III SA/Gl 487/13

WyrokWSA w Gliwicach2013-06-04

Skład orzekający: Krzysztof Wujek, Marzanna Sałuda, Małgorzata Herman

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z konkretną firmą oraz w związku z nieprawidłowym wykazaniem kwoty przeniesienia z poprzedniego miesiąca, co wpłynęło na rozliczenie podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r.?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, w tym art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, odmawiając prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia paliwa do samochodów osobowych. Ponadto, organ odwoławczy zasadnie skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu o nieprawidłowo wykazaną kwotę przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego ani procesowego, które miałoby wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r. Organ podatkowy pierwszej instancji odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z firmą "B" T. C. oraz skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu o nieprawidłowo wykazaną kwotę przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Skarżący kwestionował zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez firmę "B" T. C. oraz nieuzasadnione, w jego ocenie, zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. , powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 , dalej powoływana jako ustawa O.p.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. znak: [...]określającą E. R. za sierpień 2007 r. kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną: W oparciu o ustalenia zawarte w wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej w zakresie wywiązywania się E. R. jako przedsiębiorcy prowadzącego firmę "A" P.U.H. w J. z obowiązków podatkowych w podatku od towarów i usług, wszczęte zostały z urzędu postępowania podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r., a w tym za sierpień 2007 r. organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że w 2007 r. E. R. zaewidencjonował 12 faktur wystawionych przez firmę ""B" " T. C. w G. , dokumentujących nabycie towarów i usług (m.in. usługi transportowe, roboty budowlane, zakup części do maszyn i części samochodowych). W oparciu o zebrany materiał dowodowy stwierdzono, że faktury VAT wystawione przez T. C. dokumentują czynności, które nie zostały dokonane, a rejestry zakupów są nierzetelne. Stwierdzono ponadto drobne nieprawidłowości dotyczące księgowania, przy czym tych ustaleń strona nie kwestionowała. W konsekwencji tego za poszczególne miesiące 2007 r. wydane zostały decyzje, w których Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. jako organ pierwszej instancji odmówił E. R. prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z firmą ""B" " T. C. w G. i rozliczył podatek od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe, w tym określił E. R. prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. określił E. R. w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r. kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] r. E. R. odwołał się od tej decyzji wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i ponowne określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W uzasadnieniu odwołujący się podniósł, iż nie kwestionuje nieprawidłowości stwierdzonych przez organ podatkowy w rozliczeniu podatku od towarów i usług za okres objęty tą decyzją. Powodem złożenia odwołania było natomiast kwestionowanie decyzji organu pierwszej instancji za wcześniejsze miesiące roku 2007, w których organ podatkowy odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z ""B" " T. C. , co miało wpływ na rozliczenie miesiąca sierpnia 2007 r. W toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej ustalił, że w oparciu o ustalenia zawarte w protokole kontroli podatkowej, przeprowadzonej na podstawie upoważnienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. , postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] wszczęte zostało z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r. W wydanej decyzji organ podatkowy stwierdził naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej powoływana jako ustawa o VAT), zgodnie z którym: "obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 Z ustaleń organu wynika, że podatnik bezpodstawnie dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony /w łącznej kwocie [...] zł z tytułu nabycia paliwa w części wykorzystywanej do napędu samochodów osobowych [...] i [...] . Ponadto organ dopatrzył się zaniżenia w deklaracji VAT-7 za sierpień 2007 r. podatku należnego o kwotę [...] zł poprzez jego ujęcie w wartości niezgodnej z danymi wynikającymi z rejestru sprzedaży. W wydanym rozstrzygnięciu organ pierwszej instancji uwzględnił także zmianę zadeklarowanej w rozliczeniu za sierpień 2007r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym z przeniesienia z rozliczenia za poprzedni miesiąc - zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r . znak: [...] określającą za lipiec 2007 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł ( w miejsce deklarowanej przez podatnika za ww. okres kwoty do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. Dokonując oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Uregulowanie zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT stanowi natomiast, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. Zdaniem organu odwoławczego, z ustaleń poczynionych w toku postępowania podatkowego (niekwestionowanych przez odwołującego się) wynika, że w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za analizowany okres, obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w łącznej kwocie [...] zł dokonano z naruszeniem ww. przepisów prawa podatkowego. Ponadto zasadnie organ podatkowy, w rozliczeniu podatku od towarów i usług za sierpień 2007 r., skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu także o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za miesiąc poprzedni. Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy o VAT zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismem z dnia 9 stycznia 2013 r. strona wniosła o: - uchylenie decyzji w części dotyczącej nie uznania przez organ podatkowy podatku naliczonego, wynikającego z faktur Firmy Handlowo Usługowej ""B" " T. C. , - przyjęcie kwot zadeklarowanych przez E. R. w deklaracjach VAT-7, pomniejszonych o wartość [...] zł stanowiącą kwoty podatku naliczonego od paliwa do samochodu osobowego; - zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w K. kosztów postępowania sądowego. Podniesiona w uzasadnieniu skargi argumentacja odnosiła się wyłącznie do nieuzasadnionego, w ocenie skarżącego, zakwestionowania prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach VAT, na których jako sprzedawca widnieje ""B" " T. C. Firma Handlowo Usługowa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w którym szczegółowo odniósł się do twierdzeń skarżącego. Uznał również, że zarzuty podniesione w skardze należy uznać za nietrafne, bowiem zaskarżona decyzja stanowi konsekwencję prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r., a organ podatkowy zasadnie skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu także o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za poprzedni miesiąc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Ponadto Sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana: z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa , dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą ( art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 O.p. Nadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu decyzja będąca przedmiotem kontroli nie narusza przepisów prawa i jako taka jest prawidłowa. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w K. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są jako pozbawione racji całkowicie chybione. Skarżący zarzuca, że wbrew ustaleniom organów podatkowych przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w zakwestionowanych przez organ podatkowy fakturach VAT, na których jako sprzedawca towarów i usług widnieje ""B" " T. C. Firma Handlowo Usługowa. Należy przy tym wskazać, że w okresie rozliczeniowym objętym zaskarżoną decyzją tj. w sierpniu 2007 r. organ podatkowy nie stwierdził żadnej transakcji potwierdzonej fakturą wystawioną przez T. C. na rzecz skarżącego, natomiast w rozliczeniu podatku od towarów i usług za ten miesiąc organ podatkowy skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za poprzedni miesiąc, w którym zakwestionowano transakcje pomiędzy skarżącym a T. C. co znalazło wyraz w decyzji organu za lipiec 2007 r. W szczególności zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. określono E. R. za lipiec 2007 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł (w miejsce zadeklarowanej kwoty do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł). W niniejszej sprawie przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim podkreślić, że w tej sprawie istotny jest fakt, że strona zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów wskazuje wyłącznie zarzuty związane z decyzjami dotyczącymi poprzednich miesięcy, a dotyczących wystawienia przez ""B" " T. C. Firma Handlowo-Usługowa faktur VAT wystawionych za usługi transportowe, budowlane oraz na zakup części do maszyn i samochodów, które rzutują na podjęte rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W niniejszej sprawie należy najpierw odwołać się do obowiązujących w tym zakresie uregulowań prawnych. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organ prawidłowo wskazał na art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Od tej generalnej zasady ustawa o VAT przewiduje wyjątki. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. W ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ podatkowy prawidłowo zastosował ww. przepisy prawa materialnego przytaczając ich treść i dokonując właściwej subsumpcji. Zarzuty skargi w istocie dotyczą ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe w innych, wcześniejszych okresach rozliczeniowych, co bezpośrednio rzutuje na rozliczenie sierpnia 2007r. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że stan faktyczny sprawy ustalony przez organy nie budzi wątpliwości i ustalono go z zachowaniem reguł wynikających z ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd nie dopatrzył się w związku z tym naruszenia wskazanych w skardze przepisów normujących postępowanie dowodowe i zasady jego prowadzenia w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy tym bardziej, że zarzuty te odnoszą się do innych okresów rozliczeniowych. Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie podziela zatem przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że organ podatkowy prawidłowo zastosował i wykazał podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. Organ podatkowy nie naruszył przy tym reguł postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło