III SA/Gl 770/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych) oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...]r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w K., na podstawie art. 221 i art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 3 lipca 2012 r. poz. 749 - odtąd powoływana również jako O.p.), art. 8 i art. 59 ust. 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm. - odtąd u.g.h.) utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r. nr [...], cofającą firmie "A" Sp. z o.o. w W. w całości zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego, udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu wyjaśniając stan prawny organ powołał się na art. 197 pkt 11 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz.1323 ze zm), który przeniósł kompetencje dyrektorów izb skarbowych w sprawie zezwoleń na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie, m.in. gier na automatach o niskich wygranych na dyrektorów izb celnych. Zaznaczył też, że od 1 stycznia 2010 r. obowiązuje ustawa z 19 listopada 2009 r. - o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), na mocy której została uchylona ustawa z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 4 poz. 27 ze zm.). Opisując stan faktyczny organ wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...], udzielił "A" Sp. z o.o. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego. W dniu [...] r. pracownicy Urzędu Celnego w K. przeprowadzili kontrolę z zakresu urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier o nazwie [...], zlokalizowanym w K. przy ul. [...], ujętym w zezwoleniu nr [...] należącym do Spółki. Kontroli poddano automaty: - Hot Spot, nr fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...], - Hot Spot, nr fabryczny [...], poświadczenie rejestracji [...]. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu stwierdzono, że na ww. automatach istnieje możliwość rozegrania jednej gry przy stawce do 100 punktów kredytowych (do 10, zł), czyli wyższej niż określona w art. 129 ust. 3 u.g.h. W oparciu o powyższe ustalenia Dyrektor Izby Celnej w K., postanowieniem z [...] r. (doręczonym [...] r.) wszczął z urzędu postępowanie wobec "A" Sp. z o.o. w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa śląskiego. W trakcie toczącego się postępowania, organ podjął informację, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z [...]r. sygn. akt [...], ogłoszono upadłość likwidacyjną Spółki, co zostało obwieszczone w Monitorze Sądowym i Gospodarczym Nr [...] ([...]), poz. [...]. W tym stanie rzeczy Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...], cofnął w całości skarżącej Spółce zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], działając w oparciu o art. 59 pkt 2 w zw. z art. 138 ust. 2, art. 129 ust. 1 oraz art. 8 u.g.h., art. 75 ust. 1, art. 144 ust. 1 i ust. 2, art. 169 ust. 2 ustawy z 29 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j.: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, ze zm.). Uzasadniając swoje stanowisko organ pierwszoinstancyjny wyjaśnił, iż cofnięcie zezwolenia spowodowane jest tym, że doszło do rażącego naruszenia warunków zezwolenia, o których mowa w art. 59 pkt 2 u.g.h. gdyż: to Spółka "A" otrzymała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] a nie syndyk masy upadłościowej "A"; wobec ogłoszenia upadłości Spółka nie posiadała zabezpieczenia, gdyż nieruchomość, na której ustanowiono hipotekę kaucyjną do kwoty [...] zł na rzecz Skarbu Państwa do zezwolenia z [...] r., weszła w skład masy upadłości; Spółka na dzień [...] r. zalegała z płatnościami podatku od gier na łączną kwotę [...] zł plus ustawowe odsetki za zwłokę. W odwołaniu od tej decyzji syndyk masy upadłości "A" Sp. z o.o., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 59 ust. 2 w zw. z art. 138 ust. 2 oraz art. 129 ust. 1 u.g.h. poprzez przyjęcie, że ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego skutkuje cofnięciem zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych udzielonych upadłemu przed ogłoszeniem upadłości, z uwagi na ustanowienie syndyka. W uzasadnieniu strona wskazała, że cofnięcie zezwolenia jest nie do pogodzenia z istotą Prawa upadłościowego i naprawczego, która sprowadza się