II SA/Rz 1101/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego M. M. kwotę 320 zł /słownie: trzysta dwadzieścia złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia 29 sierpnia 2011r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [..] po rozpatrzeniu odwołania M.M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "M.-T." M.M. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [..] z dnia 13 czerwca 2011r. znak: [..] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z wykonywaniem transportu drogowego, wskazując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej następnie k.p.a. oraz art. 93 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), określanej dalej także jako ustawa. Rozstrzygnięcia te zapadły w następującym stanie sprawy. W dniu 24 lutego 2011r. funkcjonariusze celni Wydziału Zwalczania Przestępczości Grupa Mobilna w [...] dokonali na drodze krajowej nr 28 w miejscowości R. kontroli pojazdu marki DAF typ FA45, numer rejestracyjny [..] o dopuszczalnej masie całkowitej 11000 kg i dopuszczalnej ładowności 6350 kg oraz dokumentów związanych z wykonywaniem transportu tym pojazdem. W jej wyniku ustalono, że właścicielem przedmiotowego pojazdu jest Z.M., zaś przedsiębiorcą odpowiedzialnym za przewóz M.M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: " M.-T." M.M. Kierowca okazał kontrolującym prawo jazdy, dowód rejestracyjny pojazdu, wypisy z wydanych dla wymienionego przedsiębiorcy licencji: nr [..] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy oraz nr [..] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy i zaświadczenie potwierdzające zatrudnienie kierowcy u "M.-T." M.M. oraz spełnienie wymagań określonych ustawą o transporcie drogowym, jak też wykresówki dokumentujące czas pracy kierowcy w dniach 16, 23 oraz 24 lutego 2011r. Kierowca nie okazał natomiast wykresówek lub świadectw działalności za pozostałe dni okresu poddanego kontroli tj. od 16 do 24 lutego 2011r. oraz dokumentów poświadczających prawo użytkowania pojazdu. Postanowieniem z dnia 17 marca 2011r. (nr [..]) Naczelnik Urzędu Celnego w [..] wszczął z urzędu postępowanie w związku z naruszeniem obowiązków wynikających z ustawy o transporcie drogowym, ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o czasie pracy kierowców oraz Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3921/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Wezwano jednocześnie stronę do przedstawienia dokumentów mających znaczenie w sprawie, jednak wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Z informacji uzyskanych przez organ od Starostwa Powiatowego w [..] oraz od Głównego Inspektoratu Transportu Międzynarodowego wynika, że poddany kontroli pojazd w dniu jej dokonania nie był zgłoszony do licencji posiadanych przez przedsiębiorcę. Natomiast został on zgłoszony do licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy w dniu 25 lutego 2011r., zaś do licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy w dniu 28 lutego 2011r. Z umowy dzierżawy zawartej w dniu 27 listopada 2010r. między dzierżawcą Z.M. a przedsiębiorcą M.M. wynika zaś, że ten ostatni podmiot użytkuje przedmiotowy samochód ciężarowy od dnia 27 listopada 2011r. Mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia 13 czerwca 2011r. stwierdził naruszenie przez przedsiębiorcę M..M. art. 14 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym tj. wykonywanie transportu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji i związku z tym nałożył na wyżej wymienionego karę pieniężną w wysokości 8 000 zł oraz naruszenie art. 87 ust. 3 wymienionej ustawy tj. wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty i w związku z tym nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w kwocie 500 zł. Odwołanie od tej decyzji złożył M.M., wnosząc o jej uchylenie. Odwołujący się zarzucił naruszenie art. 92 i art. 93 w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym przez błędną ocenę