III SAB/Kr 57/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Tadeusz Wołek (spr.) SO del. Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Starosty skargę oddala M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowaną na 6 września 2012 r. skargę "na bezczynność i przewlekłe działanie Starosty", polegające na nieujawnieniu w terminie w rejestrze ewidencji gruntów działki ewid. [...] obręb R gm. S - uczestników scalenia M. J. s. T. i M. oraz W. J. s. T. i M., jako właścicieli i posiadaczy ww. działki po ½ udziału, na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody z dnia 25.08.1992r. znak [...] str.70 poz. rejestru szacunku porównawczego 495 - 276 tom I mapa nr 3. Skarga wniesiona za pośrednictwem Starosty przesyłką pocztową, wpłynęła do Starostwa dnia 10 września 2012 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jego wezwanie z dnia 27.07.2012 r. nie zostało prawidłowo i w terminie załatwione przez organ prowadzący Ewidencję Gruntów Starostwa Powiatowego. Wezwanie to bezzasadnie zostało skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. O fakcie tym został poinformowany w dniu 10.08.2012r. pismem [...] z dnia 3.08.2012r. Wskazał, że według informacji Urzędu Wojewódzkiego Wydział Rolnictwa dane ewidencyjne działki [...] obr. R po scaleniu, zawarte są w rejestrze szacunku porównawczego gruntów wydzielonych i na mapie obszaru scalenia poz. rejestru 495 - 276 mapa nr 3, co nie zostało prawidłowo ujawnione po scaleniu w rejestrze ewidencji gruntów działki [...]. Natomiast brak jest rejestru szacunku porównawczego dla pozycji rejestrowej 180 T.II. Ustawa o scalaniu i wymianie gruntów dotyczyła użytkowników gruntów, właścicieli i posiadaczy samoistnych. Za prawidłowe prowadzenie ewidencji gruntów zgodnie ze stanem faktycznym odpowiada na mocy ustawy Starosta. Starosta nie wyjaśnił podstawy prawnej dla pozycji rejestrowej 180 rejestru ewidencji gruntów z dnia 30 grudnia 1993 r. nr [...]. Uwidoczniony tam stan władania (po scaleniu) na dzień 1993-12-15 poz.180 ustalono rzekomo na podstawie protokołu z dnia 18 maja, 1979 r., co jest bezzasadne i niezgodne z dokumentami geodezyjnymi decyzji scaleniowej. Dane ewidencyjne działki [...] obręb R po scaleniu powinny być uwidocznione w nowo założonej księdze wieczystej na podstawie wykazu zmian do ujawnienia stanu po scaleniu w KW. Niestety wykaz zmian przesłany do Ksiąg Wieczystych jest niezgodny z dokumentami geodezyjnymi ze scalenia i narusza posiadanie skarżącego, a przecież posiada on samoistnie i użytkuje tę działkę nieprzerwanie od 1948 r. do chwili obecnej. W wykazie zmian przesłanych do Ksiąg Wieczystych, bezzasadnie wskazano, jako właścicieli osoby niefigurujące w dokumentach geodezyjnych, nieżyjące, nieużytkujące działki [...] obręb R i niebędące uczestnikami scalenia. Skarżący zwrócił się o rozstrzygnięcie, kto powinien zostać ujawniony, jako właściciel i posiadacz w rejestrze ewidencji gruntów poscaleniowej działki ewidencyjnej nr. [...] obr. R gm. S. Wniósł o "przysądzenie" mu odszkodowania i zadośćuczynienia przewidzianego przepisami prawa za bezczynność Starosty, przewlekłe i biurokratyczne postępowanie. Przekazując skargę M. J. z 6 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w piśmie z dnia 13 września 2012 r. Starosta wyjaśnił, że decyzją z dnia 18 maja 2012 r. nr [...] odmówił dokonania zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] obręb R gmina S -polegającej na wpisaniu, jako właścicieli M. J. i W. J. w udziale po ½ części. W uzasadnieniu podano m. in., iż wpis w operacie ewidencji gruntów jest zgodny z treścią działu II księgi wieczystej [...]. W związku ze złożonym odwołaniem M. J. od powyższej decyzji - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...] uchylił decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podnosząc, że nie została przedłożona dokumentacja spadkobrania po M. J., oraz brak jest potwierdzenia we właściwej formie uprawnienia do reprezentacji M. J. przez występującego w charakterze pełnomocnika – A. S. W ocenie organu odwoławczego, nie została zrealizowana w sprawie zasada czynnego udziału strony w postępowaniu w jej pełnym wymiarze. Powyższe przesądziło o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji bez dokonywania merytorycznej oceny zawartego w niej rozstrzygnięcia. Starosta wyjaśnił również, że ze względu na przysługujące stronom postępowania prawo wniesienia skargi na wydaną przez WINGiK decyzję, nie otrzymał jeszcze akt sprawy. W piśmie z dnia 3 października 2012 r. Starosta poinformował, że zgodnie z zaleceniem zawartym w treści decyzji WINGiK z dnia 21 sierpnia 2012r. nr [...], wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia spadkobierców po zmarłej 17 sierpnia 2008 r. M. J. W załączeniu Starosta przesłał kopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2012 r. nr [...] uznającego zażalenie M. J. na bezczynność Starosty za nieuzasadnione- na podstawie art. 37 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że w dniu 4 września 2012r. do Kolegium zostało przekazane pismo M. J. z dnia 16 sierpnia 2012r., w którym żali się na bezczynność Starosty. Żalący się wskazał, że organ prowadzący ewidencję gruntów dokonał niepoprawnego wpisu w tej ewidencji, wpisał, bowiem niewłaściwe osoby oraz nie poczynił adnotacji o podstawie prawnej wpisu. Tę podstawę stanowi ostateczna decyzja scaleniowa Wojewody z dnia 25 sierpnia 1992 r. znak [...]. M. J. określił swoje pismo, jako "zażalenie na organ prowadzący ewidencję gruntów, w związku z niezałatwieniem w terminie sprawy poprawnego zapisu podstawy prawnej w rejestrze gruntów działki nr [...] obr. R", przy czym wniósł o "rozstrzygnięcie poprawności wpisu do rejestru gruntów poz. 180 jako władających M. J. i W. J.". W ocenie Kolegium, brak jest okoliczności pozwalających twierdzić, że organ I instancji pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności, ponieważ sprawa, której dotyczy zażalenie na bezczynność została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej. W piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r. zawierającym odpowiedź na skargę Starosta poinformował, że M. J. w dniu 8 października, 2012 r. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...]. W dniu 10 października 2012 r. skargę wraz z aktami przekazano do Urzędu Wojewódzkiego, który pismem z dnia 22 października 2012 r. przekazał skargę wraz z aktami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Starosta powtórzył wcześniejsze wyjaśnienia dodając, że skarga M. J. "na bezczynność i przewlekłe działanie Starosty" została złożona w dniu 10 września 2012r. Nie można, zatem mówić o bezczynności - gdyż organ wydał decyzję, która mimo, że zawierała wady jest załatwieniem sprawy administracyjnej. Rozstrzygnięcie sprawy niezgodne z oczekiwaniem wnioskodawcy nie może być powodem do złożenia skargi na bezczynność organu. Sprawa ze skargi M. J. na decyzję WINGiK z dnia 21 sierpnia 2012r. nr [...] została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie do sygn. akt III SA/Kr 1406/12. W sprawie tej Sąd w dniu 7 maja 2013 r. odroczył rozprawę z uwagi na brak dowodów doręczenia zawiadomienia o rozprawie dla wszystkich stron. Z dołączonych do sprawy sygn. III SA/Kr 1406/12 akt wynika następujący przebieg postępowania administracyjnego prowadzonego do nr [...]. 1. 6 lutego 2012 r. - M. J. złożył potwierdzony spisaną notatką służbową przez Kierownika Referatu Ewidencji Gruntów w Wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego wniosek w sprawie ujawnienia zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obrębu R polegającej na wpisaniu, jako właścicieli działki nr [...] M. i W. J. w udziale po ½ cz. na podstawie decyzji Wojewody z dnia 25.08.1992 r. (k. 231). 2. Starosta pismem z dnia 22 marca 2012 r. [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku M. J. w sprawie ujawnienia zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obrębu R polegającej na wpisaniu, jako właścicieli działki nr [...] M. i W. J. w udziale po ½ cz. na podstawie decyzji Wojewody z dnia 25.08.1992 r. (k. 390). 3. Protokół z dnia 10 kwietnia 2012 r. - M. J. zapoznał się z aktami i wniósł uwagi (k.396). 4. 18 kwietnia 2012 r. - pisemne uwagi M. J., co do kompletności akt (k.401). 5. 21 kwietnia 2012 r. - dołączono do sprawy [...] opinię geodezyjną z dnia 12.04.2012 r. sporządzoną na polecenie Starosty do sprawy sygn. [...], w przedmiocie analizy rozbieżnych wykazów synchronizacyjnych, z przygotowaniem rozstrzygającego równoważnika dla parceli [...] gm. kat. R (k.404). 6. 18 maja 2012 r. - decyzja Starosty sygn. [...] o odmowie zmiany danych ewidencyjnych- wysłana do stron w dniu 23 maja 2012 r. (k.417). 7. Zwrot przez pocztę przesyłek z decyzją organu I instancji z adnotacjami: - B. J. (T Sztokholm; 12.06.2012 unclaimed – 15.06.2012 r. powrót poczta K), - J. S. (ul. J Z, dwukrotnie awizowane, nie podjęto w terminie, zwrot 19.06.2012r.), - A. J. (J., Z, adresat wyprowadził się, 6.06.2012r.), - M. J. (ul. B, W, adresat wyprowadził się 25.05.2012r.). 8. 30 maja 2012 r. - wniosek Starosty o udostępnienie danych z ewidencji ludności, w celu ustalenia aktualnego adresu M. J. (k. 419). 9. M. J. składa do Starosty wezwanie z 5 czerwca 2012 r. o zaprzestanie naruszenia prawa przez odmowę wykonania czynności administracyjnej i ponowne rozpatrzenie wniosku (k. 421). 10. 12 czerwca 2012 r. - wpływa do Starosty informacja z W o przekazaniu wniosku o aktualny adres M. J. do K gdzie obecnie mieszka (k. 422). 11. 16 czerwca 2012 r. - wniosek Starosty o udostępnienie danych z ewidencji ludności, w celu ustalenia aktualnego adresu A. J. (k.423). 12. 21 czerwca 2012 r. - pismo Starosty do M. J., z pytaniem czy "wezwanie" z 5 czerwca 2012 r. jest odwołaniem od decyzji Starosty z dnia 18 maja 2012 r. sygn. [...] wraz z informacją o problemach z doręczeniem decyzji oraz, że będzie mógł przekazać akta sprawy do INGIK po otrzymaniu zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji (k.425). 13. 2 lipiec 2012 r. - wpływa do Starostwa pismo z aktualnym adresem A. J. w Z (gm. P) – 20 lipca 2012 r. wysłano decyzję ponownie (k.426, 427). 14. 3 lipiec 2012 r. - wpływa do Starostwa pismo z aktualnym adresem M. J. w K. 15. 23 lipca 2012 r. - wpływa do Starosty wyjaśnienie M. J., że wezwanie nie jest odwołaniem, oraz wycofujące je pismo, że jednak jest odwołaniem. Poinformował również, że M. J. zmarła. 16. Przy piśmie z dnia 26 lipca 2012 r. Starosta przekazał akta sprawy wraz z odwołaniem M. J. od decyzji Starosty z dnia 18 maja 2012r. sygn.[...] do WINGIK. 17. Wezwanie adresowane do Starostwa z 27 lipca 2012 r. - dodatkowe pismo M. J., wzywające do zaprzestania naruszania prawa przez zamieszczenie w rejestrze gruntów działki [...] adnotacji o podstawie prawnej wpisu zgodnej z pierwotnym rozstrzygnięciem - decyzją scaleniową, - wpłynęło do Starostwa 1 sierpnia 2012 r., - przekazano w ślad za odwołaniem pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r., wpływ do Urzędu Wojewódzkiego - 10 sierpnia 2012 r. 18. Decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z dnia 18 maja 2012 r. sygn. [...] o odmowie zmiany danych ewidencyjnych. 19. W piśmie z 12 września 2012 r. Starosta zwrócił się do uczestników i skarżącego z prośbą o przekazanie postanowienia o nabyciu praw do spadku po zmarłej 17 sierpnia 2008 r. M. J., lub nazwisk i adresów spadkobierców. 20. W piśmie do Sądu z dnia 13 września 2012 r. Starosta wyjaśnił, że ze względu na 30 dniowy termin wniesienia skargi na decyzję WINGiK do WSA nie otrzymał akt sprawy. 21. M. J. w dniu 8 października 2012 r. złożył skargę na decyzję WINGiK z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...]. 22. W piśmie do Sądu z dnia 3 października 2012 r. Starosta wyjaśnił, że wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia spadkobierców po zmarłej 17 sierpnia 2008r. M. J. Uzyskał także oryginał pełnomocnictwa od A. S. do reprezentowania zamieszkałego w Australii M. J. 23. 10 października 2012 r. - skargę M. J. na decyzję WINGiK z dnia 21 sierpnia 2012 r. nr [...] wraz z aktami przekazano do Wydziału Prawnego i Nadzoru Urzędu Wojewódzkiego, który pismem z dnia 22 października 2012 r. nr [...] przekazał skargę wraz z aktami do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, czy też stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się ani bezczynności ani też przewlekłości postępowania Starosty. W pierwszej kolejności należało rozważyć, czy skarga była dopuszczalna. Zgodnie, bowiem z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr.98, poz. 1071 ze zm. – obecnie tj. Dz.U.z 2013 r. poz. 267- dalej "K.p.a.") zobowiązuje organy administracji do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 K.p.a.). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy - o czym mowa w art. 35 § 2 K.p.a. - które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zgodnie natomiast z art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Na niezałatwienie sprawy w powyższym terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 K.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę zarówno na bezczynność danego organu jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie i doktrynie skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2002 r., II SA/Gd 3920/01, LEX nr 76109, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, red. T. Woś, Komentarz, Warszawa 2005, s. 87-88). Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest, zatem wykazanie złożenia przez nią stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub na przewlekłość postępowania nie ma, zatem znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia. W sprawie skarżący wyczerpał tryb zażaleniowy z art. 37 § 1 K.p.a., bowiem wystąpił ze stosownym zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2012r. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. nr [...] uznało zażalenie M. J. na bezczynność Starosty za nieuzasadnione na podstawie art. 37 oraz art. 123 K.p.a. Zagadnienie dotyczące terminów załatwiania spraw reguluje również art. 12 K.p.a., zawierający zasadę szybkości postępowania. Zgodnie z tą zasadą ogólną postępowania administracyjnego organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Ustawodawca nałożył także na organ - w myśl art. 36 K.p.a. - obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., przy czym organ winien podać przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy. Organ administracji publicznej pozostaje, więc w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy, Sąd stwierdza, że nie ma podstaw do uwzględnienia skargi M. J. Wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obrębu R, złożony przez M. J., został, bowiem przez Starostę rozpatrzony decyzją tego organu z dnia 18 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wnioskowanej zmiany danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków. Decyzja ta została zresztą zakwestionowana w złożonym przez M. J. odwołaniu, w efekcie czego została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r. znak [...] przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 10 września 2012 r. czyli w dniu wniesienia przez M. J. skargi datowanej na 6 września 2012 r. na "bezczynność i przewlekłe działanie Starosty" biegł termin do zaskarżenia tej decyzji w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w związku z czym akta sprawy nie zostały jeszcze przekazane do organu I instancji. Decyzja Starosty z dnia 18 maja 2012 r. nr [...] stanowi załatwienie sprawy zainicjowanej wnioskiem M. J., nie może być, zatem mowy o pozostawaniu przez ten organ w bezczynności. Należy też zauważyć, że zarzuty podniesione w skardze na bezczynność, stanowią zarzuty merytoryczne, które w postępowaniu sądowoadministracyjnym taką skargą zainicjowanym, rozpatrywane być nie mogą. Pozostawanie przez organ w bezczynności ma miejsce wówczas, gdy organ administracji nie załatwia w terminie sprawy administracyjnej, a nie w sytuacji, gdy sprawę tę załatwia, tylko rozstrzygnięcie nie jest zgodne z oczekiwaniem wnioskodawcy. Nie pozostaje również w bezczynności organ, który wydaje rozstrzygnięcie, które podczas kontroli instancyjnej okazuje się być błędne. Takie rozstrzygnięcie również stanowi załatwienie sprawy administracyjnej, a jego ewentualne wady mogą być podnoszone w postępowaniu odwoławczym, ewentualnie także w wyniku skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie jest natomiast rolą Sądu, rozpatrującego jedynie kwestię ewentualnego pozostawania w bezczynności Starosty, rozstrzyganie o kwestiach merytorycznych postępowania, którego dotyczy skarga na