II OZ 455/13

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 78/13 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie W skardze z dnia 11 grudnia 2012 r. J. S. zwarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2013 r. skarżąca sprecyzowała, że nadbudowa budynku znajdującego się na sąsiedniej nieruchomości może mieć dla niej nieodwracalne skutki, a w razie ewentualnego uwzględnienia skargi inwestorzy nie będą chcieli przywrócić stanu poprzedniego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., oddalił wniosek. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strona podała co prawda, iż realizacja zaskarżonej decyzji może wywołać nieodwracalne, jej zdaniem skutki, jednakże powołała się na okoliczności, które zdaniem Sądu nie stanowią dostatecznej podstawy do przychylenia się do jej prośby. Nawet, gdyby hipotetycznie rzecz ujmując, w razie uwzględnienia skargi okazało się, że sporna decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, czego na tym etapie postępowania nie sposób stwierdzić, istnieją instrumenty prawne pozwalające przywrócić poprzedni stan faktyczny, a więc doprowadzić do likwidacji nadbudowy. W ocenie Sądu realizacja spornej inwestycji nie nadwyręży interesu prawnego skarżącej, a to z tego względu, że nie zamieszkuje ona w budynku, który miałby ulec zacienieniu. Skarżąca pismem z dnia 6 maja 2013 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2013 r. W odpowiedzi na zażalenie P. D. wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Skarżąca wiąże możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przede wszystkim z tym, że realizacja przedmiotowej inwestycji może doprowadzić do zacienienia jej nieruchomości. Mając na uwadze powyższe wywody stwierdzić należy, iż rozbudowa budynku mieszkalnego nie wywołuje skutku o charakterze nieodwracalnym. W orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12). Ponadto w rozpoznawanym wniosku skarżąca nie uprawdopodobniła żadnych konkretnych zagrożeń jakie mogą wyniknąć w związku z wykonaniem decyzji Starosty Zawierciańskiego z dnia [...] września 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. D. i M. D. pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Sam fakt zacienienia nieruchomości skarżącej nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zask. decyzji, tym bardziej w przypadku, jak słusznie wskazuje Sąd I instancji, gdy budynek skarżącej nie jest użytkowany jako budynek mieszkalny, który hipotetycznie może zostać zacieniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.