II GZ 688/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 948/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie zobowiązania do zwrotu części przyznanego dofinansowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie zobowiązania do zwrotu środków unijnych. Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji wskazał że postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę P. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. P. złożyło za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (v. prezentata Kancelarii Ogólnej Ministerstwa Rozwoju Regionalnego), wskazując, iż w dniu 31 stycznia 2013 r. opuściło wynajmowany lokal przy ul. O. [...] z uwagi na brak wystarczających środków na opłacenie czynszu. Korzystając z uprzejmości jednej z zrzeszonych w P. organizacji, która posiada lokal w tym samym rejonie pocztowym, co dotychczasowa siedziba P., skarżący złożył w placówce Poczty Polskiej UP W. [...] żądanie dosyłania przesyłek pocztowych na adres ul. K. [...]. Pod tym adresem zostawiono dla skarżącego awiza przesyłki dotyczącej doręczenia odpisu postanowienia z dnia 6 czerwca 2013 r. Tej przesyłki nie odebrano z uwagi na fakt, iż informacje o pozostawionych awizach przekazano skarżącemu po terminie, w którym można było odebrać przesyłkę z urzędu pocztowego. W dniu 1 sierpnia 2013 r. upoważnieni pracownicy skarżącego zapoznali się z aktami sprawy i dowiedzieli się, że nie odebrali wezwania Sądu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 17 kwietnia 2013 r. Przesyłka ta nie została doręczona ani nie była awizowana na ul. K. [...]. Zdaniem Skarżącego niedochowanie terminu uiszczenia wpisu sądowego stanowiło skutek okoliczności, na który nie miał on wpływu. Skarżący wskazał ponadto, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu tj. od dnia 1 sierpnia 2013 r., w którym upoważnieni pracownicy skarżącego zapoznali się z aktami sprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w W. Składając wniosek skarżący jednocześnie uiścił wpis sądowy od skargi. Sąd I instancji uzasadniając odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi stwierdził, że przyczyna uchybienia terminu do dokonania wskazanej czynności w sprawie ustała z dniem 1 sierpnia 2013 r., tak jak wskazał skarżący, tj. z dniem, w którym upoważnieni pracownicy P. zapoznali się z aktami sprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym i dowiedzieli się o wysłanym wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Data ustania przyczyny uchybienia terminu była datą rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przewidziany w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., termin upłynął w dniu 8 sierpnia 2013 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 6 sierpnia 2013 r., ale wniosek ten został skierowany do organu, a nie do właściwego Sądu. Tymczasem pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu. Wniosek skarżącego został przekazany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. przez organ w dniu 13 sierpnia 2013 r.(data nadania placówce pocztowej – koperta k. 66 akt sądowych). Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji, należało go uznać za spóźniony i jako taki, na podstawie art. 88 p.p.s.a., odrzucić. Zażalenie na to postanowienie wniosło P., wnosząc o jego zmianę lub uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Orzeczeniu zarzucono błędną wykładnię art. 87 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia nie wskazał podstawy prawnej przyjęcia, że pismo wniesione do niewłaściwego organu lub sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu. Wnoszący zażalenie uznał, że złożył wniosek do Sądu, tyle że za pośrednictwem organu. Minister Rozwoju Regionalnego nie był adresatem wniosku, a jedynie pośrednikiem w jego przekazaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi art. 86 § 1 p.p.s.a., na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie było niezawinione przez stronę. Stosownie do postanowień art. 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (§ 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4). Przepis art. 87 § 3 p.p.s.a., stanowiąc odstępstwo od generalnej reguły wyrażonej w § 1, przyjmuje jednocześnie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Mając na uwadze przywołaną regulację określającą warunki przywracania terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odrzucenie wniosku P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi było prawidłowe. Podstawowym zagadnieniem w sprawie było ustalenie, czy złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi mógł zostać uznany za wniesiony w terminie. Nie jest w sprawie sporne, że bieg terminu do złożenia wniosku rozpoczął się w dniu 1 sierpnia 2013 r., tak jak nie jest sporne, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło w siedzibie organu w dniu 6 sierpnia 2013 r. Jak jednoznacznie wynika z treści art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony do sądu w którym czynność miała zostać dokonana. Dlatego też błędne było wskazanie w nagłówku pisma, iż kierowane jest ono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. za pośrednictwem Ministra Rozwoju Regionalnego, a zarzut wadliwej wykładni tego przepisu jest chybiony. W doktrynie nie budzi wątpliwości pogląd, że termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany jedynie wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza zarówno złożenie pisma w biurze podawczym sądu, jak i nadanie pisma w urzędzie pocztowym na adres tego sądu. Mylne oznaczenie adresata powoduje, że o dokonaniu czynności decyduje dopiero data jego wpłynięcia do właściwego sądu, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 200; tak też NSA w postanowieniu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II GZ 98/08). Przedstawione stanowisko Sąd w niniejszym składzie w całości podziela. Z powyższego wynika zatem, że w świetle okoliczności faktycznych rozpatrywanej sprawy, w sytuacji gdy Minister Rozwoju Regionalnego po wpłynięciu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, przekazał go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 13 sierpnia 2013 r. (co wynika ze stempla pocztowego na kopercie – karta 66 akt WSA), należy uznać, że opisana czynność procesowa (złożenie wniosku o przywrócenie terminu do właściwego sądu), nastąpiła z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jej dokonania, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, nie może budzić wątpliwości, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji stwierdzając, że złożony w tym zakresie wniosek został wniesiony z uchybieniem terminu, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., powinien był go odrzucić jako spóźniony, stosownie do dyspozycji przepisu art. 88 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.