I OZ 853/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 254/13 odrzucające zażalenie na postanowienie tego sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Powyższe postanowienie Sąd ogłosił po przeprowadzeniu rozprawy z udziałem skarżącego w dniu 29 kwietnia 2015 r. W dniu 30 kwietnia skarżący wniósł zażalenie na wskazane wyżej postanowienie Sądu z dnia 29 kwietnia 2015 r. W złożonym piśmie skarżący zakwestionował jednocześnie postanowienia Sądu wydane w toku rozprawy w przedmiocie odmowy: zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, połączenia spraw IV SA/Wr 254/13 i IV SA/Wr 255/13, odroczenia rozprawy. Odwołując się do treści art. 194 § 2, art. 197 § 2 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), Sąd zauważył, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione do tutejszego Sądu w czasie biegu siedmiodniowego terminu do sporządzenia przez Sąd uzasadnienia postanowienia umarzającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, a tym samym przed doręczeniem tego postanowienia skarżącemu. Powyższe wskazuje, iż zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy zostało wniesione przedwcześnie, gdyż w dacie wniesienia zażalenia, nie zaczął biec jeszcze termin do jego złożenia określony art. 194 § 2 P.p.s.a. co czyni zażalenie niedopuszczalnym. Za niedopuszczalne Sąd uznał jednocześnie zażalenia skarżącego na postanowienia Sądu wydane podczas rozprawy w dniu 29 kwietnia 2015 r., albowiem ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje możliwości kwestionowania tego rodzaju postanowień. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. Rl. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W sytuacji, gdy zażalenie zostanie złożone przed terminem - a więc przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, zażalenie takie należy uznać za przedwczesne i podlegające odrzuceniu. Sytuacja powyższa miała miejsce w przypadku pierwszego zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 29 kwietnia 2015 r., które zostało wniesione w dniu 30 kwietnia 2015 r., a więc jeszcze przed jego doręczeniem skarżącemu w dniu 30 maja 2015 r. Z tego względu podlegało ono odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w następstwie terminowego złożenia kolejnego zażalenia, postanowienie z dnia 29 kwietnia 2015 r. poddane już zostało kontroli instancyjnej pod sygn. akt I OZ 852/15. Także w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wobec faktu, iż możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, a także postanowienia dotyczące odroczenia terminu rozprawy, bądź połączenia spraw, nie została przewidziana w przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że WSA w Warszawie prawidłowo uznał wniesione w tym przedmiocie zażalenia za niedopuszczalne, co skutkować musiało ich odrzuceniem. Z opisanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.