II OSK 2563/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2013 roku, sygn. akt II SA/Kr 483/13 o odrzuceniu skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] stycznia 2013 roku, nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań lokalizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 483/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] stycznia 2013 roku, w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań lokalizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że mimo wezwania skarżącej spółki do uiszczenia wpisu od skargi oraz pouczenia spółki o skutkach niewykonania tego obowiązku, w zakreślonym terminie nie dokonano żądanej czynności, co uzasadniało odrzucenie skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosło Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. zaskarżając to postanowienie w całości i zarzuciło naruszenie przepisów postępowania tj.: 1. art. 133 § 2 k.p.c. i art. 142 k.p.c. w zw. z art. 65 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) przez ich nieprawidłową interpretację polegającą na przyjęciu, iż skarżącemu doręczono skutecznie w dniu 30 kwietnia 2013 roku wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł; 2. "art. 58 § 1 pkt § 3" i art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi mimo braku podstaw dla takiego postąpienia; 3. art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, przez nieuzasadnione odrzucenie skargi w konsekwencji pozbawienie strony skarżącej możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej 4. art. 134 ust. 1 w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. – poprzez odmowę zastosowania tych przepisów i zaniechanie przeprowadzenia kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego w zakresie jego zgodności z prawem. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym, kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Zarzuty skargi kasacyjnej opierają się na tym, że zdaniem skarżącego kasacyjnie nie otrzymał on wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Wbrew powyższym twierdzeniom w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, odpisu odpowiedzi na skargę oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu KRS skarżącego. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej rozporządzenie), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 P.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09, postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10). Wymogi te zostały w okolicznościach sprawy spełnione i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do ich kwestionowania. Zauważyć w związku z tym należy również, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c. Z takim dowodem w okolicznościach sprawy nie mamy do czynienia, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że rzeczą odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo Sądowi (takim niezwłocznym zgłoszeniem nie będzie działanie takie, jakie zostało podjęte przez pełnomocnika strony w przedmiotowej sprawie). W sytuacji gdy tego nie uczyniono, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia 30 kwietnia 2013 r. skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślić należy, że przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzania odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, że nie otrzymał żadnego (czyli, że odebrał pustą kopertę). W niniejszej sprawie przesyłka która zawierała odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, odpisu odpowiedzi na skargę oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu KRS skarżącego, została odebrana w dniu 30 kwietnia 2013 roku przez S.J. Skarżąca spółka wypełniając wezwania sądu złożyła do akt sprawy aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców KRS nie wykonując wezwania w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec tego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oddalił.