stanu faktycznego sprawy, niezgodną z regulacjami zawartymi w art. 7 i art. 80 k.p.a. i niewłaściwe zastosowanie wymienionych przepisów prawa materialnego oraz przyjęcie, że nie dopełnił obowiązku zgłoszenia w 14-dniowym terminie zmiany danych dotyczących liczby i rodzajów pojazdów objętych licencją, a tym samym wykonywał działalność transportową pojazdem niezgłoszonym do licencji. Zdaniem składającego odwołanie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia twierdzenia o uchybieniu terminowi zgłoszenia pojazdu do licencji. Przeciwnie, skoro potrzeba zmian w treści posiadanej licencji powstała w dniu 16 lutego 2011r. tj. w momencie podjęcia przez niego prowadzenia transportu pojazdem, którego dotyczy sprawa, a zgłoszenie zmiany nastąpiło w dniu 25 lutego 2011r., to uznać należy, iż 14-dniowy termin z art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym został dotrzymany. Powołując się na orzecznictwo sądowe odwołujący się wskazał, że stanowisko organu przyjmujące, iż przewoźnik ma wprawdzie 14 dni na zgłoszenie określonych zmian w licencji, jednak do czasu dokonania tej czynności nie może danym pojazdem wykonywać przewozów jest nieprawidłowe. M.M. wskazał, iż organ nie rozważył podnoszonej przez kierowcę w toku kontroli okoliczności w postaci tego, iż transport wykonywany był w tym dniu prywatnie i brak było ładunku do przewiezienia. Nie uznając odwołania za uzasadnione Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 29 sierpnia 2011r. utrzymał w mocy kwestionowane nim rozstrzygnięcie. Organ drugiej instancji wskazał na art. 87 ust. 1 i ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, wedle którego podczas wykonywania transportu drogowego kierowa pojazdu samochodowego obowiązany jest mieć przy sobie i okazać na żądanie uprawnionego organu kontroli m. in. wypis z licencji, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie z art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców. Zgodnie z tym ostatnim przepisem kierowca wykonujący przewóz drogowy, który w określonych dniach nie prowadził pojazdu albo prowadził pojazd, do którego nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR, na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zaświadczenie zawierające dane: imię i nazwisko kierowcy, okres, którego dotyczy, wskazanie przyczyny nieposiadania wykresówek, nieużytkowania karty kierowcy lub niesporządzenia wydruków, o których mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 3821/85, miejsce i datę wystawienia, podpis pracodawcy lub podmiotu, na rzecz którego przedsiębiorca wykonywał przewóz. Podmiotem odpowiedzialnym za wyposażenie kierowcy w wymagane dokumenty jest przedsiębiorca. Organ odwoławczy wskazał także na art. 15 ust. 7 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, który nakłada na kierowcę prowadzącego pojazd wyposażony w urządzenie rejestrujące (tachograf analogowy) obowiązek okazywania na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych: wykresówek z dnia bieżącego oraz używanych przez kierowcę w ciągu poprzednich 28 dni, karty kierowcy, jeśli ją posiada oraz wszelkich zapisów odręcznych i wydruków sporządzonych w ciągu bieżącego dnia i poprzednich 28 dni zgodnie z wymaganiami tego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Dyrektor Izby Celnej zaznaczył, że w kontrolowanym dniu kierujący samochodem ciężarowym marki DAF nr rej. [..] nie posiadał i nie okazał wszystkich wymaganych dokumentów świadczących o przebiegu pracy kierowcy w okresie od 16 do 24 lutego 2011r., zaś fakt ten nie jest kwestionowany przez stronę. Organ drugiej instancji podniósł, że licencja na wykonywanie transportu drogowego uprawnia przedsiębiorcę, którego przedmiotem działalności jest transport drogowy do przewozów drogowych pojazdem, do którego dysponowania ma tytuł prawny. Warunkiem jest jednakże zgłoszenie pojazdu do posiadanej licencji. Powyższe uzasadnia brzmienie 8 ust. 3 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym, który zobowiązuje przedsiębiorcę ubiegającego się o udzielenie licencji do przedstawienia wykazu pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu, a gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem pojazdów również dokument potwierdzający prawo do dysponowania nimi. Zgodnie z kolei z art. 11 ust. 3 wskazanej ustawy, organ udzielający licencji wydaje przedsiębiorcy wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej licznie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji. Nadto przewoźnik drogowy obowiązany jest na mocy art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym do zgłaszania na piśmie organowi, który udzieli licencji wszelkich zmian danych z art. 8 tej ustawy, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. Motywując swoje stanowisko organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008r. II GSK 156/08, w którym stwierdzono, iż wykładnia art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którą przedsiębiorca może wykonywać transport przy użyciu pojazdu niezgłoszonego organowi, a następnie dokonać zgłoszenia w ciągu 14 dni, jest nieprawidłowa, bowiem prowadziłaby do niespójności z regulacjami zawartymi w art. 5 ust. 3 pkt 5, art. 11 ust. 3 i art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Ten ostatni przepis przewiduje że podczas przejazdu kierowca musi okazać wypis z licencji wydany na konkretny pojazd. Ponadto wykładnia taka jest nieuzasadniona w kontekście załącznika do wymienionej ustawy, który wprowadza karę pieniężną za naruszenie obowiązku zgłoszenia pojazdu do licencji przed rozpoczęciem wykonywania transportu drogowego. Tym samym należy uznać, iż transport drogowy musi być wykonywany nie tylko przy użyciu takiej samej liczby pojazdów, jak zgłoszona do licencji, ale muszą być to także te same pojazdy, które zostały zgłoszone. Użycie zatem przez przewoźnika drogowego pojazdu samochodowego niezgłoszonego do posiadanej licencji, co miało miejsce w niniejszej sprawie, jest niezgodne z prawem i wyczerpuje przesłanki naruszenia określonego w lp. 1.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia z kolei nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M.M. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 29 sierpnia 2011r. w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8 000 zł zarzucając naruszenie: - prawa materialnego tj. art. 14 ust. 1, art. 8 ust. 3 pkt 8 w zw. z art. 5, art. 87 ust. 1 i art. 92 ustawy o transporcie drogowym przez błędną wykładnię w zakresie ustalenia terminu możliwości podjęcia i wykonywania transportu drogowego pojazdem wymagającym zgłoszenia do licencji w ramach obowiązku zgłoszenia zmiany danych licencyjnych, - prawa procesowego tj. art. 135 w zw. z art. 7 i art. 10 k.p.a. przez brak rozpatrzenia przed wydaniem skarżonej decyzji zawartego w odwołaniu wniosku o wstrzymanie natychmiastowego wykonania rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, a w konsekwencji naruszenie zasady praworządności, uwzględnienia słusznego interesu strony oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wskazał, iż nie ma jednolitej linii orzeczniczej odnośnie do występującego w sprawie problemu. W jego ocenie, należy opowiedzieć się jednak za tymi orzeczeniami, które stwierdzają możliwość wykonywania transportu drogowego samochodem niezgłoszonym do licencji, jeżeli przedsiębiorca w terminie określonym w art. 14 ustawy o transporcie drogowym wywiąże się z obowiązku zgłoszenia zmiany danych. Na uzasadnienie swojego stanowiska składający skargę powołał treść art. 11 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, wedle którego organ udzielający licencji wydaje jej wypis lub wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie pojazdów samochodowych określonych we wniosku o udzielenie licencji. Wypisy te nie zawierają dokładnego określenia rodzaju samochodu pozwalającego stwierdzić tożsamość rzeczy. Wypis stanowi zatem dokument, który dowodzi udzielenia licencji danemu przedsiębiorcy do wykonywania transportu drogowego, co znajduje potwierdzenie w art. 11 ust. 1 tej ustawy określającym elementy dokumentu licencji, nie wskazując rodzajów samochodów ani ich ilości. Tym samym, osoba kontrolująca nie jest w stanie na podstawie tego dokumentu sprawdzić, czy dany pojazd jest zgłoszony do licencji. Regulacja ta pozwala, w ocenie skarżącego, na posługiwanie się wypisem z licencji kierowcy niezależnie od tożsamości samochodu, uwzględniając okoliczności wynikające zarówno z możliwości zaginięcia lub zniszczenia wypisu i w tym wypadku konieczności okazania tożsamego dokumentu używanego przez kierowcę innego pojazdu czy sytuacji z art. 14 ustawy o transporcie drogowym, gdy zachodzi konieczność wykonania transportu pojazdem, który zostanie dopiero zgłoszony do licencji z zachowaniem 14-dniowego terminu. Zdaniem składającego skargę, nie można na podstawie pkt 1.2 załącznika do ustawy wywieść, że rozpoczęcie wykonywania transportu drogowego może mieć miejsce dopiero po zgłoszeniu pojazdu do licencji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dyrektor Izby Celnej w [...] podkreślił, że skarżący zgłosił zmianę pojazdu wykorzystywanego w działalności transportowej po upływie 3 miesięcy od dokonania tej zmiany. Zmiana ta bowiem - jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy umowy dzierżawy - miała miejsce w dniu 27 listopada 2010r. Nadto fakt, iż wypis z licencji nie zawiera danych identyfikujących pojazd i nie jest przypisany do konkretnego pojazdu nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku zgłoszenia do licencji wszystkich pojazdów, które zamierza wykorzystywać w działalności transportowej na podstawie posiadanej licencji. Odnosząc się zaś do kwestii rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej podniósł, że został on rozpatrzony jeszcze przed wydaniem skarżonej decyzji, a postanowienie w tym przedmiocie zostało doręczone w sposób zastępczy zgodnie z art. 44 k.p.a. w związku z nieobecnością adresata w miejscu zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem określone środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Wskazany zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne pozwala uznać skargę M.M. prowadzącego działalność jako "M.-T." M.M. za zasadną. W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługuje zarzut naruszenia przepisów postępowania, skutkiem czego organ nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy i dokonał oceny podstaw faktycznych bez wszechstronnego ich ustalenia. W tym znaczeniu doszło do naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Wskazane naruszenia miały istotny wpływ na sposób orzekania. Z tego powodu musiały być podstawą do uwzględnienia skargi, gdyż prowadziły do wadliwego zastosowania przepisów materialnych. Skarżona decyzja zapadła w stanie faktycznym, który nie ustala istotnych dla sprawy okoliczności. Wymierzenie kary z tytułu wykonywania transportu drogowego pojazdem nie zgłoszonym do licencji wymagało nie tylko ustalenia okoliczności, które wykazały organy, ale przede wszystkim wskazania w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący wykonywał transport pojazdem w warunkach naruszających treść art. 14 ust. 1 ustawy, czyli pojazdem, który nie został zgłoszony do licencji, przy założeniu, że przepis ustawy nakłada na przewoźnika obowiązek zgłaszania wszelkich zmian, w tym w zakresie pojazdów, w terminie 14 dni od dnia ich powstania. W stanie faktycznym sprawy nie budzą wątpliwości ustalenia odnoszące się do nie zgłoszenia pojazdu w dniu kontroli oraz zgłoszenia w dniu 25 lutego 2011 r. w Starostwie Powiatowym w [...] oraz w dniu 28 lutego 2011 r. w Biurze ds. Transportu Międzynarodowego Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie. Wątpliwą i niewyjaśnioną okolicznością jest to, czy dokonane w tych datach zgłoszenia mieszczą się w 14 dniowym terminie, jak wskazuje art. 14 ust. 1 ustawy. W ocenie Sądu ta okoliczność ma dla sprawy istotne znaczenie, gdyż pozwala określić możliwe naruszenie przepisów ustawy, a w konsekwencji orzec karę z tego tytułu. Sąd stoi na stanowisku, że art. 14 ust. 1 nakładając na przewoźnika obowiązek zgłaszania danych wskazanych w art. 8 ustawy, daje podstawę do orzekania kary z tytułu naruszenia przepisów ustawy dopiero w sytuacji, gdy jego dyspozycja zostaje naruszona, czyli pomimo upływu 14 dni od chwili zaistnienia zmiany danych objętych wnioskiem o udzielenie licencji przewoźnik nie wypełnia obowiązku zgłoszenia. Dla istoty sprawy podstawowe znaczenie ma posiadanie przez przewoźnika licencji, bo to przesądza o legalności prowadzonego przewozu. Oczywiście licencja ma potwierdzać aktualne dane wymagane ustawą, przy czym przewoźnik ma okres 14 dni na zgłoszenie zmian zaistniałych w tym zakresie. Tylko taka wykładnia art. 14 ust. 1 ustawy jest logiczna i racjonalna, co uwzględnia element elastyczności w prowadzeniu działalności przewozowej. Zdaniem Sądu treść licencji nie może być związana z konkretnym pojazdem, bo jest to uprawnienie publicznoprawne do wykonywania określonego rodzaju działalności. Rodzaj pojazdu jest elementem wniosku, a wykaz pojazdów wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu załącznikiem do wniosku. Te dane są niezbędne dla oceny zasadności przyznania licencji i oczywiście mają znaczenie dla jej istnienia (ważności, cofnięcia itp.). Z tego powodu art. 14 ust. 1 ustawy wprowadza obowiązek zgłaszania zmian danych w oznaczonym czasie. Zauważyć należy, że zmiany w zakresie pojazdów, którymi dysponuje przewoźnik nie prowadzą do zmian licencji, a tylko pełnią funkcję informacyjno-kontrolną dla organu licencyjnego. Takie rozumienie treści art. 14 ust. 1 ustawy musi prowadzić do stwierdzenia, że w realiach rozpoznawanej sprawy okolicznością istotną dla orzekania jest ustalenie chwili, od której rozpoczął bieg 14-dniowy termin do dokonania przez skarżącego zgłoszenia pojazdu marki DAF nr rej. [...]. Tej okoliczności organ nie wyjaśnia, przyjmując jednostronnie, że wykonywanie transportu wskazanym pojazdem ma miejsce w chwili zawarcia umowy dzierżawy z dnia 27 listopada 2010 r. (k – 38). Takie ustalenie w ocenie Sądu nie spełnia reguł wskazanych w k.p.a., gdyż jest kwestionowane przez skarżącego, który podważa stanowisko organu I instancji i wskazuje podstawę do przyjęcia innej daty wykonywania przewozu wskazanym pojazdem. Twierdzi, że ten fakt miał miejsce w dniu 16 lutego 2011 r., na co ma wskazywać wydruk z dokumentów potwierdzających użycie pojazdu. Z kolei kierowca pojazdu w protokole dołączonym do akt sprawy oświadcza, że pracuje u skarżącego około miesiąca, a dołączone zaświadczenie stwierdza, że od 17 listopada 2011 r. W takim stanie organy powinny odnieść się do tych faktów i wskazać, że ich ustalenia potwierdzają określone dowody, gdyż pozostałym nie można dać wiary, przy czym należało wskazać, jakie przyczyny leżą u podstaw tak dokonanej oceny. W skarżonej decyzji organy takiego rozumowania nie przeprowadziły, przyjmując, że oświadczenia skarżącego są niewiarygodne, bo trudne do przyjęcia. Taki sposób argumentacji nie może być podstawą do przyjęcia, że postępowanie wyjaśniające było prowadzone poprawnie. Wskazując na to naruszenie Sąd nie podziela zarzutu skargi odnoszącego się do art. 135 k.p.a. Organ odwoławczy tej normy prawnej nie naruszył, co potwierdzają akta sprawy. W ponownym postępowaniu Dyrektor Izby Celnej w [...] powinien podjąć czynności, które wyjaśniłyby zachowanie bądź niezachowanie przez skarżącego terminu 14 dni, wskazanego w art. 14 ust. 1 ustawy. Przede wszystkim powinien w tym kontekście dokonać oceny twierdzeń skarżącego, który wskazuje, że transport pojazdem objętym postępowaniem został rozpoczęty w dniu 16 lutego 2011 r. Zwłaszcza powinien odnieść się do wartości dowodowej wydruków, na które powołuje się skarżący. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.