IV SA/Wa 1281/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Spółdzielni [...] z siedzibą w W. oraz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargi. Spółdzielnia [...] z siedzibą w W. oraz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jednobrzmiące skargi na wydane przez Wojewodę [...] rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] stycznia 2013 r. stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], w części dotyczącej § 62 ust. 2 pkt 3, pkt 8, pkt 9 lit. b, pkt 10 lit. b, § 63 ust. 2 pkt 7, § 64 ust. 2 pkt 8, § 65 ust. 2 pkt 4, pkt 9, pkt 10 lit. b, pkt 11 lit. b, § 66 ust. 2 pkt 7, § 18 ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4 oraz § 11 ust. 3 pkt 3 przedmiotowej uchwały. W motywach skargi skarżący wskazując na wady, jakie w ich ocenie zawiera zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze podnieśli, iż posiadają legitymację do zaskarżenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. Swój interes prawny wywiedli z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Skarżący uznali, że w związku z tym, że rozstrzygnięcie nadzorcze kształtuje w ostateczny sposób treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to nieuprawnione byłoby odebranie obywatelom możliwości skorzystania z drogi postępowania przed sądami administracyjnymi co do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru, skoro przepisy prawa dopuszczają możliwość zaskarżenia samego aktu prawa miejscowego, zmienionego w powyższym trybie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest jedynie gmina lub związek międzygminny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Przed przystąpieniem zatem do merytorycznej kontroli legalności aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego sąd bada, czy skarga wniesiona w danej sprawie jest w świetle przepisów prawa dopuszczalna. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., które zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy mieć jednak na uwadze, iż stosownie do treści art. 98 ust. 3 powołanej ustawy do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone. Przywołana regulacja przyznaje zatem legitymację do wniesienia skargi wyłącznie gminie lub związkowi międzygminnemu, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1598/04). Podkreślenia dodatkowo wymaga, iż czynności nadzorcze, o których mowa w art. 91 ustawy o samorządzie gminnym (stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części) podejmowane są z urzędu. Postępowanie nadzorcze jest postępowaniem prowadzonym wyłącznie z udziałem gminy, której uchwała lub zarządzenie zostało objęte kontrolą pod względem zgodności z prawem. W postępowaniu nadzorczym nie biorą wiec udziału inne podmioty. W ramach tego postępowania, jeżeli organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy z uwagi na upływ terminu do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego (30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia), organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 ustawy o samorządzie gminnym). Osoba, która nie jest uczestnikiem postępowania nadzorczego nie może być uczestnikiem postępowania przed sądem administracyjnym, chyba że ustawa wyraźnie tak stanowi (taki wyjątek wynika z art. 98a ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym i dotyczy zarządzenia zastępczego). Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy reguluje natomiast art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, który określa odrębny rodzaj postępowania. Odrębność tych postępowań wyłącza możliwość udziału osoby, która może wnieść skargę na podstawie art. 101, w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez wojewodę. Dodatkowo należy wskazać, iż za brakiem możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego przez podmioty, które swój interes prawny wywodzą z treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminny, przemawia także okoliczność braku regulacji co do trybu i terminu w jakim miałoby to nastąpić. Tryb zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego określony w art. 98 ustawy o samorządzie gminnym dotyczy wyłącznie gminy lub związku międzygminnego, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencja zostały naruszone, a termin do wniesienia skargi biegnie od daty doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. W świetle powyższych rozważań należy uznać, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.