do możliwie najpełniejszego zaspokojenia wierzycieli z majątku dłużnika. W przypadku przedsiębiorstwa Spółki "A" rzeczywistą wartość majątkową mają posiadane zezwolenia na prowadzenie działalności na automatach o niskich wygranych. Gdyby przyjąć, że ogłoszenie upadłości likwidacyjnej, która ustanowieniem syndyka, powoduje automatycznie cofnięcie zezwoleń przyznanych upadłemu, to należałoby uznać, że postępowanie upadłościowe wyrządzałoby szkodę wierzycielom, zamiast im służyć. Podniesiono również, że zgodnie z art. 316 Prawa upadłościowego i naprawczego przedsiębiorstwo upadłego winno być sprzedane w całości. Z kolei zgodnie z art. 317 tej ustawy na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego przechodzą wszelkie koncesje, zezwolenia, licencje i ulgi, które zostały udzielone upadłemu, chyba że ustawa lub decyzja o ich udzieleniu stanowi inaczej. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej działając jako organ odwoławczy utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie z [...] r. Wskazał, iż przepisy prawa materialnego, związane z udzielaniem zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zostały zawarte w ustawie z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Wyjaśnił, że ustawa ta straciła moc w dniu 1 stycznia 2010 r. na podstawie art. 144 u.g.h. Stosownie do brzmienia art. 8 u.g.h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy O.p. Zdaniem organu ogłoszenie upadłości likwidacyjnej Spółki z o. o. ""A"" spowodowało, że jej działalność podlega również regulacjom ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Cytując treść art. 61, art. 62, art. 75 ust. 1, art. 173, art. 169 ust. 2, art. 144 ust 1 i ust. 2 ustawy oraz poglądy doktryny organ wskazał, że z chwilą ogłoszenia upadłości "A" Sp. z o.o. obejmującej likwidację jej majątku - Spółka jako upadły z mocy prawa utraciła prawo zarządu całym swoim majątkiem, w tym także nad prawami majątkowymi, do których zaliczyć należy również zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzją nr PPII/2/460/1 10/06/A z [...] r. Organ zaznaczył, że ustawodawca, w art. 169 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, wykluczył możliwość prowadzenia przez syndyka przedsiębiorstwa upadłego w zakresie działalności wymagającej zezwolenia. Wyjątek od tej zasady stanowi sytuacja, gdy udzielone zezwolenie zezwala na prowadzenie działalności przez inną osobę niż przedsiębiorca. Zdaniem organu z treści decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z [...] r. wynika, że zezwolenie zostało udzielone ściśle określonemu w decyzji podmiotowi tj. Spółce z o.o. "A" (pkt 1 decyzji), którym zarządza zarząd ustanowiony zgodnie z Kodeksem Spółek Handlowych, wynikający z wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego przez właściwy Sąd (pkt 2). Zgodnie z obowiązującą do dnia 1 stycznia 2010 r. ustawą o grach i zakładach wzajemnych o zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych mogły ubiegać się spółki, które udokumentowały legalność źródeł pochodzenia kapitału, terminowe wywiązywanie się z obowiązków podatkowych wobec budżetu państwa i terminowe opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne. W spółkach prowadzących działalność w powyższym zakresie powoływało się Rady Nadzorcze. Za wkłady do kapitału zakładowego spółki akcyjnej, występującej z wnioskiem o udzielenie zezwolenia w powyższym zakresie, mogą być wydawane tylko akcje imienne. Dla przedsiębiorców istotne jest, że każda zmiana w strukturze kapitału spółek posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wymaga zezwolenia właściwego dyrektora izby celnej (wcześniej dyrektora izby skarbowej). Izba celna sprawuje nadzór i kontrolę nad działalnością podmiotów urządzających gry na automatach o niskich wygranych w zakresie zgodności tej działalności z przepisami ustawy, udzielonym zezwoleniem oraz regulaminem gry. Wobec powyższego uznano, że przedmiotowe zezwolenie nie dopuszcza możliwości prowadzenia działalności przez syndyka w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Ponadto organ zauważył, że zgodnie z art. 129 ust. 1 u.g.h. działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zarówno w ustawie o grach i zakładach wzajemnych, jak również w obowiązującej obecnie u.g.h. wprowadzono zakaz powierzania wykonywania czynności związanych z prowadzeniem lub urządzaniem gier hazardowych innym podmiotom niż podmiotowi, któremu udzielono zezwolenia. Tym samym, w opinii organu, nie można powierzyć działalności objętej zezwoleniem syndykowi, który działa wprawdzie na rzecz upadłego, ale w imieniu własnym. Na potwierdzenie swego stanowiska organ przywołał wyrok WSA 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 829/12. Reasumując organ stwierdził, że prowadzenie działalności przez nieuprawniony podmiot, w tym wypadku przez syndyka wypełnia dyspozycję art. 59 pkt 2 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h., co oznacza konieczność, cofnięcia koncesji lub zezwolenia, w całości lub w części, wobec rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie oraz innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono koncesji lub zezwolenia. Zdaniem organu istotnym jest również, że jak wynika z pkt. 7 zezwolenia Spółka "A" (stosownie do treści art. 38 ust. 4 pkt 4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych) ustanowiła zabezpieczenie hipoteczne na nieruchomości stanowiącej własność Spółki położonej w Z. przy ul. [...]. Aktem notarialnym Rep. A nr [...] Spółka ustanowiła hipotekę kaucyjną na ww. nieruchomości do sumy [...] zł na rzecz Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Skarbowej w K., do zezwolenia nr [...] z [...] r. Powyższe stanowiło postawę wpisu do księgi wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości przez Sąd Rejonowy w Z.. Wobec ogłoszenia upadłości likwidacyjnej Spółki całość jej majątku, w tym także nieruchomość stanowiąca zabezpieczenie do powyższego zezwolenia, na mocy przepisu art. 61 Prawo upadłościowe i naprawcze stała się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego i którą zarządza syndyk. Ustanowione więc zabezpieczenie hipoteczne dla zezwolenia zmieniło swój status i nie pozostaje w gestii Skarbu Państwa, w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w K. a obecnie Dyrektor Izby Celnej w K.. Zdaniem organu warunkiem prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych jest złożenie zabezpieczenia zapewniającego ochronę interesu finansowego uczestników gier oraz zaspokojenie innych ewentualnych roszczeń, w tym zwłaszcza z tytułu zobowiązań podatkowych, którego na dzień dzisiejszy Spółka nie posiada, a co także stanowi przesłankę do zastosowania art. 59 pkt 2 u.g.h. Dodatkowo organ powołując się na art. 139 ust. 1, art. 71, art. 75 ust. 1 i ust. 8 u.g.h, wyjaśnił, że podatnicy prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych uiszczają podatek od gier w formie zryczałtowanej w wysokości 2.000 zł miesięcznie od gier urządzanych na każdym automacie; przedmiotem opodatkowania podatkiem od gier jest m.in. urządzanie gier hazardowych; obowiązek podatkowy w podatku od gier powstaje z dniem rozpoczęcia wykonywania działalności; podatnicy są obowiązani, bez wezwania, do składania właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracji podatkowych dla podatku od gier, według ustalonego wzoru jak również obliczania oraz wpłacania podatku od gier na rachunek właściwej izby celnej za okresy miesięczne, w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie; zobowiązanie podatkowe w podatku od gier przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. Natomiast jak wynika z informacji uzyskanych z Wydziału Rozliczeń Ceł i Podatków na dzień [...] r. Spółka "A" zalegała z płatnościami podatku od gier na łączną kwotę [...] zł (plus ustawowe odsetki) obejmującą miesiące maj i czerwiec 2012 r. To zaś w ocenie organu oznacza, że Spółka rażąco narusza określone przepisami prawa wykonywanie działalności, na którą udzielono jej zezwolenia poprzez nieprzestrzeganie terminu płatności podatku od gier tj. w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie, co również stanowi naruszenie art. 59 pkt 2 u.g.h. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach syndyk masy upadłości "A" Sp. z o.o. wniósł o uchylenie decyzji drugoinstancyjnej i zasądzenie kosztów prawem przewidzianych, zarzucając naruszenie: art. 160 i art. 206 Prawa upadłościowego i naprawczego, poprzez ich pominięcie; art. 169 Prawa upadłościowego i naprawczego, poprzez jego wadliwą interpretację; art. 35 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, art. 129 ust. 1, art. 71 i art. 75 ust. 1 u.g.h. poprzez ich wadliwe zastosowanie; art. 59 pkt 2 u.g.h. poprzez jego zastosowanie; przepisów Kodeksu Spółek Handlowych poprzez odniesienie się do nich. Uzasadniając podniesione zarzuty pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że syndyk masy upadłości nie naruszył zasad udzielonego zezwolenia, gdyż prowadził działalność w rozumieniu przepisów Prawa upadłościowego i naprawczego w imieniu własnym lecz na rachunek upadłego i działał w oparciu o postanowienie sędziego komisarza. Nadto terminowo reguluje zobowiązania podatkowe. Wyjaśnił też, że czym innym jest likwidacja działalności według przepisów Kodeksu Handlowego Spółek a czym innym według przepisów Prawa upadłościowego i naprawczego. W rozpoznawanej sprawie syndyk postanowieniem z [...] r. uzyskał zgodę na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa od sędziego komisarza. Jedynym przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych, dlatego też syndyk prowadzi taką działalność. Zdaniem skarżącego art. 169 Prawa upadłościowego i naprawczego dotyczy tylko sytuacji, kiedy syndyk prowadząc działalność gospodarczą chce ją rozszerzyć i wystąpić o inne dodatkowe zezwolenia czy koncesje. Podkreślono również, że w Spółce działa również Zarząd i Rada Nadzorcza choć w ograniczonym zakresie, gdyż ich nadzór nad działalnością Spółki zastąpiony jest organami bardziej rygorystycznymi jak rada wierzycieli, sędzia komisarz, sąd. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej, jako że znajduje on potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy (zob. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r. sygn. akt II FPS 8/09). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego, natomiast zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest nim dotknięte. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...], wydana m.in. na podstawie art. 59 ust. 2 u.g.h., cofająca firmie "A" Sp. z o.o. w W. w całości zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...]. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], została wydana pod rządami uprzednio obowiązującej ustawy o grach i zakładach wzajemnych, kiedy to obowiązywały następujące przepisy: Art. 19. ust. 1. Osoby sprawujące zarząd nad ośrodkami gier i punktami przyjmowania zakładów, osoby zatrudnione w celu sprawowania nadzoru nad grami i zakładami wzajemnymi, o których mowa w art. 2, oraz osoby bezpośrednio prowadzące te gry lub zakłady są obowiązane uzyskać świadectwo zawodowe, z zastrzeżeniem ust. 4. Ust. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do członków zarządu spółek, o których mowa w art. 5 ust. 1, oraz innych osób zarządzających podmiotami prowadzącymi działalność na podstawie przepisów ustawy. Art. 27a. Z zastrzeżeniem art. 28a, o zezwolenia, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 1b, mogą ubiegać się spółki, które udokumentują: 1) legalność źródeł pochodzenia kapitału; 2) terminowe wywiązywanie się z obowiązków podatkowych wobec budżetu państwa; 3) terminowe opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne. Art. 28 ust. 1. Spółka, która uzyskała zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier i zakładów wzajemnych, o których mowa w art. 2, nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z prowadzeniem lub urządzaniem tych gier lub zakładów. Art. 35 ust. 1. Zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, gry bingo pieniężne, zakładów wzajemnych, gier na automatach oraz gier na automatach o niskich wygranych obejmuje: 1) nazwę spółki; 2) zatwierdzoną strukturę udziałów lub akcji imiennych, a także nazwiska członków zarządu i rady nadzorczej spółki; (...) 5) warunki, które powinna spełniać spółka, w szczególności dotyczące zabezpieczeń, o których mowa w art. 38. Art. 38 ust. 1. Spółka, której udzielono zezwolenia, jest obowiązana złożyć w terminie określonym w zezwoleniu finansowe zabezpieczenie w wysokości wynoszącej równowartość: (...). Art. 52 ust. 1. Organ udzielający zezwolenia może wezwać podmiot, któremu udzielono zezwolenia do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie i powiadomienia tego organu o terminie i sposobie ich usunięcia. Ust. 2. Organ udzielający zezwolenia, w drodze decyzji, cofa zezwolenie w całości lub w części, w przypadku: 1) nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w zezwoleniu lub w regulaminie, lub z przepisami regulującymi działalność objętą zezwoleniem; 2) rażącego naruszenia warunków określonych w zezwoleniu lub w regulaminie, lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą uzyskał zezwolenie. § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 948): Do uzyskania świadectwa zawodowego są obowiązane osoby zajmujące następujące stanowiska lub pełniące następujące funkcje: 1) członka zarządu spółki, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, oraz osoby sprawującej zarząd nad podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gry bingo fantowe lub loterii fantowej, a w przypadku gdy te gry są urządzane przez osoby fizyczne - te osoby; 2) stanowisko, z którym wiąże się obowiązek nadzorowania gier i zakładów wzajemnych, w szczególności: dyrektorzy ośrodków gier, oddziałów oraz ich zastępcy, kierownicy i ich zastępcy, nadzorujący działalność punktów urządzania gier na automatach o niskich wygranych, wideoloterie, telebingo, loterie fantowe, gry bingo fantowe, loterie promocyjne i loterie audioteksowe, inspektorzy, kasjerzy stołu; Z kolei stan prawny sprawy obowiązujący na dzień wydania zaskarżonej decyzji, czyli na dzień [...] r. kształtował się następująco. 1. Zgodnie z art. 129 u.g.h. obowiązującym od 1 stycznia 2010 r. działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. 2. W myśl art. 28 ust. 1 u.g.h. podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier, (...). 3. Stosownie do treści art. 59 ust. 2 u.g.h. organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie, lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono koncesji lub zezwolenia. 4. Art. 138 ust. 2 u.g.h. stanowi, że do podmiotów, o których mowa w art. 129 ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 58 i art. 59, z tym że organem właściwym jest organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 59 ust. 2 u.g.h., zgodnie z którym organ cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji. Przepis art. 59 pkt 2 u.g.h. został tak skonstruowany, że cofnięcie zezwolenia nie zależy od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji. W rozpoznawanej sprawie do takiego naruszenia doszło, gdyż prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nastąpiło niezgodnie z udzieloną koncesją. Jak wynika z punktu 1. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] zostało udzielone "A" Sp. z o.o. W punkcie 2. zatwierdzono strukturę udziałów, skład zarządu i rady nadzorczej Spółki. Z kolei w punkcie 7. decyzji pod rygorem stwierdzenia jej nieważności Spółka została zobowiązana do złożenia zabezpieczenia finansowego w postaci ustanowienia hipoteki kaucyjnej na nieruchomościach do niej należących oraz do przedłożenia świadectw zawodowych osób, o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 3 czerwca 2003 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 948). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie w toku postępowania administracyjnego - postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ w W. Sądu Gospodarczego z dnia [...]r. (Sygn. akt [...]) - ogłoszono upadłość Spółki "A" obejmującą likwidację majątku upadłego. Słusznie wskazał organ, że zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2009 r. Nr 175 poz. 1361 ze zm.) z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego, zaś jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości (art. 75 ust. 1 powołanej ustawy). Ta okoliczność zaś powoduje, że naruszony został pkt 1 decyzji z [...] r., zatem koniecznym było cofnięcie koncesji. W tym miejscu wskazać trzeba, że Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku WSA z 10 października 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 829/12 (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl) który orzekał w kwestii przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności "A" Sp. z o.o. i stwierdził, iż: "(...) prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach zarówno w poprzednio obowiązującej ustawie o grach i zakładach wzajemnych, jak i w obecnie obowiązującej ustawie o grach hazardowych, podlega ścisłej reglamentacji, a zezwolenie na jej prowadzenie może uzyskać jedynie podmiot spełniający określone warunki, w tym między innymi dotyczące wysokości kapitału zakładowego, jego struktury, czy też wymogów dotyczących osób będących członkami władz spółki. Spółka postawiona w stan upadłości likwidacyjnej w żaden sposób wymogów tych spełnić nie może, skoro cały jej majątek stanowi masę upadłości, służącą tylko jednemu celowi – zaspokojeniu wierzycieli, a władze spółki tracą wszelkie uprawnienia na rzecz syndyka masy upadłościowej. Natomiast podnoszona przez pełnomocnika na rozprawie przed tut. Sądem okoliczność, iż w przypadku przedłużenia przedmiotowego zezwolenia zostanie ono sprzedane wraz z całym przedsiębiorstwem w ogóle nie znajduje oparcia w przepisach prawa, gdyż ani poprzednio obowiązująca ustawa o grach i zakładach wzajemnych, ani obecnie obowiązujące przepisy o grach hazardowych nie dopuszczają możliwości przeniesienia praw wynikających z tego zezwolenia na osobę trzecią." Zatem w świetle tego stanowiska, nie może także odnieść pożądanych skutków prawnych powoływanie się strony skarżącej na wydanie przez sędziego komisarza postanowienia z [...] r. na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa w oparciu o art. 206 ust. 1 pkt 1 Prawa upadłościowego i naprawczego. Słusznie też wskazał organ, że zostały naruszone inne warunki koncesji. Zwłaszcza w zakresie zabezpieczenia finansowego w postaci hipoteki kaucyjnej ustanowionej na nieruchomościach skarżącej Spółki. W stosunku do hipoteki zastosowanie mają przepisy Prawa upadłościowego i naprawczego, które osłabiają pozycję wierzyciela hipotecznego i powodują, że jego zaspokojenie następuje zgodnie z przepisami tej ustawy. Kolejnym zaś naruszeniem warunków koncesji jest zaległość podatkowa w zakresie zobowiązań podatkowych w podatku od gier za maj i czerwiec 2012 r. w kwocie [...] zł. Kwoty tej Spółka znajdująca się w upadłości nie może spłacić, albowiem jak określono w przepisach Prawa upadłościowego i naprawczego może być ona jedynie wciągnięta na listę wierzytelności (art. 255) i zaspokojona zgodnie z planem podziału masy upadłości (art. 336). Bez znaczenia zaś jest podnoszona przez syndyka okoliczność, iż płaci on podatki z bieżącej działalności. Skoro Spółce udzielono zezwolenia, to w związku z niepłaceniem podatków przez Spółkę, dopuściła się ona rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji i zasadnym jest cofnięcie zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych. W tym stanie rzeczy słusznie organ stwierdził, że doszło do rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji i zasadnie zastosował art. 59 ust. 2 u.g.h. Niezasadne okazały się również zarzuty naruszenia przepisów art. 160, art. 169 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. W tym miejscu wskazać trzeba, że w myśl art. 160 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym. Z kolei zgodnie z art. 169 ust. 2 tej ustawy syndyk prowadzący przedsiębiorstwo upadłego nie może prowadzić działalności wymagającej koncesji albo zezwolenia, chyba że co innego wynika z ustawy lub decyzji o przyznaniu koncesji lub zezwolenia. Przepis ten wskazuje, że nie tylko jak w wskazano w skardze syndyk nie może się ubiegać o udzielenie koncesji w nowym zakresie działania, ale także, że nie może prowadzić działalności wymagającej takiej koncesji bez wyraźnego wskazania. Zatem skoro w omawianej decyzji z [...] r. wydanej w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wskazano podstawowe elementy decydujące o konkretyzacji stosunku prawnego, a więc wskazano na podmiot decyzji Spółkę "A", działającą w określonej strukturze prawnej; zażądano: posiadania świadectw zawodowych od osób pełniących funkcję członków zarządu i sprawujących zarząd nad podmiotem, złożenia zabezpieczenia w postaci hipoteki - to w momencie odpadnięcia któregokolwiek z tych elementów pojawia się konieczność zastosowania art. 59 ust. 2 u.g.h. Na przeszkodzie czemu nie stają przepisy ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Wobec uznania, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego, Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji.