II SA/Po 813/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2013-08-22
Skład orzekający: Jakub Zieliński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka, która zbyła przedsiębiorstwo wraz z nieruchomościami, nadal posiada legitymację skargową do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku dotyczącego odszkodowania za te nieruchomości?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie posiada już interesu prawnego w dochodzeniu odszkodowania za zbyte nieruchomości, jest niedopuszczalna. Utrata własności nieruchomości skutkuje brakiem aktualnego, własnego i indywidualnego interesu prawnego, co uniemożliwia poszukiwanie ochrony prawnej na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego.Stan faktyczny
Spółka "A" wniosła skargę na niewykonanie przez Starostę K. prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z 2011 r. dotyczącego ustalenia odszkodowania za działki. Starosta wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że spółka "A" zbyła przedsiębiorstwo wraz z tymi działkami na rzecz spółki "B". Spółka "B" zgłosiła swój udział jako następca prawny. Spółki "A" i "B" argumentowały, że skarga jest zasadna, a organ powinien był ustalić strony postępowania.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić uiszczony wpis sądowy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z o.o. z siedzibą w K. na niewykonanie przez Starostę K. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 33/11 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. /-/ J. Zieliński
Pismem z 28 czerwca 2012 r. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "A") wniosło skargę na niewykonanie przez Starostę K. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 33/11 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi "A" podniosło m.in., iż postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu przejścia z mocy prawa na rzecz Gminy Miejskiej K. należących do "A" działek o nr [...], [...] i [...] trwa już ponad 9 lat, a organ mimo korzystnych dla strony wyroków nie zakończył do tej pory postępowania administracyjnego.
Odpowiadając na skargę Starosta Kościański wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż "A" nie posiada legitymacji sądowej bowiem jak wynika z aktu notarialnego z dnia [...] 2013 r. o nr [...], strona skarżąca przeniosła na rzecz "B" Spółka z o.o. w K. prawo własności przedsiębiorstwa pod firmą "A" Spółka z o.o. w K. w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego jako zespół składników materialnych i niematerialnych w tym działki o nr [...], [...] i [...]. Zdaniem organu skoro "A" wyzbyła się nieruchomości, za które domaga się ustalenia odszkodowani zatem nie może być ona stroną niniejszego postępowania.
W dniu 5 sierpnia 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo K. "B" Spółka z o.o. w K.ie (dalej: "B") zawierające zgłoszenie udziału w charakterze uczestnika postępowania sądowego o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 33/11. Spółka ta podniosła, iż aktem notarialnym z [...] 2013r. rep. [...] nastąpiło zbycie prowadzonego przez "A" przedsiębiorstwa na rzecz "B". W wyniku tej transakcji "B" jest sukcesorem prawnym "A" w zakresie odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne.
Pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. zarówno "A" jak i "B" podnosiły, iż wniosek organu o odrzucenie skargi jest bezpodstawny wskazując, iż ustalenie stron postępowania jest obowiązkiem organu, a zatem gdyby "A" rzeczywiście utracił status strony w postępowaniu to organ winien był powiadomić o tym zarząd "A" oraz wezwać "B" do udziału w postępowaniu, czego nie uczyniono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z kolei zgodnie z treścią art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W świetle art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi, a więc skarżącym, jest każdy, kto ma w tym interes prawny a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z treści art. 50 § 1 p.p.s.a wynika zatem, iż legitymację skargową w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma każdy, w tym i spółka kapitałowa jaką jest strona skarżąca – "A", pod warunkiem posiadania interesu prawnego. Z kolei warunkiem wniesienia skargi w trybie art. 154 p.p.s.a. jest posiadanie przez wnoszącego skargę przymiotu strony w rozumieniu art. 32 w zw. z art. 50 p.p.s.a lub art. 33 p.p.s.a.
Należy wyjaśnić, iż w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt I OSK 2633/12 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Andrzej Kabat, Komentarz do art.50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydanie IV, opubl. System Informacji Prawniczej LEX 2011r. )
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, iż wniesiona na gruncie art. 154 p.p.s.a skarga spółki "A" ściśle związana jest z postępowaniem administracyjnym w sprawie wniosku tego podmiotu o ustalenie odszkodowania za działki gruntowe o nr [...], [...] i [...]. Bezspornym jest, iż interes prawny "A" w postępowaniu administracyjnym a także w postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r. o sygn. II SA/Po 33/11 związany był z prawem rzeczowym, które przysługiwało "A" w stosunku do ww. działek gruntowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami odszkodowanie o którym mowa w tym przepisie przysługuje właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu działek wydzielonych pod drogi publiczne.
Jak wynika z przedłożonego przez "B" aktu notarialnego z dnia [...] 2013 r. rep. A nr [...] Spółka ta nabyła od "A" przedsiębiorstwo w skład którego wchodzą m.in. nieruchomości gruntowe, które są przedmiotem postępowania administracyjnego o ustalenie odszkodowania (działki nr [...], [...] i [...]). W momencie wniesienia w dniu 28 czerwca 2013 r. przedmiotowej skargi na niewykonanie wyroku przez Starostę K. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 33/11 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny spółka "A" nie była już właścicielem ww. działek grunt, a tym samym po jej stronie brak jest aktualnie własnego, indywidualnego interesu prawnego, co uniemożliwia jej poszukiwanie ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. Od dnia 12 lutego 2013 r. interes prawny w przedmiotowej sprawie przysługuje Spółce "B", która jednak nie wniosła przedmiotowej skargi na niewykonanie orzeczenia sądowego.
W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot ("A"), który nie ma legitymacji skargowej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a jako niedopuszczalna.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
/-/ J. Zieliński
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło