I SAB/Sz 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. w przedmiocie żądania rozpoznania wniosków p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z akt administracyjnych wynika następujący stan faktyczny sprawy: Pismem z dnia 2 stycznia 2013 r. J. C. zwrócił się do organu I instancji, tj. Burmistrza Ł., z żądaniem wszczęcia postępowania podatkowego w przedmiocie podatku rolnego od działki nr [...] na rok 2013. Następnie w dniu 8 stycznia 2013 r. skierował do organu w tej sprawie ponaglenie, a w dniu 17 stycznia 2013 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "zażalenie" na bezczynność Burmistrza Ł. w tym zakresie. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r., po rozpoznaniu wniosku J. C. z dnia 2 stycznia 2013 r. Burmistrz Ł. na podstawie art. 216 § 1 i art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w żądanym zakresie. J. C. korzystając z prawa do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, wniósł je w dniu 23 stycznia 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., które wraz z aktami sprawy zostało przekazane do rozpoznania temu organowi. W dniu 4 lutego 2013 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę, w której wniósł o "wstrzymanie opłat podatku budowlanego za 2013 r. " oraz rozpoznania przez Sąd jego pisma z dnia 2 i 17 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotu "taki jak" zawarte w tym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter tylko przykładowy. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a). Przepis ten wyraża generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.). Przechodząc na grunt przepisów Ordynacji podatkowej wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie postępowanie administracyjne wywołane wnioskiem skarżącego z dnia 2 stycznia 2013 r. o wszczęcie postępowania podatkowego, nie zostało zakończone w trybie administracyjnym, gdyż stosownie do art. 239 w związku z art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej, wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 22 stycznia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania, podlega rozpoznaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Oznacza to, że dopiero na ostateczne postanowienie Kolegium w tym zakresie, skarżącemu będzie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Odnośnie zaś pisma skierowanego w dniu 17 stycznia 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zatytułowanego jako "zażalenie" na bezczynność Burmistrza Ł. w zakresie wszczęcia postępowania podatkowego, w związku ze wcześniejszym ponagleniem z dnia 8 stycznia 2013 r. Sąd wskazuje, że stosownie do art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu w postępowaniu podatkowym uzależnione jest zatem od rozpatrzenia ponaglenia w trybie art. 141 § 1 O.p. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Ponaglenie stanowi bowiem specyficzny środek zaskarżenia, wykorzystanie którego – polegające nie tylko na wniesieniu go przez stronę, ale również na rozpatrzeniu przez właściwy organ lub upływie 30 dni od wniesienia do tego organu – jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu podatkowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt I FSK 588/05, LEX nr 193106 i z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I GSK 383/09 LEX 741065)) Wniesiona przez stronę skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd wskazuje, że skarga w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. został zarejestrowana w Sądzie pod numerem I SAB/Sz 5/13.