VII SA/Wa 425/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi H. L. i W. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za stwierdzone nieprawidłowości skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia H. L. oraz W. L. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2012r., Nr [...] wymierzające inwestorom W. i H. L. karę za stwierdzone podczas kontroli obowiązkowej budynku usługowego (biurowego) z lokalem mieszkalnym na nieruchomości przy ul. [...], stanowiącej działkę nr ew. [...] w obr. [...] w [...], nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane w wysokości 25 500,00 – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W związku z wnioskiem inwestorów o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 30 października 2012r. przeprowadził obowiązkową kontrolę. Podczas kontroli stwierdzono niezgodność ww. inwestycji w zakresie: widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego (zmiana przekroju słupów), zagospodarowania terenu działki (m. in. zmiana usytuowania zbiornika na nieczystości ciekłe) oraz charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości i szerokości budynku, co stanowi odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i dotyczy zapisów określonych odpowiednio w art. 59a ust. 2 pkt 2b, art. 59a ust. 2 pkt 1, art. 59a ust. 2 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu powiatowego, zmiana zagospodarowania terenu działki oraz zmiana charakterystycznych parametrów technicznych stanowią jednocześnie odstąpienia określone art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. W efekcie powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r., Nr [...], działając na podstawie art. 59f ust. 1 w zw. z art. 59a ust. 2 i 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) wymierzył inwestorom – H. i W. L. karę za stwierdzone, podczas kontroli obowiązkowej ww. budynku, nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu organ powołując się na art. 59f ust. 1, 4 i 5 ustawy Prawo budowlane wskazał, że karę obliczył jako iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w), przy czym za każdą stwierdzoną nieprawidłowość karę obliczył odrębnie oraz kara stanowi sumę kar obliczonych dla różnych kategorii. Tym samym opłata powinna być naliczona w/g wzoru stosując powyższy wzór matematyczny: 500 (s) x 15 (k) x 1 (w) x 3 + 500 (s) x 2 (k) x 1 (w) x 3, co w omawianym przypadku stanowi kwotę 25 500,00 zł. Na skutek wniesionego przez H. i W. L. zażalenia, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2012r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, co do zasadności oraz wysokości naliczonej kary. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż jedynie nieprawidłowości mające charakter "istotnych" odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę pozwalają na wymierzenie kary w trybie art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli H. L. oraz W. L., dochodząc uchylania postanowień organów obu instancji. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie: art. 59f ust. 1 w związku z art. 59 a ust. 2, art. 36a ust.5 ustawy Prawo budowlane, przez błędną wykładnię tych przepisów i ich niewłaściwe zastosowanie przez uznanie, iż w trakcie realizacji inwestycji na nieruchomości położonej w [...], przy ul. [...], inwestorzy H. i W. L. dopuścili się nieprawidłowości, o których mowa w art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane; art. 124 § 2 i art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a., przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji i brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji do zarzutów zawartych w zażaleniu. Zdaniem strony skarżącej nie można zgodzić się, że inwestor nieistotnie odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę na podstawie art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, dopuszcza się nieprawidłowości, o których w art. 59f ust. 1 tej ustawy. Skarżący przedstawili obszerną interpretację przepisów prawa, która w ich ocenie prowadzi do wniosku, że skoro powstałe niezgodności w niniejszej sprawie nie wymagają sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, to nie powinny być podstawą do nałożenia kary na inwestorów, jako nieistotne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie odpowiada przepisom prawa. Sąd nie podziela stanowiska prezentowanego w skardze, zgodnie z którym w toku niniejszego postępowania doszło do błędnej interpretacji w szczególności przepisu art. 59 f ust 1 ustawy Prawo budowlane. Sąd, orzekający w niniejszej sprawie, prezentuje pogląd jaki przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 maja 2005r., w sprawie o sygnaturze akt II OSK 712/08. Zgodnie z tym poglądem, już z literalnego i jednoznacznego brzmienia art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane wynika, iż organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do wymierzenia kary w każdym przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie spraw wymienionych enumeratywnie w art. 59a ust.2 cytowanej ustawy, bez potrzeby ustalenia, czy stanowią one istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę. Ustawodawca, posługując się w art. 59f ust. 1 ww. ustawy, pojęciem "nieprawidłowości", a nie "istotnych odstąpień" o których mowa w art. 36a ust. 5 cytowanej ustawy, dał wyraz temu, iż nie zamierzał nadać im identycznego znaczenia. Kierując się powyższą argumentacją i mając na uwadze to, że nie był kwestionowany zakres stwierdzonych nieprawidłowości, a kara została właściwie naliczona, zgodnie z wnikliwie omówioną przez organ ustawową zasadą -Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).