I FSK 157/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś (sprawozdawca), Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 906/13 w sprawie ze skargi O. G. Sp. j. w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz O. G. Sp. j. w K. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonym wyrokiem z 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 906/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez O. spółka jawna z siedzibą w K. indywidualną interpretację Ministra Finansów z 17 grudnia 2012 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. W dniu 3 września 2012 r. wpłynął wniosek O. spółka jawna z siedzibą w K. (dalej "spółka") o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych realizacji przez wnioskodawcę projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w tym Projektu Typu III. We wniosku został przedstawiony stan faktyczny, z którego wynika, że spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a przedmiotem jej działalności jest świadczenie usług szkoleniowych skierowanych do wszystkich zainteresowanych osób oraz szkolenia zamknięte realizowane na zlecenia firm i instytucji; szkolenia outdoorowe zarówno w segmencie klientów komercyjnych jak i projektów dofinansowywanych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (dalej "POKL") współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (dalej "EFS") oraz z budżetu krajowego (dalej "Projekty"). Spółka nie jest instytucją badawczą, nie posiada statusu uczelni wyższej, nie jest również jednostką objętą ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm. - dalej "ustawa o systemie oświaty"), nie jest szkołą ani organizatorem kształcenia w rozumieniu odpowiednich przepisów i nie uzyskała również akredytacji w rozumieniu art. 68b, ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej są Projekty dofinansowywane w ramach POKL ze środków EFS i budżetu Państwa. Spółka wyjaśniła, że realizowane przez nią Projekty nie przewidują przychodów, a wkład własny Uczestników (Grupy docelowej) uzależniony jest od zakresu działania. Ewentualny wkład uczestników nie stanowi przychodu Projektu, lecz zmniejsza wartość dofinansowania. Wnioskodawca w każdym Projekcie występuje jednocześnie jako Projektodawca oraz Beneficjent dotacji otrzymywanych w ramach Projektów. Jako Beneficjent odpowiedzialny jest za realizację Projektu, w tym zarządzanie Projektem, rekrutację w ramach Grupy docelowej, koordynowanie prac zespołów realizujących poszczególne zadania, rozliczenie Projektu. Wszystkie Projekty adresowane są na zewnątrz (nie uczestniczą w nich jako Grupa docelowa pracownicy wnioskodawcy) i przy ich realizacji wnioskodawca korzysta zarówno z własnych zasobów osobowych oraz majątkowych, jak i z usług podwykonawców, w tym trenerów. Otrzymane przez spółkę (Beneficjenta) dofinansowanie na realizację Projektów współfinansowanych z EFS w ramach POKL i skierowane do osób indywidualnych przeznaczone jest w całości na sfinansowanie wydatków kwalifikowalnych w rozumieniu art. 11 ust. 2 Rozporządzenia (WE) Nr 1081/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1784/1999 (Dz. Urz. UEL z 2006 r., nr 210, s.12 ze zm.). Spółka wyjaśniła, że przedmiotem wniosku jest 6 stanów faktycznych w ramach 6 grup projektów (typów, zawierających tożsame projekty). TYP III obejmuje projekty dla pracowników przedsiębiorstw - podniesienie kwalifikacji zawodowych. Jako cel główny Projektu spółka wskazała "Wzrost kompetencji kadry menadżerskiej poprzez wyposażenie 150 pracowników w wiedzę i praktyczne umiejętności z zakresu stosowania nowoczesnych metod wspomagających skuteczne i efektywne zarządzanie w okresie realizacji 24-miesięcy. Spółka wyjaśniła też, że Projekt realizowany jest w Partnerstwie. Liderem Projektu jest Wyższa Szkoła [...] w K. a Partnerem Projektu jest O. Uczestnicy osobiście podpisali umowę szkoleniową. Wkład własny w wysokości 10,63% ceny usługi studiów podyplomowych wnoszony jest przez uczestników do Lidera Projektu. Wszystkie projekty opisane Wnioskiem (Projekty Typu III) finansowane są w części z Budżetu Państwa (15%) oraz w 85% z EFS. Wyjaśniono też, że we wszystkich projektach POKL opisanych wnioskiem, występuje w roli beneficjenta, a jednocześnie podmiotu realizującego projekt. Podkreślono, że dofinansowanie otrzymane na projekty opisane Typem III w całości mieści się w kategorii środków publicznych. Zadano następujące pytania: 1. Czy otrzymane przez spółkę dofinansowanie do ściśle zdefiniowanych Projektów, opisanych Typem III w ramach POKL współfinansowanego ze środków EFS winno być rozpoznane jako dotacja w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej "ustawa o VAT") zwiększająca podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, czy też jako dotacja pozostająca poza systemem podatku od wartości dodanej i nie zwiększająca obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT? 2. Czy w sytuacji, w której otrzymane przez wnioskodawcę dofinansowanie w ramach POKL do projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, wnioskodawca jest uprawniony: - do zwrotu w całości podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją Projektów Typu III, lub - do obniżenia podatku należnego związanego z bieżącą działalnością, tj. ze świadczeniem tożsamych usług szkoleniowych nie objętych Projektami opisanymi Typem III i dotacją (tzw. usług komercyjnych, pełnopłatnych) o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług sfinansowanych środkami pochodzącymi z dotacji (w ramach Projektu)? 3. Czy w sytuacji, kiedy dotacja do projektów POKL współfinansowanych ze środków EFS opisanych Typem III zakwalifikowana zostanie jako obrót zwiększający podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, świadczone przez wnioskodawcę usługi, w ramach realizacji przedmiotowych projektów, podlegają zwolnieniu przedmiotowemu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy VAT lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 73, poz. 392, ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym")? 4. Czy w sytuacji, kiedy dotacja do projektów POKL współfinansowanych ze środków EFS opisanych Typem III zostanie zakwalifikowana jako obrót zwiększający podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, zwolniony przedmiotowo od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia wykonawczego wnioskodawca nabywa uprawnienia do zwrotu w całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją każdego Projektu? Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie spółka wyjaśniła, że w jej ocenie, dofinansowanie do Projektów opisanych Typem III w ramach POKL współfinansowanego ze środków EFS, udzielone mu jako Beneficjentowi i projektodawcy nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT i winno być rozpoznane poza systemem podatku od wartości dodanej. Ad. 2. W sytuacji, kiedy otrzymana dotacja do projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, spółka nie jest uprawniona do zwrotu jakiejkolwiek części podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją każdego opisanego wnioskiem projektu; nie jest również uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego VAT zawartego w świadczonych usługach komercyjnych (opodatkowanych) nie objętych jakimikolwiek Projektami w ramach POKL. Skoro dotacja rozpoznana zostaje poza systemem podatku od wartości dodanej, to nie mają zastosowania przepisy działu IX ustawy o VAT. Ad. 3. W sytuacji dofinansowania stanowiącego 100% kosztów Projektów opisanych Typem III, tj. dotacji zwiększającej podstawę opodatkowania (obrót) w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, otrzymane dofinansowanie - zważywszy na istotę POKL, który ukierunkowany jest na rozwój zawodowy (kształcenie lub przekwalifikowanie zawodowe) lub przygotowanie zawodowe do podjęcia pierwszej pracy względnie własnej działalności gospodarczej (projekty ukierunkowane do uczniów gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych) - objęte jest zwolnieniem przedmiotowym od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. c) ustawy o VAT lub § 13 ust. 1 pkt. 20 rozporządzenia wykonawczego. Obrót będący następstwem otrzymanej dotacji wpływa również na strukturę (odliczanie częściowe podatku oraz korektę podatku naliczonego) w rozumieniu rozdziału 2 działu IX ustawy VAT związaną m.in. z zakupem środków trwałych oraz innych towarów lub usług wykorzystywanych przy realizacji projektów opisanych Typem III oraz działalności komercyjnej. Ad. 4. Spółka nie nabywa prawa do zwrotu podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją Projektu objętego dotacją (Projekty Typu III); nie nabywa również prawa do obniżenia podatku należnego VAT przypisanego do bieżącej działalności (opodatkowanej działalności komercyjnej nie objętej dotacjami) o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z Projektami Typu III (wydatków w całości dofinansowanych). W interpretacji indywidualnej z 17 grudnia 2012 r. Minister Finansów, uznał stanowisko spółki za: - prawidłowe w zakresie uznania, iż dofinansowanie do Projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT i winno być rozpoznane poza systemem podatku VAT; - nieprawidłowe w zakresie uznania, iż w sytuacji, kiedy otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja do projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT (winna być rozpoznana poza systemem podatku od wartości dodanej), spółka nie jest uprawniona do zwrotu jakiejkolwiek części podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją opisanych wnioskiem projektów Typu III. Odpowiadając na pytanie, czy w sytuacji, w której otrzymane przez spółkę dofinansowanie w ramach POKL do projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, spółka jest uprawniona do odliczenia i zwrotu w całości podatku naliczonego VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją opisanego wnioskiem Projektów Typu III, organ przywołał treść art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, wskazując na definicję podatnika VAT i definicję działalności gospodarczej w rozumieniu tej ustawy. Następnie cytując art. 86 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, wyjaśnił, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione warunki, tj. odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zdaniem organu ze stanu faktycznego wynika, że Projekt Typu III realizowany jest w Partnerstwie. Liderem projektu jest Wyższa Szkoła [...], natomiast Spółka jest Partnerem projektu. Projekty Typu III dofinansowane są w 89,73% ze środków publicznych, natomiast 10,63% ceny usługi studiów podyplomowych stanowi wkład własny wnoszony przez uczestników (studentów) do Lidera Projektu. Zatem mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa organ uznał, że dla stwierdzenia czy w sprawie ma zastosowanie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 ustawy o VAT w pierwszej kolejności koniecznym jest stwierdzenie, czy świadczone przez spółkę usługi są usługami, o których mowa w tych przepisach. Zaznaczył też, że ustawodawca w przepisach ustawy o VAT regulujących zwolnienia podatkowe w zakresie usług edukacyjnych nawiązuje do uregulowań zawartych m.in. w ustawie o szkolnictwie wyższym, wobec czego przepisy tej ustawy powinny być uwzględniane przy wykładni przepisów dotyczących omawianych zwolnień podatkowych. Stwierdził, że z opisu stanu faktycznego wynika, że spółka nie jest jednostką objętą systemem oświaty, nie jest też uczelnią, ani żadnym z ww. podmiotów, zatem nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Jednocześnie w ocenie organu nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, gdyż świadczone przez spółkę usługi stanowią element kształcenia w zakresie studiów podyplomowych świadczonych przez uczelnię, a nie stanowią odrębnego kształcenia zawodowego czy przekwalifikowania zawodowego. W świetle powyższego organ stwierdził, że usługi wykonywane przez spółkę podlegają opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 23%. Organ zaakcentował, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie można uznać, że spółka świadczy usługi dla słuchaczy, gdyż świadczy je na rzecz uczelni wyższej. Usługę główną w zakresie realizacji studiów podyplomowych świadczy uczelnia. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części dotyczącej uznania stanowiska za nieprawidłowe, zarzucając naruszenie art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "Ordynacja podatkowa") w zw. z błędną wykładnią i zastosowaniem art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 lit. c) ustawy o VAT. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uchylił zaskarżoną interpretację. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja nie odpowiada wymogom z art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej i dlatego Sąd uznał za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów prawa procesowego z tym, że w innym zakresie niż to stwierdziła strona skarżąca. Według Sądu uzasadnienie zaskarżonej interpretacji nie daje odpowiedzi, jakie stanowisko prezentuje organ w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy oraz argumentacji prawnej zaprezentowanej we wniosku. Z treści zaskarżonego aktu wynika, że organ odpowiadając na pytanie pierwsze powołał i dokonał interpretacji przepisów m.in. art. 29 ust. 1 i ust. 2, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5 ustawy o VAT, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, biorąc pod uwagę, że w Projektach POKL opisanych wnioskiem, spółka występuje w roli Beneficjenta, a jednocześnie podmiotu realizującego Projekt. W tym zakresie organ wskazał, że otrzymana dotacja ze środków EFS i budżetu krajowego przeznaczona na pokrycie kosztów realizacji Projektów Typu III nie stanowi obrotu rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT i winna być rozpoznana poza systemem podatku VAT. Tak zaprezentowane stanowisko, nie kwestionowane zresztą przez stronę skarżącą Sąd podzielił. Z kolei odpowiadając na pytanie drugie, organ nie dość dokładnie odniósł się do stanu faktycznego. To zaś, jak słusznie wskazała strona skarżąca, doprowadziło do wewnętrznej sprzeczności zaskarżonej interpretacji. Wyjaśniając brak możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT organ wskazał, że spółka świadczy usługi dla słuchaczy ale na rzecz uczelni wyższej. Organ nie wyjaśnił przy tym z czego wynika takie stwierdzenie. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że spółka zawiera umowy bezpośrednio z Instytucją Zarządzającą, jest wykonawcą Projektu Typu III, jako strona umowy (Partner) i realizuje ją łącznie z Uczelnią (Liderem). Nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od Lidera, tylko bezpośrednio z Instytucji Zarządzającej. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ odniósł się do stanu faktycznego sprawy i wskazując, że w przedmiotowej sprawie sytuacja zbliżona jest do zasad funkcjonowania konsorcjum, które na gruncie przepisów ustawy o VAT nie może być uznane za jednego podatnika. Jednakże Sąd w rozpoznawanej sprawie nie oceniał odpowiedzi na skargę, tylko zaskarżoną interpretację indywidualną. Sąd zauważył, że nie tylko z decyzji ale również z odpowiedzi na skargę wynika, iż organ nie odniósł obowiązujących przepisów prawa do konkretnie przedstawionego stanu faktycznego. W zakresie odpowiedzi na pytania dotyczące zwolnień od podatku organ nie wyjaśnił, dlaczego w stosunku do spółki, która bezpośrednio realizuje Projekt w ramach POKL nie mają zastosowania przepisy art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 ustawy o VAT. Nie wiadomo też, czy udzielając interpretacji organ wziął pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, bowiem nie wynika to ani z zaskarżonej interpretacji ani z odpowiedzi na skargę. Sąd wskazał, że organ przy ponownym rozstrzyganiu wniosku o wydanie interpretacji będzie musiał wyjaśnić, czy zaprezentowane we wniosku stanowisko jest prawidłowe czy też nie w kontekście mających zastosowanie w odniesieniu do przedstawionego przez stronę stanu faktycznego sprawy przepisów prawa. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ. Wyrok zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 146 § 1 w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez rozpoznanie sprawy poza granice wyznaczone skargą, w sytuacji gdy skarga dotyczyła jedynie pytania drugiego. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu pełnomocnik organu wskazał, że Spółka w skardze wniosła o uchylenie interpretacji w części dotyczącej uznania jej stanowiska za nieprawidłowe tj. w zakresie uznania, że w sytuacji kiedy otrzymana przez nią dotacja do projektów opisanych Typem III nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29 ust 1 ustawy o VAT, Spółka nie jest uprawniona do zwrotu jakiejkolwiek części podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z realizacją opisanych wnioskiem projektów Typu III. Tak zakreślone granice nie uprawniały Sądu do rozstrzygnięcia w zakresie niezakwestionowanym przez stronę – a jednak Sąd rozpoznał sprawę w części niezaskarżonej, stwierdzając, że podziela zaprezentowane stanowisko. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik spółki wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w podwyższonej wysokości, uzasadniając wniosek skomplikowanym charakterem sprawy . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Stawiając zarzut naruszenia art. 146 § 1 w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. autor skargi kasacyjnej twierdzi, że Sąd I instancji naruszył te przepisy, gdyż rozpoznał sprawę poza granicami wyznaczonymi skargą. Według pełnomocnika organu stwierdzając w uzasadnieniu wyroku na str. 15 akapit 2, że podziela zaprezentowane stanowisko strony co do pytania pierwszego, Sąd I instancji rozpoznał sprawę w części niezaskarżonej. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ten ma prawo, a jednocześnie i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami. Pogląd ten nie budzi najmniejszych wątpliwości również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok NSA z 27 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 628/04, publ. LEX nr 183144). Dla skuteczności zarzutu kasacyjnego opartego na przepisie art. 134 § 1 P.p.s.a., w skardze kasacyjnej należy wykazać, iż sąd pierwszej instancji rozpoznając skargę dokonał oceny pod względem zgodności z prawem innej sprawy (w znaczeniu przedmiotowym i podmiotowym) lub z przekroczeniem granic danej sprawy, albo też że w okolicznościach tej sprawy sąd powinien był wyjść poza granice zakreślone zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, a tego nie uczynił, i że owo zaniechanie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1560/12, publ. CBOSA). W rozpoznawanej sprawie żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie miała miejsca. Przypomnieć należy, że odpowiadając na pytanie czy otrzymane przez spółkę dofinansowanie do ściśle zdefiniowanych Projektów, opisanych Typem III w ramach POKL współfinansowanego ze środków EFS powinno być rozpoznane jako dotacja pozostająca poza systemem podatku od wartości dodanej i nie zwiększająca obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, organ podatkowy odpowiedział twierdząco, podzielając tym samym stanowisko spółki. Wobec tego spółka nie zaskarżyła korzystnego dla niej stanowiska organu, przedmiotem skargi czyniąc jedynie odpowiedź organu na pytanie drugie, w zakresie którego organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Rozpoznając sprawę Sąd I instancji wskazał, że z treści zaskarżonej interpretacji wynika, że organ podatkowy odpowiadając na pytanie pierwsze powołał i dokonał interpretacji przepisów m.in. art. 29 ust. 1 i ust. 2, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i ust. 5 ustawy VAT, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, biorąc pod uwagę, że w Projektach POKL opisanych wnioskiem, spółka występuje w roli Beneficjenta a jednocześnie podmiotu realizującego Projekt. W tym zakresie organ wskazał, że otrzymana dotacja ze środków EFS i budżetu krajowego przeznaczona na pokrycie kosztów realizacji Projektów Typu III nie stanowi obrotu rozumieniu art. 29, ust. 1 ustawy o VAT i winna być rozpoznana poza systemem podatku VAT. Sąd I instancji stwierdził, że tak zaprezentowane stanowisko, nie kwestionowane przez stronę skarżącą, podziela. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane powyżej stwierdzenie Sądu I instancji, co do tego, że podziela niesporne w sprawie stanowisko organu podatkowego i spółki nie uzasadnia twierdzenia skargi kasacyjnej, że doszło do rozpoznania sprawy poza granicami zakreślonymi skargą. Innymi słowy, zajęcie przez Sąd I instancji stanowiska w kwestii między stronami niespornej nie daje podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. W świetle tej oceny Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał zasadności zarzutów dotyczących naruszenia art. 146 § 1 w zw. z art. 134 § 1 P.p.s.a. Wobec niezasadności zarzutów skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów Naczelny Sąd Administracyjny miał na względzie, że w piśmie z 25 marca 2015 r. pełnomocnik przedstawił spis kosztów, w których koszty zastępstwa prawnego określił na kwotę 720 zł – powołując się na § 2 ust. 1-2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 oraz § ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153). Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu pełnomocnika strony co do nakładu pracy i skomplikowanego charakteru sprawy, a nadto stwierdził brak w aktach sprawy odpowiedzi na skargę kasacyjną, zatem o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 209 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1, § 3 ust. 1 pkt 2 oraz § ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153).