I SA/Po 279/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...]r. Nr [...]; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów sądowych. I SA/Po 279/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Minister Finansów, działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P., na podstawie art. 14 g § 1 i § 3 i art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej zwanej O.p.) pozostawił wniosek T. W. (dalej: Strona, Wnioskodawca, Skarżący) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu o przeznaczeniu pod zabudowę hal logistycznych i fabryk – bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z przepisem art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wniosek strony nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w ww. przepisie, w związku z czym pismem z dnia [...], Nr [...] i Nr [...], na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. wezwano Wnioskodawcę m.in. do usunięcia braków formalnych wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, poprzez uzupełnienie opisu sprawy o następujące informacje: 1) Czy Wnioskodawca posiada inne nieruchomości, jeśli tak to jakie i w jaki sposób wszedł w ich posiadanie (np. darowizna, kupno)? 2) Czy Zainteresowany zamierza nabywać kolejne nieruchomości (w jaki sposób i od kogo)? 3) Czy Wnioskodawca planuje jeszcze w przyszłości sprzedaż kolejnych działek, jeżeli tak to w jakiej ilości i czy dla jednego nabywcy? Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na wezwanie, wskazując, że: "1. Posiada inne nieruchomości (grunty) za które płaci podatek rolny, które wchodzą w skład jego gospodarstwa i nabył je w drodze kupna, jak również darowizny od rodziców 2. Tak, na poszerzenie mojego gospodarstwa rolnego 3. Jeszcze nie wie ile działek sprzedam i czy będzie sprzedawał kolejne grunty". Wnioskodawca uzupełnił wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług jedynie częściowo, tj. udzielił odpowiedzi na pytania oznaczone w wezwaniu jako nr 1 i 2. Natomiast nie odpowiedział na pytanie nr 3. Zainteresowany, w zakresie pytania nr 3 wskazał jedynie, że "Jeszcze nie wiem ile działek sprzedam i czy będę sprzedawał kolejne grunty". Wnioskodawca nie przedstawił zatem konkretnie wszystkich informacji, koniecznych do wydania interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. Podkreślić należy, iż na organie spoczywa obowiązek dokonania oceny, czy stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) został przedstawiony przez wnioskodawcę wyczerpująco, czy też nie. Jeśli we wniosku o wydanie interpretacji strona przedstawiła stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w sposób uniemożliwiający dokonanie oceny prawnej jej stanowiska, organ podatkowy - w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. - wzywa stronę do uzupełnienia braków wniosku - co uczyniono w przedmiotowej sprawie. Zatem, organ może żądać od wnioskodawcy uszczegółowienia opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), jeśli uzna, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej. Z kolei brak uzupełnienia (bądź uzupełnienie w niewystarczającym zakresie) wniosku, pomimo wezwania organu, stanowi przesłankę do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, co wprost wynika z treści przepisu art. 14g § 1 w zw. z art. 14h i art. 169 § 1 O.p. W przedmiotowej sprawie Zainteresowany, pomimo wyraźnie sformułowanego w tym zakresie wezwania i stosownego pouczenia, nie uzupełnił wniosku w żądanym zakresie.Tym samym, nie zostały dopełnione wszystkie wymogi zawarte w wezwaniu z dnia [...]. W konsekwencji nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie, bowiem brak jednoznacznego wyjaśnienia wszystkich kwestii, będących przedmiotem zapytań w wezwaniu, uniemożliwia dokonanie przez Organ oceny, czy w sprawie, o której mowa we wniosku, sprzedaż gruntu o przeznaczeniu pod zabudowę hal logistycznych i fabryk podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. T. W. złożył zażalenie na to postanowienie, w którym stwierdził, iż sprawa dotyczy działań przyszłych, a nie przeszłych i trudno jest o udzielenie konkretenej odpowiedzi na tak postawione pytanie. Odpowiedział więc w piśmie z dnia [...] nastepująco: “Jeszcze nie wiem ile działek sprzedam i czy będę sprzedawał kolejne grunty". Trudno jest przewidzieć i planować kolejną sprzedaż, ale być może sprzeda ok. 4 działki z decyzją o warunkach zabudowy w okresie 1-2 lat lub dłuższym. Trudno jest również przewidzieć czy będzie to jeden nabywca czy kilku odrębnych. Ponieważ uzupełnił braki formalne wniosku w ustawowym terminie i odpowiedział na zadane w wezwaniu z dnia [...] pytania dotyczące zadarzeń przyszłych (hipotetycznych) zgodnie z najlepszą wiedzą i wolą, wniósł o rozpatrzenie wniosku. Postanowieniem z dnia [...] Minister Finansów działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podniesiono, iż Strona nie jest w stanie konkretnie przedstawić wszystkich informacji, koniecznych do wydania interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. Wskazano na wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2011r., sygn. akt III SA/Wa 2354/10, w którym Sąd stwierdził, iż "Interpretacja indywidualna jest czynnością obejmującą - w zakresie prawa podatkowego - ocenę stanowiska wnioskodawcy bądź wskazanie prawidłowego stanowiska, z uzasadnieniem prawnym, przy uwzględnieniu stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez zainteresowanego we wniosku o interpretację. (...) Specyfika postępowania zmierzającego cło wydania przez organ podatkowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego polega między innymi na tym, że właściwy organ podatkowy wydając interpretację indywidualną koncentruje się na stanie faktycznym oraz ocenie prawnej przedstawionej przez stronę we wniosku o udzielenie interpretacji. Wniosek o udzielenie interpretacji może być formułowany zarówno na tle istniejącego stanu faktycznego, jak również w kontekście przyszłego, hipotetycznego stanu faktycznego, a więc dopiero planowanych przedsięwzięć wnioskodawcy, który chce wiedzieć, jakie będą skutki prawnopodatkowe zamierzonych przez niego działań. Istotne jest przy tym, aby określony we wniosku stan faktyczny przedstawiony został w sposób wyczerpujący (czego prawną podstawą jest art. 14b § 3 O.p.), co oznacza, iż powinien zawierać wszystkie istotne elementy z punktu widzenia możliwości dokonania jego oceny prawnej przez właściwy organ podatkowy. Rzeczą uprawnionego organu jest, przy wystarczającej "precyzyjności" tego stanu, udzielenie odpowiedzi, czyli wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 6 kwietnia 2009 r.. sygn. akt I SA/Go 214/09). Przedstawienie stanu faktycznego w sposób wyczerpujący rozumieć należy jako opisanie go bardzo dogłębnie, dokładnie i szczegółowo, w taki sposób, by można było prawidłowo ocenić przedmiot wątpliwości interpretacyjnych przedstawionych do analizy organu podatkowego. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie, że z dnia 29 września 2010 r." sygn. akt III SA/Wa 934/10, że w sytuacji, gdy wnioskodawca stwierdzi, że nie wie czy w stanie faktycznym wystąpi jeden z jego elementów wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji organ nie może ocenić skutków prawnopodatkowych stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji zgodnie z treścią art. 14c § 1 0.p.". Zatem wydanie przez Organ postanowienia o pozostawieniu wniosku Strony bez rozpatrzenia, było zasadne. Zainteresowany nie dopełnił warunków, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., nie przedstawił bowiem w ustawowym terminie, pomimo skutecznie doręczonego wezwania, uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego. Udzielenie przez Wnioskodawcę informacji "Jeszcze nie wiem ile działek sprzedam i czy będę sprzedawał kolejne grunty", nie można uznać za odpowiedź na pytanie "Czy Wnioskodawca planuje jeszcze w przyszłości sprzedaż kolejnych działek, jeżeli tak to w jakiej ilości i czy dla jednego nabywcy?". Natomiast w związku z informacją podaną przez Wnioskodawcę w złożonym zażaleniu, iż "(...) być może sprzedam ok. 4 działki z decyzją o warunkach zabudowy w okresie 1-2 lat lub dłuższym. (...)". Organ wyjaśnił, iż postępowanie w sprawie udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego jest postępowaniem specyficznym, w którym składający wniosek o wydanie interpretacji ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) - (art. 14b § 3 O.p.), a organ wydający interpretacje może przyjąć za podstawę swoich rozważań wyłącznie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku (oraz jego uzupełnieniu) o wydanie interpretacji indywidualnej. Na mocy art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120. art. 121 § 1. art. 125, art. 129. art. 130. art. 135-137, art. 140. art. 143. art. 165a. art. 168. art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6. 10 i 23 działu IV. Tym samym, analizując przedmiotową sprawę Organ odniósł się do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz informacji zawartych w jego uzupełnieniu, a zatem poruszał się w zakresie swoich kompetencji określonych w art. 14h O.p. Organ powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1524/10. w którym to Sąd stwierdził m.in.: ..(...) organ interpretujący "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko) - art. 14b § 3 O.p. (...). W konsekwencji Sąd ocenia zgodność stanowiska organów podatkowych z przepisami prawa w odniesieniu do stanu faktycznego oraz stanowiska wnioskodawcy zawartych tylko i wyłącznie we wniosku względnie w pismach go doprecyzowujących przed wydaniem interpretacji - wszelkie okoliczności podniesione na dalszych etapach postępowania nie mogą mieć w sprawie znaczenia (... )". Z powołanego powyżej wyroku wynika, że wszelkie okoliczności podniesione na dalszych etapach postępowania (w przedmiotowej sprawie udzielenie odpowiedzi przez Zainteresowanego na pytanie dotyczące planowanej sprzedaży kolejnych działek) nie mają w przedmiotowej sprawie znaczenia. T. W. wniósł skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i cofnięcie sprawy do Izby Skarbowej w P. Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. w celu wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego na podstawie danych podanych wedle jego najlepszej wiedzy we wniosku i jego uzupełnieniu faktów dotyczących zdarzenia przyszłego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że uzupełnił braki formalne wniosku i udzielił odpowiedzi na zadane pytanie, zgodnie z najlepszą wiedzą, jaką w tym momencie posiadał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 14 h § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14 b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że podany we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będzie stanowić jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznaczy granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14 b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia (art. 14 g § 1 O.p.). Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał, iż skarżący nie uzupełnił wniosku i nie przedstawił wszystkich informacji koniecznych do wydania interpretacji w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnienie udzielone przez skarżącego nie stanowi zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej odpowiedzi na zadane pytanie, a tym samym uniemożliwia ustalenie, czy dana transakcja sprzedaży gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%. Brak tej informacji nie pozwala bowiem organowi podatkowemu na stwierdzenie, czy skarżący dla tej dostawy spełnia definicję podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. Sąd nie podziela takiego stanowiska. W ocenie Sądu udzielona przez skarżącego odpowiedź pozwalała organowi podatkowemu na udzielenie interpretacji indywidualnej. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż skarżący jest rolnikiem indywidualnym, nie prowadzącym działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem podatku VAT, nie jest rolnikiem ryczałtowym i płaci podatek rolny. W [...] r. kupił działkę, która jest gruntem aktywizacji gospodarczej i opłaca podatek rolny. Skarżący chce sprzedać działkę swojej matce pod uprawy rolne. Skarżący posiada inne nieruchomości (grunty), za które płaci podatek rolny, które nabył w drodze kupna i darowizny i zamierza nabywać kolejne nieruchomości na poszerzenie swojego gospodarstwa rolnego. Nadto skarżący stwierdził, że nie wie ile działek sprzeda i czy będzie sprzedawał kolejne grunty. A zatem skarżący przedstawił opis zdarzenia przyszłego w oparciu o który organ podatkowy mógł wydać interpretację indywidualną, w stosunku do tak określonego zdarzenia przyszłego. Skoro skarżący stwierdził, że nie wie czy i ile gruntów w przyszłości będzie sprzedawał to organ podatkowy winien wydać interpretację indywidualną na podstawie opisanego zdarzenia przyszłego, czyli w stosunku do sprzedaży jednej działki. Tak opisane zdarzenie przyszłe może kształtować prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej i zainteresowany może żądać od organu wykładni, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, tj. wykładni wskazującej zakres i sposób zastosowania przepisów regulujących określony podatek do przedstawionego zdarzenia przyszłego. Który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do zdarzeń przyszłych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdująca w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca winien uzyskać rzetelną informację, jak w dotyczącym go zdarzeniu przyszłym, organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanego zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku musi być skonkretyzowane i dotyczyć zindywidualizowanego podmiotu. W ocenie Sądu, opis zdarzenia przyszłego przedstawiony przez skarżącego jest na tyle precyzyjny i skonkretyzowany, że umożliwia wydanie stosownej interpretacji. Zdarzenie przyszłe zostało opisane wyczerpująco, wszechstronnie i na tyle dokładnie, że skarżący mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi. W tych okolicznościach organ powinien ponownie rozpatrzyć wniosek strony i wydać stosowną interpretację zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Sąd podkreśla, że podany we wniosku stan faktyczny będzie stanowić jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznaczy granice, w jakich interpretacja, będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.