II SAB/Gd 77/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na bezczynność A S.A. z siedzibą w G. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność S.A. w G. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 6 sierpnia 2011r.w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r.o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy. Skarżąca wyjaśniła, że wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2011r. wystąpiła do Spółki Akcyjnej Oddziału w K. m.in. o udostępnienie kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej, która przebiega przez nieruchomość nr [...] położoną w S., stanowiącą własność skarżącej. Pismo wpłynęło do Spółki Akcyjnej Oddziału w K. w dniu 16 sierpnia 2011r. Zdaniem skarżącej żądana przez nią informacja stanowi informację publiczną a S.A. w G. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a do dnia wniesienia skargi skarżąca nie otrzymała żądanych dokumentów w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej czy też w sprawie umorzenia postępowania, a zatem S.A. siedzibą w G. pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Spółka Akcyjna w G. wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) względnie o jej oddalenie. Wskazała, że skarżąca nie wezwała strony przeciwnej w myśl art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do usunięcia naruszenia prawa, co winno uzasadniać odrzucenie skargi. Podniosła również, że jako operator systemu dystrybucyjnego, nie wykonuje zadań władzy publicznej, lecz zadania publiczne, a ponadto nie dysponuje majątkiem publicznym, co oznacza, że nie jest zobowiązana do udzielania informacji publicznej. Podmiotami zobowiązanymi do udzielenia informacji publicznej są szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne wykonujące zadania publiczne. Do udostępniania posiadanych informacji mających charakter informacji publicznej zobowiązany jest zatem organ administracji publicznej, który wydał stosowne decyzje. Oznacza to, że niedopuszczalne jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wówczas, gdy żądane informacje osiągalne są w innym trybie lub też są w posiadaniu organu, który je wytworzył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje również bezczynność organów, a przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność S.A. w G. polegająca na nieudostępnieniu skarżącej M. S., w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej ustawą, żądanego przez nią w piśmie z dnia 6 sierpnia 2011r. udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej przebiegającej przez działkę stanowiącą własność skarżącej (działka nr [...] położona w S.). Skarga M. S., wbrew zarzutom, spełnia wymogi formalne jej dopuszczalności. Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem Kodeks ten nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy. Wprawdzie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności". W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej, należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 i 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, Baza Orzeczeń Lex nr 236545). Skoro skarga była dopuszczalna, należało wobec zarzutów podnoszonych w odpowiedzi na skargę, ocenić, czy żądane informacje stanowią informację publiczną oraz czy . S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 ustawy). Nie wymaga się, co do zasady, od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zgodnie jednak z art. 5 ust. 2 ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Co do zakresu przedmiotowego informacji publicznej, stwierdzić należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r., sygn. akt IV SAB/Gl 28/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że co do zasady żądane przez skarżącą informacje (decyzje) stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej na wskazanej działce są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Treść wniosku wskazuje bowiem, że dotyczy on udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej (spraw administracyjnych), prowadzonej przez właściwy organ administracyjny, dotyczącej lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej na wskazanej we wniosku nieruchomości. Zdaniem Sądu, treść wniosku pozwala na skonkretyzowanie aktów administracyjnych. Skarżący konsekwentnie wskazuje bowiem, że zakresem wniosku objęte są decyzje, stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej na działce o numerach [...] dla których księgi wieczyste, opisane we wniosku, prowadzone są w Sądzie Rejonowym w K. co stanowi wystarczającą podstawę do skonkretyzowania informacji objętych zakresem wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Rozważając podmiotowy aspekt niniejszej sprawy należy wskazać zwłaszcza na treść art. 4 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z powołanego przepisu wynika, że zobowiązane do udzielenia informacji publicznej zostały nie tylko władze publiczne, lecz również podmioty wykonujące zadania publiczne, nie będące organami władzy publicznej. Tak rozumiane "zadania publiczne" cechują się powszechnością i użytecznością dla ogółu, co sprzyja osiągania celów zarówno konstytucyjnych, jak i ustawowych. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt P 24/05 wskazał, że dostęp do zasobów energetycznych ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia społeczeństwa i poszczególnych jednostek oraz suwerenności i niepodległości państwa. Zatem dla zapewnienia wolności i praw człowieka oraz obywatela, dysponowanie zasobami energetycznymi, urzeczywistnia wspólne dobro, o czym stanowi się w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś wolność działalności gospodarczej w dziedzinie energetyki może być ograniczana – stosownie do treści art. 31 ust. 3 Konstytucji RP – tylko w ustawie i jedynie wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podsumowując, przedsiębiorstwa energetyczne są przedsiębiorstwami użyteczności publicznej i wykonują – w ocenie Sądu – zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy, a w konsekwencji są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony przeciwnej, że jako operator systemu dystrybucyjnego nie realizuje ona zadań władzy publicznej, lecz jedynie zadania publiczne i dlatego nie jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej. Po pierwsze, jak już wyżej wskazano, jako podmiot spoza kategorii władzy publicznej, S.A. właśnie z uwagi na wykonywanie zadań publicznych staje się podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Po drugie, obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9 c ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne i z pewnością działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi". O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując decyzja stanowiąca podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na działce wskazanej we wniosku stanowi informację publiczną, a S.A. będąca przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym zadania publiczne jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jednakże skarga nie może być uwzględniona, gdyż S.A. w Gdańsku nie pozostawała w bezczynności w udzieleniu żądanej informacji publicznej w dacie wniesienia skargi do Sądu, ( w dniu14 maja 2013r.). Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Zrealizowanie prawa do dostępu do informacji publicznej może nastąpić we wskazany przez zainteresowanego sposób. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej podmiot zobowiązany ma mu udostępnić żądaną informację. We wniosku z dnia 6 sierpnia 2011r. skarżąca wskazała, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, domaga się udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej przebiegającej przez jej działkę. Jeżeli więc skarżąca we wniosku wskazała, że domaga się udostępnienia kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na wskazanej działce (podtrzymując wskazaną formę udostępnienia informacji również w treści skargi), to podmiot zobowiązany, aby uchronić się przed zarzutem bezczynności w sprawie, powinien udostępnić informację publiczną we wskazanej przez skarżącą formie. W rozpatrywanej sprawie strona przeciwna, kierując się treścią żądania, a w szczególności określoną we wniosku formą udostępnienia informacji, w piśmie z dnia 14 marca 2013r. oświadczyła, że w granicach nieruchomości nr [...] w S. występują urządzenia energetyczne S.A. oddział w K., w postaci słupa napowietrznej linii WN-110kv, wybudowane w 1989r. na podstawie decyzji administracyjnej UW w K., z 03/ 1988r. oraz oświadczyła, że wyraża zgodę na udostępnienie do wglądu w siedzibie spółki oddział K.-S. posiadanej decyzji administracyjnej, po uprzednim ustaleniu terminu i miejsca. (pismo powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 marca 2013r. k-12 akt). Powyższa odpowiedź w ocenie Sądu wyklucza możliwość skutecznego zarzucenia Spółce bezczynności w udostępnieniu informacji. Skarżąca nie może zasadnie zarzucać Spółce bezczynności, skoro żądana informacja została udostępniona we wskazanej przez skarżącą formie, poprzez jej udostępnienie w siedzibie oddziału, a skarżąca, czy też jej pełnomocnik nie skorzystali z możliwości zapewnionej im możliwości wglądu do decyzji administracyjnej. Brak jest zatem podstaw, aby stwierdzić, że S.A. w G. pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżących z dnia 6 sierpnia 2011r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek skarżącej został rozpoznany, przed wniesieniem skargi na bezczynność i w konsekwencji skarga o bezczynność nie podlega uwzględnieniu. Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako bezzasadną oddalił.