IV SA/Gl 101/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład zasobu Miasta Gliwice p o s t a n a w i a odrzucić skargę. A.R. pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. W odpowiedzi na skargę organ uznał ją za bezzasadną. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2013r. wezwano skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym poprzez nadesłanie odpisu tego wezwania do akt sprawy. Skarżącą pouczono, iż odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W odpowiedzi z dnia [...] skarżąca poinformowała, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło w dniu [...] do Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej i zostało przekazane Radzie Miejskiej w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy przed wniesieniem skargi strona skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. W niniejszej sprawie skarga A.R. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Bez wątpienia w sprawach skarg wnoszonych w trybie art. 101 ust. 1 omawianej ustawy stosuje się regulację art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 LEX 26435). W myśl tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zarówno wezwanie organu gminy z art. 101 ustawy o samorządzie gminny, jak i wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 P.p.s.a. mają taki sam charakter, a ich celem jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Regulacja art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie pozostawia wątpliwości, że strona chcąc zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę organu gminy winna wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem tejże uchwały. W niniejszej sprawie brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, że skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta G. Zdaniem Sądu wbrew twierdzeniom skarżącej jej pismo z dnia [...], wniesione do Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w G. nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest bowiem wyrazem niezadowolenia uprawnionego podmiotu z treści aktu i jednocześnie zapowiedzią jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Autor wezwania do usunięcia naruszenia prawa domaga się od organu, aby podjął działania zmierzające do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, bo w przypadku pozostawania aktu w postaci niezmienionej zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 14 lutego 2012r. sygn. akt II SA/Bk 687/11). Tymczasem pismo skarżącej z dnia [...] stanowi jedynie wniosek o zamianę przyznanego jej lokalu mieszkalnego na inny. Jednocześnie w aktach sprawy znajduje się pismo Wydziału Informacji Sądowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], które stanowi odpowiedź na pismo skarżącej z dnia [...] skierowane bezpośrednio do tego Wydziału, w którym żąda weryfikacji zaskarżonej uchwały. Z powyższego wynika, że skarżąca nie wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga wniesiona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ustawy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie.