II GSK 1114/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia del. WSA Wojciech Kręcisz (spr.) Protokolant Ewa Czajkowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Narodowego Centrum Badań i Rozwoju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 872/13 w sprawie ze skargi "Z." Spółki z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od "Z." Spółki z o.o. w K. na rzecz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu skargi Z. Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2013 r., w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stwierdził, ze ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. Pismem z dnia [...] października 2013 r. skarżąca została poinformowana przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR), że jej projekt pod nazwą "Badania predykcyjnych algorytmów w zdarzeniowo programowalnych systemach automatyki budynków" został umieszczony na liście projektów nierekomendowanych do wsparcia. Wskazano, że projekt nie spełnił Kryterium nr 9 "wnioskodawca posiada zdolności do sfinansowania projektu" oraz kryterium nr 10 "wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Projekt uzyskał 76,66 pkt. Wskazano, że uzasadnienie oceny znajduje się w załączonych do pisma kartach oceny merytorycznej. NCBiR pismem z dnia [...] lutego 2013 r. oddalił protest skarżącej. W rozstrzygnięciu tym wskazano, że protest w zakresie kryterium nr 9 "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" został uwzględniony. W zakresie kryterium nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" protest nie został uwzględniony. Zespół ds. protestów podtrzymał opinię eksperta oceniającego wniosek i uznał to kryterium za niespełnione. W ocenie instytucji pośredniczącej trudność sprawia ustosunkowanie się do racjonalności przedstawionych w biznes planie zakupów aparaturowych – Wydatek 2 i wydatek 4. Wnioskodawca w trzech pozycjach kosztów zawiera "Zakupy zestawów testowych [..]" z których żaden nie jest dostępny na rynku, nie można w sposób bezpośredni zweryfikować wysokości kosztu jednostkowego. Każdy z zestawów składa się ze znacznej liczby (3 do 8) pozycji różniących się między sobą pod względem istoty (urządzenia licencje programistyczne, usługi). Szacowany koszt poszczególnych pozycji powinien być wyszczególniony w Biznes Planie w celu umożliwienia właściwej analizy wydatków. Przedstawienie większości zakupów aparaturowych jako pojemnych znaczeniowo bytów w postaci "zestawów testowych" uniemożliwia rzetelną weryfikację ich kosztów. W rezultacie, zdaniem NCBiR nie zostało wykazane, że planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. W wyniku ponownej oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych projekt uzyskał 87 punktów. Z uwagi na niespełnienie wszystkich kryteriów merytorycznych nie został umieszczony na liście projektów rekomendowanych do dofinansowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzana w sposób naruszający prawo, uznał, że instytucja pośrednicząca naruszyła art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Pismo NCBiR z dnia [...] października 2013 r. nie zawierało bowiem żadnego uzasadnienia, odsyłało jedynie do załączonych do pisma kart oceny merytorycznej. Sąd uznał, że brak uzasadnienia rozstrzygnięcia jest szczególnie rażący w sytuacji, gdy każdy z ekspertów, uzasadniając opinię wypowiedział się zdecydowanie odmiennie niż pozostali. Sąd I instancji wskazał, że w załączonych kartach oceny merytorycznej kwestionowane kryteria merytoryczne dostępu zostały uznane za niespełnione przez 2 ekspertów, zaś jeden z nich stwierdził, że projekt je spełnia. Kontrolując opinie ekspertów jedynie od strony formalnej, Sąd zauważył, że każda z ocen jest diametralnie inna. Jeden ekspert, który ocenił, że projekt spełnia kryterium merytoryczne dostępu nr 10 o nazwie "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" napisał, że wydatki planowane do poniesienia w ramach projektu są uzasadnione, potrzebne, bezpośrednio związane z realizacją działań uznanych za kwalifikowane, każda pozycja zawarta w Harmonogramie rzeczowo-finansowym jest odpowiednio opisana i uzasadniona w odpowiednim punkcie Biznes Planu. Drugi z ekspertów zakwestionował między innymi przeznaczenie dużych kwot na zakup dwóch z trzech ujętych w projekcie "zestawów testowych" i uznał, że kryterium nr 10 nie zostało spełnione. Trzeci z ekspertów, który negatywnie ocenił projekt w zakresie kryterium merytorycznego dostępu nr 10 oceniając zaplanowane w projekcie wydatki odniósł się tylko do planowanego zakupu komputerów oraz wyposażenia ich w odpowiednie oprogramowanie opisanego w Biznes Planie jako Wydatek 1, całkowicie pominął natomiast ocenę planowanego zakupu "zestawów testowych" opisanych w Biznes Planie jako Wydatki 2, 3, i 4, nie dokonując tym samym oceny całego wniosku pod kątem spełnienia tego kryterium. Zdaniem Sądu wobec nie dokonania przez jednego z ekspertów oceny projektu pod kątem spełnienia ww. kryterium nr 10 w odniesieniu do znaczącej części zaplanowanych wydatków, uznać należało, że w istocie projekt nie został oceniony w sposób przewidziany w Regulaminie, czyli przez trzech ekspertów. Sąd I instancji stwierdził, że skarżąca została pozbawiona prawa do co najmniej dwukrotnej oceny jej projektu, przy czym przez ocenę projektu należy rozumieć ocenę rzetelną dokonaną przez osoby uprawnione i kompetentne. Ocena ta powinna odnosić się do całego ocenianego materiału, zgodnie z kryteriami ocen ustalonymi w systemie realizacji programu. Uchybie to stanowi naruszenie art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwodów (Dz. U. Nr 227, poz. 1658 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.). Sąd I instancji wskazał, że ponieważ naruszenie prawa miało miejsce już podczas pierwotnej oceny projektu, NCBiR dokonując ponownej oceny projektu nie ograniczy się do etapu rozpoznania protestu, ale przeprowadzi od początku procedurę oceny projektu w zakresie kryteriów objętych protestem (§ 9 ust.10 pkt 3 Procedury odwoławczej). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Wniosło o uchylenie tego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji lub uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego sprowadzające się do błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania: a) następujących postanowień dokumentacji Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 / Projekt 1 Badania i rozwój nowoczesnych technologii / Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych, która to dokumentacja wchodzi w skład systemu realizacji PO IG (w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.): - § 7 część II ust. 1 i 12 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii Działań 1.4: Wsparcie projektów celowych w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. – w szczególności poprzez niezastosowanie ww. regulacji i przyjęcie, że załączenie przez NCBiR Kart Oceny Merytorycznej Eksperta do informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo z dnia 23 października 2012 r.) stanowi działanie niezgodne z prawem; - § 7 część II ust. 1 i 2 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 1: Badanie i rozwój nowoczesnych technologii Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych w związku z postanowieniami Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG 2007 – 2013 (w zakresie odnoszącym do zasad oceny kryterium merytorycznego dostępu nr 10) w związku z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. – w szczególności poprzez błędną wykładnię tych regulacji i ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia, że jeden z ekspertów na etapie rozpoznania wniosku kończącego się wydaniem informacji o wynikach oceny projektu (Pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) nie dokonał oceny wniosku pod kątem kryterium merytorycznego dostępu nr 10; - § 9 ust. 10 w zw. z § 10 Procedury odwoławczej w ramach PO IG (zawartej w załączniku 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG 2007 – 2013) – w szczególności poprzez błędną wykładnię tych regulacji i ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia, że NCBiR w sposób niewłaściwy rozpoznało protest złożony przez stronę od informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.); b) art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych regulacji sprowadzające się do przyjęcia, że informacja NCBiR o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.), nie zawiera w ogóle uzasadnienia wyników oceny projektu, a załączenie przez NCBiR Kart Oceny Merytorycznej Eksperta do informacji o wynikach oceny projektu (Pismo NCBiR z dnia [...] października 2012 r.) stanowi działanie niezgodne z prawem. 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 30c u.z.p.p.r. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wspomniane powyżej w pkt 1 naruszenia prawa materialnego sprowadzające się do błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania ww. dokumentacji Konkursu oraz przepisów u.z.p.p.r. doprowadziły do naruszenia art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. sprowadzającego do nieuzasadnionego uwzględnienia skargi złożonej przez Stronę i stwierdzenia, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W szczególności fakt załączenia Kart Oceny Merytorycznej Eksperta do informacji o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. (pismo NCBiR z [...] października 2012 r.) nie może być potraktowany jako naruszenie prawa (w szczególności naruszenie przepisów postępowania dotyczącego oceny wniosków o dofinansowanie), w związku z czym nie można było uznać, że takie naruszenie uzasadniało uwzględnienie skargi i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa (w rozumieniu art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.). Gdyby nawet hipotetycznie potraktować fakt załączenia Karty Oceny Merytorycznej Eksperta do pisma NCBiR z dnia [...] października 2012 r. jako naruszenie przepisów postępowania dotyczącego oceny wniosków o dofinansowanie, to takie naruszenie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, w związku z czy w takim wypadku także nie można było uznać, że uzasadniało ono uwzględnienie skargi i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa (w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w zw. z art. 30e w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r.) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna oparta została na usprawiedliwionych podstawach i zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie wszystkie jej zarzuty uznać należy za trafnie sformułowane. Na wstępie wyjaśnić należy, że z przepisów art. 174 i art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika, iż postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołane wniesioną skargą kasacyjną nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Z zarzutów skargi kasacyjnej, które oparte zostały na obydwu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a., a także z uzasadnienia tychże zarzutów wynika, że spór prawny w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii odnoszącej się do oceny prawidłowości przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli wykładni i zastosowania przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju, jako instytucję pośredniczącą, przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz postanowień dokumentacji Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013, Priorytet 1. Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych, na podstawie których w rozpoznawanej sprawie przeprowadzana była ocena wniosku Z. sp. z o.o. o dofinansowanie realizacji projektu pod nazwą "Badania predykcyjnych algorytmów w zdarzeniowo programowalnych systemach automatyki budynków", zgłoszonego w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie z dnia 2 kwietnia 2012 r. Stwierdzając, że ocena wniosku spółki o dofinansowanie realizacji projektu przeprowadzona została niezgodnie z prawem, Sąd I instancji podważył prawidłowość działania Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w zakresie, który zasadniczo odnosił się do następujących stwierdzonych naruszeń. Po pierwsze, w kontekście prawa strony do rzetelnej oceny wniosku, za niezgodny z prawem Sąd I instancji uznał sposób zaprezentowania spółce, pismem z dnia 22 października 2012 r., negatywnej oceny projektu, co odnosiło się w szczególności do formy uzasadnienia tejże oceny - uzasadnienie to stanowiły karty oceny merytorycznej załączone do wymienionego pisma. Tak notyfikowana ocena projektu oraz jej uzasadnienie uznane zostały za wadliwe również z powodu zróżnicowania (treści, w tym także zakresu) zawartych w kartach oceny merytorycznej ocen formułowanych przez poszczególnych spośród trzech ekspertów odnośnie do kryterium merytorycznego dostępu nr 10 dotyczącego wydatków "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu". Jeden z ekspertów uznał to kryterium za spełnione, dwaj pozostali zaś – z różnym uzasadnieniem wydanych przez siebie ocen – uznali, że kryterium to nie jest spełnione. Po drugie, Sąd I instancji uznał, że na etapie postępowania odwoławczego zainicjowanego protestem wniesionym przez spółkę od pierwotnej oceny projektu, instytucja pośrednicząca nie odniosła się do wszystkich podniesionych w proteście zarzutów, w szczególności zaś do zarzutów "dotyczących braku zrozumienia przedmiotu i celu planowanych badań." W konsekwencji, Sąd I instancji zobowiązał instytucję pośredniczącą do przeprowadzenia ponownie - tj. od początku – merytorycznej oceny projektu zgłoszonego przez spółkę do dofinansowania, w tym analizy merytorycznej wniosku dokonanej przez ekspertów na kartach oceny merytorycznej, a następnie do przedstawienia stronie oceny wniosku wraz z jej należytym uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku odwoławczym. Z powyższego wynika, iż za argument o podstawowym znaczeniu z punktu widzenia logiki stanowiska o niezgodności z prawem przeprowadzonej przez NCBiR oceny wniosku spółki o dofinansowanie projektu, Sąd I instancji uznał naruszenie przez instytucję pośredniczącą procedur działania na pierwszym etapie oceny wniosku, co w konsekwencji skutkowało również podważeniem zgodności z prawem działań podjętych przez nią na etapie postępowania odwoławczego oraz rezultatu tychże działań. Rezultat przeprowadzonej przez Sąd I instancji kontroli zgodności z prawem oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu uznać należy za nieprawidłowy. Uwzględniając dokumentację rozpoznawanej sprawy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za usprawiedliwiony uznać należy zarzut błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 30a ust. 3 w zw. z art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju polegający na przyjęciu, że pierwotna informacja NCBiR z dnia [...] października 2012 r. o negatywnej ocenie projektu nie zawierała w ogóle uzasadnienia wyników oceny projektu. W tej mierze przypomnieć należy, że przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zagadnienie uzasadniania informacji o wynikach oceny projektu regulują w sposób następujący. Zgodnie z art. 30a ust. 3, instytucja oceniająca projekt pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. Z kolei, z art. 30b ust. 1 przywołanej ustawy wynika, iż informacja o negatywnej ocenie projektu musi zawierać uzasadnienie tej oceny oraz precyzyjne pouczenie o środkach odwoławczych. Przywołany przepis nie zawiera przy tym unormowań odnoszących się do tego, jaka ma być treść i forma uzasadnienia negatywnej oceny projektu. W analizowanym zakresie podkreślić należy również, że jak wynika z art. 30g ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju informacje dotyczące wyników oceny projektu nie są decyzjami administracyjnymi. Wobec tego, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie określa niezbędnej (koniecznej) treści, którą powinno zawierać uzasadnienie negatywnej oceny projektu, a informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną, na wstępie za nieuprawniony uznać należałoby wniosek, iż uzasadnienie tej informacji powinno odpowiadać wymogom ustanowionym dla decyzji administracyjnej. W tej sytuacji trzeba przyjąć, że uzasadnienie informacji o wynikach oceny powinno zawierać taką treść, aby spełniać swoją ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać wadliwości i uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna więc wiedzieć dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie taką treść zawiera i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, uznać należy je za odpowiadające prawu. Innymi słowy chodzi więc o to, aby w niezbędnym zakresie uzasadnienie to realizowało konieczną funkcję informacyjną oraz persfazyjną. Przechodząc do oceny zgodności z prawem działania organu w rozpoznawanej sprawie, co do sposobu sporządzenia uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie projektu na wstępie podnieść należy, że ani ze stanowiska spółki, ani też z dokumentacji sprawy nie wynika, aby przedstawiona powyżej forma uzasadnienia negatywnej oceny miała ten skutek, że pozbawiła stronę wiedzy odnośnie do motywów oceny wniosku, czy też, że była dla strony niezrozumiała. Z oceną tą oraz z jej uzasadnieniem strona podjęła bowiem merytoryczną polemikę we wniesionym proteście, co poprzedzone zostało - jak wynika z jego treści - "analizą kart oceny merytorycznej wniosku." Ponadto, nie sposób jako wstępnego założenia nie uwzględnić i tego, że postanowienia Regulaminu konkursu są (były) znane stronie przystępującej do Konkursu, albowiem decydując się na wystąpienie o dofinansowanie realizacji projektu wnioskodawca ma (miał) obowiązek zapoznać się z zasadami, wedle których to dofinansowanie będzie przyznawane. Regulamin konkursu w § 7 cz. II reguluje procedury i zasady przeprowadzenia oceny merytorycznej stanowiąc, że: oceny dokonuje trzech niezależnych, zewnętrznych ekspertów, z których ocen wyliczana jest średnia arytmetyczna, według kryteriów znajdujących się w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013"; merytoryczne kryteria dostępu oceniane są w systemie 0 - 1, a pozostałe kryteria merytoryczne w systemie punktowym przy określeniu minimalnej ilości punktów na 60 i maksymalnej na 100. Regulamin stanowi również, że warunkiem pozytywnej oceny wniosku jest spełnienie wszystkich kryteriów dostępu oraz uzyskanie w ocenie merytorycznej według kryteriów punktowanych, co najmniej 60 punktów na 100 możliwych. Regulamin określa też sposób prezentowania wyniku oceny poprzez umieszczenie na Liście projektów rekomendowanych do dofinansowania lub na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. Skoro wymienione wyżej postanowienia § 7 cz. II Regulaminu konkursu były znane wnioskodawcy, co uznać należy za pewnik, to wiedza wynikająca z otrzymanej informacji o ocenie projektu, z założenia dopełniana była wiedzą, której źródło stanowiły postanowienia Regulaminu. Należy więc przyjąć, że otrzymując informację z dnia 23 października 2012 r., że projekt został umieszczony na Liście projektów nierekomendowanych ze względu na to, że nie spełniał kryterium merytorycznego dostępu nr 9 "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" oraz kryterium merytorycznego nr 10: "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu" oraz, że uzyskał 76,66 pkt w ramach kryteriów fakultatywnych, uzupełnioną ocenami trzech ekspertów i znanymi stronie postanowieniami Regulaminu konkursu, wnioskodawca uzyskał pełną wiedzę co do przyczyn dokonanej oceny. Należy przy tym podkreślić, że wiedza, którą uzyskał wnioskodawca odnośnie do motywów oceny wniosku oraz konsekwencjach tej oceny, miała taki sam zakres jak wiedza organu podejmującego rozstrzygnięcie o umieszczeniu projektu na jednej z list – również w tym przypadku wynikała ona bowiem z ocen ekspertów. O tym zaś, że zakres tej wiedzy był wystarczający świadczy najlepiej sama treść protestu, w którym wnioskodawca podjął merytoryczną polemikę ze wszystkimi zarzutami stawianymi projektowi. W związku z powyższym należy więc uznać, że przedstawiony powyżej sposób sporządzenia uzasadnienia negatywnej oceny projektu uzupełnionego pełnymi ocenami trzech ekspertów był wystarczający i nie naruszał prawa. Nie pozbawiał bowiem wnioskodawcy, ani prawa do rzetelnej oceny wniosku, ani też prawa do wniesienia odwołania od dokonanej oceny projektu. Za usprawiedliwione uznać należało więc zarzuty stawiane w pkt 1 lit. b i w pkt 2 petitum skargi kasacyjnej, które podważały stanowisko Sądu I instancji, że uzasadnienie informacji z dnia 23 października 2012 r. naruszało prawo. Za nieuzasadnione uznać należało natomiast zarzuty stawiane w pkt 1 lit. a petitum skargi kasacyjnej odnoszące się do błędnej wykładni i niezastosowania postanowień Regulaminu konkursu. W tej mierze podkreślić należy bowiem, że bezpośrednim powodem stanowiska Sądu I instancji, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, nie było niezrozumienie bądź niezastosowanie Regulaminu konkursu, tylko błędna wykładnia przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odnośnie do sposobu sporządzenia uzasadnienia informacji o negatywnej ocenie projektu oraz wynikającej z kart ocen merytorycznych treści tego uzasadnienia, a więc naruszenie prawa, które ujawniając się zdaniem WSA w W. na pierwszym etapie oceny wniosku o dofinansowanie nie pozostawało bez wpływu na ocenę zgodności z prawem przebiegu procedury odwoławczej oraz jej rezultatu, a w konsekwencji na przebieg i rezultat całego postępowania w sprawie oceny wniosku spółki o dofinansowanie projektu. Stanowiska Sądu I instancji prezentowanego we wskazanej kwestii nie można było jednak uznać za trafne, skoro w świetle powyżej przedstawionych argumentów uzasadnienie negatywnej oceny projektu uzupełnione pełnymi ocenami trzech ekspertów należało uznać za wystarczające, a w konsekwencji za sporządzone w sposób nienaruszający prawa. Uwzględniając przedstawione argumenty oraz formułowane na ich podstawie oceny odnośnie do wykładni prawa, rozpoznając sprawę ponownie Sąd I instancji zobowiązany więc będzie zbadać, czy ocena projektu dokonana została bez naruszenia prawa. Odnośnie do spornego w rozpoznawanej sprawie zagadnienia odnoszącego się do spełniania/niespełniania przez wniosek spółki merytorycznego kryterium dostępu nr 10 "Wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu", WSA w W. nie będzie mógł pominąć treści Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. W sytuacji, gdy w opisie tego kryterium mowa jest o tym, że "Wydatki planowane do poniesienia w ramach Projektu i przewidziane do objęcia wsparciem muszą być uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zaplanowanych przez Wnioskodawcę i Partnera działań i celów Projektu oraz celów określonych dla Działania" - wobec rysującego się na tym tle sporu między instytucją pośredniczącą a spółką - Sąd I instancji zobowiązany będzie między innymi ocenić i zając należycie umotywowane stanowisko odnośnie do tego, czy tak określony warunek odnosi się do wszystkich (planowanych) wydatków, czy tylko do znaczącej ich części lub do ich innej części, a jeżeli tak, to o jakie konkretnie wydatki lub ich część chodzi, i jakie (ewentualnie) mają one znaczenie dla oceny spełnienia omawianego kryterium, a w konsekwencji dlaczego pozostałe wydatki lub ich część nie mają znaczenia dla oceny spełnienia tego kryterium. W kontekście normatywnej treści art. 141 § 4 p.p.s.a. przypomnieć również należy, że stanowisko Sądu I instancji i formułowana w nim ocena o zgodności/niezgodności z prawem oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu powinny być należycie uzasadnione ze wskazaniem konkretnych argumentów, które powinny być odpowiednio przeciwstawione, czy to stanowisku strony, czy też stanowisku instytucji pośredniczącej i zawartej w nim merytorycznej ocenie projektu. Wobec funkcji realizowanych przez uzasadnienie wyroku oznacza to konieczność operowania przez Sąd I instancji niezbędną i konieczną precyzją. Zadość omawianemu wymogowi nie będą bowiem czynić oceny i wnioski formułowane w sposób bardzo ogólny, bez ich rozwinięcia i wsparcia konkretnymi uzasadniającymi je argumentami, jak chociażby te, które zawarte zostały w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a mianowicie, że "Uzasadniony jest [...] zarzut nieodniesienia się przez Instytucję Pośredniczącą do wszystkich podniesionych w proteście zarzutów, w szczególności do zarzutów dotyczących braku zrozumienia przedmiotu i celu badań, co stanowi naruszenie § 9 ust. 10 pkt 4 Procedury odwoławczej." W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 185 § 1 i art. 203 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.