I GZ 176/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1872/12 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1872/12 na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie W. G. na postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że postanowieniem z [...] stycznia 2014r. oddalono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] października 2013 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2014 r. Skarżący pismem nadanym faxem w dniu [...] lutego 2014 r. o godz. 21:14 złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Upoważniony pracownik Sądu opatrzył pismo skarżącego prezentatą w dniu [...] lutego 2014 r. o godz. 7:10. W tych okolicznościach Sąd uznał zażalenie za wniesione po upływie terminu do dokonania czynności procesowej i odrzucił zażalenie w oparciu o powołaną powyżej podstawę prawną. Na poparcie swojego stanowiska Sąd odwołał się do przepisów ustawy p.p.s.a., iż w celu dochowania przez stronę terminu, przepisy przewidują jedynie możliwość oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w urzędzie konsularnym, ewentualnie w wyjątkowych sytuacjach w dowództwie jednostki dla żołnierza, a dla osoby pozbawionej wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (por. art. 83 § 3 i 4 p.p.s.a.). Przepisy te nie uwzględniają terminu wniesienia pisma za pomocą faxu. Natomiast stosownie do art. 65 § 3 p.p.s.a. jedynie sąd, w stosunku do stron postępowania może doręczać pismo także za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej, a dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych, jednakże przepis ten nie wprowadza takiego uprawnienia dla stron w stosunku do Sądu. Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie, w którym stwierdził, że datę wniesienia pisma za pomocą faxu stwierdza potwierdzenie jego nadania, a więc data uwidoczniona również na maszynie przyjmującej sądu, nie zaś prezentata naniesiona przez pracownika. Dodał, że było nieprawidłowe rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz wykładnię Sądu Najwyższego, dotyczącą innej procedury niż sądowoadministracyjna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z kolei art. 83 § 4 p.p.s.a. stanowi, że to samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku. W opisanych przypadkach, o terminie wniesienia pisma nie decyduje zatem data jego wpływu do sądu, lecz data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario, ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą telefaxu. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu, to data prezentaty, a nie data nadania faxu, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenie. Trzeba tym samym zauważyć, że wbrew temu co twierdzi skarżący, w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaxu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 64). Z akt sprawy wynika, że zażalenie zostało nadane faxem w dniu [...] lutego 2014 r., lecz nastąpiło to po godzinach urzędowania Sądu, tj. o godz. 21:14. Z tego też względu fax został odebrany dopiero w dniu następnym. W tym też dniu możliwe było postawienie prezentaty, która określała datę wniesienia pisma do Sądu, tj. dzień [...] lutego 2014 r. Skarżący nie dochował zatem terminu do wniesienia zażalenia, które w konsekwencji podlegało odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy dodać, że zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Z tego też względu nie sposób kwestionować działania Sądu, który w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia posiłkowo odwołał się do stanowiska Sądu Najwyższego, znajdującego, wbrew temu co twierdzi skarżący, zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.