bezczynność. Jak już zresztą wskazano powyżej, postępowanie z wniosku M. J., w którym zwrócił się o wprowadzenie określonej zmiany w operacie ewidencji gruntów, będzie toczyć się nadal, w związku z przekazaniem sprawy Staroście do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym stwierdzić w ocenie Sądu, brak jest okoliczności pozwalających stwierdzić, że organ I instancji pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności, ponieważ sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej przed wniesieniem skargi na bezczynność. Zdaniem Sądu nie można również zarzucić organowi przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nie istotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje, zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (wyrok NSA z dnia 26.10.2012 r., sygn. II OSK 1956/12, LEX nr 1233717) Odnosząc te uwagi do zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania zakończonego decyzją Starosty z dnia 18 maja 2012 r. sygn. [...] należy wskazać, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 K.p.a.). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 K.p.a.). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione drogą elektroniczną jest dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61 § 3a K.p.a.). O wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie (art. 61 § 4 K.p.a.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 2178/11 (LEX nr 1138101): przesądzenie w art. 61 § 3 K.p.a., że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, nie oznacza, iż wszczęcie postępowania w każdym przypadku następuje z mocy prawa. Nie można w powyższej kwestii oprzeć się wyłącznie na art. 61 § 1 i 3 K.p.a, a konieczne jest uwzględnienie rozwiązań zawartych w innych przepisach Kodeksu, z których wynika, że nie każde żądanie wywołuje skutek procesowy w postaci wszczęcia postępowania. Organ administracji publicznej ma obowiązek przeprowadzić ocenę żądania jednostki, w szczególności pod kątem spełnienia łącznie dwóch warunków: czy żądanie dotyczy sprawy o charakterze indywidualnym oraz czy dopuszczalne jest rozstrzygnięcie w formie decyzji. Ponadto art. 61 musi być interpretowany zgodnie z przepisami prawa materialnego wyznaczającymi rodzaj spraw załatwianych w drodze decyzji. W stanie prawnym odnoszącym się do ustnego żądania skarżącego M. J. spisanego notatką z dnia 6 lutego 2012 r. obowiązywał art. 61a K.p.a., w myśl którego gdy postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej ma obowiązek wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji - Starosta - prawidłowo, zatem zawiadomił skarżącego i inne strony pismem z 22 marca 2012 r. [...], że wszczął postępowanie administracyjne z wniosku M. J. w sprawie ujawnienia zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obrębu R polegającej na wpisaniu, jako właścicieli działki nr [...] M. i W. J. w udziale po ½ cz. na podstawie decyzji Wojewody z dnia 25.08.1992 r. W konsekwencji nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia tak wszczętego postępowania administracyjnego, skoro w toku postępowania po zapoznaniu się z aktami i wniesieniu uwag przez M. J. w dniu 10 kwietnia 2012r., złożeniu kolejnych pisemnych uwag w dniu 18 kwietnia 2012 r., co do kompletności akt, dołączeniu do akt sprawy w dniu 21 kwietnia 2012 r. opinii geodezyjnej z dnia 12.04.2012r. sporządzonej do sprawy sygn. [...], w przedmiocie analizy rozbieżnych wykazów synchronizacyjnych, z przygotowaniem rozstrzygającego równoważnika dla parceli [...] b. gm. kat. R, została wydana decyzja z dnia 18 maja 2012 r. Starosty sygn. [...] o odmowie zmiany danych ewidencyjnych, która została wysłana do stron 23 maja 2012 r. Również podjęte po wydaniu wskazanej decyzji czynności nie budzą zastrzeżeń. Skoro, zatem w sprawie Starosta podjął wymagane czynności i zakończył postępowanie administracyjne wydaniem decyzji, brak było podstaw do stwierdzenia jego bezczynności, a nadto skoro nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, skargę na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania w tej sprawie należało oddalić. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.