I SAB/Wa 345/13

WyrokWSA w Warszawie2013-08-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, jeśli podejmuje pewne czynności, ale nie zakończył postępowania wydaniem decyzji w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności nie tylko wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia bezczynności, sąd zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie, a także ocenia, czy bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, złożonego w grudniu 2012 r. Pomimo upływu znacznego czasu i podjęcia przez organ pewnych czynności, sprawa nie została zakończona. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując przewidywany termin wydania decyzji na październik 2013 r. Sąd uznał skargę za uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
1. zobowiązano Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt; 2. stwierdzono, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T.K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. C., ozn. nr hip. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T.K solidarnie kwotę 340 (słownie: trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T.K., reprezentowani przez r.pr. M. A., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. C. , ozn. nr hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, W. S. wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. wystąpił do Prezydenta [...] o przyznanie, w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. C., ozn. nr hip. [...], objętą działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. nr 50, poz. 279). Wobec braku rozstrzygnięcia w sprawie, pełnomocnik B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T.K. (spadkobierców dawnych właścicieli: Z. S. z domu G., M. K. z domu G., Z. K., A. i J. J.) pismem z dnia [...] maja 2013 r. wystąpił do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...]. Zażalenie przekazane zostało do organu wojewódzkiego przy piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. W związku z dalszą bezczynnością organu, B. L., M. K., J. K., W. S., J. J., Z. J., W. J., A. B. i T.K., reprezentowani przez r.pr. M. A., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zaznaczyli, że czas jaki upłynął od momentu złożenia wniosku o odszkodowanie do dnia złożenia skargi był wystarczający na dokładne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz wydanie decyzji w sprawie. Skarżący wystąpili ponadto z wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie zaznaczając, że przewidywany termin wydania decyzji to [...] października 2013 r., o czym pełnomocnik stron postępowania został powiadomiony pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przechodząc do oceny zasadności skargi podkreślić należy, że realizacja zasady ogólnej szybkości i racjonalnego postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 Kpa, a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. W rozpoznawanej sprawie oznacza to obowiązek podjęcia nie jakichkolwiek działań, lecz działań celowych, zmierzających do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie z dnia 18 grudnia 2012 r. Przy czym z przepisu art. 35 § 1 i 2 Kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Nadto w świetle art. 36 § 1 i 2 Kpa wymagane jest, aby o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ podał stronom przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Sąd prezentuje pogląd, że organ pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Dla stwierdzenia stanu bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Badając zasadność takiej skargi Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zauważyć należy, że z analizy dokumentów znajdujących się aktach administracyjnych sprawy wynika co prawda, iż od dnia wystąpienia z wnioskiem o przyznanie odszkodowania, organ podejmował czynności w sprawie (pismami z dnia [...] maja 2013 r. i [...] lipca 2013 r. wystąpił do odpowiednich komórek organizacyjnych Urzędu [...] oraz do Zarządu Dróg Miejskich i Archiwum Państwowego [...] o udzielenie niezbędnych informacji oraz przesłanie dokumentacji), to jednak działania te nie doprowadziły do zakończenia sprawy. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić zatem należy, że skarga na bezczynność Prezydenta [...] jest uzasadniona. Oczywiste jest, że wskazany organ administracji publicznej nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów Kpa. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W okolicznościach niniejszej sprawy za wystarczający dla załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. Sąd uznał termin dwóch miesięcy. Jednocześnie, uwzględniając skargę na bezczynność, Sąd stwierdza, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjął, że bezczynność organu, jakkolwiek naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 Kpa można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 – dostępne w CBOSA). Tymczasem w niniejszej sprawie wniosek o odszkodowanie jest rozpoznawany przez Prezydenta [...] z pominięciem ustawowych terminów załatwienia sprawy, jednakże – jak to zostało wskazane powyższej – organ podejmował działania ukierunkowane na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto oceniając charakter naruszenia przez Prezydenta przepisów prawa uwzględnić należy skomplikowany charakter sprawy, jakim jest niewątpliwie postępowanie odszkodowawcze oraz fakt, że organ poinformował strony o przyczynach niedotrzymania terminów wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego (pismem z dnia 15 lipca 2013 r.), w tym o dodatkowym terminie załatwienia sprawy. Nie bez znaczenia jest również długość prowadzonego postępowania (skarga została złożona po upływie sześciu miesięcy od złożenia wniosku o odszkodowanie) oraz fakt, że aktami administracyjnymi dotyczącymi nieruchomości przy ul. C. Prezydent dysponował dopiero od [...] lutego 2013 r. (po ich zwrocie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej). W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 2 i 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło