I SAB/Bd 8/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-05-10

Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, gdy wniesiono kolejną skargę na ten sam akt administracyjny lub działanie/bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, a sprawa została już prawomocnie osądzona wyrokiem sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
R. R. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w sprawie zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Skarżący twierdził, że organ nie załatwił sprawy od 2008 r. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na zajęcie wierzytelności przez organ egzekucyjny i wcześniejsze postępowania. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Bd 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę I SAB/Bd 8/13 UZASADNIENIE W dniu 27 marca 2013 r. R. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dotyczącą wydania decyzji w sprawie z wezwania z dnia [...] r. znak [...] W związku z tym strona wniosła o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B.do wydania decyzji rozstrzygającej i kończącej to postępowanie. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w dniu 26 czerwca 2008 r. zawiadomieniem z dnia 11 czerwca 2008 r. zawiadomiono go o przekazaniu jego nadpłaty w kwocie 573 zł do działu egzekucyjnego na niezapłacone należności K. R.. Podał, że od tego czasu organ administracyjny nie załatwił sprawy. Nie została bowiem skarżącemu doręczona kwota, której dotyczył wniosek, ani decyzja odmawiająca zwrotu tej kwoty, jak również organ nie podjął jakiejkolwiek innej czynności. Zdaniem skarżącego, nie zachodzą również w sprawie żadne okoliczności, które uzasadniałyby opóźnienie w załatwieniu sprawy. W szczególności nie wyznaczono mu terminu do dokonania określonych czynności ani nie zawieszono postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż jego zdaniem brak jest przesłanek do przyjęcia, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B.dopuścił się bezczynności w sprawie wniosku R. R. z dnia [...] r. Jednocześnie organ wskazał, że w dniu 27 lutego 2008 r. K. i R. R. złożyli w Drugim Urzędzie Skarbowym w Bydgoszczy zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2007 (PIT-37). W zeznaniu zawarli wniosek o zastosowanie sposobu opodatkowania stosowanie do art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz.307 ze zm.), dalej jako u.p.d.o.f. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 19 marca 2008 r. wezwał dłużnika zajętej wierzytelności do przekazania mu kwoty z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych na pokrycie niezapłaconych należności przez K. R. w związku z egzekucją prowadzoną przez Kasę Rolniczego Ubezpieczeni Społecznego OR w Bydgoszczy za rok 1997-1999. Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności doręczono K. R. w dniu 7 kwietnia 2008 r. W dniu 26 marca 2008 r. kwota nadpłaty została przekazana organowi egzekucyjnemu. Pismem z dnia 28 maja 2008r. R. R.(skarżący) zwrócił się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego o wskazanie nowego terminu załatwienia sprawy w przedmiocie zwrotu nadpłaty z zeznania PIT-37 za rok 2007 r. Na pismo została udzielona odpowiedź dnia 11 czerwca 2008 r., którą doręczono skarżącemu w dniu 26 czerwca 2008 r. Dnia 30 grudnia 2008 r. skarżący wniósł skargę do Ministerstwa Finansów na Kierownika Referatu w Drugim Urzędzie Skarbowym, która została rozpoznana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy dnia 18 lutego 2009 r. Skarżący w dniu 27 grudnia 2010 r. ponownie skierował pismo do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w sprawie braku zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007 na, które została udzielona odpowiedź dnia 30 grudnia 2010 r. doręczona w dniu 14 stycznia 2011r. Dnia 21 stycznia 2011 r. skarżący ponownie wniósł skargę do Dyrektora Izby Skarbowej na Kierownika Działu Rachunkowości Podatkowej w Drugim Urzędzie Skarbowym, która została rozpoznana przez Dyrektora Izby Skarbowej w B.dnia 22 lutego 2011 r. Organ podkreślił dodatkowo, że jest to już trzecia skarga R. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w tej sprawie. Skarga z dnia 18 października 2008 r. została odrzucona przez WSA w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. akt I SAB/Bd 8/08, a skarga z dnia 5 sierpnia 2012 r. została oddalona wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Bd 48/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a więc odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron). Wskazać należy, że skarga R. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wpłynęła do Sądu po raz pierwszy w dniu 27 października 2008 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą I SAB/Bd 8/08. Sąd postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r. odrzucił skargę z powodu braku uiszczenia wpisu. Kolejna skarga wpłynęła do tut. Sądu 20 sierpnia 2012 r. i prawomocnym wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Bd 48/12 Sąd ją oddalił. Należy zauważyć, że zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi rozpoznanej ww. orzeczeniami ze skargą złożoną w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. W ocenie Sądu zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą, w której zapadł wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Bd 48/12, który stał się prawomocny z dniem 29 grudnia 2012 r. Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło