że Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego m. in. na przedmiotowej nieruchomości, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzeczeniem z dnia [...] r., nr [..] utrzymało tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1362/11 odrzucił skargę na ww. decyzję SKO jako wniesioną po terminie. Tym samym decyzja Wójta Gminy o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego funkcjonuje w obrocie prawnym i wiąże organy orzekające w niniejszej sprawie. Z powołanych przepisów wynika również, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w drodze decyzji administracyjnej powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości, które, zgodnie z wolą ustawodawcy, przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. W niniejszej sprawie warunek ten również został spełniony. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż rokowania się odbyły. Do osiągnięcia porozumienia pomiędzy stronami nie doszło, lecz wystarczające dla uznania, że rokowania miały miejsce jest stwierdzenie jednej ze stron, że do porozumienia w tym przedmiocie nie dojdzie. Wniosek taki wypływa ze stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przedstawionego w wyroku z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 357/11, LEX nr 1136695, w którym Sąd stwierdził, że "(...) Strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć". Co więcej, przez zgodę, o której mowa w art. 124 ust. 1 powołanej ustawy należy rozumieć zawarcie umowy cywilnoprawnej, która pozwoli w sposób sprawny i bezkonfliktowy zrealizować cele publiczne, określone w art. 6 cytowanej ustawy - tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 17.11.2011 r., sygn. akt II SA//Ke 662/11. W niniejszej sprawie umowa cywilnoprawna nie została zawarta, zatem należy przyjąć, że właściciel nieruchomości nie wyraził zgody na realizację celu publicznego określonego w decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. Odnosząc się do żądania nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności organ odwoławczy zauważył, że w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki określone w art. 108 K.p.a. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w odrębnym postępowaniu, działając w trybie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w art.124 ust. 1 tej ustawy. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Odnośnie podniesionego w odwołaniu zarzutu pominięcia przez organ I instancji dowodu z dokumentów obejmujących akta Sądu Rejonowego w sprawie ustanowienia służebności przesyłu na rzecz wnioskodawcy, Wojewoda stanął na stanowisku, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji i rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym Starosta nie naruszył art. 77 § 1 K.p.a. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy podkreślił, że ustalenie odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości i poniesionych w związku z tym szkód i strat zawsze następuje w odrębnym postępowaniu administracyjnym, po realizacji inwestycji, na wniosek właściciela nieruchomości lub podmiotu realizującego cel publiczny, stosownie do przepisu § 43 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.). W dniu 16 listopada 2011 r. D. Ł. i, reprezentowany przez radcę prawnego A. L., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 124 ust. 1 u.g.n. przez jego błędną, rozszerzającą wykładnię i przyjęcie przez organy administracji obu instancji, że w pojęciu "zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów służących do przesyłu energii elektrycznej" mieści się pojęcie przebudowy istniejącej linii energetycznej, w związku z czym wnioskodawca złożył wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości należącej do skarżącego, oraz przez przyjęcie, że w sprawie została wydana ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, mimo tego, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; naruszenie art. 124 ust. 3 tej ustawy poprzez uznanie, że w sprawie zostały prawidłowo przeprowadzone rokowania zmierzające do zawarcia ugody, - prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a szczególności art. 10, oraz art. 77 § 1 w zw. z art. 7, oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wadliwe i niepełne zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a także wydanie decyzji przed upływem terminu załatwienia sprawy. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że postanowieniem Wojewody z dnia [...] r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r.) termin załatwienia sprawy objętej skargą został przedłużony do dnia [...] r., ze względu na konieczność umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przy czym organ wyznaczył 14 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie. Termin ten upływał [...]r., dlatego pełnomocnik skarżącego w dniu [...]r. zamierzał przejrzeć akta sprawy w siedzibie organu, gdzie uzyskał informację, że decyzja została wydana [...] r. i wysłana pocztą na adres kancelarii. Ponadto, organy obu instancji nie wskazały w jaki sposób inwestycja wpłynie na przyszłe wykorzystanie nieruchomości przez jej właściciela, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. organ stwierdził, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy bowiem strona nie wykazała, by uniemożliwiono jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Ponadto, pełnomocnik skarżącego mimo wydania decyzji w II instancji mógł w dniu [...]r. przejrzeć akta sprawy czego zaniechał, co może świadczyć o tym, że konieczność taka w ogóle nie zachodziła. W skardze nie przedstawiono żadnych nowych zarzutów ani dowodów, a w toku postępowania strony były informowane o każdej czynności procesowej, miały zatem wiedzę o przebiegu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) doprowadziła do uznania, że skarga nie jest zasadna. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, nie stwierdził też naruszeń prawa materialnego. Stanowiący podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) - zwanej dalej "u.g.n." umożliwia staroście, wykonującemu zadanie z zakresu administracji rządowej, ograniczenie w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przedstawiona regulacja ma charakter wyjątkowy co oznacza, że tylko w sytuacji braku zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości niezbędnych prac związanych z wykonaniem określonej inwestycji, gdy prowadzone negocjacje pomiędzy właścicielem a inwestorem nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora na daną nieruchomość – organ administracji jest uprawniony do działania w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. Organ administracji jest obowiązany do zbadania czynności poprzedzających złożenie wniosku, w tym dotyczących przeprowadzonych między stronami rokowań. Z uwagi na ograniczenie w swobodnym korzystaniu z prawa własności nieruchomości, istotne jest jednoznaczne określenie przebiegu inwestycji przez daną nieruchomość jak również precyzyjne określenie na czym polega uszczuplenie władztwa właściciela w zakresie niezbędnym do wykonania inwestycji. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, powyższe wymogi zostały spełnione. Wniosek Spółka A.. z siedzibą w [...] dotyczył przebudowy istniejącej linii 110 kV relacji [...] – [...] na linię dwutorową na odcinku od stacji transformatorowej 110/15 kV [...] do miejsca rozgałęzienia w kierunku stacji transformatorowej SN/110kV [...] , jest związany z realizacją celu publicznego, o którym mowa w art. 6 pkt 2 u.g.n. Wniosek zgodny był z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sąd ustalił, że w sprawie były prowadzone rokowania pomiędzy skarżącym, a przedstawicielami firmy Spółka B. działającej na rzecz Spółka A.., jednak strony nie doszły do porozumienia w sprawie warunków udostępnienia przedmiotowej nieruchomości na realizację inwestycji. Wyczerpane zostały zatem warunki określone w art. 124 ust. 3 u.g.n., z którego to przepisu wynika, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem nieruchomości. Sąd nie podziela zarzutów przedstawionych w skardze do tut. Sądu. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wydana przez Wójta Gminy została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. i jest ostateczna. Twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że decyzja nie jest ostateczna, gdyż skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania jest niezrozumiałe, biorąc pod uwagę definicję decyzji ostatecznej wynikającą z art. 16 K.p.a. W opinii Sądu nie sposób też przyjąć argumentacji skargi, że pojęcie "przebudowa istniejącej linii energetycznej" nie mieści się w zakresie pojęciowym art. 124 ust. 1 u.g.n., gdyż "zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów służących do przesyłu energii elektrycznej to nie przebudowa istniejącej linii energetycznej". Zarzut ten pojawił się dopiero na etapie skargi, stąd organ II instancji nie mógł ustosunkować się do niego w decyzji odwoławczej. Sąd zaznacza, że stanowisko skarżących nie może być jednak zaakceptowane, gdyż mająca powstać linia elektroenergetyczna charakteryzować się będzie lepszymi parametrami od linii dotychczasowej. Linia jednotorowa zostanie zastąpiona linią dwutorową. Zdaniem Sądu, nawet gdyby tego ulepszenia nie było, to nie sposób przyjąć takiej wykładni normy zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n., która zezwala na przeprowadzenie nowych instalacji, a nie dopuszcza przebudowy instalacji istniejących. Sąd nie dopatrzył się również, aby organy prowadzące sprawę naruszyły przepisy procedury w tym art. 77 § 1 K.p.a., bowiem zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a postępowanie o ustanowienie służebności przesyłu jest postępowaniem cywilnym, prowadzonym odrębnie od przedmiotowej sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.