IV SA/Wa 523/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Wykowski, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej W. delegowanego do Prokuratury Okręgowej w W. na rozprawie w dniu 10 czerwca 2013 r. sprawy ze skarg W. J. i R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego W. J. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją [...] grudnia 2012 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 77 § 1 kpa oraz art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. J., uchyliło decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do środowiska w wyniku eksploatacji instalacji Kompleksu W. przy ul. [...] w W. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, iż pismem z dnia [...] marca 2002 r. W. J. zwrócił się do Starosty Powiatu W. o "dokonanie pomiaru hałasu i wibracji budynku" przy ul. [...] w W.. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2002 r. Starosta Powiatu W. poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska w wyniku eksploatacji budynku G.. W dniu [...] lutego 2004 r., jak wynika z protokołu nr [...] Miejskie Laboratorium Chemiczne przy [...] dokonało kontrolnych pomiarów hałasu przenikającego do środowiska z obiektu "G." przy ul. [...] w W.. Kolejne pomiary przeprowadzono w dniu [...] czerwca 2005 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2006 r. Prezydent W. zobowiązał R. Sp. z o.o. do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego dotyczącego oddziaływania akustycznego na środowisko dla Kompleksu W. zlokalizowanego przy ul. [...] w W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpatrzenia odwolania R. Sp. z o.o., decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...],uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało zakończoną nią sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Prezydent W. nałożył na R. Spółka z o.o. obowiązek sporządzenia przeglądu ekologicznego przedstawiającego oddziaływanie akustyczne na środowisko dla Kompleksu W. zlokalizowanego przy ul. [...] w W., jednocześnie określając zakres tego przeglądu na obejmujący analizę oddziaływania akustycznego na środowisko instalacji zlokalizowanych na dachu oraz w budynku rzeczonego Kompleksu. Przy piśmie z dnia [...] maja 2009 r. R. Sp. z o.o. przedłożyła przegląd ekologiczny, obejmujący analizę oddziaływania akustycznego na środowisko instalacji zlokalizowanych na dachu oraz w budynku G., sporządzony na jej zlecenie przez firmę E.. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Prezydent W. odmówił wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie nałożenia na R. Sp. z o.o. obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego przedstawiającego oddziaływanie akustyczne na środowisko. Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. Kolejną decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Prezydent W. odmówił wydania decyzji ustalającej dopuszczalny poziom hałasu przenikającego do środowiska w wyniku eksploatacji Kompleksu W., gdyż "w wyniku przeprowadzonego postępowania nie ustalono, aby oddziaływanie Kompleksu (...) powodowało przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska" Decyzja ta wydana została w oparciu o art. 115a ust 1 i 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą". Po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez W. J. i Spółdzielnię Mieszkaniową [...], Kolegium decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało zakończoną nią sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż wydanie decyzji, o której mowa w art. 115a ust. 1 ustawy, ustalającej dopuszczalny poziom hałasu, możliwe jest tylko w razie stwierdzenia przez właściwy organ – na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia - przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu, przy czym za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźników hałasu l_aeq d lub Ueg n, określonych przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826), wydanego na podstawie delegacji z art. 113 ust. 1 ustawy. Rozporządzenie to zastąpiło inne, wydane na podstawie tej samej delegacji i o tej samej nazwie, rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. (Dz. U. Nr 178, poz. 1841). Jak wynika z pkt 3 lit. a załączników do obu wspomnianych rozporządzeń, dopuszczalny poziom hałasu w środowisku, powodowany przez poszczególne grupy źródeł hałasu, dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego (a do takich terenów zaliczyć należy teren w rejonie G., znajdujący się w użytkowaniu wieczystym odwołujących) dla obiektów nie będących drogami lub liniami kolejowymi wynosi: La d = 55 dB, natomiast UeqN = 45 dB. Powyższe oznacza, zdaniem Kolegium, iż właściwy organ - w tym wypadku w pierwszej kolejności Prezydent W. - zobligowany jest wydać decyzję, o której mowa w art. 115a ustawy, gdy z dokonanych pomiarów wynikać będzie, że określona instalacja emituje do środowiska hałas o wartościach La«, d i Ueq m przewyższających, odpowiednio, 55 i 45 dB. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja z pięciu różnych badań wysokości emisji hałasu przez G., przeprowadzonych w dniach: [...] lutego 2004 r. przez Miejskie Laboratorium Chemiczne przy [...], [...] czerwca 2005 r. przez Miejskie Laboratorium Chemiczne przy [...], od [...] września 2005 r. do [...] października 2005 r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W., [...] czerwca 2007 r. przez Miejskie Laboratorium Chemiczne przy [...], [...] maja 2009 r. przez firmę E.. Wszystkie wymienione badania prowadzone były w porze nocnej. Każde z nich wykazało choćby chwilowe przekroczenie dopuszczalnego poziomu La«, n = 45 dB, przy czym w przypadku badań 1 i 4 przekroczenie to miało charakter trwały. Ostatnie badanie poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez G. przeprowadzone zostało na potrzeby niniejszego postępowania przeszło dwa lata temu, bo w maju 2009 r. Wydanie decyzji na podstawie takich badań, jak również badań starszych, przeprowadzonych w latach 2004, 2005 i 2007, jest w chwili obecnej niemożliwe, nie jest bowiem możliwe ustalenie w ich oparciu, czy w chwili obecnej dopuszczalne normy emisji hałasu do środowiska nadal są w przypadku G. przekraczane. Powyższe oznacza, że Prezydent W. dopuścił się w toku rozpatrywania niniejszej sprawy naruszenia art. 77 § 1 kpa. Kolegium stwierdziło, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy konieczne będzie zatem przeprowadzenie jeszcze raz badań poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez G., przy czym powinny to być badania kompleksowe, nie ograniczające się wyłącznie do badania emisji w kierunku budynków odwołujących, lecz w każdym kierunku wokół rzeczonej G., i to nie tylko w nocy, lecz również w porze dziennej. Dopiero w oparciu o wyniki takich badań, niezwłocznie po ich otrzymaniu i umożliwieniu stronom zapoznania się z nimi i wypowiedzenia się na ich temat, stosownie do dyspozycji art. 10 § 1 kpa, możliwe będzie wydanie nowej decyzji, którą - w zależności od wyników owych badań - albo na właściciela G. zostanie nałożony obowiązek, o którym mowa w art. 115a ust. 1 ustawy, albo postępowanie w niniejszej sprawie zostanie umorzone jako bezprzedmiotowe. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Prezydent W. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do środowiska w wyniku eksploatacji instalacji G.. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż badania poziomów dźwięku emitowanego do środowiska przez instalację Kompleksu (...), przeprowadzone w dniu [...] października 2011 r., spełniają wszystkie zalecenia zawarte w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. W związku z tym, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania nie ustalono, aby oddziaływanie akustyczne instalacji Kompleksu (...) powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu emitowanego do środowiska, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, niniejszą decyzją zgodnie z zacytowanymi wytycznymi Kolegium umorzono postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej dopuszczalny poziom hałasu przenikającego do środowiska. W odwołaniu od powyższej decyzji W. J. zarzucił naruszenie: - art. 105 § 1 w zw. z art. 107 § 1 oraz art. 7 i 77 § 1 kpa oraz art. 147a ust. 1 ustawy poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o dowody pozyskane niezgodnie z prawem (przegląd ekologiczny G.) oraz na podstawie Sprawozdania [...] z pomiarów emisji hałasu do środowiska zewnętrznego pochodzącego od G.(...), z których to dowodów nie wynika, aby praca G. nie powodowała przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu, lecz wynika, co zostało wskazane w Sprawozdaniu z pomiarów, że na podstawie przeprowadzonych badań nie można określić poziomu dźwięku pochodzącego od urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych G., - naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez pozbawienie strony prawa czynnego udziału w postępowaniu, - art. 16 § 1 kpa poprzez naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznych, polegające na nieuprawnionym pominięciu przez organ rozstrzygnięcia zawartego w ostatecznej prawomocnej decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2009 r. nakładającej na R. Sp. z o.o. obowiązek sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego G., - art. 115a ust. 1 ustawy poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji w której z pomiarów instalacji usytuowanej na terenie G. wynika występowanie w badanym środowisku przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu zarówno w porze dnia, jak i w porze nocy. Kolegium wskazało, iż wydanie decyzji, o której mowa w art. 115a ust. 1 ustawy, ustalającej dopuszczalny poziom hałasu, możliwe jest tylko w razie stwierdzenia przez właściwy organ - na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia - przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu, przy czym za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźników hałasu LAeq d lub Ueg n, określonych przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826), wydanego na podstawie delegaq'i z art. 113 ust. 1 ustawy. Jak wynika z pkt 3 lit. a załącznika do ww. rozporządzenia, dopuszczalny poziom hałasu w środowisku, powodowany przez poszczególne grupy źródeł hałasu, dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego (a do takich terenów zaliczyć należy teren w rejonie G., znajdujący się w użytkowaniu wieczystym odwołującego) dla obiektów nie będących drogami lub liniami kolejowymi wynosi: La d = 55 dB, natomiast UeqN = 45 dB. Powyższe oznacza, że Prezydent W. zobligowany jest wydać decyzję, o której mowa w art. 115a ustawy, jeżeli z pomiarów wynikać będzie, że określona instalacja emituje do środowiska hałas o wartościach l-Aeq D I l-Aeq N przewyższających, odpowiednio, 55 i 45 dB. Decyzją wydaną w oparciu o art. 115a ustawy organ określa normy dopuszczalnego poziomu hałasu na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Tego rodzaju decyzja nie nakłada na podmiot nowych obowiązków, organ stwierdza bowiem jedynie, iż dany podmiot w związku ze swoją działalnością emituje hałas, który poza terenem działalności tego podmiotu przekracza dopuszczalny poziom dla danego terenu objęty ochroną prawą, a określony w ww. rozporządzeniu (analogicznie: WSA w Łodzi, wyrok z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 355/10). Ustalenie, czy w konkretnym przypadku istnieją podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 115a ustawy, możliwe jest jedynie po przeprowadzeniu - w sposób zgodny z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami - postępowania wyjaśniającego, mającego na celu określenie w pierwszym rzędzie, czy dany podmiot w związku ze swoją działalnością emituje poza teren swej działalności hałas przekraczający dopuszczalny poziom. Określenie to może nastąpić - w świetle owego przepisu - na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia. Nie można zatem podzielić stanowiska odwołującego, jakoby jedynie przegląd ekologiczny, sporządzany, stosownie do 147a ust. 1 pkt 1 ustawy, na zlecenie prowadzącego instalację oraz użytkownika urządzenia, mógł stanowić jedyny czy "najlepszy" dowód potwierdzający - albo nie - istnienie przesłanek do wydania decyzji na podstawie art. 115a ustawy. Ustawodawca na równi z pomiarami dokonanymi przez właściciela urządzenia stawia badania własne organu oraz dokonane przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Kolegium stwierdziło, iż w niniejszej sprawie pomiary hałasu emitowanego przez urządzenia G. dokonane na zlecenie organu w większości wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu w otoczeniu G., jednocześnie jednak na ich podstawie nie jest możliwe dokonanie nie budzących wątpliwości ustaleń, czy również wspomniany obiekt jest źródłem emisji hałasu o poziomie przekraczającym owe normy. Daje to podstawy do stwierdzenia, że postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie nie zostało przeprowadzone w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, przez co zasadny jest zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji dyspozycji art. 77 § 1 kpa. W sytuacji, gdy przeprowadzony przez organ dowód nie wystarcza do wyjaśnienia sprawy, konieczne staje się przeprowadzenie innego dowodu, dzięki któremu do wyjaśnienia takiego będzie mogło dojść. W takim właśnie przypadku może stać się koniecznym wyegzekwowanie od właściciela obiektu sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy, spółka R., właściciel G., została do przedłożenia takiego przeglądu zobligowana. Pozyskanie takiego przeglądu może stać się konieczne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, o ile organ pierwszej instancji nie będzie w stanie dokonać należytego rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o inne dowody, czyli wyniki pomiarów poziomu hałasu emitowanego do otoczenia. Decyzja wydana na podstawie art. 115a ustawy ma na celu ochronę otoczenia przed przekroczeniem przez dany podmiot dopuszczalnego poziomu hałasu. Wystarczy już jednorazowe przekroczenie tych poziomów, by mogła być wydana decyzja zgodnie z tym przepisem w celu zabezpieczenia praw osób na które szkodliwie oddziałuje działalność tego podmiotu ( wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 6/10, Lex nr 785428). Zdaniem Kolegium nie jest jasne, na jakiej podstawie organ pierwszej instancji uznał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania nie ustalono, aby oddziaływanie akustyczne instalacji Kompleksu (...) powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu emitowanego do środowiska, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, skoro z jednej strony wyniki przeprowadzonych badań w najlepszym razie są niejednoznaczne, choć zdają się wskazywać na przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu w otoczeniu G.. Umorzenie w takiej sytuacji postępowania w niniejszej sprawie, bez podjęcia jakiejkolwiek próby wyjaśnienia, dlaczego badania, których wyniki sugerują przekraczanie dopuszczalnych norm hałasu, faktu takiego przekroczenia nie potwierdzają, uznać należy za przedwczesne, a co za tym idzie - wydane z naruszeniem art. 105 § 1 kpa. Za zasadny Kolegium uznało zarzut nienależytego uzasadnienia decyzji pierwszej instancji, a co za tym idzie - naruszenia przez organ pierwszej instancji dyspozycji art. 107 § 3 kpa. Powyższe w ocenie Kolegium skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej decyzji i przekazaniem niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, bowiem konieczne jest wciąż przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zasadniczej jego części. Kolegium wskazało, iż gdyby wyniki postępowania wyjaśniającego dały podstawę do wydania decyzji na podstawie art. 115a ustawy, to wydanie takiej decyzji przez organ odwoławczy uniemożliwiłoby właścicielowi obiektu G. obronę swych praw na zwykłej drodze instancyjnej, co w konsekwencji doprowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Skargę na powyższą decyzję wniósł W.J. zarzucając jej naruszenie: 1. art. 138 § 2 kpa z zw. z art. 136 kpa, poprzez wydanie decyzji kasacyjnej, w sytuacji, w której możliwe było przeprowadzenie przez SKO uzupełniającego postępowania dowodowego i wydanie decyzji merytorycznej załatwiającej sprawę administracyjną, 2. art. 136 kpa, poprzez uchylenie się przez SKO od przeprowadzenia z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie, 3. art. 138 § 2 w zw. z art. 16 § 1 kpa w zw. z art. 77§ 1 kpa i art. 115a ust. 1 w zw. z art. 147 ust. 1 POŚ oraz art. 237 POŚ, poprzez udzielenie organowi I instancji wytycznych co do dalszego postępowania, które naruszają prawo ukształtowane w niniejszej sprawie ostateczną decyzją administracyjną organu I instancji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], 4.art. 16 § 1 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa i art. 115a) ust. 1 POŚ w zw. z art. 147 ust. 1 POŚ oraz art. 237 POŚ i 238 POŚ - poprzez pominięcie w wytycznych dla organu I instancji obowiązku uzyskania dowodu w postaci przeglądu ekologicznego G. , o treści określonej w ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. Mając na uwadze powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. Skargę na powyższą decyzję wniosła również R. Sp. z o.o. zarzucając jej obrazę przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1.art. 77 § 1 w zw. z art. 80 z art. 140 kpa, poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na rozpatrzeniu i ocenie materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki i prawidłowego rozumowania i tym samym naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, co przejawiło się w nieprawidłowym stwierdzeniu, iż dowód w postaci sprawozdania nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku nie jest wystarczający i nie pozwala na przyjęcie tezy organu pierwszej instancji, iż przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu nie jest wynikiem działalności Kompleksu W.; 2. art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 2 kpa, poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w sytuacji gdy z zebranego i prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wynika, że organ pierwszej instancji wydał prawidłową decyzję i powinna zostać ona utrzymana w mocy. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącej Spółka wniósł o zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to mogło mieć istotny wpływ na jej wynik. Zaskarżona decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. została wydana w trybie przepisu art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z treścią tego powołanego przepisu, obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r., a więc w dacie wydania kontrolowanej decyzji, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Z treści art. 138 § 2 kpa wynika, że wydanie decyzji kasatoryjnej jest możliwe w sytuacji spełnienia dwóch przesłanek. tj. nie tylko stwierdzenia przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, ale również uznanie, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Samo zaś stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek niewątpliwie jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest jednak przesłanką wystarczającą do wydania takiej decyzji. Niezbędne jest bowiem dodatkowo wykazanie, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zatem więc organ odwoławczy wydając decyzję kasacyjną o której mowa w art. 138 § 2 kpa musi zawrzeć w niej wskazania co do tego, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wskazania te nie mogą dotyczyć tego, jakie rozstrzygnięcie ma być wydane po ponownym rozpoznaniu, a jedynie stanowią "podpowiedź" organu odwoławczego, aby organ pierwszej instancji dokonał rozważań w zakresie wskazanych okoliczności i w tej kwestii przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające, wykorzystując już zgromadzony materiał dowodowy, jak też dopuszczając ewentualnie w razie potrzeby nowe dowody. Zwłaszcza kwestia szerokiego postępowania dowodowego (wyjaśniającego) ma przy zastosowaniu omawianej regulacji zasadnicze znaczenie, bowiem tylko wówczas się ją stosuje, kiedy postępowanie wyjaśniające musi być w całości lub w znacznej części przeprowadzone od nowa. W ocenie Sądu organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nie zawarł jednak precyzyjnych, jasnych i konkretnych wskazań dla organu pierwszej instancji, a tym samym uchybił treści ww. przepisu. Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. Stwierdził więc naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania, niemniej jednak Kolegium w tej ocenie nie było konsekwentne, skoro z jednej strony wskazało, że większości wykonane pomiary hałasu w otoczeniu G. wykazały przekroczenie norm hałasu, zaś z drugiej, że na ich podstawie nie jest możliwe dokonanie ustaleń czy również obiekt ten jest źródłem emisji hałasu przekraczającym normy dopuszczalne. Z decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2012 r. wynika, że podstawą umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu były wyniki pomiarów dokonanych w dniu [...] października 2011r. przez Zakład B., posiadający certyfikat nr [...] Polskiego Centrum Akredytacji, w oparciu o które nie ustalono, aby oddziaływanie akustyczne G. powodowało przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że przeprowadzony dowód nie wystarcza do wyjaśnienia sprawy, konieczne staje się przeprowadzenie innego dowodu, który będzie można dojść do wyjaśnienia sprawy. Kolegium zasugerowało, że w takim przypadku może stać się koniecznym wyegzekwowanie przeglądu ekologicznego od właściciela obiektu. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednakże nie wynika na jakiej podstawie Kolegium doszło do takich wniosków, skoro w ogóle nie wykazało aby dokonało analizy i oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego od 2002 roku, w tym też ostatniego dokumentu zawierającego wyniki pomiarów badań hałasu z dnia [...] października 2011. W tych warunkach stwierdzić trzeba, że organ nie wykazał w wystarczający i przekonywujący sposób, że zgromadzony na przestrzeni kilku lat materiał dowodowy nie jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, że konieczne jest jeszcze przeprowadzenie innego dowodu. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia nie wyjaśnił dlaczego jego zdaniem na podstawie pomiarów hałasów z dnia [...] października 2011 r. uważa, że nie jest możliwe dokonanie niebudzący wątpliwości ustaleń, czy G.jest źródłem hałasu, czy też nie jest. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest decyzją odwoławczą wydaną na podstawie art. 138 kpa. Wskazać należy, iż charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie z tą zasadą określoną w art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że sprawa administracyjna jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, po raz pierwszy w pierwszej instancji, a następnie w drugiej instancji. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, i konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji, lecz ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej, tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym (B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 10. wydanie. Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2009, s. 79 i nast.). Organ drugiej instancji w prowadzonym postępowaniu odwoławczym winien dokonać powtórnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz dokonać oceny prawidłowości zastosowania, bądź nieodpowiadającej ustalonemu stanowi faktycznemu właściwego przepisu prawa. W przypadku uchylenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, organ odwoławczy powinien w sposób jednoznaczny określić własne stanowisko w kwestii wszystkich wadliwości postępowania przed organem pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie organ drugiej instancji uchybił powyższym zasadom, skoro w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał przyczyn dlaczego uznał, że do wydania rozstrzygnięcia przez organ I instancji konieczne jest jeszcze przeprowadzenie innego dowodu, niż dotychczas zgromadzone dowody w sprawie, przy czym jednoznacznie nie wskazał jaki dowód musi jeszcze przeprowadzić organ I instancji aby wydać rozstrzygnięcie w sprawie, która organy obu instancji rozpatrują przez okres kilkunastu lat. Z powodów wskazanych wyżej należało uchylić zaskarżoną decyzję, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 § 1 i 205 § 2 tej ustawy. Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych powyżej rozważań Sądu.