II SAB/Bk 38/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na przewlekłość postępowania Burmistrza C. w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie pojedynczej elektrowni wiatrowej na nieruchomości nr [...] w miejscowości C. S. 1. stwierdza prowadzenie postępowania w sprawie w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa; 2. zasądza od Burmistrza C. na rzecz skarżącej W. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę [...] (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W. sp. z o.o. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza C. postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku spółki z dnia [...].05.2012 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie pojedynczej elektrowni wiatrowej o mocy do 3,2 MW na nieruchomości nr [...] w miejscowości C. S. gmina C. W skardze Skarżąca wniosła o: 1/ zobowiązanie Burmistrza C. do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w terminie czternastu dni, 2/ zobowiązanie Burmistrza C. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie 3/ na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 j.t. dalej p.p.s.a.) wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4/ zasądzenie kosztów postępowania. W skardze spółka wskazała, że Burmistrz C. prowadzi wiele postępowań z wniosków spółki o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację na terenie gminy 18 sztuk pojedynczych turbin wiatrowych oraz o ustalenie warunków zabudowy dla ich budowy. We wszystkich przypadkach postępowania są prowadzone bardzo przewlekle, co znalazło potwierdzenie w uwzględnianych przez SKO w Łomży zażaleniach i odwołaniach od decyzji organu I instancji. W odniesieniu zaś do kwestionowanego niniejszą skargą postępowania, Spółka wskazała, że wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji został złożony w piśmie sporządzonym [...].05.2012 r. i do dnia złożenia skargi (tj. [...].03.2013 r.) nie został załatwiony. W opinii Państwowego Inspektora Sanitarnego w W. M. z dnia [...].07.2012 r. oraz postanowienia Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w dniu [...].06.2012 r., ww. organy stwierdziły o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. Pomimo tego postępowanie administracyjne nie zostało wówczas zakończone. W związku, zatem z przewlekłością organu, spółka złożyła zażalenie na bezczynność, które zostało postanowieniem z dnia [...].08.2012 r.. SKO w Ł. uznane za uzasadnione. W dniu [...].09.2012 r. organ wydał postanowienie o konieczności wykonania raportu oddziaływania na środowisko, w związku czym W. sp. z o.o. przedłożyła dnia [...].09.2012 r. stosowny raport do Urzędu Miasta w C. Na wezwanie organu Spółka uzupełniła w dniu [...] października 2012 r. braki raportu. Pomimo tego organ przekazał raport do uzgodnienia dopiero [...] października 2012 r. Dnia [...].11.2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. M. wydał opinię uzgadniającą pozytywnie planowane przedsięwzięcie, a w dniu [...] stycznia 2013 r. raport został pozytywnie uzgodniony przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w B. W dniu [...] stycznia 2013 r. Burmistrz C. wydał obwieszczenie o wyłożeniu raportu do publicznego wglądu. Dnia [...] lutego 2013 r. Spółka została wezwana do przedłożenia uzupełnień do raportu, co w ocenie Skarżącej Spółki na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Spółka powołała się w tym miejscu na orzeczenia SKO w Ł. oraz WSA w Białymstoku wydane w sprawach z wniosków Skarżącej, stwierdzające, że takie uchybienie daje podstawy do uznania, iż postępowanie jest prowadzone przewlekle z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Spółki, na obecnym etapie postępowania, niedopuszczalne jest także rozszerzenie zakresu raportu, poprzez jego uzupełnienie, do dokonania, czego wezwał Spółkę Burmistrz C. Organ nie zawiadomił także Spółki o nie załatwieniu sprawy w terminie oraz nie wskazał nowego terminu do załatwienia sprawy. W świetle powyższych okoliczności faktycznych Spółka podniosła, że dotychczas nie zostało wydane rozstrzygnięcie merytoryczne, co jest działaniem świadomie niezgodnym z prawem i stanowi naruszenie art. 35 § 3 k.p.a., art. 8 i art. 12 § 1 k.p.a. Wniosła o stwierdzenie, że postępowanie jest prowadzone przewlekle i nie załatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Nadto skarżąca Spółka wnosiła o zobowiązanie organu do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej pracownika winnego nie załatwienia sprawy w terminie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz C. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaprzeczył, jakoby postępowanie prowadzone było przez niego przewlekle oraz wskazał, że postępowanie prowadzone jest zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ podkreślił, że w postanowieniu SKO w Ł. z dnia [...].08.2012 r. (znak: [...]) Kolegium stwierdziło brak wydania przez organ postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 lub ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, co stanowiło asumpt do wydania przez organ postanowienia w dniu [...].09.2012 r. (nr [...]) nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Organ podkreślił, że zarówno wniosek jak i raport były dotknięte brakami formalnymi, dlatego w międzyczasie wzywano stronę do ich uzupełnienia. Postępowanie przedłużyło się również wobec konieczności rozpoznania wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie Stowarzyszenia E. – K. W. W. i P. P. B. Organ poinformował także, że wpłynęły liczne protesty od lokalnej społeczności przeciwko budowie elektrowni wiatrowych na terenie gminy, po rozpatrzeniu, których Burmistrz C. wydał obwieszczenie-zawiadomienie o wyznaczeniu ostatecznego terminu załatwienia sprawy na dzień [...].04.2013 r. Ponadto organ wskazał, że wyznaczenie obszaru pod budowę farm wiatrowych wymaga wyznaczenia odpowiedniej strefy buforowej od istniejących i potencjalnych zabudowań, zależnej od oddziaływania urządzeń na środowisko. W dniu [...].06.2013 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo przygotowawcze pełnomocnika Burmistrza C. z dnia [...] czerwca 2013 r., w którym wniósł on o odrzucenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie skargi. W piśmie niniejszym podniesiono, iż postanowienie SKO w Ł. z dnia [...].08.2012 r. uwzględniające za zasadne zażalenie Spółki na bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania nie dotyczyło przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ, albowiem wyklucza to sentencja niniejszego postanowienia, w której organ uznał zażalenie za zasadne i stwierdził, że nie załatwienie sprawy w terminie miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa. Taka konstrukcja uzasadnia w ocenie pełnomocnika stanowisko, że Kolegium nie rozważyło i nie rozstrzygnęło kwestii przewlekłego prowadzenia sprawy, a jedynie odniosło się do wniosku o bezczynność organu. Wobec powyższego, w ocenie pełnomocnika organu, strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przed złożeniem przedmiotowej skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a powyższe uzasadnia odrzucenie skargi. Ponadto pełnomocnik poinformował, że w dniu [...].04.2013 r. organ wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, wobec czego postępowanie przed sądem stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone. Pełnomocnik ustosunkował się także do zarzutów tyczących się przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza C., zaprzeczając stanowisku Skarżącej Spółki oraz wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...].06.2013 r. Skarżąca poinformowała sąd o wydaniu przez organ w dniu [...].04.2013 r. decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania. Skarżąca. W piśmie niniejszym Spółka powtórzyła argumenty ze skargi, wskazała ponadto, że Burmistrz C. pismem z dnia [...].03.2013 r. sugerował Spółce cofnięcie skargi za przewlekłość postępowania, albowiem rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny wydłuży załatwienie sprawy oraz wskazała, że w dniu [...].04.2013 r. Rada Miejska w C. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym planowane inwestycji Skarżącej znalazły się w strefach z zakazem zabudowy. Spółka poinformowała także, iż w dniu [...] czerwca 2013 r. SKO w Ł. uchyliło decyzję organu z dnia [...] kwietnia 2013 r. i odmówiło wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ze względu na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu albowiem zasadnie skarżąca Spółka upatruje przewlekłości postępowania Burmistrza C. o cechach rażącego naruszenia prawa przy rozpatrywaniu wniosku strony z dnia [...] maja 2012 r. o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na budowie pojedynczej elektrowni wiatrowej o mocy do 3,2 MW na nieruchomości nr [...] w miejscowości C. S. gmina C.. Na wstępie zauważyć należy, że brak było w sprawie niniejszej podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu. Organ podniósł, że w sprawie nigdy nie zapadło rozstrzygnięcie SKO w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania. Stanowisko to nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem z treści postanowienia SKO z dnia [...] sierpnia 2012 r. wynika wyraźnie, że dotyczy ono zażalenia Spółki na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania. Instytucja przewlekłości postępowania administracyjnego została wprowadzona do Kodeksu postępowania administracyjnego ustawą nowelizacyjną z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r. Nr 6, poz. 18). Wskazaną nowelizacją przyznano stronom postępowania administracyjnego – z mocą od dnia 11 kwietnia 2011 r. - uprawnienie do podważania przed sądem administracyjnym przewlekłości postępowania administracyjnego. Następnie dokonano zmiany ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w jej wersji opublikowanej w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez przyznanie sądowi administracyjnemu kompetencji do stwierdzania, czy bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (zmiany wprowadzone od dnia 17 maja 2011 r. na podstawie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) oraz kompetencji do wymierzania organowi administracji grzywny w przypadku stwierdzenia przewlekłości postępowania (od dnia 12 lipca 2011 r. na podstawie ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2011 r. Nr 76, poz. 409). W literaturze przedmiotu i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, pod pojęciem przewlekłości postępowania administracyjnego rozumie się stan, w którym organ administracji nie załatwia sprawy w terminie i jednocześnie nie pozostaje w bezczynności tzn. podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją wymaganą w art. 12 k.p.a. ustanawiającym zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje, gdy będzie mu można skutecznie postawić zarzut niedochowania należytej staranności w dążeniu do zakończenia postępowania w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności, w tym dowodowych, pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (vide: wyrok NSA z 26 października 2012 r., II OSK 1956/12). O przewlekłości postępowania przed organem administracji można, zatem mówić, gdy czas postępowania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony tj. gdy naruszone zostaje prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (vide: postanowienie NSA z 21 grudnia 2010 r., II GPP 5/10, CBOSA). Inaczej rzecz ujmując wskazuje się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuacje prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, czy też jako stan, w którym organ w sposób nieuzasadniony "przedłuża" w trybie art. 36 § 2 k.p.a. termin załatwienia sprawy, powołując się na niezależne od niego przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu podstawowego (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z 9 lutego 2012 r., II SAB/Wr 71/11). Ocena, czy postępowanie przed organem administracji publicznej trwa dłużej niż to jest konieczne, zawsze powinna być dokonywana na podstawie akt administracyjnych i w aspekcie potrzeby przeprowadzania poszczególnych czynności dla załatwienia wniosku strony. Z akt administracyjnych przedstawionych przy odpowiedzi na skargę wynika następujący obraz działań organu: 1. wpłynięcie wniosku dnia [...] maja 2012 r. wraz z załącznikami w postaci: karty informacyjnej przedsięwzięcia, odpisu z KRS, planu sytuacyjnego, mapy ewidencyjnej, wypisu uproszczonego z rejestru gruntów oraz wydruku polecenia przelewu (uiszczenia opłaty skarbowej od decyzji środowiskowej); 2. w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. Burmistrz wezwał Spółkę "W.", na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2012 r. poprzez przedstawienie pełnego wykazu właścicieli nieruchomości znajdujących się w strefie oddziaływania elektrowni wiatrowej – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania; spółka złożyła odpowiedź na niniejsze wezwanie dnia [...] czerwca 2012 r. 3. w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Burmistrz wezwał Spółkę "W.", na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2012 r. poprzez uiszczenie opłaty skarbowej w kwocie 205 zł – w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania; 4. wystąpienie organu w pismach datowanych na [...] czerwca 2012 r. do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. M. o wyrażenie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i ewentualnego zakresu raportu (opinie o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wpłynęły [...] i [...] lipca 2012 r.); pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. organ uzupełnił braki złożonego wniosku do RDOŚ w B. (w postaci wniosku złożonego przez spółkę o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), a postanowieniem PPIS w W. M. z dnia [...] czerwca 2012 r. został wezwany do usunięcia braków w złożonym wniosku poprzez złożenie wniosku Inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 5. w pismach z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz z dnia [...] lipca 2012 r. Burmistrz zawiadomił Spółkę "W.", na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., iż wskutek nieusunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...] maja 2012 r. wniosek pozostanie bez rozpoznania; 6. w dniu [...] sierpnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uwzględniło zażalenie Spółki "W." na bezczynność Burmistrza C. w załatwieniu wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, w którym wskazało, że wezwanie organu do uzupełnienia wniosku spółki o wykaz stron było bezpodstawne, a wniosek spółki jest kompletny; 7. postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. organ nałożył na Spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia; 8. raport został przedłożony w dniu [...] września 2012 r. 9. w dniu [...] września 2012 r. organ wezwał Spółkę do usunięcia braków raportu; 10. w dniu [...] października 2012 r. organ wezwał spółkę do podpisania wszystkich uzupełnień raportu; 11. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Burmistrz dopuścił do udziału na prawach strony w postępowaniu Stowarzyszenie E. – K. W. W. i P. P. B.; 12. w dniu [...] października 2012 r. organ zwrócił się do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia; 13. realizacja przedsięwzięcia została zaopiniowana pozytywnie w dniu [...] listopada 2012 r. i w dniu [...] stycznia 2013 r.; 14. w dniu [...] stycznia 2013 r. organ wyłożył raport do publicznego wglądu; 15. w dniu [...] lutego 2012 r. organ zawiadomił strony postępowania o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień [...] marca 2013 r.; w dniu [...] lutego 2013 r. odwołano wyznaczoną rozprawę; 16. w dniu [...] lutego 2012 r. organ wezwał Spółkę do uzupełnienia raportu; 17. w dniu [...] marca 2013 r. (po wpłynięciu skargi na przewlekłość, co miało miejsce [....] marca 2013 r.) – Burmistrz C. zawiadomił strony o zebranych w sprawie dokumentach i materiałach. Opisany powyżej ciąg czynności podejmowanych przez organ w przedmiotowym postępowaniu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że Burmistrz C. prowadził postępowanie opieszale i z naruszeniem wynikających z procedury administracyjnej terminów załatwienia wniosku strony. Świadczą o tym następujące okoliczności: - organ dwukrotnie, oddzielnymi pismami wzywał spółkę do uzupełnienia braków złożonego wniosku, przy czym pierwsze wezwanie nastąpiło po upływie 22 dni od chwili złożenia wniosku, a kolejne po upływie dalszych 13 dni, - organ występując do RDOŚ oraz PPIS w W. M., dopuścił się 36-dniowej zwłoki, wnioski organu były ponadto obarczone brakami formalnymi, podczas gdy organ wielokrotnie już kierował analogiczne pisma do ww. organów (także w sprawach z innych wniosków spółki); - pomimo wielokrotnych, opartych na przepisach prawnych, wyjaśnieniach spółki w zakresie braku obowiązku dostarczenia, wymaganego przez organ, pełnego wykazu właścicieli nieruchomości, organ zadecydował o pozostawieniu wniosku spółki bez rozpoznania z uwagi na ww. brak, (podczas gdy opinie