I SA/Łd 1476/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda Protokolant: Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2011 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego kwotę 2.000 (dwa tysiące) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 1476/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ł. ustalił R. B. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za rok ... od nieruchomości położonej w Ł. przy ul. K., w łącznej kwocie 111.712 zł, opodatkowując następujące przedmioty: - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 32.349 m2 za okres od ....do ........ 2011 r., tj. x stawka 0,80 zł x 12 miesięcy = 21.566 zł, - budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 9.298 m2 za okres od ...... do ..... 2011 r., tj. x stawka 19,73 zł x 5 miesięcy = 76.437,31 zł, - budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 8.338 m2 za okres miesiąca .......2011 roku, tj. x stawka 19,73 zł x 1 miesiąc = 13.709,06 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wskazał, że posiadana przez niego nieruchomość, położona w Ł. przy ul. K., została jako całość wpisana do rejestru zabytków decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [....] r. Powinna być zatem w całości objęta zwolnieniem z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jednocześnie podatnik zakwestionował stanowisko Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dotyczące oceny utrzymania i konserwacji przedmiotowego zabytku w sposób zgodny z przepisami ustawy o ochronie zabytków. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwolnienie od naliczonego podatku. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania art. 165 § 5 Ordynacji podatkowej, zachodziła bowiem potrzeba wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok .... od ww. nieruchomości, gdyż stan faktyczny w zakresie corocznego opodatkowania podatkiem od nieruchomości uległ zmianie od poprzedniego ustalenia wysokości tego zobowiązania. Z tego względu postanowieniem z dnia [...]r. organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie w tej sprawie. Przechodząc w dalszej kolejności do oceny zasadności opodatkowania strony podatkiem od nieruchomości za .... rok Kolegium, po uprzednim przywołaniu treści art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, następnie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 oraz art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stwierdziło, że z akt przedmiotowej sprawy w sposób bezspornie wynika, iż R.B. jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą (przedsiębiorcą). Oznacza to zatem, że co do zasady przedmiotowe nieruchomości winny być opodatkowana według stawek przewidzianych dla gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bowiem obecne brzmienie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia opodatkowania według stawek dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od ich faktycznego wykorzystywania do prowadzenia działalności gospodarczej, poprzez np. rzeczywiste prowadzenie działalności gospodarczej. Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, że wskazane w decyzji organu pierwszej instancji powierzchnie nieruchomości i wartości nie były sporne w sprawie. Natomiast sporne było i pozostaje to, że według podatnika jest on zwolniony z podatku od nieruchomości w stosunku do całej ww. nieruchomości na zasadzie art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z uwagi na to, że była wpisana do rejestru zabytków, a według organu podatkowego pierwszej instancji - nie jest on zwolniony z podatku od nieruchomości w stosunku do całej ww. nieruchomości na zasadzie art. 7 ust. 1 pkt 6 powyższej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z uwagi na to, że ta nieruchomość nie była w całości lub w części utrzymywana i konserwowana zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy, odwołując się do treści decyzji Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...]r., stwierdził, że z decyzji tej wynika, iż do rejestru zabytków województwa ł. pod numerem rejestru ../...został wpisany zespół budynków zajezdni tramwajowej "D", zlokalizowany w Ł. przy ul. K. wraz z otoczeniem, w tym: budynek administracyjno-biurowy (o pow. ...m2) i budynek hali głównej (postojowej) dawnej zajezdni tramwajowej (o pow. ..... m2). Tym samym zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, objęłoby przedmiotowe budynki, pod warunkiem jego utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Jednakże jak wynika z treści pisma Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...]r. i związanej z nim decyzji Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...]r. oraz z pisma Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...]r.: - budynek administracyjno-biurowy (o pow. ... m2) był utrzymany i konserwowany, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków od dnia zabezpieczenia obiektu, tj. od dnia [...]r. ze skutkiem od [...]r., zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przez co organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował przedmiotowy budynek podatkiem od nieruchomości za okres od .... do .... 2011 r. stawką dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (w okresie od .... do .....2011 r. opodatkowany wspólnie z budynkiem hali głównej) i potraktował go jako zwolniony z podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych za okres od sierpnia do .... 