III SA/Łd 423/13

Dnia 6 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami za przeprowadzenie czynności kontrolnych oraz badań laboratoryjnych próbek produktów oddala skargę. III SA/Łd 423/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 27c ust. 4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz.U. z 2011 r. Nr 212 poz. 1263 ze zm.) w związku z art. 4 pkt 27, art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz.U. z 2005 r. Nr 179 poz. 1485ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w P. z dnia [...] obciążającą A sp. z o.o. z siedzibą w P. opłatą w kwocie 2.545,93 zł z tytułu kosztów poniesionych za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego czterech próbek produktów, tj. "Blue Fire" imitacja produktu, "Green Fire" magiczne imitacje ziół, "Neolight" imitacja fluorescencyjnego pyłku barwiącego i "Odór" imitacja brudu, pobranych przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Pabianicach w dniu 22 grudnia 2011 r. w sklepie A , przy ul. A 59 w P. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wskutek zawiadomienia Komendy Powiatowej Policji w P. o sprzedaży w sklepie [...], przy ul. A 59 w P. należącym do R. G. środków, co do których zachodzi podejrzenie, iż środki te mogą mieć działanie psychoaktywne, pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P. w dniu 22 grudnia 2011r. przeprowadzili kontrolę w/w sklepie. W wyniku przeprowadzonej kontroli dokonano zabezpieczenia próbek 11 produktów, w tym "Blue Fire", "Green Fire", "Neolight", "Odór". Zabezpieczone próbki przekazane zostały do Narodowego Instytutu Leków w W. celem przeprowadzenia badań ich składu oraz identyfikacji wykrytych związków pod kątem ich psychoaktywnego działania na organizm człowieka. W następstwie przeprowadzonych badań (protokół badań z dnia 5 czerwca 2012 r.) stwierdzono, że z przekazanych próbek zabezpieczonych produktów, produkty o nazwie "Blue Fire", "Green Fire", "Neolight", "Odór" zawierają substancje psychoaktywne i mogą być zaklasyfikowane jako środki zastępcze, wymienione w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Jak ponadto ustalił organ, na mocy umowy spółki z o.o. A zawartej w formie aktu notarialnego , A spółka z o.o. w P., jako nabywca przedsiębiorstwa prowadzonego pod nazwą R. G. "A" w siedzibą w P., zgodnie z art. 55³ Kc, stała się z mocy prawa stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Powiatowy Państwowy Inspektor Sanitarny w P. decyzją z dnia [...] obciążył A Sp. z o.o. z siedzibą w P. opłatą w kwocie 2.545,93 zł. zgodnie z załączoną kalkulacją nr [...] za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego 4 prób produktów pobranych przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w dniu 22 grudnia 2011 r. w sklepie [...], przy ul. A 59 w P. i zobowiązał stronę do uiszczenia opłaty w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji uznając, że wymienione produkty stwarzają zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi. W uzasadnieniu organ wyjaśnił co składa się na opłatę, którą obciążona została Spółka w tym, co zaliczył do kosztów bezpośrednich a co do kosztów pośrednich wykonywania czynności przez organy PIS. W podstawie prawnej decyzji organ I instancji wskazał art. 12 ust. 1 , art. 36 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263 ze zm.) rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 2010 r Nr 36 poz. 203 ) w związku z art. 4 pkt 27, art. 44b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. z 2012 r. Nr 124) oraz art. 104 k.p.a. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła naruszenie: - art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy, co spowodowało niesłuszne obciążenie strony kosztami uzyskania badań, które nie kogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu, a tym samym nie spełniają przesłanek art. 27c ust. 4 ustawy o PIS - art. 27 ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie i obciążenie kosztami badań stronę, mimo iż badania te nie były niezbędne, gdyż nie mogą stanowić dowodu w żadnej sprawie, - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 i art. 108 kpa. poprzez błędne sformułowanie decyzji – nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo braku istnienia do tego podstaw faktycznych i prawnych. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej organ powołał art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 27c ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku z art. 4 pkt 27 i art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. nr 179, poz. 1485 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Uzasadniając wskazał, iż podstawę zatrzymania w toku kontroli w dniu 22 grudnia 2011 r. próbek sprzedawanych produktów celem poddania badaniu ich składu stanowił przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku z art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wskutek przeprowadzonych badań przez Narodowy Instytut Leków w W. w 4 spośród 11 pobranych próbkach produktów stwierdzono występowanie środków psychoaktywnych, które mogą być zaklasyfikowane jako środki zastępcze, wymienione w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Tym samym w ocenie organu odwoławczego Państwowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Sanitarnego w P. prawidłowo uznał, że produkty o nazwie "Blue Fire", "Green Fire", "Neolight", "Odór" stwarzają zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi i nakazał zwrot kosztów poniesionych za czynności kontrolne oraz badanie składu jakościowego zajętych substancji. Organ uznał za bezzasadny zarzut dotyczący nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu I instancji bowiem rygoru takiego nie nadano. Natomiast co do zarzutu naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ wskazał, iż wyniki przeprowadzonych badań są dowodem na wprowadzenie przez spółkę do obrotu środków zastępczych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi spółka zarzuciła naruszenie: - art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy, - art. 27 ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie i obciążenie kosztami badań stronę, mimo iż badania te nie były niezbędne, gdyż nie mogą stanowić dowodu w żadnej sprawie, - przepisów postępowania, tj. art. 107 i art. 108 kpa. poprzez błędne sformułowanie decyzji – niewskazanie nazw produktów, których próbki zostaną poddane badaniom i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo braku istnienia do tego podstaw faktycznych i prawnych, - art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, w szczególności poprzez niewskazanie niezbędności przeprowadzenia badań, jak również powodu przeprowadzenia tych badań w Narodowym Instytucie Leków, skoro koszt przeprowadzenia badań w innych placówkach jest o połowę tańszy, - art. 10 § 1i art. 81 kpa. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, - art. 79, art. 79a, art. 80 ust. 1 , art. 79b ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę pełnomocnik spółki podniósł, iż organ nie uzasadnił w sposób jasny, które produkty były badane i dlaczego te badania i ich wyliczony koszt są niezbędne skoro przeprowadzenie badań w innych placówkach jest tańsze blisko o połowę. Nie wyjaśnił również za badania których produktów spółka została obciążona kosztami. Pełnomocnik wskazał, iż decyzja stanowiąca podstawę zatrzymania próbek została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 341/12. Tym samym zniknął przedmiot badań. Nie można bowiem przeprowadzać badań na produktach, które nie zostały prawnie wycofane lub zatrzymane. Tym samym nie można obciążyć spółki kosztami za takie badania. Pełnomocnik podniósł również, iż przeprowadzona w dniu 22 grudnia 2011 r. kontrola w rażący sposób naruszała przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Strona nie została min. zawiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i fakt ten nie został należycie uzasadniony. Z treści art. 77 ust. 6 dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wynik kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno – skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. Z powyższych względów w ocenie pełnomocnika spółki, wyniki przeprowadzonych badań winny zostać uznane za nieważne, a spółka nie powinna być obciążona kosztami ich przeprowadzenia. Odnosząc się do zarzutu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności pełnomocnik spółki podniósł, iż co prawda organ nie wskazał wprost, że nadaje decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, jednak zakreślając 14 dniowy termin zapłaty uczynił to w sposób dorozumiany. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnośnie naruszenia art. 10 kpa. wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie kierowane do strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Sądowi z urzędu jest wiadome, że wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił w części dotyczącej zatrzymania produktów decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] wydaną w przedmiocie zakazu wprowadzania do obrotu produktów i zatrzymania produktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. `W ocenie Sądu, skarga nie jest uzasadniona. W rozpatrywanej sprawie problem sprowadza się do oceny zasadności i prawidłowości obciążenia strony skarżącej kosztami poniesionymi za czynności kontrolne oraz badanie składu próbek 4 produktów, pobranych w trakcie kontroli w dniu 22 grudnia 2011 r. Podstawą prawną rozstrzygnięcia w sprawie są przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( j.t. Dz. U. z 2011 r. nr 212, poz. 1263 ze zm.) [ dalej ustawa o PIS].w zw. z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ( j.t. Dz. U. z 2012 r. poz.124). Stan faktyczny ustalony przez organ, w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowany przez stronę skarżącą. Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że kontrola w sklepie A została przeprowadzona po otrzymanym zawiadomieniu z Komendy Powiatowej Policji w P., iż na terenie P. miał miejsce przypadek hospitalizacji osoby z powodu zatrucia po spożyciu produktu nabytego w tym sklepie. W trakcie tej kontroli pobrane zostały próbki produktów poddanych badaniu. Jak stanowi art. 1 pkt 6 ustawy o PIS, Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołania do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami m.in. zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku. Wykonywanie zadań przez PIS polega, jak stanowi art. 2 ustawy, na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej. Katalog sposobu realizacji zadań nałożonych na PIS nie ma charakteru zamkniętego, co wynika z ze sformułowania "w szczególności". Zgodnie z art. 27c ust. 1 ustawy, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. Jak stanowi art. 27c ust. 4 koszty niezbędne do przeprowadzenia oceny i badań, o których mowa w ust. 1, ponosi strona postępowania. W myśl ust. 5 tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że produkt nie stwarza zagrożenia zdrowia lub życia ludzi, koszty poniesione na postawie ust. 4 są zwracane stronie postępowania. W rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo przyjął, że przepis art. 27c ust. 4 powinien stanowić podstawę do obciążenia strony skarżącej kosztami czynności kontrolnych oraz badania składu tych 4 próbek produktów, co do których Narodowy Instytut Leków stwierdził, że można je zakwalifikować jako środki zastępcze, w rozumieniu art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, i obrót którymi jest zakazany na terytorium RP, na mocy art. 44b tej ustawy. Art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii stanowi bowiem, że w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym, właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27c ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ miał podstawy do przyjęcia, że zachodzi podejrzenie, iż produkty sprzedawane w sklepie A w P. mogą być środkami zastępczymi, a więc zachodziło uzasadnione podejrzenie, że produkty sprzedawane w tym sklepie stwarzają zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Jednoznacznie wskazywała na to konieczność hospitalizacji osoby, która spożyła produkt nabyty w tym sklepie, na Oddziale Toksykologii Instytutu Medycyny Pracy w Ł., o czym organ został zawiadomiony przez Policję. W tej zaś sytuacji koszty niezbędne do przeprowadzenie oceny i badań powinna ponieść strona skarżąca. Podkreślić należy, że pozostawanie w obrocie prawnym decyzji wydanej na podstawie art. 27c ust. 1 ustawy o PIS, wstrzymującej wprowadzanie produktu do obrotu, nie jest warunkiem wydania decyzji na podstawie art. 27c ust. 4 ustawy, obciążającej stronę opłatą za czynności kontrolne i badanie składu produktu. Przesłanką obciążenia strony postępowania kosztami niezbędnymi do przeprowadzenia oceny i badań, które mają wyjaśnić czy produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi jest tylko wystąpienie uzasadnionego podejrzenia, że produkt takie zagrożenie stwarza. Prawo pobierania próbek do badań laboratoryjnych zawsze przysługuje państwowemu inspektorowi sanitarnemu lub Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu w związku z wykonywaną kontrolą, co wynika z art. 25 ust. 1 pkt 4 ustawy. Dlatego, w ocenie Sądu, dla bytu prawnego zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia fakt uchylenia przez PWIS w Ł. decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w części dotyczącej zakazu wprowadzania do obrotu produktów i uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 14 czerwca 2012 r. w sprawie III SA/Łd 341/12 decyzji PWIS w Ł. z dnia [...] w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję organu I instancji i decyzji organu I instancji w części dotyczącej zatrzymania produktów. Obie te sprawy mogą toczyć się od siebie niezależnie. W przypadku bowiem stwierdzenia, że podejrzenia, iż produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi nie potwierdziły się, zgodnie z art. 27c ust. 5 ustawy, koszty poniesione przez stronę są jej zwracane. Ponieważ zaś w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca została obciążona tylko kosztami badań 4 z 11 próbek produktów, tych które zostały uznane za środki zastępcze, brak podstaw aby kwestionować prawidłowość zaskarżonej decyzji. Jak stanowi art. 36 ust. 1 ustawy o PIS za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy PIS w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W rozpatrywanej sprawie wysokość opłaty obciążająca stronę skarżącą została ustalona zgodnie z przesłankami wskazanymi w tym przepisie ( w oparciu o koszty czynności pracowników Oranu i koszty badań wynikające z faktury VAT) i przedstawiona w kalkulacji z dnia 3 grudnia 2012 r., stanowiącej załącznik do decyzji. W ocenie Sądu brak podstaw do jej kwestionowania. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze na wstępie podkreślić raz jeszcze należy, że przedmiotem postępowania nie jest ocena prawidłowości przeprowadzenia kontroli przez organy Inspekcji Sanitarnej lecz ocena legalności decyzji określającej stronie wysokość kosztów niezbędnych do przeprowadzenia oceny, czy produkty przez nią sprzedawane stwarzają zagrożenie życia lub zdrowia ludzi i badań składu jakościowego tych produktów. Poza zakresem rozstrzygnięcia w sprawie pozostaje więc zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów uzyskanych w wyniku kontroli, przeprowadzonej z naruszeniem przepisów ustawy. Zauważyć jedynie należy, że nawet uchylenie decyzji o zakazie wprowadzenia produktu do obrotu (co miało miejsce w tej sprawie) nie jest równoznaczne z uznaniem, że sama kontrola przeprowadzona została z naruszeniem prawa, a pobrane w jej trakcie próbki produktów nie mogą być poddane badaniom. Takie wnioski są nieuprawnione w świetle wskazanych przepisów i zmierzają tylko do umniejszenia znaczenia faktu, że 4 produkty zabezpieczone w trakcie kontroli były tzw. środkami zastępczymi, którymi obrót jest zakazany. Nie mniej odnosząc się do tego zarzutu pełnomocnika strony należy podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( j.t. Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447) mają zagwarantować aby prowadzenie, podejmowanie działalności gospodarczej było wolne dla każdego na równych prawach, ale z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa ( art. 6 ust. 1 ustawy). Nie gwarantują one zaś swobody działalności gospodarczej sprzecznej z prawem. Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ ma obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa z poszanowaniem uzasadnionych interesów przedsiębiorczy. Przedsiębiorca jest zaś zobowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia , zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska ( art. 79 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 5 , art. 80 ust. 2 pkt 2 i 4 ). Jednym z takich warunków jest zakaz wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium RP środków zastępczych czyli substancji używanych zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa. Takie zaś środki zostały niewątpliwie zabezpieczone w trakcie kontroli przeprowadzonej 22 grudnia 2011 r., co wykazały badania przeprowadzone w Narodowym Instytucie Leków w W. Tak samo jak wyżej odnieść należy się do zarzutu naruszenia w sprawie przepisów art. 79, 79a,80 ust. 1 i 79b ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, których organy nie stosowały w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie zauważyć należy, że przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej np. zobowiązujące organy kontroli do zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli w określonym terminie dotyczą wyłącznie takich organów kontroli, które uprawnione są do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, a do takich organów nie należą, w ocenie Sądu, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, która jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego ( art.1 ustawy). Nie można też zgodzić się ze stroną skarżącą, że organy nie wykazały, że zlecone badania były niezbędne. Niezbędność tych badań w sposób oczywisty wynikała z zawiadomienia Policji o hospitalizacji na Oddziale Toksykologii IMP w Ł. osoby, która spożyła nabyty w sklepie strony produkt. Państwowy Inspektor Sanitarny w związku z wykonywaną kontrolą miał wynikające z ustawy prawo do pobierania próbek produktów do badań laboratoryjnych i był nie tylko uprawniony ale także zobowiązany do podjęcia szybkich i skutecznych działań ze względu na przedmiot ochrony, jakim było w tym wypadku zdrowie i życie ludzkie. Gdy chodzi o zarzut naruszenia przepisów postępowania art. 7,art.11, art.77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. przez niewykazanie, poza niezbędnością badań, także powodu dla którego PPIS skorzystał z usług Narodowego Instytutu Leków, a nie innej jednostki badawczej stwierdzić należy, że wybór placówki badawczej, która ma przeprowadzić badania laboratoryjne należy wyłącznie do organu inspekcji sanitarnej i pozostaje poza zakresem wpływu i oceny strony. Ponadto stwierdzenia zawarte w skardze o tym, że w innej placówce takie badania są znacznie tańsze są zupełnie gołosłowne. Decyzji nie został również nadany rygor natychmiastowej wykonalności, a zatem zarzut w tym zakresie nie jest także uzasadniony. Z powyższych względów uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. d.r.