o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wpłynęły już [...] i [...] lipca 2012 r.); - organ dopiero w dniu [...] września 2012 r. nałożył na spółkę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas, gdy już w czerwcu wystąpił do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie opinii, co do potrzeby jej przeprowadzenia; - po złożeniu przez Spółkę raportu w dniu [...] września 2012 r. organ 3–krotnie wzywał do jego uzupełnienia w dniu [...] września 2012 r., [...] października 2012 r. i [...] lutego 2013 r.; - wyznaczony przez organ termin rozprawy na dzień [...] marca 2013 r. został odwołany. Powyżej opisane czynności wskazują, że organ przedłużał postępowanie w sposób nieuzasadniony, nie podając tego powodów. Nie budzi wątpliwości, że to "przeciąganie w czasie" rozpoznania wniosku miało związek z prowadzonymi w gminie pracami planistycznymi oraz ze zgłaszanymi przez społeczeństwo lokalne protestami przeciwko budowie turbin wiatrowych. Niewątpliwie organ wiązał, zatem konieczność wydania decyzji środowiskowej z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zauważyć jednak należy, że uchwała intencyjna została podjęta dopiero [...] maja 2012 r., podczas gdy wniosek o wydanie decyzji środowiskowej wpłynął do organu kilka tygodni wcześniej. W takiej sytuacji faktycznie mało prawdopodobne było uchwalenie planu przed wydaniem decyzji środowiskowej, zwłaszcza, że organ miał obowiązek wydać ją jak najszybciej z uwagi na to, że upłynęły już terminy procesowe. Należy również wskazać na stanowisko tutejszego sądu z wyroków z dnia 17 stycznia 2013 r. (w sprawach II SAB/Bk 62-65/12 ze skarg Spółki "W." na przewlekłość Burmistrza C., od wyroków tych zostały oddalone skargi kasacyjne II OSK 924-927/13), w których uzasadnieniach wywiedziono, że – podobnie jak w sprawie niniejszej – "Naruszaniu standardów wskazanych w przepisach art. 35 i 36 k.p.a. towarzyszył [...] brak koncentracji działań organu, którego jawnym przejawem było wystosowanie do strony wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku". Wystosowane w sprawie niniejszej wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku było również czynnością niekonieczną, która nie zmierzała do zakończenia postępowania. Brak potrzeby tej czynności wynikał chociażby z braku podniesienia kwestii uchybień formalnych wniosku w uzasadnieniu decyzji SKO, uwzględniającej zażalenie spółki. Nadto przedmiotowe wezwania sporządzane były oddzielnie, w odstępach kilku tygodni. Podobny brak koncentracji działań wystąpił w przypadku wezwań do uzupełnienia raportu. Organ wykazał się również nieprzemyślanymi decyzjami procesowymi, o czym świadczy chociażby fakt wyznaczenia terminu rozprawy a następnie jej odwołanie. W tym kontekście zwraca również uwagę naruszenie obowiązku zawiadamiania strony o każdym przypadku niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym przez ustawodawcę (w trybie art. 36 k.p.a.), czego organ w niniejszej sprawie nie uczynił. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanu przewlekłości postępowania o znamionach rażącego naruszenia prawa. Sąd jednak nie uwzględnił wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny na podstawie, art. 149 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem wnioskiem tym skład orzekający nie był związany stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzekając w tym przedmiocie sąd miał na uwadze fakt, że jest to jedna z wielu skarg Spółki "W." na przewlekłe działanie Burmistrza C. W dniu 25 czerwca 2013 r. Burmistrz C. został ukarany grzywnami w kwotach po 500 złotych w 7 sprawach, a w 4 sprawach został ukarany grzywną w kwotach po 1.000 zł. Grzywna wymierzana zaś na podstawie art. 154 § 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma wyłącznie charakteru represyjnego, a jej celem jest przede wszystkim zdyscyplinowanie organu i poprzez realne zagrożenie sankcją zmuszenie do sprawnego i terminowego załatwiania wniosków stron postępowania. W ocenie składu orzekającego, cel powyższy został już wobec organu osiągnięty. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanu przewlekłości postępowania ze znamionami rażącego naruszenia prawa. O zwrocie kosztów postępowania między stronami orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.