I SA/Po 155/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Zarządu Dróg Miejskich w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmownie załatwionego wniosku w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług wykazanej w korekcie deklaracji VAT 7 za listopad 2006 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - obecnie t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: "Ordynacja podatkowa"), odmownie rozpatrzył wniosek [...] w [...] (dalej: "[...]") zawarty w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że [...] w [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. złożył w Urzędzie Skarbowym [...] korektę deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. W załączonym do korekty wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. strona wyjaśniła m.in., że w złożonej deklaracji za listopad 2006 r. uwzględniony został podatek naliczony tytułem zrealizowanej inwestycji kanalizacji deszczowej, uprzednio nieuwzględniony w dokonanym rozliczeniu. Wartość netto nierozliczonych zakupów za ten okres rozliczeniowy wynosi [...] zł, a podatek stanowi kwotę [...] zł. Podatnik poinformował, że powyższe wartości wynikają z faktur potwierdzających nabycie towarów i usług tytułem realizacji kanalizacji deszczowej, która jako zorganizowana sieć odprowadzająca wody opadowe i roztopowe powiązana jest z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto przed rozpoczęciem świadczenia usług opodatkowanych kanalizacja deszczowa nie miała związku z czynnościami o charakterze odpłatnym, a które mogłyby być rozpatrywane w kategoriach działalności gospodarczej, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – dalej: "ustawa o VAT") i jednocześnie stanowiłyby kryterium mające wpływ na współczynnik proporcji odliczenia podatku naliczonego kształtowany w oparciu o art. 90 ustawy o VAT. Jako podstawę sporządzenia korekty deklaracji VAT-7 podatnik wskazał przepisy art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT. Z uwagi na fakt, że zwiększenie podatku naliczonego w wyniku rozliczenia przez podatnika podatku związanego z przedmiotową inwestycją w skorygowanej deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. skutkowało powstaniem za ten miesiąc nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł, a podatnik we wcześniejszej korekcie deklaracji VAT-7 złożonej w dniu [...] sierpnia 2009 r. za w/w okres wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] przeprowadził w [...] w [...] kontrolę w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. Organ biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz obowiązujące w kontrolowanym okresie przepisy, w szczególności art. 86 ust. 1 i ust. 13 oraz art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, za nieprawidłowy uznał zaprezentowany przez stronę w złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. sposób rozliczenia podatku naliczonego. Organ podatkowy wyjaśnił, że podatnik mógł od dnia [...] lipca 2009 r. nabyć prawo do odliczenia podatku z faktur dotyczących realizacji inwestycji kanalizacji deszczowej, która do dnia [...] czerwca 2009 r. włącznie służyła wykonywaniu nieodpłatnych czynności statutowych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem. Organ stwierdził, że prawo do obniżenia podatku należnego przysługuje w odniesieniu do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług służących realizacji inwestycji wyłącznie w takiej części, w jakiej inwestycja kanalizacji deszczowej służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, z jednoczesnym uwzględnieniem zmiany przeznaczenia przedmiotowej inwestycji i dokonaniem korekty podatku naliczonego w trybie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT. W odwołaniu z dnia [...] maja 2012 r. strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej w związku z art. 99 ust. 12 w związku z ust. 1 ustawy o VAT oraz w związku z art. 81 i art. 81 b Ordynacji i w związku z jej art. 70 poprzez pominięcie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] podstawowej zasady wymiaru podatku od towarów i usług, tj. trybu samookreślenia wysokości kwoty zwrotu przez podatnika w złożonej deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. oraz prawnie skutecznej korekcie deklaracji VAT-7, bądź określenia wysokości kwoty zwrotu, zobowiązania podatkowego przez organ I instancji w decyzji deklaratoryjnej, 2) art. 87 ust. 7 w związku z ust. 2 ustawy o VAT oraz w związku z art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 99 ust. 1 i ust. 12 ustawy o VAT oraz w związku z art. 81 i art. 81 b Ordynacji poprzez nieuzasadnione zakwestionowanie przez organ I instancji złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. przez [...] korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. oraz wynikającego z niej rozliczenia podatku (kwoty zwrotu różnicy podatku), mimo nieistnienia jakichkolwiek okoliczności stanowiących o nieskuteczności prawnej złożonej korekty deklaracji, 3) art. 81 i art. 81b Ordynacji podatkowej w związku z jej art. 21 § 3a oraz art. 99 ust. 1 i ust. 12 ustawy o VAT w związku z art. 78 § 1 Ordynacji, a także w związku z art. 70 i art. 208 oraz art. 212 Ordynacji poprzez nieuzasadnione określenie