2011 roku, a - budynek hali głównej (postojowej) dawnej zajezdni tramwajowej (o pow. ..... m2) nie był utrzymany i konserwowany, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków od ....do .... 2011 roku, tj. do [...]r., kiedy w 70 % spłonął dach tego budynku i nie mógł być on traktowany jak budynek od..... 2011 r., zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przez co organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował przedmiotowy budynek podatkiem od nieruchomości za okres od marca do ...... 2011 r. stawką dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (w okresie od ...... do ...... 2011 r. opodatkowany wspólnie z budynkiem administracyjno-biurowym) i w ogóle nie opodatkował go za okres od ..... do ...... 2011 r. jako niespełniający wymogów budynku. Ponadto organ podkreślił, że z powyższej decyzji wynika, iż do rejestru zabytków województwa ł. pod numerem rejestru ../..został wpisany zespół budynków zajezdni tramwajowej "D" zlokalizowany w Ł. przy ul. K. wraz z otoczeniem, w tym: otoczenie zabytku, tj. teren oznaczony geodezyjnie jako działka nr .../.. obręb ..-.. o pow. ....... ha. Tym samym zwolnienie z podatku od nieruchomości, o którym mowa w przepisie art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, objęłoby również przedmiotowy grunt od ..... 2011 roku, pod warunkiem jego utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Przy czym z treści pisma Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z dnia [...] r. i związanej z nim decyzji Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. z [...]r. wynika, iż: działka nr ../.., obręb ..-.. o pow. ...... ha (....... m2) nie była utrzymana i konserwowana zgodnie z przepisami o ochronie zabytków w .... roku. Tak więc organ pierwszej instancji zasadnie opodatkował przedmiotowy grunt podatkiem od nieruchomości za okres od .... do .... 2011 r. stawką dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, Kolegium po dokonaniu ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdziło, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż w 2011 roku (za okres od .... do .....) przedmiotowa nieruchomość była w całości zwolniona z podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jako utrzymywana i konserwowana, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Przede wszystkim twierdzeniom podatnika w tym zakresie przeczą decyzje i pisma Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł., który zgodnie z ustawą z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2003 r. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.), na terenie województwa ł. zajmuje się ochroną zabytków. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że treść odwołania stanowi w zasadzie tylko polemikę z treścią dokumentów urzędowych (dowodów w rozumieniu przepisu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej) sporządzonych przez Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł., ponieważ podatnik nie zgadza się z ich treścią i krytykuje działania tego organu administracji publicznej, nie przedstawiając przy tym żadnych dowodów przeciwnych. W konkluzji organ odwoławczy, uznając zarzuty odwołania podatnika za niezasadne, stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji dokonał prawidłowego obliczenia podatku od nieruchomości w stosunku do przedmiotowej nieruchomości, w sposób znajdujący oparcie we wskazanych i cytowanych powyżej przepisach powszechnie obowiązującego prawa oraz prawa miejscowego. Na powyższą decyzję podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie i skierowanie sprawy do "ponownego wyjaśnienia". Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił, że jest ona "tendencyjna", bezzasadna i niezgodna z prawem. W ocenie skarżącego sprawa zakończona zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. nie dotyczyła rozstrzygnięcia, czy w ogóle trzeba płacić podatki od nieruchomości, ale rozpatrzenia przypadku wpisu jego nieruchomości do wojewódzkiego rejestru zabytków i ustalenia, czy mimo wszystko podatek ten jest należny. Jednocześnie skarżący podniósł, że w .... r. przysługuje mu zwolnienie z podatku od nieruchomości od jego całej nieruchomości. Skarżący wniósł przy tym o dokonanie merytorycznych ustaleń w kwestii czynności służących konserwacji zabytku, w tym konserwacji placu o pow. ..,... ha, czasu jej dokonywania, wydanych w tym względzie decyzji przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków oraz oceny złego stanu technicznego budynku nienadającego się do eksploatacji, co wiązałoby się z obniżoną stawką podatku. Ponadto skarżący wyraził niezadowolenie z postępowania Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. związanego z tą sprawą. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 17 kwietnia 2013 r. skarżący poparł skargę i oświadczył, że decyzja Ł. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wpisaniu spornej nieruchomości do rejestru zabytków została utrzymana w mocy przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wyjaśnił, że decyzję tę zaskarżył do sądu administracyjnego i ostatecznie w maju 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzje organów obu instancji; wyrok jest prawomocny. Skarżący wskazał przy tym, że później Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków jedynie budynek administracyjny i plac pod budynkiem, ale to jest tylko drobna część tej nieruchomości. Decyzję tę zaskarżył. Natomiast pełnomocnik Kolegium wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, bowiem organy podatkowe naruszyły przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na rozpoznanie sprawy. Zasadniczy spór dotyczy tego, czy przedmiot opodatkowania, to jest należące do podatnika R.B. grunty i budynki położone w Ł. przy ul. K., podlegały w kontrolowanym roku podatkowym zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 313), dalej w skrócie: "ustawy o pol". Zgodnie z treścią tego przepisu zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przepisy o ochronie zabytków, do których ustawodawca odwołał się w wyżej wskazanej podatkowej normie prawnej, to przepisy ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.). Właściciel obiektu zabytkowego, w szczególności właściciel nieruchomości o charakterze zabytkowym, podlega różnym ograniczeniom w zakresie wykonywania uprawnień wynikających z przysługującego mu prawa własności, w tym w zakresie korzystania z takiej nieruchomości, oraz ciążą na nim różne obowiązki w zakresie opieki nad obiektem zabytkowym. Ograniczenia te i obowiązki wynikające z poszczególnych przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami są niewątpliwie większe od ograniczeń i obowiązków dotyczących każdego właściciela nieruchomości nie mającej charakteru zabytkowego i wynikających przede wszystkim z przepisów kodeksu cywilnego oraz przepisów o charakterze administracyjnym dotyczących gospodarowania nieruchomościami. Zwolnienie podatkowe określone w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o pol ma na celu m. in. zrekompensować właścicielowi nieruchomości zabytkowej ciążące na nim szczególne obowiązki i ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości, powodujące m. in. ograniczenia w gospodarczym wykorzystaniu nieruchomości i w czerpaniu zysków z jej posiadania. Podkreślić należy, że omawiane zwolnienie podatkowe wynika z przepisu ustawowego i jego zastosowanie nie zależy ani od uznania administracyjnego organu podatkowego, ani od stosownego wniosku podatnika. Zwolnienie to jest obligatoryjnie stosowane w stosunku do każdego przedmiotu opodatkowania (gruntu lub budynku) wpisanego indywidualnie do rejestru zabytków, o ile spełnione są warunki wynikające z tego przepisu, a więc pod warunkiem utrzymania i konserwacji zabytku zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, oraz pod warunkiem, że obiekt nie jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Zajęcie części obiektu na prowadzenie takiej działalności powoduje, że tylko ta część zajęta wyłączona jest ze zwolnienia podatkowego. Można postawić wniosek, że zwolnienie nieruchomości zabytkowej od podatku jest zasadą, a wymierzenie podatku odstępstwem od tej zasady. Podstawowe obowiązki właściciela obiektu zabytkowego w zakresie szczególnej opieki nad zabytkiem są określone w art. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Z przepisu tego wynika, że opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega w szczególności na zapewnieniu warunków: 1) naukowego badania i dokumentowania zabytku; 2) prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku; 3) zabezpieczenia i utrzymania zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie; 4) korzystania z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości; 5) popularyzowania i upowszechniania wiedzy o zabytku oraz jego znaczeniu dla historii i kultury. Kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami prowadzą organy nadzoru konserwatorskiego, a w szczególności wojewódzki konserwator zabytków lub działający z jego upoważnienia pracownicy wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków, co wynika z art. 38 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Skoro kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa w zakresie opieki nad zabytkami jest prowadzona przez organy nadzoru konserwatorskiego, to słusznie organy podatkowe przed wydaniem decyzji podatkowej, w razie wątpliwości, zwracają się do nadzoru konserwatorskiego o stosowne informacje dotyczące konkretnego obiektu zabytkowego i wywiązywania się przez podatnika z ciążących na nim obowiązków w zakresie opieki nad zabytkiem. Informacje udzielane przez właściwy organ nadzoru konserwatorskiego powinny dotyczyć tylko kwestii związanych ze stanem danego obiektu, z konkretnymi obowiązkami ciążącymi na właścicielu tego obiektu, zwłaszcza wynikającymi z zaleceń i decyzji tego organu wydawanych na podstawie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, natomiast kwestia oceny, czy i w jakim zakresie spełniony został określony w art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o pol warunek stosowania zwolnienia podatkowego, należy do organu podatkowego. Organ podatkowy dokonuje tej oceny suwerennie, nie jest związany ewentualnymi sugestiami organu nadzoru konserwatorskiego. Niezastosowanie wobec podatnika określonego wyżej zwolnienia podatkowego może mieć dla niego dolegliwe konsekwencje finansowe i dlatego konieczne jest w takiej sytuacji dokładne określenie, jakie konkretnie obowiązki w zakresie opieki nad zabytkiem ciążyły na podatniku i z jakich obowiązków podatnik się nie wywiązał, lub też z jakich obowiązków wywiązał się z opóźnieniem. Precyzyjne określenie tych elementów stanu faktycznego jest konieczne w sytuacji wymiaru podatku, skoro wymiar ten jest odstępstwem od zasady zwolnienia od podatku nieruchomości wpisanej indywidualnie do rejestru zabytków. Poza sporem jest fakt wpisania w [...] r. do rejestru zabytków zespołu zabytków zajezdni tramwajowej "D" zlokalizowanej przy ul. K. w Ł. wraz z otoczeniem, a więc zabudowanej nieruchomości będącej przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie zaskarżonej do WSA w Łodzi decyzji. Poza sporem jest też fakt, że podatnik nabył na własność przedmiotową nieruchomość w ..... r., ale zaczął ją faktycznie posiadać od połowy lutego 2011 r. Organy podatkowe dokonały wymiaru podatku za okres od następnego miesiąca po przejęciu nieruchomości w posiadanie przez podatnika. Zarówno w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, jak i w skardze, podatnik twierdził, że wykonywał wszelkie zalecenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł., a więc nie można mu skutecznie zarzucić niewywiązywania się z obowiązku opieki nad zabytkiem. Organ podatkowy pierwszej instancji zwracał się kilkakrotnie do organu nadzoru konserwatorskiego o stosowne informacje w tym zakresie. Wydane w sprawie decyzje podatkowe oparte zostały, jak wskazały organy podatkowe, na informacjach Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. o tym, jak podatnik wywiązywał się z obowiązku opieki nad zabytkiem. Wyprowadzone przez organy podatkowe wnioski o zakresie stosowania się podatnika do zaleceń Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nie w pełni znajdują odzwierciedlenie w treści odpowiedzi udzielanych przez Konserwatora i wydawanych przez niego decyzji. Dotyczy to otoczenia zabytkowych budynków zajezdni, a więc gruntu, na którym zostały one wybudowane. Organy podatkowe uznały, że otoczenie zajezdni przez cały okres ..... r. nie było przez podatnika otoczone właściwą opieką. W uzasadnieniu swych decyzji organy powołały się na pisma Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ł. z [...]2011 r., z [...]2012 r. i z [...] 2012 r. oraz na decyzję organu nadzoru konserwatorskiego z [...]2011 r. We wspomnianej decyzji organ nadzoru nakazał podatnikowi przeprowadzenie doraźnych prac zabezpieczających obiekt, a w tym naprawę ogrodzenia od ul. D. oraz zabezpieczenie wejść i wjazdów do budynku biurowego i do hali zajezdni. W piśmie z [...]2012 r. organ nadzoru poinformował o złym stanie obiektu, ale jednocześnie stwierdził, że nakaz naprawy ogrodzenia został przez właściciela nieruchomości wykonany, chociaż z opóźnieniem, bo dopiero we .... 2011. Z powyższego wynika, że podatnik wykonał zalecenia organu nadzoru konserwatorskiego w zakresie zabezpieczenia otoczenia zajezdni, chociaż uczynił to z uchybieniem wyznaczonego mu terminu. Wykonanie zaleconych napraw ogrodzenia powinno spowodować zwolnienie podatnika od podatku od nieruchomości w odniesieniu do gruntu za czas, od kiedy zalecenia zostały wykonane, podobnie jak stało się to w odniesieniu do budynku biurowego za okres od .... 2011 r. Jeżeli organ podatkowy uważa, że zwolnienie nie znajduje jednak zastosowania, to powinien wyjaśnić powody takiego stanowiska, w szczególności wskazać, jakie jeszcze inne obowiązki ciążyły na podatniku w zakresie zabezpieczenia gruntu, których nie wykonał lub też ustalić, od jakiego czasu teren zajezdni ponownie przestał być zabezpieczony na skutek późniejszego uszkodzenia ogrodzenia. Dodatkowo tylko można wskazać, że z niekwestionowanym przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Ł. faktem naprawy przez podatnika ogrodzenia korespondują załączone do akt sądowych dokumenty księgowe dotyczące zakupu i montażu betonowych elementów ogrodzenia. Z powołanych wcześniej pism Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ł. wynika też, że podatnik bez zezwolenia konserwatora zabytków zdemontował tory tramwajowe oraz słupy trakcji elektrycznej. Fakt ten może świadczyć o nienależytej opiece nad zabytkiem, ale nie oznacza wyłączenia zwolnienia podatkowego na zawsze. Jeżeli bowiem podatnik zastosuje się później do zaleceń konserwatora zabytków, to od tego czasu zwolnienie powinno mu przysługiwać. Ustalenia i wnioski organów podatkowych odnoszące się do braku sprawowania przez podatnika należytej pieczy nad budynkami zajezdni są prawidłowe i znajdują potwierdzenie w ustaleniach konserwatora zabytków, który wskazał na konkretne obowiązki obciążające podatnika, z których się nie wywiązał lub też uczynił to z opóźnieniem (budynek biurowy). Dodatkowo tylko można wskazać, że podatnik załączył do akt sądowych odpis wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Ł. W. z dnia [...]., sygn. ... .. ../..uniewinniającego go od zarzutu popełnienia czynu określonego w art. 110 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami polegającego na tym, że w okresie czasu od [...]r. do [...]r. poprzez niewykonanie zabezpieczeń w budynku hali postojowej oraz naprawy ogrodzenia nieruchomości nie zabezpieczył obiektu przed uszkodzeniem i zniszczeniem. Organy podatkowe nie mogły brać tego wyroku pod uwagę, bowiem zapadł on już po wydaniu decyzji podatkowych, jednakże konieczne będzie ustosunkowanie się do treści tego wyroku w decyzjach podatkowych, które będą wydane. Z uwagi na powyższe, należało zaskarżoną decyzję uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. IB