kwoty zwrotu VAT za listopad 2006 r. w decyzji - stanowiącej odpowiedź na korektę deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. z wykazaną kwotą VAT do zwrotu wraz z dołączonym uzasadnieniem przyczyny tej korekty w wysokości odmiennej niż wynikająca ze złożonej korekty deklaracji, wskutek tego, że: - Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w sposób nieuprawniony uznał złożoną przez stronę korektę deklaracji za nieskuteczną prawnie i orzekł o nieprawidłowości rozliczenia VAT w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. i jednocześnie o prawidłowości rozliczenia w trybie samookreślenia - wynikającego z uprzedniej korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. złożonej przez [...] w dniu [...] sierpnia 2009 r. - co w istocie odpowiada określeniu kwoty zwrotu podatku w oparciu o art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej, pomimo wygaśnięcia tego uprawnienia organu podatkowego, - w sposób nieuprawniony przyjął możliwość ponownego określenia kwoty zwrotu różnicy podatku, pomimo że postępowanie w tym zakresie zostało uprzednio umorzone decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lutego 2012 r. z uwagi na przedawnienie uprawnienia organu do orzekania deklaratoryjnego odmiennego od deklaracyjnego, a zatem pomimo, że określenie wysokości zwrotu nastąpiło w sposób już definitywny w złożonej przez [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r., a wobec złożonej dnia [...] grudnia 2010 r. korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006r. wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn jej złożenia, nie toczyło się już jakiekolwiek postępowanie podatkowe odnoszące się do meritum rozliczenia, bowiem niezwrócona kwota różnicy podatku stała się ustawową kwotą do zwrotu w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegającą oprocentowaniu, 4) art. 87 ust. 2 i ust. 7 ustawy o VAT w związku z 78 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak fizycznego zwrotu różnicy podatku za listopad 2006 r., pomimo że treść ustawy o VAT w sposób jednoznaczny stanowi, iż różnicę podatku niezwrócona przez urząd skarbowy w terminie 60 dni traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, 5) art. 207, art. 210 § 1 pkt 5 i pkt 6 w związku z art. 210 § 4 oraz art. 212 Ordynacji podatkowej poprzez niewypełnienie obowiązku wyjaśnienia stronie przesłanek będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że wskutek uprzedniego wydania przez organ I instancji decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], nie toczyło się już jakiekolwiek postępowanie obejmujące prawidłowość deklarowanej przez [...] różnicy podatku do zwrotu za listopad 2006 r., a niezwrócona kwota zwrotu podatku stała się niejako nadpłatą podlegającą zwrotowi wraz z oprocentowaniem. W związku ze wskazanymi naruszeniami strona wniosła o: a) uwzględnienie w całości przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] odwołania w trybie art. 226 Ordynacji podatkowej i niezwłoczne dokonanie zwrotu różnicy podatku wraz z należnym oprocentowaniem, bądź b) uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania celem dokonania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] niezwłocznie zwrotu różnicy podatku wraz z należnym oprocentowaniem. W dniu [...] listopada 2012 r. do organu odwoławczego złożone zostało pismo procesowe strony, w którym podtrzymane zostały w całości dotychczasowe wyjaśnienia i wnioski zawarte w odwołaniu. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] obowiązany był zbadać czy podatnik realizując budowę kanalizacji deszczowej miał prawo dokonania korekty podatku naliczonego w sposób przedstawiony w korekcie. Powołując treść art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1 pkt 1 lit. a, art. 86 ust. 10 pkt 1, art. 86 ust. 13, art. 90 ust. 1, art. 90 ust. 2-9, art. 90 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, że w pierwszej kolejności obowiązkiem podatnika jest przyporządkowanie konkretnych wydatków do transakcji, z którymi poczynione wydatki są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczenia podatku ma zastosowanie do tej kategorii wydatków, których nie da się przypisać do określonego rodzaju sprzedaży. W kategorii czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego nie mieszczą się czynności niepodlegające opodatkowaniu, wykonywane w ramach nałożonych zadań publicznych, za które nie jest pobierana jakakolwiek odpłatność. Chodzi tu zatem o czynność pozostającą poza zakresem działania ustawy o VAT. Na takie rozumienie tych czynności wskazuje również definicja obrotu zawarta w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że dla celów podatkowych istotny jest wyłącznie obrót uzyskiwany z tytułu odpłatnych świadczeń i w oparciu o taki tylko obrót można ustalać proporcję pozwalającą na częściowe odliczenie podatku naliczonego. Wobec tego czynności pozostające poza zakresem ustawy o VAT nie mają wpływu na ustalaną proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT. Organ odwoławczy podzielił pogląd podatnika, co do niemożności zastosowania przy rozliczaniu inwestycji kanalizacji deszczowej art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT, w zakresie dotyczącym konieczności ustalania proporcji w celu odliczenia podatku, bowiem z treści przepisów wynika, że proporcja stosowana jest tylko w przypadku, gdy zakupione towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku. Występujących u podatnika czynności niepodlegających opodatkowaniu nie można utożsamiać z czynnościami zwolnionymi, bowiem odprowadzanie ścieków z powierzchni ulic nie podlega jakiejkolwiek wycenie, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług. Jednakże - zdaniem organu odwoławczego - nie można zgodzić się z twierdzeniem, że podmiot, który ponosi wydatki inwestycyjne, ma automatycznie prawo do niezwłocznego odliczenia podatku zapłaconego z tytułu ponoszonych wydatków, niezależnie od sposobu wykorzystywania powstałej inwestycji. W stanowisku prezentowanym przez stronę wydatki inwestycyjne czynione przy poszczególnych zadaniach inwestycyjnych dotyczących kanalizacji deszczowej już od samego początku związane były z przyszłymi świadczeniami odpłatnymi opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, których realizacja nastąpiła m.in. na skutek zawartych stosunków zobowiązaniowych po zatwierdzeniu przez Radę Miasta [...] wniosku taryfowego Uchwałą z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych przez [...] w [...] na okres od [...] lipca 2009 r. do [...] grudnia 2010 r. - podatnik jednak konsekwentnie pomija fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu już w dniu 10 lutego 2010 r. stwierdził, że uchwała ta została wydana z naruszeniem prawa i nie może być wykonywana (wyrok z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 916/09). Zdaniem organu nie pozostaje to bez związku z niniejszą sprawą, bowiem istotnym jest termin przekazania konkretnych inwestycji do czynności opodatkowanych. Z zebranego przez organ I instancji materiału dowodowego wynika, że podatnik dopiero w 2009 r. mógł świadczyć odpłatne i opodatkowane usługi uprawniające do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę wskazanej inwestycji i w tym momencie znalazły zastosowanie przepisy art. 91 ust. 7 ustawy o VAT. Odnosząc się do kwestii uprawnienia organu I instancji do wydania decyzji z dnia [...] maja 2012 r. odmownie załatwiającej wniosek podatnika z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy z tytułu podatku od towarów i usług wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że zaskarżona decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] maja 2012 r. nie ma charakteru decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, bowiem nie określono w niej prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego. W ocenie organu odwoławczego strona w złożonej korekcie domagała się nieprzysługującej jej zgodnie z przepisami prawa nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, że wydana przez organ I instancji decyzja w sprawie umorzenia postępowania podatkowego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące podatkowe luty, sierpień i listopad 2006 r. zamknęła postępowanie w sprawie pełnej weryfikacji rozliczenia podatku za te miesiące. Jednakże wydanie wymienionej decyzji umarzającej postępowanie podatkowe nie stało na przeszkodzie kontynuowaniu (wszczętych wnioskiem strony i złożoną wraz z nim korektą), czynności weryfikujących zasadność zwrotu podatku wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu organ I instancji przeprowadzając wnikliwą analizę i kontrolę przedłożonych dokumentów przez [...] stwierdził, że podatnik dokonał niewłaściwego rozliczenia podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że za listopad 2006 r. nie wystąpiła kwota do zwrotu w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegająca oprocentowaniu na podstawie art. 87 ust. 7 ustawy o VAT. Zatem, w sytuacji gdy wniosek strony z dnia [...] grudnia 2010 r. wraz z korektą deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. załatwiony został przez organ I instancji odmownie, trudno mówić o istnieniu i dochodzeniu zwrotu nadpłaty. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem strony, że w zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] stwierdził, że złożona w dniu [...] grudnia 2010 r. korekta deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. jest prawnie bezskuteczna w myśl art. 81 b Ordynacji podatkowej. Z uzasadnienia w/w decyzji wynika, że organ I instancji wypowiedział się w kwestii nieprawidłowego dokonania rozliczenia podatku naliczonego dotyczącego zakupów inwestycyjnych związanych z budową kanalizacji deszczowej. Kwestię sporną w przedmiotowej sprawie stanowiło bowiem nie samo prawo do rozliczenia podatku naliczonego, lecz tryb i zakres dokonania korekty celem rozliczenia tego podatku z tytułu prowadzonej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu bezprawnego uznania pisma z dnia [...] grudnia 2010 r. w zakresie uzasadnienia przyczyny złożenia korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. jako szczególnego wniosku o zwrot nadpłaty, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że postępowanie podatkowe za listopad 2006 r. prowadzone było przez organ I instancji w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym - co jednoznacznie wynika z sentencji zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podkreślił, że organy podatkowe obu instancji załatwiają odmownie wniosek podatnika o zwrot wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy, bowiem kwestionują prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego związanego zakupami na realizację inwestycji w rozliczeniu za miesiąc listopad 2006 r. z uwagi na fakt, że w tym miesiącu nie były one związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W skardze z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, której zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 21 § 3 a Ordynacji podatkowej w związku z art. 99 ust 12 i ust. 1 ustawy o VAT oraz w związku z art. 81 i art. 81b i w związku z art. 70 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] przy wydawaniu rozstrzygnięć w sprawie podstawowych zasad wymiaru podatku tj. trybu samookreślenia wysokości kwoty zwrotu lub zobowiązania przez podatnika w złożonej deklaracji oraz prawnie skutecznej korekcie deklaracji, bądź - jako odstępstwo od zasady samookreślenia - określenia wysokości kwoty zwrotu lub zobowiązania podatkowego przez organ podatkowy w decyzji deklaratoryjnej, 2) art. 87 ust. 7 w związku z ust. 2 ustawy o VAT oraz w związku z art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 99 ust. 1 i 12 ustawy o VAT oraz w związku z art. 81 i 81b Ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnione zakwestionowanie przez organ I i II instancji złożonej przez [...] korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. oraz wynikającej z niej kwoty rozliczenia podatku (kwoty zwrotu różnicy podatku), mimo nieistnienia jakichkolwiek okoliczności stanowiących o nieskuteczności prawnej złożonej korekty deklaracji, oraz mimo sformułowania rozstrzygnięcia decyzji organów podatkowych jako załatwiających bliżej nieskonkretyzowany wniosek Skarżącego odmownie bez odniesienia się jakkolwiek do złożonej w sposób prawidłowy korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r., 3) art. 81 i art. 81b w związku z art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej i art. 99 ust. 1 i ust. 12 ustawy o VAT w związku z art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej, a także w związku z art. 70 i art. 208 oraz art. 212 Ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnione określenie wysokości kwoty zwrotu różnicy podatku za listopad 2006 r. w decyzji - stanowiącej rozstrzygnięcia w przedmiocie korekty deklaracji VAT-7 z wykazaną kwotą podatku do zwrotu wraz z dołączonym uzasadnieniem przyczyny tej korekty - w wysokości odmiennej od wynikającej ze złożonej korekty deklaracji, wskutek tego, że organy podatkowe w sposób nieuprawniony: a) uznały - w uzasadnieniu wydanych decyzji - złożoną w dniu [...] grudnia 2010 r. przez skarżącego korektę deklaracji za nieskuteczną prawnie i orzekły o nieprawidłowości rozliczenia podatku w tej korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. i jednocześnie o prawidłowości rozliczenia w trybie samookreślenia wynikającego z uprzedniej korekty deklaracji VAT za listopad 2006 r., złożonej przez [...] w dniu [...] sierpnia 2009 r., co w istocie odpowiada wydaniu decyzji określającej b) przyjęły możliwość ponownego określenia wysokości zwrotu różnicy podatku skarżącego, pomimo że postępowanie w tym zakresie zostało uprzednio umorzone decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lutego 2012 r. (z uwagi na przedawnienie uprawnienia organu do orzekania deklaratoryjnego odmiennego od deklaracyjnego), która została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2012 r., a zatem, pomimo że rozliczenie skarżącego za listopad 2006 r. w zakresie podatku nastąpiło w sposób definitywny w złożonej przez [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. korekcie deklaracji VAT-7 (sprawa rozliczenia skarżącego w zakresie VAT za listopad 2006 r. została rozstrzygnięta już jedną decyzją podatkową, a wobec złożonej dnia [...] grudnia 2010 r. korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn jej złożenia, nie mogło toczyć się już jakiekolwiek postępowanie podatkowe wymiarowe odnoszące się do meritum materialnego rozliczenia VAT, bowiem niezwrócona kwota różnicy podatku stała się ustawową kwotą do zwrotu w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegającą oprocentowaniu na podstawie art. 87 ust. 7 ustawy o VAT), 4) art. 87 ust. 2 i ust. 7 ustawy o VAT, w związku z art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak fizycznego zwrotu różnicy podatku VAT za listopad 2006 r., pomimo że w świetle okoliczności prawnych i faktycznych sprawy oraz stosownie do ustawy o VAT, różnica podatku niezwrócona przez urząd skarbowy w terminie 60 dni traktowana jest jako nadpłata podatku podlegającą zwrotowi oraz oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, 5) art. 207, art. 210 § 1 pkt 5 i pkt 6 w związku z art. 210 § 4 oraz art. 212 Ordynacji podatkowej poprzez niewypełnienie obowiązku wyjaśnienia stronie przesłanek będących podstawą wydania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] oraz decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, tym bardziej, że wskutek uprzedniego wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. i utrzymania jej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], nie mogło toczyć się już jakiekolwiek postępowanie obejmujące prawidłowość rozliczenia materialnego skarżącego w zakresie podatku VAT za listopad 2006 r., a kwota zwrotu podatku VAT wynikająca z korekty złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. stała się ex lege nadpłatą podlegającą zwrotowi wraz z oprocentowaniem. Pełnomocnik strony dodatkowo w odniesieniu do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zarzuca naruszenie: 6) art. 21 § 3a, art. 81, art. 81b, art. 207 § 2, art. 210 § 1 pkt 5 i pkt 6 w związku z art. 127 i art. 235 Ordynacji podatkowej oraz w związku z art. 87 ust. 1 i ust. 2, ust. 7 oraz art. 99 ust. 12 ustawy o VAT oraz w związku z art. 75 Ordynacji podatkowej poprzez brak należytego rozpatrzenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zarzutów odwołania od decyzji organu I instancji odnoszących się do kwestii: a) obowiązku zwrotu na rzecz skarżącego podatku z urzędu; b) braku jakiejkolwiek - w przedmiocie sprawy - instytucji wnioskowego zwrotu podatku za listopad 2006 r., skoro przed i po korekcie deklarowana była wyłącznie kwota do zwrotu na rachunek bankowy podatnika, a ustawa o VAT w takich przypadkach nie przewiduje instytucji wnioskowego zwrotu; c) nieokreślenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] kwoty zwrotu podatku w wartości odmiennej niż deklarowana w korekcie z dnia [...] grudnia 2010 r., w konsekwencji istnienia w dalszym ciągu obowiązku zwrotu VAT za listopad 2006 r. przez organ I instancji w kwocie [...] zł z uwagi na wiążący w dalszym ciągu charakter korekty. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, w świetle której Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kwestia sporna w rozpatrywanej sprawie sprowadzała się do: 1) prawa odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakupy związane z realizacją inwestycji kanalizacja deszczowa na podstawie korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. oraz 2) możliwości wydania w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] decyzji z dnia [...] maja 2012 r. załatwiającej odmownie wniosek podatnika w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. w wysokości [...] zł i utrzymania w mocy tej decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Odnosząc się do pierwszej kwestii należy stwierdzić, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] badając zasadność złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. przez [...] w [...] - korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r., miał obowiązek zbadać w oparciu o przepisy m.in. art. art. 86 ust. 1, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a), art. 86 ust. 10 pkt 1, art. 86 ust. 13 ustawy o VAT czy podatnik realizując budowę kanalizacji deszczowej miał prawo dokonania korekty podatku naliczonego w sposób przedstawiony w tej korekcie. W ocenie Sądu organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni przepisów ustawy o VAT stwierdzając, że podatnikowi nie przysługiwało jednorazowe, pełne odliczenie podatku naliczonego od wydatków poniesionych w miesiącu listopadzie 2006 r. na realizowaną w tym okresie inwestycję. W oparciu o przepisy art. 90 ust. 1, art. 90 ust. 2, art. 90 ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT, organy dokonały prawidłowej analizy uznając, że w pierwszej kolejności obowiązkiem podatnika jest przyporządkowanie konkretnych wydatków do transakcji, z którymi poczynione wydatki są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczenia podatku ma zastosowanie do tej kategorii wydatków, których nie da się przypisać do określonego rodzaju sprzedaży. Jednocześnie ilekroć w przepisach jest mowa o czynnościach, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego i czynnościach, w stosunku do których takie prawo nie przysługuje, należy przez to rozumieć, że chodzi tu o sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną od podatku. W kategorii czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego nie mieszczą się czynności niepodlegające opodatkowaniu, wykonywane w ramach nałożonych zadań publicznych, za które nie jest pobierana jakakolwiek odpłatność. Chodzi tu zatem o czynność pozostającą poza zakresem działania ustawy o podatku od towarów i usług. Na takie rozumienie tych czynności wskazuje również definicja obrotu zawarta w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. Dla celów podatkowych istotny jest zatem wyłącznie obrót uzyskiwany z tytułu odpłatnych świadczeń i w oparciu o taki tylko obrót można ustalać proporcję pozwalającą na częściowe odliczenie podatku naliczonego. Wobec tego czynności pozostające poza zakresem ustawy o VAT nie mają wpływu na ustalaną proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 24 października 2011 r. o sygn. akt I FPS 9/10 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do kanalizacji deszczowej [...] we wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. wskazał, że ze względu na okoliczność rzeczywistego podjęcia świadczenia czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podatnik nabył uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu wszelkich towarów i usług służących realizacji tej inwestycji. Sąd zauważa, że organy podatkowe w zaskarżonych rozstrzygnięciach podzieliły pogląd podatnika, co do niemożności zastosowania przy rozliczaniu inwestycji kanalizacji deszczowej art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT, w zakresie dotyczącym konieczności ustalania proporcji w celu odliczenia podatku, bowiem z treści cytowanych przepisów wynika, że proporcja stosowana jest tylko w przypadku, gdy zakupione towary i usługi wykorzystywane są do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku. Występujących u podatnika czynności niepodlegających opodatkowaniu nie można utożsamiać z czynnościami zwolnionymi, bowiem odprowadzanie ścieków z powierzchni ulic nie podlegają jakiejkolwiek wycenie, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług. Przy tym organy prawidłowo uznały, że czynności niepodlegające opodatkowaniu, pozostające poza zakresem działania ustawy o VAT, nie mają wpływu na ustalanie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, gdyż nie stanowią one obrotu w rozumieniu tej ustawy. W ustawie nie przewidziano i nie wskazano sposobu wyliczenia współczynnika w przypadku wystąpienia tylko sprzedaży opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu. W takim przypadku nie stosuje się odliczenia częściowego według proporcji, lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających opodatkowaniu nie wchodzi do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. W przypadku, gdy podatnik wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane i niepodlegające opodatkowaniu, nie ma obowiązku stosowania odliczenia częściowego. W takiej sytuacji chcąc ustalić proporcję sprzedaży dla celów odliczenia podatku, należałoby przyjąć 100%, bowiem czynności, których przepisy prawa materialnego w ogóle nie regulują, nie mogą wpływać na rozstrzyganie co do prawa do odliczenia. Zdaniem Sądu prawidłowo organy nie zgodziły się z twierdzeniem strony skarżącej, że podmiot, który ponosi wydatki inwestycyjne, ma automatycznie prawo do niezwłocznego odliczenia podatku zapłaconego z tytułu ponoszonych wydatków, niezależnie od sposobu wykorzystywania powstałej inwestycji. W stanowisku prezentowanym przez stronę wydatki inwestycyjne czynione przy poszczególnych zadaniach inwestycyjnych dotyczących kanalizacji deszczowej już od samego początku związane były z przyszłymi świadczeniami odpłatnymi opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, których realizacja nastąpiła m.in. na skutek zawartych stosunków zobowiązaniowych po zatwierdzeniu przez Radę Miasta [...] wniosku taryfowego Uchwałą z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych przez [...] na okres od [...] lipca 2009 r. do [...] grudnia 2010 r. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu już w dniu 10 lutego 2010 r. stwierdził, że uchwała ta została wydana z naruszeniem prawa i nie może być wykonywana (wyrok z dnia 10 lutego 2010r. sygn. akt IV SA/Po 916/09). Powyższe natomiast nie pozostaje bez związku z niniejszą sprawą, bowiem istotnym jest termin przekazania konkretnych inwestycji do czynności opodatkowanych. Na podstawie zebranego materiału dowodowego organy wykazały, że podatnik dopiero w 2009 r. mógł świadczyć odpłatne i opodatkowane usługi uprawniające - w świetle obowiązujących przepisów - do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę wskazanej inwestycji i w tym momencie znalazły zastosowanie przepisy art. 91 ust. 7 ustawy o VAT. Podatnik do 2009 r. nie występował o rozliczenie podatku naliczonego w toku realizacji inwestycji, gdyż znany był mu fakt, że kanalizacja deszczowa od chwili zakończenia inwestycji do roku 2009 była użytkowana nieodpłatnie. Gdyby strona z góry była w stanie przewidzieć w jaki sposób i w jakim terminie kanalizacja deszczowa związana będzie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, rozliczałaby podatek naliczony z faktur w czasie realizacji inwestycji - bez konieczności oczekiwania na akty prawa miejscowego umożliwiające pobieranie opłat z tytułu świadczonych usług. Stąd stanowisko strony o prawie pełnego odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycia w ramach konstrukcji bieżącego (w przedmiotowej sprawie za listopad 2006 r.) rozliczenia odliczenia organy podatkowe uznały za bezzasadne. Z uwagi na powyższe, zdaniem Sądu, zasadnym było odmówienie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. i tym samym zwrotu kwoty wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. złożonej przez [...] w dniu [...] grudnia 2010 r. Zasadne było też uznanie przez organy pierwotnej korekty deklaracji VAT-7 złożonej przez podatnika z dnia [...] sierpnia 2009 r. za prawidłową. Odnosząc się do kolejnego zarzutu należy wyjaśnić, że rozstrzygnięcie organu I instancji nie ma charakteru decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, bowiem nie określono w niej prawidłowej kwoty zobowiązania podatkowego (nadwyżki lub zwrotu podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy za listopad 2006 r.), co wynika jednoznacznie z sentencji tej decyzji. Zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane na skutek weryfikacji zasadności złożonej przez podatnika w dniu [...] grudnia 2010 r. korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. W omawianym przypadku organ I instancji był uprawniony do wydania odrębnej decyzji w sprawie odmownego załatwienia przedmiotowego wniosku dotyczącego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek podatnika w wysokości [...] zł, wykazanej we wspomnianej korekcie. Dokonane bowiem w przedmiotowej korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. rozliczenie podatku nie było zgodne w szczególności z art. 86 ust. 1 i ust. 13 oraz art. 91 ustawy o VAT. W decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazał, że strona mogła od dnia [...] lipca 2009 r. nabyć prawo do odliczenia podatku z faktur dotyczących realizacji inwestycji kanalizacji deszczowej, która do dnia [...] czerwca 2009 r. włącznie służyła wykonywaniu nieodpłatnych czynności statutowych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że strona w złożonej korekcie domagała się nieprzysługującej jej - zgodnie z przepisami prawa - nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2006 r. Wydana przez organ I instancji decyzja w sprawie umorzenia postępowania podatkowego z dnia [...] lutego 2012 r. w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące podatkowe luty, sierpień i listopad 2006 r. zamknęła postępowanie w sprawie pełnej weryfikacji rozliczenia podatku za te miesiące. Wydanie wyżej wymienionej decyzji umarzającej postępowanie podatkowe nie stało na przeszkodzie kontynuowaniu (wszczętych wnioskiem strony i złożoną wraz z nim korektą), czynności weryfikujących zasadność zwrotu podatku VAT wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT stanowiącej, że jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, organ winien wyjaśnić niejasności powstałe na tle złożonej korekty. Nie znajduje uzasadnienia argumentacja skargi odnosząca się do obowiązku niezwłocznego zwrotu tego podatku jako nadpłaty w rozumieniu art. 87 ust. 7 ustawy o VAT wraz z należnymi odsetkami. Zgodnie z art. 87 ust. 7 ustawy o VAT różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Mając natomiast na uwadze ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa materialnego w 2006 r., należy wyjaśnić, że w omawianym przypadku brak było przesłanek do uznania zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy za listopad 2006 r. w kwocie wynikającej z korekty deklaracji VAT-7 złożonej przez podatnika w dniu [...] grudnia 2010 r. Niezasadna jest argumentacja strony skarżącej, że organy podatkowe winny uznać rozliczenie podatku dokonane przez stronę w korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. jako jedyne i ostateczne, bowiem w sytuacji braku możliwości weryfikacji tego rozliczenia mogłoby nastąpić niezgodne z przepisami prawa rozstrzygnięcie sprawy. Jednocześnie w prowadzonych postępowaniach zarówno przed organem I jak i II instancji wskazano na pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. (tom 2 akt administracyjnych, karty 1 - 4), w którym podatnik szczegółowo opisał przyczynę zwiększenia podatku naliczonego o kwotę [...] zł. Organy obu instancji przeprowadzając wnikliwą analizę i kontrolę przedłożonych dokumentów przez [...] zasadnie stwierdziły, że podatnik dokonał niewłaściwego rozliczenia podatku naliczonego, tj. niezgodnego z przepisami ustawy o VAT. Powyższe oznacza, że za listopad 2006 r. nie wystąpiła kwota do zwrotu w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegająca oprocentowaniu na podstawie art. 87 ust. 7 ustawy o VAT. W świetle powyższego w sytuacji gdy wniosek strony z dnia [...] grudnia 2010 r. wraz z korektą deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. załatwiony został przez organ I instancji odmownie, trudno mówić o istnieniu i dochodzeniu zwrotu nadpłaty. Z tych też względów zarzuty strony w przedstawionym wyżej zakresie są bezzasadne. Nie można również zgodzić się z zarzutem, że w decyzji z dniu [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] stwierdził, że złożona w dniu [...] grudnia 2010 r. korekta deklaracji VAT-7 za listopad 2006r. jest prawnie bezskuteczna w myśl art. 81b Ordynacji podatkowej. Z uzasadnienia w/w decyzji wynika, że organ I instancji wypowiedział się w kwestii nieprawidłowego dokonania rozliczeniu podatku naliczonego dotyczącego zakupów inwestycyjnych związanych z budową kanalizacji deszczowej. Kwestię sporną w przedmiotowej sprawie stanowiło bowiem nie samo prawo do rozliczenia podatku naliczonego, lecz tryb i zakres dokonania korekty celem rozliczenia tego podatku z tytułu prowadzonej inwestycji. Za chybione także uznać należy zarzuty strony skarżącej w zakresie naruszenia art. 120 oraz art. 121 Ordynacji podatkowej, bowiem postępowanie podatkowe zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było z uwzględnieniem w/w przepisów prawa podatkowego oraz zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Ordynacji podatkowej. Zaskarżona decyzja zawiera również wszystkie elementy wynikające z art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do kolejnej argumentacji skargi wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organy obu instancji miały prawo do dokonania wyczerpującego rozpoznania materiału dowodowego, włączonego do niniejszego postępowania podatkowego postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Zatem brak w rozpatrywanym przypadku wydania decyzji określającej w trybie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wysokość zobowiązania podatkowego, ze względu na zaistnienie okoliczności powodujących przedawnienie zobowiązania, nie ograniczał możliwości dokonania przez organy podatkowe - w toku postępowania w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym - merytorycznej oceny stanu faktycznego w przedmiocie zasadności zwrotu w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. Weryfikując natomiast prawidłowość skorygowanej deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. - organy stwierdziły, że podatnik nie miał prawa do rozliczenia za ten okres podatku naliczonego związanego z inwestycją kanalizacji deszczowej w kwocie [...] zł. W kontekście powyższego prawidłowo organy stwierdziły, że dokonane przez podatnika w ostatniej korekcie deklaracji VAT-7 rozliczenie nadwyżki podatku należnego nad naliczonym wraz z wykazaną kwotą zwrotu jest nieprawidłowe i nadpłata, o której mowa we wniosku strony z dnia [...] grudnia 2010 r., nie wystąpiła. Należy podkreślić, że organ I instancji rozpatrując zasadność złożonej w dniu [...] grudnia 2010 r. przez podatnika korekty deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r., w omawianym przypadku był uprawniony - na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej - do wydania po okresie przedawnienia odrębnej decyzji z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie odmownego załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. w wysokości [...] zł. Dokonane bowiem w przedmiotowej korekcie deklaracji VAT-7 za listopad 2006 r. rozliczenie podatku nie było zgodne z powołanymi wyżej przepisami podatkowymi, gdyż strona mogła dopiero od dnia [...] lipca 2009 r. nabyć prawo do odliczenia podatku z faktur dotyczących realizacji inwestycji kanalizacji deszczowej, która do dnia [...] czerwca 2009 r. włącznie, służyła wykonywaniu nieodpłatnych czynności statutowych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższych ustaleń za prawidłową organy uznały kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług, wykazaną przez podatnika w pierwotnej korekcie deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2006 r. w wysokości [...] zł, złożonej przez [...] w dniu [...] sierpnia 2009 r. Przeprowadzone postępowanie wykazało bezspornie, że w rozliczeniu za listopad 2006 r. podatnikowi nie przysługuje odliczenie podatku naliczonego związanego z zakupami na realizację inwestycji kanalizacja deszczowa. Powyższe oznacza, że za listopad 2006 r. nie wystąpiła kwota do zwrotu w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegająca oprocentowaniu na podstawie art. 87 ust. 7 ustawy o VAT. Tym samym zarzuty strony w tym zakresie są niezasadne. Nietrafne są także zarzuty dotyczące braku wyjaśnienia przesłanek będących podstawą wydania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] maja 2012 r., a także niewskazania przyczyn uznania przedmiotowej korekty za prawnie bezskutecznej. Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonego postępowania podatkowego strona zapoznana została z całością zebranego materiału dowodowego, co potwierdza sporządzony na tę okoliczność protokół z dnia [...] kwietnia 2012 r. Do tych ustaleń strona nie wniosła uwag i zastrzeżeń. W ocenie Sądu organy podjęły wszelkie działania zmierzające do dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego i przedstawienia stronie przebiegu postępowania będącego przedmiotem sporu. Postępowanie prowadzone było w sposób wnikliwy, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego. W świetle powyższego nie można zgodzić się z zarzutem strony, że organy podatkowe w swoich rozstrzygnięciach nie wyjaśniły przesłanek będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji jak i decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Organy podatkowe obu instancji zakwestionowały prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego związanego zakupami na realizację inwestycji kanalizacja deszczowa w rozliczeniu za miesiąc listopad 2006 r. z uwagi na fakt, że w tym miesiącu nie były one związane z czynnościami opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Stanowisko powyższe znalazło potwierdzenie w orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2012 r. o sygnaturach I SA/Po 666/12, I SA/Po 667/12, I SA/Po 668/12, I SA/Po 669/12, I SA/Po 670/12 w sprawach ze skarg [...] w Poznaniu dotyczących rozliczenia podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r., za styczeń, kwiecień, maj, czerwiec, wrzesień, listopad i grudzień 2005 r., za luty, sierpień, i październik 2005 r., za styczeń, marzec - lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2006 r., za styczeń, luty, kwiecień - sierpień 2007 r., a także w wyrokach z dnia 06 marca 2013 r. o sygnaturach akt I SA/Po 35/13 oraz I SA/Po 36/13 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty oraz sierpień 2006 r. (dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie dokonaną analizę przepisów oraz argumentację pozostałych zarzutów podniesionych w skardze brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.